{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370958"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3370958","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μηχανισμοί αντίστασης στην ακτινοθεραπεία του οστεοσαρκώματος","abstract":"Το οστεοσάρκωμα είναι ο πιο κοινός τύπος πρωτοπαθούς κακοήθειας των οστών και τυπικά εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της πρώτης και της δεύτερης δεκαετίας της ζωής. Το οστεοσάρκωμα είναι ένας πολύ επιθετικός τύπος καρκίνου, ο οποίος έχει καταστροφικές επιπτώσεις στον ασθενή. Ειδικά, οι παιδιατρικοί ασθενείς με οστεοσάρκωμα είναι πιο ευάλωτοι στις παρενέργειές του. Οι περισσότεροι ασθενείς με οστεοσάρκωμα έχουν πτωχή πρόγνωση και για αυτό το λόγο η κατανόηση των μηχανισμών του, τόσο των ογκογενετικών όσο και των οντογενετικών, είναι ζωτικής σημασίας. Η στασιμότητα των κλινικών μελετών μπορεί να εξηγηθεί από την ετερογένεια και την πολυπλοκότητα, καθώς και από το γενετικό υπόβαθρο. Ενώ δεν έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες όσον αφορά τους μοριακούς μηχανισμούς αντίστασης στην ακτινοθεραπεία του οστεοσαρκώματος, ωστόσο τα κύρια γονίδια που προτείνονται για τη συμμετοχή τους περιλαμβάνουν τα p53, p21, NF-κB, RAS, Rb και GRIM-19. Επιπρόσθετα, πρόσφατες μελέτες έχουν επισημάνει τον ρόλο των επιγενετικών μηχανισμών στην αντίσταση της θεραπείας του οστεοσαρκώματος και ιδιαίτερα στον ρόλο των miRNAs. Λόγω της επιβλαβούς επίπτωσης της νόσου στους πάσχοντες ασθενείς, απαιτούνται περισσότερες μελέτες ώστε να προσδιοριστεί η επαγόμενη από την ακτινοβολία αντίσταση στην απόπτωση των κυττάρων.","abstract_html":"Το οστεοσάρκωμα είναι ο πιο κοινός τύπος πρωτοπαθούς κακοήθειας των οστών και τυπικά εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της πρώτης και της δεύτερης δεκαετίας της ζωής. Το οστεοσάρκωμα είναι ένας πολύ επιθετικός τύπος καρκίνου, ο οποίος έχει καταστροφικές επιπτώσεις στον ασθενή. Ειδικά, οι παιδιατρικοί ασθενείς με οστεοσάρκωμα είναι πιο ευάλωτοι στις παρενέργειές του. Οι περισσότεροι ασθενείς με οστεοσάρκωμα έχουν πτωχή πρόγνωση και για αυτό το λόγο η κατανόηση των μηχανισμών του, τόσο των ογκογενετικών όσο και των οντογενετικών, είναι ζωτικής σημασίας. Η στασιμότητα των κλινικών μελετών μπορεί να εξηγηθεί από την ετερογένεια και την πολυπλοκότητα, καθώς και από το γενετικό υπόβαθρο. Ενώ δεν έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες όσον αφορά τους μοριακούς μηχανισμούς αντίστασης στην ακτινοθεραπεία του οστεοσαρκώματος, ωστόσο τα κύρια γονίδια που προτείνονται για τη συμμετοχή τους περιλαμβάνουν τα p53, p21, NF-κB, RAS, Rb και GRIM-19. Επιπρόσθετα, πρόσφατες μελέτες έχουν επισημάνει τον ρόλο των επιγενετικών μηχανισμών στην αντίσταση της θεραπείας του οστεοσαρκώματος και ιδιαίτερα στον ρόλο των miRNAs. Λόγω της επιβλαβούς επίπτωσης της νόσου στους πάσχοντες ασθενείς, απαιτούνται περισσότερες μελέτες ώστε να προσδιοριστεί η επαγόμενη από την ακτινοβολία αντίσταση στην απόπτωση των κυττάρων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτσομπλιά Γεωργία","Koutsomplia Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370958"],"render_values":[{"text":"uoadl:3370958","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370958","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370958","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3370958","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτσομπλιά Γεωργία","Koutsomplia Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3370958","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370958"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το οστεοσάρκωμα είναι ο πιο κοινός τύπος πρωτοπαθούς κακοήθειας των οστών και τυπικά εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της πρώτης και της δεύτερης δεκαετίας της ζωής. Το οστεοσάρκωμα είναι ένας πολύ επιθετικός τύπος καρκίνου, ο οποίος έχει καταστροφικές επιπτώσεις στον ασθενή. Ειδικά, οι παιδιατρικοί ασθενείς με οστεοσάρκωμα είναι πιο ευάλωτοι στις παρενέργειές του. Οι περισσότεροι ασθενείς με οστεοσάρκωμα έχουν πτωχή πρόγνωση και για αυτό το λόγο η κατανόηση των μηχανισμών του, τόσο των ογκογενετικών όσο και των οντογενετικών, είναι ζωτικής σημασίας. Η στασιμότητα των κλινικών μελετών μπορεί να εξηγηθεί από την ετερογένεια και την πολυπλοκότητα, καθώς και από το γενετικό υπόβαθρο. Ενώ δεν έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες όσον αφορά τους μοριακούς μηχανισμούς αντίστασης στην ακτινοθεραπεία του οστεοσαρκώματος, ωστόσο τα κύρια γονίδια που προτείνονται για τη συμμετοχή τους περιλαμβάνουν τα p53, p21, NF-κB, RAS, Rb και GRIM-19. Επιπρόσθετα, πρόσφατες μελέτες έχουν επισημάνει τον ρόλο των επιγενετικών μηχανισμών στην αντίσταση της θεραπείας του οστεοσαρκώματος και ιδιαίτερα στον ρόλο των miRNAs. Λόγω της επιβλαβούς επίπτωσης της νόσου στους πάσχοντες ασθενείς, απαιτούνται περισσότερες μελέτες ώστε να προσδιοριστεί η επαγόμενη από την ακτινοβολία αντίσταση στην απόπτωση των κυττάρων.","Osteosarcoma is the most common primary malignancy of the bone, typically presenting in the first or second decade of life. Osteosarcoma is a very aggressive type of tumor, which has devastating effects on the patient. Especially, pediatric patients suffering from osteosarcoma, are very vulnerable to its side-effects. Most patients suffering from osteosarcoma have a very poor prognosis and thus the understanding of its mechanisms, both oncogenetic as well ontogenetic are of crucial importance. The stagnancy of clinical outcomes may is explained by heterogeneity and complexity as well as genetic background. Not many studies have dealt with the molecular mechanisms of resistance to radiation therapy in osteosarcoma, yet the main genes proposed for their participation include p53, p21, NF-κB, RAS, Rb and GRIM-19. In addition, recent studies have highlighted the role of epigenetic mechanisms in osteosarcoma resistance to therapy and in particular the role of miRNAs. Due to the devastating effect of the disease to the suffering patients, more studies are required in order to unravel the radiation – induced cell death resistance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μηχανισμοί αντίστασης στην ακτινοθεραπεία του οστεοσαρκώματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτσομπλιά Γεωργία","Koutsomplia Georgia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το οστεοσάρκωμα είναι ο πιο κοινός τύπος πρωτοπαθούς κακοήθειας των οστών και τυπικά εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της πρώτης και της δεύτερης δεκαετίας της ζωής. Το οστεοσάρκωμα είναι ένας πολύ επιθετικός τύπος καρκίνου, ο οποίος έχει καταστροφικές επιπτώσεις στον ασθενή. Ειδικά, οι παιδιατρικοί ασθενείς με οστεοσάρκωμα είναι πιο ευάλωτοι στις παρενέργειές του. Οι περισσότεροι ασθενείς με οστεοσάρκωμα έχουν πτωχή πρόγνωση και για αυτό το λόγο η κατανόηση των μηχανισμών του, τόσο των ογκογενετικών όσο και των οντογενετικών, είναι ζωτικής σημασίας. Η στασιμότητα των κλινικών μελετών μπορεί να εξηγηθεί από την ετερογένεια και την πολυπλοκότητα, καθώς και από το γενετικό υπόβαθρο. Ενώ δεν έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες όσον αφορά τους μοριακούς μηχανισμούς αντίστασης στην ακτινοθεραπεία του οστεοσαρκώματος, ωστόσο τα κύρια γονίδια που προτείνονται για τη συμμετοχή τους περιλαμβάνουν τα p53, p21, NF-κB, RAS, Rb και GRIM-19. Επιπρόσθετα, πρόσφατες μελέτες έχουν επισημάνει τον ρόλο των επιγενετικών μηχανισμών στην αντίσταση της θεραπείας του οστεοσαρκώματος και ιδιαίτερα στον ρόλο των miRNAs. Λόγω της επιβλαβούς επίπτωσης της νόσου στους πάσχοντες ασθενείς, απαιτούνται περισσότερες μελέτες ώστε να προσδιοριστεί η επαγόμενη από την ακτινοβολία αντίσταση στην απόπτωση των κυττάρων.","Osteosarcoma is the most common primary malignancy of the bone, typically presenting in the first or second decade of life. Osteosarcoma is a very aggressive type of tumor, which has devastating effects on the patient. Especially, pediatric patients suffering from osteosarcoma, are very vulnerable to its side-effects. Most patients suffering from osteosarcoma have a very poor prognosis and thus the understanding of its mechanisms, both oncogenetic as well ontogenetic are of crucial importance. The stagnancy of clinical outcomes may is explained by heterogeneity and complexity as well as genetic background. Not many studies have dealt with the molecular mechanisms of resistance to radiation therapy in osteosarcoma, yet the main genes proposed for their participation include p53, p21, NF-κB, RAS, Rb and GRIM-19. In addition, recent studies have highlighted the role of epigenetic mechanisms in osteosarcoma resistance to therapy and in particular the role of miRNAs. Due to the devastating effect of the disease to the suffering patients, more studies are required in order to unravel the radiation – induced cell death resistance."],"dc:identifier":["uoadl:3370958","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3370958"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μηχανισμοί αντίστασης στην ακτινοθεραπεία του οστεοσαρκώματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:09Z"}