{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3374221"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3374221","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση επιπέδων miRNA-21 στον ορό ασθενών με πολλαπλό μυέλωμα και υγιών ατόμων","abstract":"Το πολλαπλό μυέλωμα είναι μια σπάνια νόσος του πληθυσμού και αποτελεί τη δεύτερη πιο κοινή αιματολογική κακοήθεια. Συνήθως ξεκινά από προκακοήθεις φάσεις, όπως είναι η μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας ή το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα. Χαρακτηρίζεται από τη βλάβη των τελικών οργάνων που προσβάλλει, με ενδείξεις όπως, υπερασβεστιαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, αναιμία και οστικές βλάβες (κριτήρια CRAB). H διάγνωσή του πραγματοποιείται μέσω ανίχνευσης της μονοκλωνικής ελαφριάς αλυσίδας στο αίμα ή στα ούρα, βιοψίας του μυελού των οστών, ή μέσω εύρεσης οστικών λύσεων από απεικονιστικές μεθόδους. Η χημειοθεραπεία και η αυτόλογη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, όταν απαιτείται, αποτελούν την πρώτη γραμμή θεραπείας για τους ασθενείς. Τα μικρά ριβονουκλεϊνικά μόρια RNA (miRNAs) εμπλέκονται σε διάφορες κυτταρικές διεργασίες, όπως είναι η αποικοδόμηση μορίων mRNA ή η αποσιώπηση της μετάφρασής τους. Μελέτες δείχνουν ότι η υπερέκφραση ή υποέκφρασή τους μπορεί να οδηγήσει σε παθολογικές καταστάσεις, ακόμη και σε διάφορους τύπους καρκίνου. Στο πολλαπλό μυέλωμα, ένα από τα miRNAs που έχει βρεθεί να υπερεκφράζεται είναι το miR-21, το οποίο δρα ως ογκογονίδιο, υποδηλώνοντας έτσι τον πιθανό ογκογόνο ρόλο του στην παθογένεια της νόσου. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε μελέτη σε ένα δείγμα 77 ασθενών (44 στη διάγνωση και 33 σε υποτροπή) και 13 υγιών, για το οποίο βρέθηκε ότι υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τα επίπεδα μέτρησης του miR-21. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση συσχέτισης με τον συντελεστή του Spearman (ρ), μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και σχετιζόμενων δεικτών με τη νόσο, στους ασθενείς στη διάγνωση, αλλά και σε υποτροπή. Βρέθηκε ότι υπάρχει αρνητική συσχέτιση, στους ασθενείς στη διάγνωση, μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και των δεικτών Β2-μικροσφαιρίνη, κρεατινίνη και ASCT για την αυτόλογη μεταμόσχευση, ενώ στους ασθενείς σε υποτροπή, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και του δείκτη ISS για το στάδιο της νόσου. Συμπερασματικά, το miR-21 φαίνεται ότι μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμος μοριακός βιοδείκτης για την εκτίμηση μιας γενικότερης εικόνας της καρκινογένεσης και όχι για έναν συγκεκριμένο τύπο όγκου, κάτι που πιθανώς μπορεί να επιτευχθεί με την εισαγωγή του σε πάνελ άλλων ειδικών βιοδεικτών miRNAs για τον όγκο, αποφέροντας έτσι καλύτερα αποτελέσματα για τη δράση του σε έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.","abstract_html":"Το πολλαπλό μυέλωμα είναι μια σπάνια νόσος του πληθυσμού και αποτελεί τη δεύτερη πιο κοινή αιματολογική κακοήθεια. Συνήθως ξεκινά από προκακοήθεις φάσεις, όπως είναι η μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας ή το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα. Χαρακτηρίζεται από τη βλάβη των τελικών οργάνων που προσβάλλει, με ενδείξεις όπως, υπερασβεστιαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, αναιμία και οστικές βλάβες (κριτήρια CRAB). H διάγνωσή του πραγματοποιείται μέσω ανίχνευσης της μονοκλωνικής ελαφριάς αλυσίδας στο αίμα ή στα ούρα, βιοψίας του μυελού των οστών, ή μέσω εύρεσης οστικών λύσεων από απεικονιστικές μεθόδους. Η χημειοθεραπεία και η αυτόλογη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, όταν απαιτείται, αποτελούν την πρώτη γραμμή θεραπείας για τους ασθενείς. Τα μικρά ριβονουκλεϊνικά μόρια RNA (miRNAs) εμπλέκονται σε διάφορες κυτταρικές διεργασίες, όπως είναι η αποικοδόμηση μορίων mRNA ή η αποσιώπηση της μετάφρασής τους. Μελέτες δείχνουν ότι η υπερέκφραση ή υποέκφρασή τους μπορεί να οδηγήσει σε παθολογικές καταστάσεις, ακόμη και σε διάφορους τύπους καρκίνου. Στο πολλαπλό μυέλωμα, ένα από τα miRNAs που έχει βρεθεί να υπερεκφράζεται είναι το miR-21, το οποίο δρα ως ογκογονίδιο, υποδηλώνοντας έτσι τον πιθανό ογκογόνο ρόλο του στην παθογένεια της νόσου. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε μελέτη σε ένα δείγμα 77 ασθενών (44 στη διάγνωση και 33 σε υποτροπή) και 13 υγιών, για το οποίο βρέθηκε ότι υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τα επίπεδα μέτρησης του miR-21. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση συσχέτισης με τον συντελεστή του Spearman (ρ), μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και σχετιζόμενων δεικτών με τη νόσο, στους ασθενείς στη διάγνωση, αλλά και σε υποτροπή. Βρέθηκε ότι υπάρχει αρνητική συσχέτιση, στους ασθενείς στη διάγνωση, μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και των δεικτών Β2-μικροσφαιρίνη, κρεατινίνη και ASCT για την αυτόλογη μεταμόσχευση, ενώ στους ασθενείς σε υποτροπή, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και του δείκτη ISS για το στάδιο της νόσου. Συμπερασματικά, το miR-21 φαίνεται ότι μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμος μοριακός βιοδείκτης για την εκτίμηση μιας γενικότερης εικόνας της καρκινογένεσης και όχι για έναν συγκεκριμένο τύπο όγκου, κάτι που πιθανώς μπορεί να επιτευχθεί με την εισαγωγή του σε πάνελ άλλων ειδικών βιοδεικτών miRNAs για τον όγκο, αποφέροντας έτσι καλύτερα αποτελέσματα για τη δράση του σε έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παλαιοκρασσά Αικατερίνη","Palaiokrassa Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3374221"],"render_values":[{"text":"uoadl:3374221","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3374221","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3374221","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3374221","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παλαιοκρασσά Αικατερίνη","Palaiokrassa Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3374221","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3374221"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το πολλαπλό μυέλωμα είναι μια σπάνια νόσος του πληθυσμού και αποτελεί τη δεύτερη πιο κοινή αιματολογική κακοήθεια. Συνήθως ξεκινά από προκακοήθεις φάσεις, όπως είναι η μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας ή το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα. Χαρακτηρίζεται από τη βλάβη των τελικών οργάνων που προσβάλλει, με ενδείξεις όπως, υπερασβεστιαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, αναιμία και οστικές βλάβες (κριτήρια CRAB). H διάγνωσή του πραγματοποιείται μέσω ανίχνευσης της μονοκλωνικής ελαφριάς αλυσίδας στο αίμα ή στα ούρα, βιοψίας του μυελού των οστών, ή μέσω εύρεσης οστικών λύσεων από απεικονιστικές μεθόδους. Η χημειοθεραπεία και η αυτόλογη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, όταν απαιτείται, αποτελούν την πρώτη γραμμή θεραπείας για τους ασθενείς. Τα μικρά ριβονουκλεϊνικά μόρια RNA (miRNAs) εμπλέκονται σε διάφορες κυτταρικές διεργασίες, όπως είναι η αποικοδόμηση μορίων mRNA ή η αποσιώπηση της μετάφρασής τους. Μελέτες δείχνουν ότι η υπερέκφραση ή υποέκφρασή τους μπορεί να οδηγήσει σε παθολογικές καταστάσεις, ακόμη και σε διάφορους τύπους καρκίνου. Στο πολλαπλό μυέλωμα, ένα από τα miRNAs που έχει βρεθεί να υπερεκφράζεται είναι το miR-21, το οποίο δρα ως ογκογονίδιο, υποδηλώνοντας έτσι τον πιθανό ογκογόνο ρόλο του στην παθογένεια της νόσου. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε μελέτη σε ένα δείγμα 77 ασθενών (44 στη διάγνωση και 33 σε υποτροπή) και 13 υγιών, για το οποίο βρέθηκε ότι υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τα επίπεδα μέτρησης του miR-21. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση συσχέτισης με τον συντελεστή του Spearman (ρ), μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και σχετιζόμενων δεικτών με τη νόσο, στους ασθενείς στη διάγνωση, αλλά και σε υποτροπή. Βρέθηκε ότι υπάρχει αρνητική συσχέτιση, στους ασθενείς στη διάγνωση, μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και των δεικτών Β2-μικροσφαιρίνη, κρεατινίνη και ASCT για την αυτόλογη μεταμόσχευση, ενώ στους ασθενείς σε υποτροπή, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και του δείκτη ISS για το στάδιο της νόσου. Συμπερασματικά, το miR-21 φαίνεται ότι μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμος μοριακός βιοδείκτης για την εκτίμηση μιας γενικότερης εικόνας της καρκινογένεσης και όχι για έναν συγκεκριμένο τύπο όγκου, κάτι που πιθανώς μπορεί να επιτευχθεί με την εισαγωγή του σε πάνελ άλλων ειδικών βιοδεικτών miRNAs για τον όγκο, αποφέροντας έτσι καλύτερα αποτελέσματα για τη δράση του σε έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.","Multiple myeloma is a rare disease of the population and is the second most common haematological malignancy. It usually starts from premalignancies, such as monoclonal gammopathy of undetermined significance or asymptomatic multiple myeloma. It is characterized by the affected end-organs damage, with indications such as, hypercalcemia, renal failure, anemia and bone lesions (CRAB criteria). Its diagnosis is carried out by detection of the monoclonal light chain in blood or urine, bone marrow biopsy, or by finding bone lesions using diagnostic imaging methods. Chemotherapy, as well as, autologous stem cell transplantation, are considered to be treatment of choice for patients, if required. Small ribonucleic RNA molecules (miRNAs) are involved in a plethora of cellular processes, such as mRNA degradation or translation silencing. In several studies, is proved that miRNAs can be upregulated or downregulated, leading to pathological conditions, even cancer. In multiple myeloma, miR-21 is one of the miRNAs found to be upregulated, and acts as an oncogene, thus indicating its possible oncogenic role in disease pathogenesis. In this thesis, a sample of 77 patients was studied (44 were diagnosed and 33 were relapsed) and 13 healthy individuals, and as result, a statistically significant difference in miR-21 measurement levels was found. In addition, a correlation analysis with Spearman coefficient (ρ) was performed, between miR-21 levels and disease-related markers, in patients that were diagnosed with the disease and those that were relapsed. Negative correlation was found in patients that were diagnosed with multiple myeloma, between miR-21 levels and B2-microglobulin, creatinine and ASCT marker for autologous stem cell transplantation, while in patients that were relapsed, positive correlation was found between miR-21 levels and ISS marker for the disease stage. In conclusion, mir-21 seems to be able to act as a plausible molecular biomarker to assess carcinogenesis generally, rather than a specific tumor type, which can probably be achieved by introducing it into a panel of other tumor-specific biomarker miRNAs for the tumor, yielding to better results for its role on a specific cancer type."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση επιπέδων miRNA-21 στον ορό ασθενών με πολλαπλό μυέλωμα και υγιών ατόμων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παλαιοκρασσά Αικατερίνη","Palaiokrassa Aikaterini"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το πολλαπλό μυέλωμα είναι μια σπάνια νόσος του πληθυσμού και αποτελεί τη δεύτερη πιο κοινή αιματολογική κακοήθεια. Συνήθως ξεκινά από προκακοήθεις φάσεις, όπως είναι η μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας ή το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα. Χαρακτηρίζεται από τη βλάβη των τελικών οργάνων που προσβάλλει, με ενδείξεις όπως, υπερασβεστιαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, αναιμία και οστικές βλάβες (κριτήρια CRAB). H διάγνωσή του πραγματοποιείται μέσω ανίχνευσης της μονοκλωνικής ελαφριάς αλυσίδας στο αίμα ή στα ούρα, βιοψίας του μυελού των οστών, ή μέσω εύρεσης οστικών λύσεων από απεικονιστικές μεθόδους. Η χημειοθεραπεία και η αυτόλογη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, όταν απαιτείται, αποτελούν την πρώτη γραμμή θεραπείας για τους ασθενείς. Τα μικρά ριβονουκλεϊνικά μόρια RNA (miRNAs) εμπλέκονται σε διάφορες κυτταρικές διεργασίες, όπως είναι η αποικοδόμηση μορίων mRNA ή η αποσιώπηση της μετάφρασής τους. Μελέτες δείχνουν ότι η υπερέκφραση ή υποέκφρασή τους μπορεί να οδηγήσει σε παθολογικές καταστάσεις, ακόμη και σε διάφορους τύπους καρκίνου. Στο πολλαπλό μυέλωμα, ένα από τα miRNAs που έχει βρεθεί να υπερεκφράζεται είναι το miR-21, το οποίο δρα ως ογκογονίδιο, υποδηλώνοντας έτσι τον πιθανό ογκογόνο ρόλο του στην παθογένεια της νόσου. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε μελέτη σε ένα δείγμα 77 ασθενών (44 στη διάγνωση και 33 σε υποτροπή) και 13 υγιών, για το οποίο βρέθηκε ότι υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τα επίπεδα μέτρησης του miR-21. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση συσχέτισης με τον συντελεστή του Spearman (ρ), μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και σχετιζόμενων δεικτών με τη νόσο, στους ασθενείς στη διάγνωση, αλλά και σε υποτροπή. Βρέθηκε ότι υπάρχει αρνητική συσχέτιση, στους ασθενείς στη διάγνωση, μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και των δεικτών Β2-μικροσφαιρίνη, κρεατινίνη και ASCT για την αυτόλογη μεταμόσχευση, ενώ στους ασθενείς σε υποτροπή, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του miR-21 και του δείκτη ISS για το στάδιο της νόσου. Συμπερασματικά, το miR-21 φαίνεται ότι μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμος μοριακός βιοδείκτης για την εκτίμηση μιας γενικότερης εικόνας της καρκινογένεσης και όχι για έναν συγκεκριμένο τύπο όγκου, κάτι που πιθανώς μπορεί να επιτευχθεί με την εισαγωγή του σε πάνελ άλλων ειδικών βιοδεικτών miRNAs για τον όγκο, αποφέροντας έτσι καλύτερα αποτελέσματα για τη δράση του σε έναν συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.","Multiple myeloma is a rare disease of the population and is the second most common haematological malignancy. It usually starts from premalignancies, such as monoclonal gammopathy of undetermined significance or asymptomatic multiple myeloma. It is characterized by the affected end-organs damage, with indications such as, hypercalcemia, renal failure, anemia and bone lesions (CRAB criteria). Its diagnosis is carried out by detection of the monoclonal light chain in blood or urine, bone marrow biopsy, or by finding bone lesions using diagnostic imaging methods. Chemotherapy, as well as, autologous stem cell transplantation, are considered to be treatment of choice for patients, if required. Small ribonucleic RNA molecules (miRNAs) are involved in a plethora of cellular processes, such as mRNA degradation or translation silencing. In several studies, is proved that miRNAs can be upregulated or downregulated, leading to pathological conditions, even cancer. In multiple myeloma, miR-21 is one of the miRNAs found to be upregulated, and acts as an oncogene, thus indicating its possible oncogenic role in disease pathogenesis. In this thesis, a sample of 77 patients was studied (44 were diagnosed and 33 were relapsed) and 13 healthy individuals, and as result, a statistically significant difference in miR-21 measurement levels was found. In addition, a correlation analysis with Spearman coefficient (ρ) was performed, between miR-21 levels and disease-related markers, in patients that were diagnosed with the disease and those that were relapsed. Negative correlation was found in patients that were diagnosed with multiple myeloma, between miR-21 levels and B2-microglobulin, creatinine and ASCT marker for autologous stem cell transplantation, while in patients that were relapsed, positive correlation was found between miR-21 levels and ISS marker for the disease stage. In conclusion, mir-21 seems to be able to act as a plausible molecular biomarker to assess carcinogenesis generally, rather than a specific tumor type, which can probably be achieved by introducing it into a panel of other tumor-specific biomarker miRNAs for the tumor, yielding to better results for its role on a specific cancer type."],"dc:identifier":["uoadl:3374221","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3374221"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση επιπέδων miRNA-21 στον ορό ασθενών με πολλαπλό μυέλωμα και υγιών ατόμων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:33Z"}