{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3371288"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3371288","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ανατομική ιδιαιτερότητα της δεύτερης πλευράς σε ασθενείς με μείζων θωρακικό τραύμα","abstract":"Ιστορικό: Οι τρείς πρώτες πλευρές είναι ανατομικά καλά προστατευμένες, θωρακισμένες από τους μεγάλους θωρακικούς μύες, την ωμική ζώνη και του άνω άκρου και του βραχιονίου οστού. Έτσι, τέτοια κατάγματα υποδηλώνουν τραυματισμούς υψηλής ενέργειας και σχετίζονται και με κακώσεις σε ζωτικά όργανα του θώρακα όπως η καρδιά, οι πνεύμονες και τα μεγάλα αγγεία όπως η Αορτή και τα υποκλείδια αγγεία. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, περιστατικών ενός μόνο Νοσοκομείου, σε μια περίοδο 10 ετών. Η μελέτη αξιολόγησε ασθενείς με κατάγματα της δεύτερης πλευράς, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων τραυματισμών τους και της συνολικής σοβαρότητας του τραύματός τους. Αποτελέσματα: Μεταξύ των 76 ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη, η μέση ηλικία ήταν 47,35 έτη, το 81,5% ήταν άνδρες και το 19,5% ήταν γυναίκες. Δεκατρείς ασθενείς (17,1%) επέζησαν των τραυματισμών τους. Οι συνηθέστερες αιτίες τραυματισμών ήταν τα τροχαία ατυχήματα (63%) και οι τραυματισμοί πεζών (22%). Οι ασθενείς που δεν επέζησαν υπέστησαν τραυματισμούς σε κατά μέσο όρο 5 άλλων οργάνων, ενώ οι επιζώντες είχαν τραυματισμούς κατά μέσο όρο 2,07 άλλων οργάνων. Τα κατάγματα των αριστερών πλευρών ήταν τα πιο συχνά (46%). Οι πιο σοβαροί σύγχρονοι τραυματισμοί που αναφέρθηκαν ήταν στην αορτή (5,26%), στην καρδιά (10,52%), στον πνεύμονα (52,36%), στο κεφάλι (57,89%), στο ήπαρ (30,2%), στον σπλήνα (26,31%) και στους νεφρούς (17,1%). Συμπεράσματα: Το κάταγμα της δεύτερης πλευράς δεν αποτελεί από μόνο του δείκτη σοβαρού τραυματισμού όμως η παρουσία του θα πρέπει να εγείρει ένα ενδελεχή διαγνωστικό και απεικονιστικό έλεγχο γιατί όπως και το κάταγμα της πρώτης πλευράς 5 μπορεί να συνυπάρχουν σοβαρές για την ζωή σύγχρονες κακώσεις όπως σε μεγάλα αγγεία του θώρακα αλλά και σε ενδοθωρακικά και εξωθωρακικά ζωτικά όργανα.","abstract_html":"Ιστορικό: Οι τρείς πρώτες πλευρές είναι ανατομικά καλά προστατευμένες, θωρακισμένες από τους μεγάλους θωρακικούς μύες, την ωμική ζώνη και του άνω άκρου και του βραχιονίου οστού. Έτσι, τέτοια κατάγματα υποδηλώνουν τραυματισμούς υψηλής ενέργειας και σχετίζονται και με κακώσεις σε ζωτικά όργανα του θώρακα όπως η καρδιά, οι πνεύμονες και τα μεγάλα αγγεία όπως η Αορτή και τα υποκλείδια αγγεία. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, περιστατικών ενός μόνο Νοσοκομείου, σε μια περίοδο 10 ετών. Η μελέτη αξιολόγησε ασθενείς με κατάγματα της δεύτερης πλευράς, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων τραυματισμών τους και της συνολικής σοβαρότητας του τραύματός τους. Αποτελέσματα: Μεταξύ των 76 ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη, η μέση ηλικία ήταν 47,35 έτη, το 81,5% ήταν άνδρες και το 19,5% ήταν γυναίκες. Δεκατρείς ασθενείς (17,1%) επέζησαν των τραυματισμών τους. Οι συνηθέστερες αιτίες τραυματισμών ήταν τα τροχαία ατυχήματα (63%) και οι τραυματισμοί πεζών (22%). Οι ασθενείς που δεν επέζησαν υπέστησαν τραυματισμούς σε κατά μέσο όρο 5 άλλων οργάνων, ενώ οι επιζώντες είχαν τραυματισμούς κατά μέσο όρο 2,07 άλλων οργάνων. Τα κατάγματα των αριστερών πλευρών ήταν τα πιο συχνά (46%). Οι πιο σοβαροί σύγχρονοι τραυματισμοί που αναφέρθηκαν ήταν στην αορτή (5,26%), στην καρδιά (10,52%), στον πνεύμονα (52,36%), στο κεφάλι (57,89%), στο ήπαρ (30,2%), στον σπλήνα (26,31%) και στους νεφρούς (17,1%). Συμπεράσματα: Το κάταγμα της δεύτερης πλευράς δεν αποτελεί από μόνο του δείκτη σοβαρού τραυματισμού όμως η παρουσία του θα πρέπει να εγείρει ένα ενδελεχή διαγνωστικό και απεικονιστικό έλεγχο γιατί όπως και το κάταγμα της πρώτης πλευράς 5 μπορεί να συνυπάρχουν σοβαρές για την ζωή σύγχρονες κακώσεις όπως σε μεγάλα αγγεία του θώρακα αλλά και σε ενδοθωρακικά και εξωθωρακικά ζωτικά όργανα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιμπινός Μιχάλης","Tsimpinos Michalis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:30Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3371288"],"render_values":[{"text":"uoadl:3371288","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371288","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371288","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3371288","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιμπινός Μιχάλης","Tsimpinos Michalis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3371288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371288"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικό: Οι τρείς πρώτες πλευρές είναι ανατομικά καλά προστατευμένες, θωρακισμένες από τους μεγάλους θωρακικούς μύες, την ωμική ζώνη και του άνω άκρου και του βραχιονίου οστού. Έτσι, τέτοια κατάγματα υποδηλώνουν τραυματισμούς υψηλής ενέργειας και σχετίζονται και με κακώσεις σε ζωτικά όργανα του θώρακα όπως η καρδιά, οι πνεύμονες και τα μεγάλα αγγεία όπως η Αορτή και τα υποκλείδια αγγεία. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, περιστατικών ενός μόνο Νοσοκομείου, σε μια περίοδο 10 ετών. Η μελέτη αξιολόγησε ασθενείς με κατάγματα της δεύτερης πλευράς, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων τραυματισμών τους και της συνολικής σοβαρότητας του τραύματός τους. Αποτελέσματα: Μεταξύ των 76 ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη, η μέση ηλικία ήταν 47,35 έτη, το 81,5% ήταν άνδρες και το 19,5% ήταν γυναίκες. Δεκατρείς ασθενείς (17,1%) επέζησαν των τραυματισμών τους. Οι συνηθέστερες αιτίες τραυματισμών ήταν τα τροχαία ατυχήματα (63%) και οι τραυματισμοί πεζών (22%). Οι ασθενείς που δεν επέζησαν υπέστησαν τραυματισμούς σε κατά μέσο όρο 5 άλλων οργάνων, ενώ οι επιζώντες είχαν τραυματισμούς κατά μέσο όρο 2,07 άλλων οργάνων. Τα κατάγματα των αριστερών πλευρών ήταν τα πιο συχνά (46%). Οι πιο σοβαροί σύγχρονοι τραυματισμοί που αναφέρθηκαν ήταν στην αορτή (5,26%), στην καρδιά (10,52%), στον πνεύμονα (52,36%), στο κεφάλι (57,89%), στο ήπαρ (30,2%), στον σπλήνα (26,31%) και στους νεφρούς (17,1%). Συμπεράσματα: Το κάταγμα της δεύτερης πλευράς δεν αποτελεί από μόνο του δείκτη σοβαρού τραυματισμού όμως η παρουσία του θα πρέπει να εγείρει ένα ενδελεχή διαγνωστικό και απεικονιστικό έλεγχο γιατί όπως και το κάταγμα της πρώτης πλευράς 5 μπορεί να συνυπάρχουν σοβαρές για την ζωή σύγχρονες κακώσεις όπως σε μεγάλα αγγεία του θώρακα αλλά και σε ενδοθωρακικά και εξωθωρακικά ζωτικά όργανα.","Background: The first 3 ribs are anatomically well-protected, shielded by the large thoracic muscles, the shoulder girdle, and the arm. A significant force is required to fracture these ribs; thus, such fractures suggest a high-energy trauma and are associated with injuries to vital organs of the thorax, such as the aorta, the heart, the lungs and the great vessels. Methods: A retrospective analysis was conducted over a 10-year period in a single hospital. The study included patients with fractures of the second rib and not of the first, assessing the concurrent injuries to other organs or vessels and the overall severity of their trauma. Results: Among the 76 patients included in the study, the average age was 47.35 years, 81.5% were men, and 19.5% were women. Thirteen patients (17.1%) survived their injuries. The most common causes of injury were road traffic accidents (63%) and pedestrian injuries (22%). The patients who did not survive sustained injuries to an average of 5 additional organs, while survivors had injuries to an average of 2.07 additional organs. Left rib fractures were the most frequently observed (46%). The most serious concurrent injuries reported were to the aorta (5.26%), heart (10.52%), lung (52.36%), head (57.89%), liver (30.2%), spleen (26.31%), and kidney (17.1%). Conclusions: As indicators of serious injury to vital endothoracic organs, isolated fractures of the second rib should be considered equal to first rib fractures in clinical importance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ανατομική ιδιαιτερότητα της δεύτερης πλευράς σε ασθενείς με μείζων θωρακικό τραύμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιμπινός Μιχάλης","Tsimpinos Michalis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ιστορικό: Οι τρείς πρώτες πλευρές είναι ανατομικά καλά προστατευμένες, θωρακισμένες από τους μεγάλους θωρακικούς μύες, την ωμική ζώνη και του άνω άκρου και του βραχιονίου οστού. Έτσι, τέτοια κατάγματα υποδηλώνουν τραυματισμούς υψηλής ενέργειας και σχετίζονται και με κακώσεις σε ζωτικά όργανα του θώρακα όπως η καρδιά, οι πνεύμονες και τα μεγάλα αγγεία όπως η Αορτή και τα υποκλείδια αγγεία. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, περιστατικών ενός μόνο Νοσοκομείου, σε μια περίοδο 10 ετών. Η μελέτη αξιολόγησε ασθενείς με κατάγματα της δεύτερης πλευράς, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων τραυματισμών τους και της συνολικής σοβαρότητας του τραύματός τους. Αποτελέσματα: Μεταξύ των 76 ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη, η μέση ηλικία ήταν 47,35 έτη, το 81,5% ήταν άνδρες και το 19,5% ήταν γυναίκες. Δεκατρείς ασθενείς (17,1%) επέζησαν των τραυματισμών τους. Οι συνηθέστερες αιτίες τραυματισμών ήταν τα τροχαία ατυχήματα (63%) και οι τραυματισμοί πεζών (22%). Οι ασθενείς που δεν επέζησαν υπέστησαν τραυματισμούς σε κατά μέσο όρο 5 άλλων οργάνων, ενώ οι επιζώντες είχαν τραυματισμούς κατά μέσο όρο 2,07 άλλων οργάνων. Τα κατάγματα των αριστερών πλευρών ήταν τα πιο συχνά (46%). Οι πιο σοβαροί σύγχρονοι τραυματισμοί που αναφέρθηκαν ήταν στην αορτή (5,26%), στην καρδιά (10,52%), στον πνεύμονα (52,36%), στο κεφάλι (57,89%), στο ήπαρ (30,2%), στον σπλήνα (26,31%) και στους νεφρούς (17,1%). Συμπεράσματα: Το κάταγμα της δεύτερης πλευράς δεν αποτελεί από μόνο του δείκτη σοβαρού τραυματισμού όμως η παρουσία του θα πρέπει να εγείρει ένα ενδελεχή διαγνωστικό και απεικονιστικό έλεγχο γιατί όπως και το κάταγμα της πρώτης πλευράς 5 μπορεί να συνυπάρχουν σοβαρές για την ζωή σύγχρονες κακώσεις όπως σε μεγάλα αγγεία του θώρακα αλλά και σε ενδοθωρακικά και εξωθωρακικά ζωτικά όργανα.","Background: The first 3 ribs are anatomically well-protected, shielded by the large thoracic muscles, the shoulder girdle, and the arm. A significant force is required to fracture these ribs; thus, such fractures suggest a high-energy trauma and are associated with injuries to vital organs of the thorax, such as the aorta, the heart, the lungs and the great vessels. Methods: A retrospective analysis was conducted over a 10-year period in a single hospital. The study included patients with fractures of the second rib and not of the first, assessing the concurrent injuries to other organs or vessels and the overall severity of their trauma. Results: Among the 76 patients included in the study, the average age was 47.35 years, 81.5% were men, and 19.5% were women. Thirteen patients (17.1%) survived their injuries. The most common causes of injury were road traffic accidents (63%) and pedestrian injuries (22%). The patients who did not survive sustained injuries to an average of 5 additional organs, while survivors had injuries to an average of 2.07 additional organs. Left rib fractures were the most frequently observed (46%). The most serious concurrent injuries reported were to the aorta (5.26%), heart (10.52%), lung (52.36%), head (57.89%), liver (30.2%), spleen (26.31%), and kidney (17.1%). Conclusions: As indicators of serious injury to vital endothoracic organs, isolated fractures of the second rib should be considered equal to first rib fractures in clinical importance."],"dc:identifier":["uoadl:3371288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371288"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η ανατομική ιδιαιτερότητα της δεύτερης πλευράς σε ασθενείς με μείζων θωρακικό τραύμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:30Z"}