{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3371341"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3371341","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα – ένα άλυτο πρόβλημα ;","abstract":"Θεματικός πυρήνας της εργασίας είναι η σύναψη συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με εργοδότη το \"Δημόσιο\" (τόσο εν ευρεία όσο και εν στενή εννοία). Στην ανάλυση δεν επιχειρήθηκε η ήδη τετριμμένη σε θεωρία και βιβλιογραφία \"σχολική\" παράθεση του θετικού πλαισίου ρύθμισης των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με αντισυμβαλλόμενο το Δημόσιο, αλλά, ακόμη και στα σημεία όπου αυτή κατέστη απαραίτητη, καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε να αναδειχθεί η ουσιαστικότερη -όχι πάντα δε αμιγώς νομική- όψη της επίμαχης θεματικής . Η ανάδειξη της ευρύτερης προβληματικής της ανάπτυξης της πρακτικής κάλυψης εργοδοτικών αναγκών μέσω σύναψης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, ως ειδικότερη έκφανση της σύγχρονης ευελιξίας στις εργασιακές σχέσεις δεν κατέχει θέση αυτοσκοπού στην μελέτη που ακολουθεί. Η ένταξη της τελευταίας σε μία γενικότερη προβληματική λαμβάνει χώρα με σκοπό την ομαλότερη μετάβαση του αναγνώστη στην ανάγκη να απαντηθεί ένα ερώτημα κομβικής -για την εργασία- αξίας : δικαιολογείται η υπεισέλευση στοιχείων ανασφάλειας στις εργασιακές σχέσεις από εργοδοτικές πρακτικές όταν την ιδιότητα του εργοδότη φέρει το Δημόσιο; Και, σε περίπτωση καταφατικής στο ερώτημα απάντησης, ποια είναι τα όρια ενδεχόμενης διαφορετικής-προνομιακής μεταχείρισης του κράτους-εργοδότη σε σχέση με τον ιδιώτη-εργοδότη; Όπως θα φανεί στην ανάπτυξη που ακολουθεί, το ζήτημα των συμβάσεων ορισμένου χρόνου με το Δημόσιο έχει απολήξεις οικονομικές και πολιτικές στην Ελληνική πραγματικότητα, σχετιζόμενο με ορισμένες από τις πλέον εξόφθαλμες μορφές παθογενειών που γνωρίζει η Χώρα μας. Έτσι, η θεώρηση του εν λόγω φαινομένου, υπό το φως της εξω-νομικής και ιστορικής του εμφάνισης και εξέλιξης στην ελληνική πραγματικότητα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της συγκεκριμένης μελέτης, προκειμένου να κατανοηθούν οι λύσεις που κάθε φορά υιοθετήθηκαν, τόσο θετικά όσο και νομολογιακά, αλλά και οι προοπτικές για μία μελλοντική σχετική κανονιστική παρέμβαση. Τέλος, όξυνση του προβλήματος δημιουργεί και η αναπότρεπτη εμπλοκή στην εσωτερική έννομη τάξη του ενωσιακού δικαίου. Πέραν της αυθύπαρκτης πολυπλοκότητάς του, δύο επιπρόσθετοι \"ενωσιακοί\" παράγοντες φαίνεται να υποδαυλίζουν τη διαιώνιση του συγκεκριμένου ζητήματος στα ελληνικά δικαστήρια : Ο ένας είναι δομικός και σχετίζεται με την υπεροχή του ενωσιακού δικαίου έναντι εν γένει των εθνικών κανόνων, ανεξαρτήτως -κατ’ αρχήν- της θέσης τους στην εκάστοτε εθνική έννομη τάξη, και ο άλλος, συνδεόμενος ειδικότερα με το θέμα μας, αφορά τη διστακτικότητα του ενωσιακού νομοθέτη και του ενωσιακού δικαιοδοτικού οργάνου να επέμβει κανονιστικά ή, αντίστοιχα, ερμηνευτικά στο φαινόμενο των συμβάσεων ορισμένου χρόνου όταν εργοδότης είναι το Δημόσιο, τέμνοντας οριστικά και με σαφήνεια ένα ζήτημα, κατά τεκμήριο \"ευαίσθητο\" σε εξω-εθνικές ρυθμίσεις.","abstract_html":"Θεματικός πυρήνας της εργασίας είναι η σύναψη συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με εργοδότη το &quot;Δημόσιο&quot; (τόσο εν ευρεία όσο και εν στενή εννοία). Στην ανάλυση δεν επιχειρήθηκε η ήδη τετριμμένη σε θεωρία και βιβλιογραφία &quot;σχολική&quot; παράθεση του θετικού πλαισίου ρύθμισης των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με αντισυμβαλλόμενο το Δημόσιο, αλλά, ακόμη και στα σημεία όπου αυτή κατέστη απαραίτητη, καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε να αναδειχθεί η ουσιαστικότερη -όχι πάντα δε αμιγώς νομική- όψη της επίμαχης θεματικής . Η ανάδειξη της ευρύτερης προβληματικής της ανάπτυξης της πρακτικής κάλυψης εργοδοτικών αναγκών μέσω σύναψης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, ως ειδικότερη έκφανση της σύγχρονης ευελιξίας στις εργασιακές σχέσεις δεν κατέχει θέση αυτοσκοπού στην μελέτη που ακολουθεί. Η ένταξη της τελευταίας σε μία γενικότερη προβληματική λαμβάνει χώρα με σκοπό την ομαλότερη μετάβαση του αναγνώστη στην ανάγκη να απαντηθεί ένα ερώτημα κομβικής -για την εργασία- αξίας : δικαιολογείται η υπεισέλευση στοιχείων ανασφάλειας στις εργασιακές σχέσεις από εργοδοτικές πρακτικές όταν την ιδιότητα του εργοδότη φέρει το Δημόσιο; Και, σε περίπτωση καταφατικής στο ερώτημα απάντησης, ποια είναι τα όρια ενδεχόμενης διαφορετικής-προνομιακής μεταχείρισης του κράτους-εργοδότη σε σχέση με τον ιδιώτη-εργοδότη; Όπως θα φανεί στην ανάπτυξη που ακολουθεί, το ζήτημα των συμβάσεων ορισμένου χρόνου με το Δημόσιο έχει απολήξεις οικονομικές και πολιτικές στην Ελληνική πραγματικότητα, σχετιζόμενο με ορισμένες από τις πλέον εξόφθαλμες μορφές παθογενειών που γνωρίζει η Χώρα μας. Έτσι, η θεώρηση του εν λόγω φαινομένου, υπό το φως της εξω-νομικής και ιστορικής του εμφάνισης και εξέλιξης στην ελληνική πραγματικότητα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της συγκεκριμένης μελέτης, προκειμένου να κατανοηθούν οι λύσεις που κάθε φορά υιοθετήθηκαν, τόσο θετικά όσο και νομολογιακά, αλλά και οι προοπτικές για μία μελλοντική σχετική κανονιστική παρέμβαση. Τέλος, όξυνση του προβλήματος δημιουργεί και η αναπότρεπτη εμπλοκή στην εσωτερική έννομη τάξη του ενωσιακού δικαίου. Πέραν της αυθύπαρκτης πολυπλοκότητάς του, δύο επιπρόσθετοι &quot;ενωσιακοί&quot; παράγοντες φαίνεται να υποδαυλίζουν τη διαιώνιση του συγκεκριμένου ζητήματος στα ελληνικά δικαστήρια : Ο ένας είναι δομικός και σχετίζεται με την υπεροχή του ενωσιακού δικαίου έναντι εν γένει των εθνικών κανόνων, ανεξαρτήτως -κατ’ αρχήν- της θέσης τους στην εκάστοτε εθνική έννομη τάξη, και ο άλλος, συνδεόμενος ειδικότερα με το θέμα μας, αφορά τη διστακτικότητα του ενωσιακού νομοθέτη και του ενωσιακού δικαιοδοτικού οργάνου να επέμβει κανονιστικά ή, αντίστοιχα, ερμηνευτικά στο φαινόμενο των συμβάσεων ορισμένου χρόνου όταν εργοδότης είναι το Δημόσιο, τέμνοντας οριστικά και με σαφήνεια ένα ζήτημα, κατά τεκμήριο &quot;ευαίσθητο&quot; σε εξω-εθνικές ρυθμίσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρσένης Δημοσθένης","Arsenis Dimosthenis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:30Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3371341"],"render_values":[{"text":"uoadl:3371341","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371341","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371341","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3371341","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρσένης Δημοσθένης","Arsenis Dimosthenis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3371341","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371341"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεματικός πυρήνας της εργασίας είναι η σύναψη συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με εργοδότη το \"Δημόσιο\" (τόσο εν ευρεία όσο και εν στενή εννοία). Στην ανάλυση δεν επιχειρήθηκε η ήδη τετριμμένη σε θεωρία και βιβλιογραφία \"σχολική\" παράθεση του θετικού πλαισίου ρύθμισης των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με αντισυμβαλλόμενο το Δημόσιο, αλλά, ακόμη και στα σημεία όπου αυτή κατέστη απαραίτητη, καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε να αναδειχθεί η ουσιαστικότερη -όχι πάντα δε αμιγώς νομική- όψη της επίμαχης θεματικής . Η ανάδειξη της ευρύτερης προβληματικής της ανάπτυξης της πρακτικής κάλυψης εργοδοτικών αναγκών μέσω σύναψης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, ως ειδικότερη έκφανση της σύγχρονης ευελιξίας στις εργασιακές σχέσεις δεν κατέχει θέση αυτοσκοπού στην μελέτη που ακολουθεί. Η ένταξη της τελευταίας σε μία γενικότερη προβληματική λαμβάνει χώρα με σκοπό την ομαλότερη μετάβαση του αναγνώστη στην ανάγκη να απαντηθεί ένα ερώτημα κομβικής -για την εργασία- αξίας : δικαιολογείται η υπεισέλευση στοιχείων ανασφάλειας στις εργασιακές σχέσεις από εργοδοτικές πρακτικές όταν την ιδιότητα του εργοδότη φέρει το Δημόσιο; Και, σε περίπτωση καταφατικής στο ερώτημα απάντησης, ποια είναι τα όρια ενδεχόμενης διαφορετικής-προνομιακής μεταχείρισης του κράτους-εργοδότη σε σχέση με τον ιδιώτη-εργοδότη; Όπως θα φανεί στην ανάπτυξη που ακολουθεί, το ζήτημα των συμβάσεων ορισμένου χρόνου με το Δημόσιο έχει απολήξεις οικονομικές και πολιτικές στην Ελληνική πραγματικότητα, σχετιζόμενο με ορισμένες από τις πλέον εξόφθαλμες μορφές παθογενειών που γνωρίζει η Χώρα μας. Έτσι, η θεώρηση του εν λόγω φαινομένου, υπό το φως της εξω-νομικής και ιστορικής του εμφάνισης και εξέλιξης στην ελληνική πραγματικότητα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της συγκεκριμένης μελέτης, προκειμένου να κατανοηθούν οι λύσεις που κάθε φορά υιοθετήθηκαν, τόσο θετικά όσο και νομολογιακά, αλλά και οι προοπτικές για μία μελλοντική σχετική κανονιστική παρέμβαση. Τέλος, όξυνση του προβλήματος δημιουργεί και η αναπότρεπτη εμπλοκή στην εσωτερική έννομη τάξη του ενωσιακού δικαίου. Πέραν της αυθύπαρκτης πολυπλοκότητάς του, δύο επιπρόσθετοι \"ενωσιακοί\" παράγοντες φαίνεται να υποδαυλίζουν τη διαιώνιση του συγκεκριμένου ζητήματος στα ελληνικά δικαστήρια : Ο ένας είναι δομικός και σχετίζεται με την υπεροχή του ενωσιακού δικαίου έναντι εν γένει των εθνικών κανόνων, ανεξαρτήτως -κατ’ αρχήν- της θέσης τους στην εκάστοτε εθνική έννομη τάξη, και ο άλλος, συνδεόμενος ειδικότερα με το θέμα μας, αφορά τη διστακτικότητα του ενωσιακού νομοθέτη και του ενωσιακού δικαιοδοτικού οργάνου να επέμβει κανονιστικά ή, αντίστοιχα, ερμηνευτικά στο φαινόμενο των συμβάσεων ορισμένου χρόνου όταν εργοδότης είναι το Δημόσιο, τέμνοντας οριστικά και με σαφήνεια ένα ζήτημα, κατά τεκμήριο \"ευαίσθητο\" σε εξω-εθνικές ρυθμίσεις.","The thematic core of the thesis is the conclusion of fixed-term employment contracts with the \"Public\" employer (both in the broad and narrow sense). The analysis did not attempt the already trivial in theory and literature \"scholastic\" citation of the legal framework for the regulation of fixed-term employment contracts with the State counterparty, but, even in the points where this became necessary, an effort was made to highlight the most essential - not always in a purely legal aspect- of the disputed issue. Highlighting the coverage of employer needs through the conclusion of fixed-term employment contracts, as a more specific manifestation of modern flexibility in labor relations, does not occupy a place in itself in the study that follows. The inclusion of the latter in a more general way takes place with the aim of a smoother transition of the reader to the need to answer a question of pivotal value: the inclusion of elements of insecurity in labor relations from employer practices is justified when the state is the employer ? And, in case of an affirmative answer to the question, what are the limits of possible different-preferential treatment of the state-employer in relation to the private-employer? As will be seen in the analysis that follows, the issue of fixed-term contracts with the State has economic and political consequences in the Greek reality, related to some of the most obvious forms of pathologies known to our country. Thus, the consideration of the phenomenon in question, in the light of its extra-legal and historical emergence and development in the Greek reality, is an integral part of the specific study, in order to understand the solutions that were each time adopted, both normatively and jurisprudentially, but also the prospects for a future relevant regulatory intervention. Finally, the unavoidable involvement in the internal legal order of EU law creates an aggravation of the problem. Beyond its intrinsic complexity, two additional \"EU\" factors seem to encourage the perpetuation of this specific issue in the Greek courts: One is structural and related to the supremacy of EU law over national rules in general, regardless - in principle - of their position in the respective national legal order, and the other, connected in particular to our subject, concerns the hesitancy of the EU legislator and the EU judicial body to intervene normatively or, respectively, interpretatively in the phenomenon of fixed-term contracts when the employer is the State, definitively and clearly clarifying an issue, presumptively \"sensitive\" to extra-national arrangements."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα – ένα άλυτο πρόβλημα ;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρσένης Δημοσθένης","Arsenis Dimosthenis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Θεματικός πυρήνας της εργασίας είναι η σύναψη συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με εργοδότη το \"Δημόσιο\" (τόσο εν ευρεία όσο και εν στενή εννοία). Στην ανάλυση δεν επιχειρήθηκε η ήδη τετριμμένη σε θεωρία και βιβλιογραφία \"σχολική\" παράθεση του θετικού πλαισίου ρύθμισης των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με αντισυμβαλλόμενο το Δημόσιο, αλλά, ακόμη και στα σημεία όπου αυτή κατέστη απαραίτητη, καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε να αναδειχθεί η ουσιαστικότερη -όχι πάντα δε αμιγώς νομική- όψη της επίμαχης θεματικής . Η ανάδειξη της ευρύτερης προβληματικής της ανάπτυξης της πρακτικής κάλυψης εργοδοτικών αναγκών μέσω σύναψης συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, ως ειδικότερη έκφανση της σύγχρονης ευελιξίας στις εργασιακές σχέσεις δεν κατέχει θέση αυτοσκοπού στην μελέτη που ακολουθεί. Η ένταξη της τελευταίας σε μία γενικότερη προβληματική λαμβάνει χώρα με σκοπό την ομαλότερη μετάβαση του αναγνώστη στην ανάγκη να απαντηθεί ένα ερώτημα κομβικής -για την εργασία- αξίας : δικαιολογείται η υπεισέλευση στοιχείων ανασφάλειας στις εργασιακές σχέσεις από εργοδοτικές πρακτικές όταν την ιδιότητα του εργοδότη φέρει το Δημόσιο; Και, σε περίπτωση καταφατικής στο ερώτημα απάντησης, ποια είναι τα όρια ενδεχόμενης διαφορετικής-προνομιακής μεταχείρισης του κράτους-εργοδότη σε σχέση με τον ιδιώτη-εργοδότη; Όπως θα φανεί στην ανάπτυξη που ακολουθεί, το ζήτημα των συμβάσεων ορισμένου χρόνου με το Δημόσιο έχει απολήξεις οικονομικές και πολιτικές στην Ελληνική πραγματικότητα, σχετιζόμενο με ορισμένες από τις πλέον εξόφθαλμες μορφές παθογενειών που γνωρίζει η Χώρα μας. Έτσι, η θεώρηση του εν λόγω φαινομένου, υπό το φως της εξω-νομικής και ιστορικής του εμφάνισης και εξέλιξης στην ελληνική πραγματικότητα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της συγκεκριμένης μελέτης, προκειμένου να κατανοηθούν οι λύσεις που κάθε φορά υιοθετήθηκαν, τόσο θετικά όσο και νομολογιακά, αλλά και οι προοπτικές για μία μελλοντική σχετική κανονιστική παρέμβαση. Τέλος, όξυνση του προβλήματος δημιουργεί και η αναπότρεπτη εμπλοκή στην εσωτερική έννομη τάξη του ενωσιακού δικαίου. Πέραν της αυθύπαρκτης πολυπλοκότητάς του, δύο επιπρόσθετοι \"ενωσιακοί\" παράγοντες φαίνεται να υποδαυλίζουν τη διαιώνιση του συγκεκριμένου ζητήματος στα ελληνικά δικαστήρια : Ο ένας είναι δομικός και σχετίζεται με την υπεροχή του ενωσιακού δικαίου έναντι εν γένει των εθνικών κανόνων, ανεξαρτήτως -κατ’ αρχήν- της θέσης τους στην εκάστοτε εθνική έννομη τάξη, και ο άλλος, συνδεόμενος ειδικότερα με το θέμα μας, αφορά τη διστακτικότητα του ενωσιακού νομοθέτη και του ενωσιακού δικαιοδοτικού οργάνου να επέμβει κανονιστικά ή, αντίστοιχα, ερμηνευτικά στο φαινόμενο των συμβάσεων ορισμένου χρόνου όταν εργοδότης είναι το Δημόσιο, τέμνοντας οριστικά και με σαφήνεια ένα ζήτημα, κατά τεκμήριο \"ευαίσθητο\" σε εξω-εθνικές ρυθμίσεις.","The thematic core of the thesis is the conclusion of fixed-term employment contracts with the \"Public\" employer (both in the broad and narrow sense). The analysis did not attempt the already trivial in theory and literature \"scholastic\" citation of the legal framework for the regulation of fixed-term employment contracts with the State counterparty, but, even in the points where this became necessary, an effort was made to highlight the most essential - not always in a purely legal aspect- of the disputed issue. Highlighting the coverage of employer needs through the conclusion of fixed-term employment contracts, as a more specific manifestation of modern flexibility in labor relations, does not occupy a place in itself in the study that follows. The inclusion of the latter in a more general way takes place with the aim of a smoother transition of the reader to the need to answer a question of pivotal value: the inclusion of elements of insecurity in labor relations from employer practices is justified when the state is the employer ? And, in case of an affirmative answer to the question, what are the limits of possible different-preferential treatment of the state-employer in relation to the private-employer? As will be seen in the analysis that follows, the issue of fixed-term contracts with the State has economic and political consequences in the Greek reality, related to some of the most obvious forms of pathologies known to our country. Thus, the consideration of the phenomenon in question, in the light of its extra-legal and historical emergence and development in the Greek reality, is an integral part of the specific study, in order to understand the solutions that were each time adopted, both normatively and jurisprudentially, but also the prospects for a future relevant regulatory intervention. Finally, the unavoidable involvement in the internal legal order of EU law creates an aggravation of the problem. Beyond its intrinsic complexity, two additional \"EU\" factors seem to encourage the perpetuation of this specific issue in the Greek courts: One is structural and related to the supremacy of EU law over national rules in general, regardless - in principle - of their position in the respective national legal order, and the other, connected in particular to our subject, concerns the hesitancy of the EU legislator and the EU judicial body to intervene normatively or, respectively, interpretatively in the phenomenon of fixed-term contracts when the employer is the State, definitively and clearly clarifying an issue, presumptively \"sensitive\" to extra-national arrangements."],"dc:identifier":["uoadl:3371341","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371341"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα – ένα άλυτο πρόβλημα ;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:30Z"}