{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3371591"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3371591","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Safeguarding marine biodiversity in the Mediterranean Sea : an analysis of the role of marine protected areas (MPAs)","abstract":"Η Μεσόγειος Θάλασσα, με τη στρατηγική της θέση και το μοναδικό της κλίμα που ευνοεί την πλούσια θαλάσσια ζωή, έχει διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην κοινωνική και οικονομική ευημερία της περιοχής εδώ και αιώνες. Ωστόσο, η θαλάσσια βιοποικιλότητα της Μεσογείου απειλείται σήμερα από την υπεραλίευση, τη ρύπανση και την κλιματική αλλαγή. Αναγνωρίζοντας την επείγουσα ανάγκη για δράση, ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία που έχουν εντοπιστεί είναι η δημιουργία θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών (ΘΠΠ), καθορισμένων ζωνών όπου οι ανθρώπινες δραστηριότητες ρυθμίζονται ή απαγορεύονται για τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή επικεντρώνεται στην ανάλυση του ρόλου των ΘΠΠ στη διαφύλαξη της μεσογειακής θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος διερευνά θεμελιώδεις πτυχές και το διεθνές νομικό πλαίσιο που περιβάλλει τις ΘΠΠ. Εμβαθύνει στη σημασία τους για τη θαλάσσια προστασία, στην εφαρμογή των αρχών της προφύλαξης και της πρόληψης και στις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Στο πρώτο μέρος εξετάζονται επίσης διάφορα διεθνή νομικά εργαλεία, όπως η Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα (CBD), το Πρωτόκολλο της Ναγκόγια, η Σύμβαση για τη διατήρηση των μεταναστευτικών ειδών άγριων ζώων (CMS) και η Συμφωνία για τη Βιοποικιλότητα πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας (BBNJ). Περνώντας στο δεύτερο μέρος, η εστίαση μετατοπίζεται στην περιοχή της Μεσογείου, εξετάζοντας το νομικό πλαίσιο που διέπει τις ΘΠΠ, με ιδιαίτερη έμφαση στη Σύμβαση της Βαρκελώνης και στο Πρωτόκολλο για τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές και τη βιοποικιλότητα στη Μεσόγειο (Πρωτόκολλο SPAMI). Εξετάζονται μελέτες περίπτωσης, όπως το Καταφύγιο του Πελάγους, ο ρόλος της OSPAR και η έννοια των no-take zones (NTZs). Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή εφαρμογή της συμφωνίας BBNJ στις ΘΠΠ της Μεσογείου στην ανοικτή θάλασσα. Παρά το ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο, η διατριβή εντοπίζει κενά και προκλήσεις, όπως οι \"ΘΠΠ στο χαρτί\", ζητήματα δικαιοδοσίας, οικονομικά εμπόδια, η πολυπλοκότητα των ενδιαφερόμενων φορέων, γεωπολιτικές προκλήσεις και επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι προτεινόμενες λύσεις περιλαμβάνουν τον αποτελεσματικό συντονισμό μεταξύ των μεσογειακών χωρών και την αυξημένη ευαισθητοποίηση και συμμετοχή του κοινού στη δημιουργία και διαχείριση των ΘΠΠ.","abstract_html":"Η Μεσόγειος Θάλασσα, με τη στρατηγική της θέση και το μοναδικό της κλίμα που ευνοεί την πλούσια θαλάσσια ζωή, έχει διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην κοινωνική και οικονομική ευημερία της περιοχής εδώ και αιώνες. Ωστόσο, η θαλάσσια βιοποικιλότητα της Μεσογείου απειλείται σήμερα από την υπεραλίευση, τη ρύπανση και την κλιματική αλλαγή. Αναγνωρίζοντας την επείγουσα ανάγκη για δράση, ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία που έχουν εντοπιστεί είναι η δημιουργία θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών (ΘΠΠ), καθορισμένων ζωνών όπου οι ανθρώπινες δραστηριότητες ρυθμίζονται ή απαγορεύονται για τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή επικεντρώνεται στην ανάλυση του ρόλου των ΘΠΠ στη διαφύλαξη της μεσογειακής θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος διερευνά θεμελιώδεις πτυχές και το διεθνές νομικό πλαίσιο που περιβάλλει τις ΘΠΠ. Εμβαθύνει στη σημασία τους για τη θαλάσσια προστασία, στην εφαρμογή των αρχών της προφύλαξης και της πρόληψης και στις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Στο πρώτο μέρος εξετάζονται επίσης διάφορα διεθνή νομικά εργαλεία, όπως η Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα (CBD), το Πρωτόκολλο της Ναγκόγια, η Σύμβαση για τη διατήρηση των μεταναστευτικών ειδών άγριων ζώων (CMS) και η Συμφωνία για τη Βιοποικιλότητα πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας (BBNJ). Περνώντας στο δεύτερο μέρος, η εστίαση μετατοπίζεται στην περιοχή της Μεσογείου, εξετάζοντας το νομικό πλαίσιο που διέπει τις ΘΠΠ, με ιδιαίτερη έμφαση στη Σύμβαση της Βαρκελώνης και στο Πρωτόκολλο για τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές και τη βιοποικιλότητα στη Μεσόγειο (Πρωτόκολλο SPAMI). Εξετάζονται μελέτες περίπτωσης, όπως το Καταφύγιο του Πελάγους, ο ρόλος της OSPAR και η έννοια των no-take zones (NTZs). Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή εφαρμογή της συμφωνίας BBNJ στις ΘΠΠ της Μεσογείου στην ανοικτή θάλασσα. Παρά το ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο, η διατριβή εντοπίζει κενά και προκλήσεις, όπως οι &quot;ΘΠΠ στο χαρτί&quot;, ζητήματα δικαιοδοσίας, οικονομικά εμπόδια, η πολυπλοκότητα των ενδιαφερόμενων φορέων, γεωπολιτικές προκλήσεις και επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι προτεινόμενες λύσεις περιλαμβάνουν τον αποτελεσματικό συντονισμό μεταξύ των μεσογειακών χωρών και την αυξημένη ευαισθητοποίηση και συμμετοχή του κοινού στη δημιουργία και διαχείριση των ΘΠΠ.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνστάνταρος Αλκιβιάδης","Konstantaros Alkiviadis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:32Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3371591"],"render_values":[{"text":"uoadl:3371591","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371591","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371591","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3371591","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνστάνταρος Αλκιβιάδης","Konstantaros Alkiviadis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3371591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371591"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Μεσόγειος Θάλασσα, με τη στρατηγική της θέση και το μοναδικό της κλίμα που ευνοεί την πλούσια θαλάσσια ζωή, έχει διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην κοινωνική και οικονομική ευημερία της περιοχής εδώ και αιώνες. Ωστόσο, η θαλάσσια βιοποικιλότητα της Μεσογείου απειλείται σήμερα από την υπεραλίευση, τη ρύπανση και την κλιματική αλλαγή. Αναγνωρίζοντας την επείγουσα ανάγκη για δράση, ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία που έχουν εντοπιστεί είναι η δημιουργία θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών (ΘΠΠ), καθορισμένων ζωνών όπου οι ανθρώπινες δραστηριότητες ρυθμίζονται ή απαγορεύονται για τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή επικεντρώνεται στην ανάλυση του ρόλου των ΘΠΠ στη διαφύλαξη της μεσογειακής θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος διερευνά θεμελιώδεις πτυχές και το διεθνές νομικό πλαίσιο που περιβάλλει τις ΘΠΠ. Εμβαθύνει στη σημασία τους για τη θαλάσσια προστασία, στην εφαρμογή των αρχών της προφύλαξης και της πρόληψης και στις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Στο πρώτο μέρος εξετάζονται επίσης διάφορα διεθνή νομικά εργαλεία, όπως η Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα (CBD), το Πρωτόκολλο της Ναγκόγια, η Σύμβαση για τη διατήρηση των μεταναστευτικών ειδών άγριων ζώων (CMS) και η Συμφωνία για τη Βιοποικιλότητα πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας (BBNJ). Περνώντας στο δεύτερο μέρος, η εστίαση μετατοπίζεται στην περιοχή της Μεσογείου, εξετάζοντας το νομικό πλαίσιο που διέπει τις ΘΠΠ, με ιδιαίτερη έμφαση στη Σύμβαση της Βαρκελώνης και στο Πρωτόκολλο για τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές και τη βιοποικιλότητα στη Μεσόγειο (Πρωτόκολλο SPAMI). Εξετάζονται μελέτες περίπτωσης, όπως το Καταφύγιο του Πελάγους, ο ρόλος της OSPAR και η έννοια των no-take zones (NTZs). Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή εφαρμογή της συμφωνίας BBNJ στις ΘΠΠ της Μεσογείου στην ανοικτή θάλασσα. Παρά το ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο, η διατριβή εντοπίζει κενά και προκλήσεις, όπως οι \"ΘΠΠ στο χαρτί\", ζητήματα δικαιοδοσίας, οικονομικά εμπόδια, η πολυπλοκότητα των ενδιαφερόμενων φορέων, γεωπολιτικές προκλήσεις και επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι προτεινόμενες λύσεις περιλαμβάνουν τον αποτελεσματικό συντονισμό μεταξύ των μεσογειακών χωρών και την αυξημένη ευαισθητοποίηση και συμμετοχή του κοινού στη δημιουργία και διαχείριση των ΘΠΠ.","The Mediterranean Sea, with its strategic location and unique climate fostering rich marine life, has played a vital role in the social and economic wellbeing of the region for centuries. However, the marine biodiversity of the Mediterranean is currently under threat from overfishing, pollution, and climate change. Recognizing the urgent need for action, one of the most effective tools identified is the establishment of Marine Protected Areas (MPAs), designated zones where human activities are regulated or prohibited to conserve marine ecosystems. This LL.M. thesis focuses on analyzing the role of MPAs in safeguarding Mediterranean marine biodiversity. The thesis is divided into two parts. The first part explores foundational aspects and the international legal framework surrounding MPAs. It delves into the significance of MPAs in marine conservation, the application of precautionary and preventive principles, and relevant provisions of the United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS). The first part also discusses various international legal instruments, such as the Convention on Biological Diversity (CBD), the Nagoya Protocol, the Convention on the Conservation of Migratory Species of Wild Animals (CMS), and the Biodiversity Beyond National Jurisdiction Agreement (BBNJ). Moving to the second part, the focus shifts to the Mediterranean region, examining the legal framework governing MPAs, with a specific emphasis on the Barcelona Convention and the Protocol Concerning Specially Protected Areas and Biological Diversity in the Mediterranean (SPAMI Protocol). Case studies, including the Pelagos Sanctuary, OSPAR's role, and the concept of No-take zones (NTZs), are scrutinized. Additionally, the potential applicability of the BBNJ Agreement to Mediterranean High Seas MPAs is explored. Despite the comprehensive legal framework, the thesis identifies gaps and challenges, such as \"paper MPAs,\" jurisdictional issues, financial obstacles, stakeholder complexities, geopolitical challenges, and the impact of climate change. Proposed solutions include effective coordination among Mediterranean countries and increased public awareness and participation in MPA establishment and management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Safeguarding marine biodiversity in the Mediterranean Sea : an analysis of the role of marine protected areas (MPAs)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνστάνταρος Αλκιβιάδης","Konstantaros Alkiviadis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η Μεσόγειος Θάλασσα, με τη στρατηγική της θέση και το μοναδικό της κλίμα που ευνοεί την πλούσια θαλάσσια ζωή, έχει διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην κοινωνική και οικονομική ευημερία της περιοχής εδώ και αιώνες. Ωστόσο, η θαλάσσια βιοποικιλότητα της Μεσογείου απειλείται σήμερα από την υπεραλίευση, τη ρύπανση και την κλιματική αλλαγή. Αναγνωρίζοντας την επείγουσα ανάγκη για δράση, ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία που έχουν εντοπιστεί είναι η δημιουργία θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών (ΘΠΠ), καθορισμένων ζωνών όπου οι ανθρώπινες δραστηριότητες ρυθμίζονται ή απαγορεύονται για τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή επικεντρώνεται στην ανάλυση του ρόλου των ΘΠΠ στη διαφύλαξη της μεσογειακής θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος διερευνά θεμελιώδεις πτυχές και το διεθνές νομικό πλαίσιο που περιβάλλει τις ΘΠΠ. Εμβαθύνει στη σημασία τους για τη θαλάσσια προστασία, στην εφαρμογή των αρχών της προφύλαξης και της πρόληψης και στις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Στο πρώτο μέρος εξετάζονται επίσης διάφορα διεθνή νομικά εργαλεία, όπως η Σύμβαση για τη Βιοποικιλότητα (CBD), το Πρωτόκολλο της Ναγκόγια, η Σύμβαση για τη διατήρηση των μεταναστευτικών ειδών άγριων ζώων (CMS) και η Συμφωνία για τη Βιοποικιλότητα πέραν της εθνικής δικαιοδοσίας (BBNJ). Περνώντας στο δεύτερο μέρος, η εστίαση μετατοπίζεται στην περιοχή της Μεσογείου, εξετάζοντας το νομικό πλαίσιο που διέπει τις ΘΠΠ, με ιδιαίτερη έμφαση στη Σύμβαση της Βαρκελώνης και στο Πρωτόκολλο για τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές και τη βιοποικιλότητα στη Μεσόγειο (Πρωτόκολλο SPAMI). Εξετάζονται μελέτες περίπτωσης, όπως το Καταφύγιο του Πελάγους, ο ρόλος της OSPAR και η έννοια των no-take zones (NTZs). Επιπλέον, διερευνάται η πιθανή εφαρμογή της συμφωνίας BBNJ στις ΘΠΠ της Μεσογείου στην ανοικτή θάλασσα. Παρά το ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο, η διατριβή εντοπίζει κενά και προκλήσεις, όπως οι \"ΘΠΠ στο χαρτί\", ζητήματα δικαιοδοσίας, οικονομικά εμπόδια, η πολυπλοκότητα των ενδιαφερόμενων φορέων, γεωπολιτικές προκλήσεις και επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι προτεινόμενες λύσεις περιλαμβάνουν τον αποτελεσματικό συντονισμό μεταξύ των μεσογειακών χωρών και την αυξημένη ευαισθητοποίηση και συμμετοχή του κοινού στη δημιουργία και διαχείριση των ΘΠΠ.","The Mediterranean Sea, with its strategic location and unique climate fostering rich marine life, has played a vital role in the social and economic wellbeing of the region for centuries. However, the marine biodiversity of the Mediterranean is currently under threat from overfishing, pollution, and climate change. Recognizing the urgent need for action, one of the most effective tools identified is the establishment of Marine Protected Areas (MPAs), designated zones where human activities are regulated or prohibited to conserve marine ecosystems. This LL.M. thesis focuses on analyzing the role of MPAs in safeguarding Mediterranean marine biodiversity. The thesis is divided into two parts. The first part explores foundational aspects and the international legal framework surrounding MPAs. It delves into the significance of MPAs in marine conservation, the application of precautionary and preventive principles, and relevant provisions of the United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS). The first part also discusses various international legal instruments, such as the Convention on Biological Diversity (CBD), the Nagoya Protocol, the Convention on the Conservation of Migratory Species of Wild Animals (CMS), and the Biodiversity Beyond National Jurisdiction Agreement (BBNJ). Moving to the second part, the focus shifts to the Mediterranean region, examining the legal framework governing MPAs, with a specific emphasis on the Barcelona Convention and the Protocol Concerning Specially Protected Areas and Biological Diversity in the Mediterranean (SPAMI Protocol). Case studies, including the Pelagos Sanctuary, OSPAR's role, and the concept of No-take zones (NTZs), are scrutinized. Additionally, the potential applicability of the BBNJ Agreement to Mediterranean High Seas MPAs is explored. Despite the comprehensive legal framework, the thesis identifies gaps and challenges, such as \"paper MPAs,\" jurisdictional issues, financial obstacles, stakeholder complexities, geopolitical challenges, and the impact of climate change. Proposed solutions include effective coordination among Mediterranean countries and increased public awareness and participation in MPA establishment and management."],"dc:identifier":["uoadl:3371591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3371591"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Safeguarding marine biodiversity in the Mediterranean Sea : an analysis of the role of marine protected areas (MPAs)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:32Z"}