{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377803"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377803","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παραγωγή και Χαρακτηρισμός νέων ενζύμων για διεργασίες δέσμευσης CO₂","abstract":"Η υπερθέρμανση του πλανήτη, με την άνοδο της θερμοκρασίας της Γης να υπερβαίνει τον 1 oC, αποτελεί επείγουσα απειλή. Περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας έχει χαρακτηριστεί επικίνδυνη καθώς αναμένεται να οδηγήσει σε πλήθος αρνητικών επιπτώσεων τόσο για το περιβάλλον όσο και για την ευημερία του ανθρώπινου είδους. Καθώς η αύξηση των επιπέδων CO₂ στην ατμόσφαιρα εμποδίζει τη διαφυγή της θερμότητας οδηγώντας στην επιδείνωση του φαινομένου, η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού, δεσμεύτηκε για την μείωση τον εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% μέχρι το 2030. Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μέσω της απομόνωσης του αερίου CO₂ από τα καυσαέρια των εργοστασιακών μονάδων και την περεταίρω αξιοποίηση του στη παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας ή την αποθήκευση του στο υπέδαφος. Μία νέα, πολλά υποσχόμενη τεχνολογία δέσμευσης CO₂ βασίζεται στη χρήση του ενζύμου καρβονική ανυδράση (ΚΑ), που λειτουργεί ως βιοκαταλύτης, επιταχύνοντας την αντίδραση της ενυδάτωσης του CO₂, το περιοριστικό βήμα στη διεργασία δέσμευσης του CO₂. Ωστόσο τα συμβατικά ένζυμα δε μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη βιομηχανική διεργασία δέσμευση του άνθρακα καθώς απαραίτητη προϋπόθεση είναι να φέρουν υψηλή θερμοσταθερότητα. Με σκοπό να εντοπιστούν νέες ΚΑ με εγγενή θερμοσταθερότητα που θα επιτρέπει την ενσωμάτωση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂, στο πλαίσιο των ερευνητικών μελετών του εργαστηρίου, πραγματοποιήθηκε μεταγονιδιωματική ανάλυσης μεγάλου όγκου δεδομένων που βρίσκονται κατατεθειμένα σε ανοιχτές διαδικτυακές βάσεις δεδομένων και έχουν προκύψει μετά από δειγματοληψία περιβαλλοντικού υλικού από ενδιαιτήματα υψηλής θερμοκρασίας. Για την επιλογή των προς μελέτη αλληλουχιών, θέσαμε ως βασικά κριτήρια επιλογής, την υψηλή θερμοκρασία και το υψηλό pH της περιοχής συλλογής του μεταγονιδιωματικού δείγματος, καθώς και την ύπαρξη συντηρημένων χαρακτηριστικών δομικών περιοχών ΚΑ. Από τις αλληλουχίες που έφεραν αυτά τα χαρακτηριστικά, 7 αλληλουχίες DNA κλωνοποιήθηκαν σε πλασμιδιακούς φορείς έκφρασης και στην συνέχεια μέσω αυτών, μετασχηματίστηκαν βακτηριακά στελέχη E. coli στα οποία έγινε η παραγωγή των νέων πρωτεϊνών προς μελέτη. Από αυτές, μετά από τη μελέτη των συνθηκών έκφρασης, δύο αλληλουχίες, οι CA89 και CA201 επέδειξαν ικανοποιητικά επίπεδα ανασυνδυασμένης παραγωγής στο βακτηριακό σύστημα E. coli που χρησιμοποιήθηκε. Για τις δύο πρωτεΐνες που παρήχθησαν, διαπιστώθηκε η ικανότητά τους να καταλύουν την ενυδάτωση του CO₂, επιβεβαιώνοντας την αρχική μας υπόθεση ότι πρόκειται για ένζυμα ΚΑ. Οι in silico αναλύσεις των δύο νέων ΚΑ έδειξαν ότι τα ένζυμα CA89 και CA201 πιθανότατα ανήκουν στις β-τύπου ΚΑ, καθώς φέρουν τη συντηρημένη αυτόνομη δομική περιοχή «PRO_CA» και επιπλέον φέρουν τα συντηρημένα μοτίβα «CxDxR» και «HxxC», χαρακτηριστικά για τη συγκεκριμένη οικογένεια KA. Παράλληλα, η πρόβλεψη της τρισδιάστατης δομής των νέων πρωτεϊνών έδειξε ότι στο ενεργό κέντρο τους εντοπίζονται δύο κυστεΐνες και μία ιστιδίνη, μοτίβο αμινοξέων που εντοπίζεται στο ενεργό κέντρο και συντονίζει τον συμπαράγοντα του ενζύμου, του ψευδαργύρου, στις β-τύπου ΚΑ. Μετά την απομόνωση των πρωτεϊνών με μεθόδους χρωματογραφίας, καθορίστηκε η θερμοσταθερότητά τους, που αποτελεί το σημαντικότερο χαρακτηριστικό για τη χρήση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂. Συγκεκριμένα, ποιοτικές μελέτες διατήρησης της διαλυτότητας έδειξαν ότι οι ΚΑ CA89 και CA201 διατηρούν μεγάλο μέρος της αρχικής τους συγκέντρωσης μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Η CA89 στους 80 °C διατηρεί μεγάλο μέρος της διαλυτότητας της μετά από 14 h επώασης, ενώ στους 90 °C, η συγκέντρωση μηδενίζεται μετά τις 5 h. Για την CA201, η συγκέντρωση της μετά από επώαση στους 80 °C και 90 °C μηδενίζεται μετά από περίπου 1 h. Η πορεία των πειραμάτων συνεχίστηκε με την CA201, καθώς η CA89 αποδείχθηκε ασταθής κατά την αποθήκευση. Η εναπομένουσα ενεργότητα του ενζύμου CA201 μετά από επώαση σε θερμοκρασίες 60 °C και 70 °C επέδειξε σημαντική θερμοανθεκτικότητα, καθώς το ένζυμο διατηρεί το 78% της αρχικής του ενεργότητας μετά από 24 h επώαση στους 60 °C και 24% μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Για την ΚΑ CA201 η οποία επέδειξε ικανοποιητικά επίπεδα έκφρασης, σταθερότητα στην αποθήκευση και σημαντική θερμοσταθερότητα, έγινε μελέτη των κινητικών σταθερών της. Συμπερασματικά, σε αυτή την εργασία, μετά από έλεγχο οχτώ γονιδίων με πιθανότητα να κωδικοποιούν ΚΑ, επιλέχθηκε προς μελέτη η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη CA201 η οποία αποτελεί μια νέα θερμοανθεκτική ΚΑ με χαρακτηριστικά που θα της επέτρεπαν να ενσωματωθεί σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂.","abstract_html":"Η υπερθέρμανση του πλανήτη, με την άνοδο της θερμοκρασίας της Γης να υπερβαίνει τον 1 oC, αποτελεί επείγουσα απειλή. Περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας έχει χαρακτηριστεί επικίνδυνη καθώς αναμένεται να οδηγήσει σε πλήθος αρνητικών επιπτώσεων τόσο για το περιβάλλον όσο και για την ευημερία του ανθρώπινου είδους. Καθώς η αύξηση των επιπέδων CO₂ στην ατμόσφαιρα εμποδίζει τη διαφυγή της θερμότητας οδηγώντας στην επιδείνωση του φαινομένου, η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού, δεσμεύτηκε για την μείωση τον εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% μέχρι το 2030. Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μέσω της απομόνωσης του αερίου CO₂ από τα καυσαέρια των εργοστασιακών μονάδων και την περεταίρω αξιοποίηση του στη παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας ή την αποθήκευση του στο υπέδαφος. Μία νέα, πολλά υποσχόμενη τεχνολογία δέσμευσης CO₂ βασίζεται στη χρήση του ενζύμου καρβονική ανυδράση (ΚΑ), που λειτουργεί ως βιοκαταλύτης, επιταχύνοντας την αντίδραση της ενυδάτωσης του CO₂, το περιοριστικό βήμα στη διεργασία δέσμευσης του CO₂. Ωστόσο τα συμβατικά ένζυμα δε μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη βιομηχανική διεργασία δέσμευση του άνθρακα καθώς απαραίτητη προϋπόθεση είναι να φέρουν υψηλή θερμοσταθερότητα. Με σκοπό να εντοπιστούν νέες ΚΑ με εγγενή θερμοσταθερότητα που θα επιτρέπει την ενσωμάτωση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂, στο πλαίσιο των ερευνητικών μελετών του εργαστηρίου, πραγματοποιήθηκε μεταγονιδιωματική ανάλυσης μεγάλου όγκου δεδομένων που βρίσκονται κατατεθειμένα σε ανοιχτές διαδικτυακές βάσεις δεδομένων και έχουν προκύψει μετά από δειγματοληψία περιβαλλοντικού υλικού από ενδιαιτήματα υψηλής θερμοκρασίας. Για την επιλογή των προς μελέτη αλληλουχιών, θέσαμε ως βασικά κριτήρια επιλογής, την υψηλή θερμοκρασία και το υψηλό pH της περιοχής συλλογής του μεταγονιδιωματικού δείγματος, καθώς και την ύπαρξη συντηρημένων χαρακτηριστικών δομικών περιοχών ΚΑ. Από τις αλληλουχίες που έφεραν αυτά τα χαρακτηριστικά, 7 αλληλουχίες DNA κλωνοποιήθηκαν σε πλασμιδιακούς φορείς έκφρασης και στην συνέχεια μέσω αυτών, μετασχηματίστηκαν βακτηριακά στελέχη E. coli στα οποία έγινε η παραγωγή των νέων πρωτεϊνών προς μελέτη. Από αυτές, μετά από τη μελέτη των συνθηκών έκφρασης, δύο αλληλουχίες, οι CA89 και CA201 επέδειξαν ικανοποιητικά επίπεδα ανασυνδυασμένης παραγωγής στο βακτηριακό σύστημα E. coli που χρησιμοποιήθηκε. Για τις δύο πρωτεΐνες που παρήχθησαν, διαπιστώθηκε η ικανότητά τους να καταλύουν την ενυδάτωση του CO₂, επιβεβαιώνοντας την αρχική μας υπόθεση ότι πρόκειται για ένζυμα ΚΑ. Οι in silico αναλύσεις των δύο νέων ΚΑ έδειξαν ότι τα ένζυμα CA89 και CA201 πιθανότατα ανήκουν στις β-τύπου ΚΑ, καθώς φέρουν τη συντηρημένη αυτόνομη δομική περιοχή «PRO_CA» και επιπλέον φέρουν τα συντηρημένα μοτίβα «CxDxR» και «HxxC», χαρακτηριστικά για τη συγκεκριμένη οικογένεια KA. Παράλληλα, η πρόβλεψη της τρισδιάστατης δομής των νέων πρωτεϊνών έδειξε ότι στο ενεργό κέντρο τους εντοπίζονται δύο κυστεΐνες και μία ιστιδίνη, μοτίβο αμινοξέων που εντοπίζεται στο ενεργό κέντρο και συντονίζει τον συμπαράγοντα του ενζύμου, του ψευδαργύρου, στις β-τύπου ΚΑ. Μετά την απομόνωση των πρωτεϊνών με μεθόδους χρωματογραφίας, καθορίστηκε η θερμοσταθερότητά τους, που αποτελεί το σημαντικότερο χαρακτηριστικό για τη χρήση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂. Συγκεκριμένα, ποιοτικές μελέτες διατήρησης της διαλυτότητας έδειξαν ότι οι ΚΑ CA89 και CA201 διατηρούν μεγάλο μέρος της αρχικής τους συγκέντρωσης μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Η CA89 στους 80 °C διατηρεί μεγάλο μέρος της διαλυτότητας της μετά από 14 h επώασης, ενώ στους 90 °C, η συγκέντρωση μηδενίζεται μετά τις 5 h. Για την CA201, η συγκέντρωση της μετά από επώαση στους 80 °C και 90 °C μηδενίζεται μετά από περίπου 1 h. Η πορεία των πειραμάτων συνεχίστηκε με την CA201, καθώς η CA89 αποδείχθηκε ασταθής κατά την αποθήκευση. Η εναπομένουσα ενεργότητα του ενζύμου CA201 μετά από επώαση σε θερμοκρασίες 60 °C και 70 °C επέδειξε σημαντική θερμοανθεκτικότητα, καθώς το ένζυμο διατηρεί το 78% της αρχικής του ενεργότητας μετά από 24 h επώαση στους 60 °C και 24% μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Για την ΚΑ CA201 η οποία επέδειξε ικανοποιητικά επίπεδα έκφρασης, σταθερότητα στην αποθήκευση και σημαντική θερμοσταθερότητα, έγινε μελέτη των κινητικών σταθερών της. Συμπερασματικά, σε αυτή την εργασία, μετά από έλεγχο οχτώ γονιδίων με πιθανότητα να κωδικοποιούν ΚΑ, επιλέχθηκε προς μελέτη η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη CA201 η οποία αποτελεί μια νέα θερμοανθεκτική ΚΑ με χαρακτηριστικά που θα της επέτρεπαν να ενσωματωθεί σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαρίδης Παύλος","Saridis Pavlos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377803"],"render_values":[{"text":"uoadl:3377803","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377803","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377803","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3377803","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαρίδης Παύλος","Saridis Pavlos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377803"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπερθέρμανση του πλανήτη, με την άνοδο της θερμοκρασίας της Γης να υπερβαίνει τον 1 oC, αποτελεί επείγουσα απειλή. Περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας έχει χαρακτηριστεί επικίνδυνη καθώς αναμένεται να οδηγήσει σε πλήθος αρνητικών επιπτώσεων τόσο για το περιβάλλον όσο και για την ευημερία του ανθρώπινου είδους. Καθώς η αύξηση των επιπέδων CO₂ στην ατμόσφαιρα εμποδίζει τη διαφυγή της θερμότητας οδηγώντας στην επιδείνωση του φαινομένου, η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού, δεσμεύτηκε για την μείωση τον εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% μέχρι το 2030. Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μέσω της απομόνωσης του αερίου CO₂ από τα καυσαέρια των εργοστασιακών μονάδων και την περεταίρω αξιοποίηση του στη παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας ή την αποθήκευση του στο υπέδαφος. Μία νέα, πολλά υποσχόμενη τεχνολογία δέσμευσης CO₂ βασίζεται στη χρήση του ενζύμου καρβονική ανυδράση (ΚΑ), που λειτουργεί ως βιοκαταλύτης, επιταχύνοντας την αντίδραση της ενυδάτωσης του CO₂, το περιοριστικό βήμα στη διεργασία δέσμευσης του CO₂. Ωστόσο τα συμβατικά ένζυμα δε μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη βιομηχανική διεργασία δέσμευση του άνθρακα καθώς απαραίτητη προϋπόθεση είναι να φέρουν υψηλή θερμοσταθερότητα. Με σκοπό να εντοπιστούν νέες ΚΑ με εγγενή θερμοσταθερότητα που θα επιτρέπει την ενσωμάτωση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂, στο πλαίσιο των ερευνητικών μελετών του εργαστηρίου, πραγματοποιήθηκε μεταγονιδιωματική ανάλυσης μεγάλου όγκου δεδομένων που βρίσκονται κατατεθειμένα σε ανοιχτές διαδικτυακές βάσεις δεδομένων και έχουν προκύψει μετά από δειγματοληψία περιβαλλοντικού υλικού από ενδιαιτήματα υψηλής θερμοκρασίας. Για την επιλογή των προς μελέτη αλληλουχιών, θέσαμε ως βασικά κριτήρια επιλογής, την υψηλή θερμοκρασία και το υψηλό pH της περιοχής συλλογής του μεταγονιδιωματικού δείγματος, καθώς και την ύπαρξη συντηρημένων χαρακτηριστικών δομικών περιοχών ΚΑ. Από τις αλληλουχίες που έφεραν αυτά τα χαρακτηριστικά, 7 αλληλουχίες DNA κλωνοποιήθηκαν σε πλασμιδιακούς φορείς έκφρασης και στην συνέχεια μέσω αυτών, μετασχηματίστηκαν βακτηριακά στελέχη E. coli στα οποία έγινε η παραγωγή των νέων πρωτεϊνών προς μελέτη. Από αυτές, μετά από τη μελέτη των συνθηκών έκφρασης, δύο αλληλουχίες, οι CA89 και CA201 επέδειξαν ικανοποιητικά επίπεδα ανασυνδυασμένης παραγωγής στο βακτηριακό σύστημα E. coli που χρησιμοποιήθηκε. Για τις δύο πρωτεΐνες που παρήχθησαν, διαπιστώθηκε η ικανότητά τους να καταλύουν την ενυδάτωση του CO₂, επιβεβαιώνοντας την αρχική μας υπόθεση ότι πρόκειται για ένζυμα ΚΑ. Οι in silico αναλύσεις των δύο νέων ΚΑ έδειξαν ότι τα ένζυμα CA89 και CA201 πιθανότατα ανήκουν στις β-τύπου ΚΑ, καθώς φέρουν τη συντηρημένη αυτόνομη δομική περιοχή «PRO_CA» και επιπλέον φέρουν τα συντηρημένα μοτίβα «CxDxR» και «HxxC», χαρακτηριστικά για τη συγκεκριμένη οικογένεια KA. Παράλληλα, η πρόβλεψη της τρισδιάστατης δομής των νέων πρωτεϊνών έδειξε ότι στο ενεργό κέντρο τους εντοπίζονται δύο κυστεΐνες και μία ιστιδίνη, μοτίβο αμινοξέων που εντοπίζεται στο ενεργό κέντρο και συντονίζει τον συμπαράγοντα του ενζύμου, του ψευδαργύρου, στις β-τύπου ΚΑ. Μετά την απομόνωση των πρωτεϊνών με μεθόδους χρωματογραφίας, καθορίστηκε η θερμοσταθερότητά τους, που αποτελεί το σημαντικότερο χαρακτηριστικό για τη χρήση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂. Συγκεκριμένα, ποιοτικές μελέτες διατήρησης της διαλυτότητας έδειξαν ότι οι ΚΑ CA89 και CA201 διατηρούν μεγάλο μέρος της αρχικής τους συγκέντρωσης μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Η CA89 στους 80 °C διατηρεί μεγάλο μέρος της διαλυτότητας της μετά από 14 h επώασης, ενώ στους 90 °C, η συγκέντρωση μηδενίζεται μετά τις 5 h. Για την CA201, η συγκέντρωση της μετά από επώαση στους 80 °C και 90 °C μηδενίζεται μετά από περίπου 1 h. Η πορεία των πειραμάτων συνεχίστηκε με την CA201, καθώς η CA89 αποδείχθηκε ασταθής κατά την αποθήκευση. Η εναπομένουσα ενεργότητα του ενζύμου CA201 μετά από επώαση σε θερμοκρασίες 60 °C και 70 °C επέδειξε σημαντική θερμοανθεκτικότητα, καθώς το ένζυμο διατηρεί το 78% της αρχικής του ενεργότητας μετά από 24 h επώαση στους 60 °C και 24% μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Για την ΚΑ CA201 η οποία επέδειξε ικανοποιητικά επίπεδα έκφρασης, σταθερότητα στην αποθήκευση και σημαντική θερμοσταθερότητα, έγινε μελέτη των κινητικών σταθερών της. Συμπερασματικά, σε αυτή την εργασία, μετά από έλεγχο οχτώ γονιδίων με πιθανότητα να κωδικοποιούν ΚΑ, επιλέχθηκε προς μελέτη η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη CA201 η οποία αποτελεί μια νέα θερμοανθεκτική ΚΑ με χαρακτηριστικά που θα της επέτρεπαν να ενσωματωθεί σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂.","Global warming, with the rise of Earth's temperature exceeding 1 °C constitutes an urgent threat, with further increases being deemed dangerous as they are expected to lead to a multitude of negative impacts on both the environment and the well-being of the human species. As the increase in CO₂ levels in the atmosphere impedes heat escape, exacerbating the phenomenon, the European Union, under the Paris Agreement, committed to reducing greenhouse gas emissions by 40% by 2030. This goal can be achieved by isolating CO₂ from industrial flue gases and further utilizing it towards the production of high-value-added products or storing it underground. A new, promising technology for CO₂ capture is based on the use of the enzyme carbonic anhydrase (CA), which acts as a biocatalyst accelerating the CO₂ hydration reaction, a limiting step in carbon capture. However, conventional enzymes cannot be implemented in the industrial pipelines of carbon capture as the candidate biocatalyst must possess specific characteristics, with thermal stability being a crucial one. In order to identify new CAs with inherent thermal stability for incorporation into CO₂ capture processes, metagenomic analysis of large datasets from various online metagenomic databases was conducted in the framework of the ongoing projects of the host laboratory. Criteria for selecting metagenomic data included high temperature and high pH sampling conditions, of the environmental samples, and the presence of conserved structural domains in CA coding regions. Eight DNA sequences were subsequently cloned into plasmid expression vectors, transformed into E. coli bacterial cells, and used for the production of new proteins that were studied in this thesis. Following expression condition studies, two proteins, CA89 and CA201, demonstrated recombinant production capacity in E. coli bacterial systems. The new candidate CAs were verified to exhibit catalytic activity against the hydration of CO2, verifying our hypothesis that they are CA enzymes. In silico analyses showed that the proteins under-study probably belong to the β-type of CAs, as they carry the domain “PRO_CA” and the conserved motifs \"CxDxR\" and \"HxxC,\" typical of the β-type CAs. Moreover, the prediction of the three-dimensional structures of the new proteins showed that two cysteines and one histidine, a motif of amino acids that coordinate the enzyme's cofactor, zinc, in β-type carbonic anhydrases, were located in their active sites. After recombinant production of CA89 and CA201 under the selected conditions, and following protein isolation using chromatography methods, their thermal stability, a crucial characteristic for their use in CO₂ capture processes, was determined. Specifically, qualitative measurements of residual solubility reeled that CA89 and CA201 retain a sufficient amount of their solubility after 24 h of exposure at 70 °C. CA89, after incubation at 80 °C maintained most of its initial concentration for up to 14 h, while at 90 °C, all protein was denatured after 5 h. Finally, the concentration of CA201 at 80 °C and 90 °C was minimized after 1 h of exposure. Further experiments focused on CA201, as CA89 proved unstable during storage. The thermostability of CA201 was determined and residual activity experiments revealed that after exposure to temperatures of 60 °C and 70 °C, the enzyme showed significant thermal resistance, retaining 78% of its initial activity after 24 h at 60 °C and 24% after 24 h at 70 °C. In conclusion, this study examined eight sequences with the potential to encode carbonic anhydrase, and the recombinant protein CA201 was identified as a new thermotolerant CA with characteristics that would allow its incorporation into industrial CO₂ capture processes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παραγωγή και Χαρακτηρισμός νέων ενζύμων για διεργασίες δέσμευσης CO₂"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαρίδης Παύλος","Saridis Pavlos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η υπερθέρμανση του πλανήτη, με την άνοδο της θερμοκρασίας της Γης να υπερβαίνει τον 1 oC, αποτελεί επείγουσα απειλή. Περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας έχει χαρακτηριστεί επικίνδυνη καθώς αναμένεται να οδηγήσει σε πλήθος αρνητικών επιπτώσεων τόσο για το περιβάλλον όσο και για την ευημερία του ανθρώπινου είδους. Καθώς η αύξηση των επιπέδων CO₂ στην ατμόσφαιρα εμποδίζει τη διαφυγή της θερμότητας οδηγώντας στην επιδείνωση του φαινομένου, η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού, δεσμεύτηκε για την μείωση τον εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% μέχρι το 2030. Ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μέσω της απομόνωσης του αερίου CO₂ από τα καυσαέρια των εργοστασιακών μονάδων και την περεταίρω αξιοποίηση του στη παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας ή την αποθήκευση του στο υπέδαφος. Μία νέα, πολλά υποσχόμενη τεχνολογία δέσμευσης CO₂ βασίζεται στη χρήση του ενζύμου καρβονική ανυδράση (ΚΑ), που λειτουργεί ως βιοκαταλύτης, επιταχύνοντας την αντίδραση της ενυδάτωσης του CO₂, το περιοριστικό βήμα στη διεργασία δέσμευσης του CO₂. Ωστόσο τα συμβατικά ένζυμα δε μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη βιομηχανική διεργασία δέσμευση του άνθρακα καθώς απαραίτητη προϋπόθεση είναι να φέρουν υψηλή θερμοσταθερότητα. Με σκοπό να εντοπιστούν νέες ΚΑ με εγγενή θερμοσταθερότητα που θα επιτρέπει την ενσωμάτωση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂, στο πλαίσιο των ερευνητικών μελετών του εργαστηρίου, πραγματοποιήθηκε μεταγονιδιωματική ανάλυσης μεγάλου όγκου δεδομένων που βρίσκονται κατατεθειμένα σε ανοιχτές διαδικτυακές βάσεις δεδομένων και έχουν προκύψει μετά από δειγματοληψία περιβαλλοντικού υλικού από ενδιαιτήματα υψηλής θερμοκρασίας. Για την επιλογή των προς μελέτη αλληλουχιών, θέσαμε ως βασικά κριτήρια επιλογής, την υψηλή θερμοκρασία και το υψηλό pH της περιοχής συλλογής του μεταγονιδιωματικού δείγματος, καθώς και την ύπαρξη συντηρημένων χαρακτηριστικών δομικών περιοχών ΚΑ. Από τις αλληλουχίες που έφεραν αυτά τα χαρακτηριστικά, 7 αλληλουχίες DNA κλωνοποιήθηκαν σε πλασμιδιακούς φορείς έκφρασης και στην συνέχεια μέσω αυτών, μετασχηματίστηκαν βακτηριακά στελέχη E. coli στα οποία έγινε η παραγωγή των νέων πρωτεϊνών προς μελέτη. Από αυτές, μετά από τη μελέτη των συνθηκών έκφρασης, δύο αλληλουχίες, οι CA89 και CA201 επέδειξαν ικανοποιητικά επίπεδα ανασυνδυασμένης παραγωγής στο βακτηριακό σύστημα E. coli που χρησιμοποιήθηκε. Για τις δύο πρωτεΐνες που παρήχθησαν, διαπιστώθηκε η ικανότητά τους να καταλύουν την ενυδάτωση του CO₂, επιβεβαιώνοντας την αρχική μας υπόθεση ότι πρόκειται για ένζυμα ΚΑ. Οι in silico αναλύσεις των δύο νέων ΚΑ έδειξαν ότι τα ένζυμα CA89 και CA201 πιθανότατα ανήκουν στις β-τύπου ΚΑ, καθώς φέρουν τη συντηρημένη αυτόνομη δομική περιοχή «PRO_CA» και επιπλέον φέρουν τα συντηρημένα μοτίβα «CxDxR» και «HxxC», χαρακτηριστικά για τη συγκεκριμένη οικογένεια KA. Παράλληλα, η πρόβλεψη της τρισδιάστατης δομής των νέων πρωτεϊνών έδειξε ότι στο ενεργό κέντρο τους εντοπίζονται δύο κυστεΐνες και μία ιστιδίνη, μοτίβο αμινοξέων που εντοπίζεται στο ενεργό κέντρο και συντονίζει τον συμπαράγοντα του ενζύμου, του ψευδαργύρου, στις β-τύπου ΚΑ. Μετά την απομόνωση των πρωτεϊνών με μεθόδους χρωματογραφίας, καθορίστηκε η θερμοσταθερότητά τους, που αποτελεί το σημαντικότερο χαρακτηριστικό για τη χρήση τους σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂. Συγκεκριμένα, ποιοτικές μελέτες διατήρησης της διαλυτότητας έδειξαν ότι οι ΚΑ CA89 και CA201 διατηρούν μεγάλο μέρος της αρχικής τους συγκέντρωσης μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Η CA89 στους 80 °C διατηρεί μεγάλο μέρος της διαλυτότητας της μετά από 14 h επώασης, ενώ στους 90 °C, η συγκέντρωση μηδενίζεται μετά τις 5 h. Για την CA201, η συγκέντρωση της μετά από επώαση στους 80 °C και 90 °C μηδενίζεται μετά από περίπου 1 h. Η πορεία των πειραμάτων συνεχίστηκε με την CA201, καθώς η CA89 αποδείχθηκε ασταθής κατά την αποθήκευση. Η εναπομένουσα ενεργότητα του ενζύμου CA201 μετά από επώαση σε θερμοκρασίες 60 °C και 70 °C επέδειξε σημαντική θερμοανθεκτικότητα, καθώς το ένζυμο διατηρεί το 78% της αρχικής του ενεργότητας μετά από 24 h επώαση στους 60 °C και 24% μετά από 24 h επώασης στους 70 °C. Για την ΚΑ CA201 η οποία επέδειξε ικανοποιητικά επίπεδα έκφρασης, σταθερότητα στην αποθήκευση και σημαντική θερμοσταθερότητα, έγινε μελέτη των κινητικών σταθερών της. Συμπερασματικά, σε αυτή την εργασία, μετά από έλεγχο οχτώ γονιδίων με πιθανότητα να κωδικοποιούν ΚΑ, επιλέχθηκε προς μελέτη η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη CA201 η οποία αποτελεί μια νέα θερμοανθεκτική ΚΑ με χαρακτηριστικά που θα της επέτρεπαν να ενσωματωθεί σε βιομηχανικές διεργασίες δέσμευσης CO₂.","Global warming, with the rise of Earth's temperature exceeding 1 °C constitutes an urgent threat, with further increases being deemed dangerous as they are expected to lead to a multitude of negative impacts on both the environment and the well-being of the human species. As the increase in CO₂ levels in the atmosphere impedes heat escape, exacerbating the phenomenon, the European Union, under the Paris Agreement, committed to reducing greenhouse gas emissions by 40% by 2030. This goal can be achieved by isolating CO₂ from industrial flue gases and further utilizing it towards the production of high-value-added products or storing it underground. A new, promising technology for CO₂ capture is based on the use of the enzyme carbonic anhydrase (CA), which acts as a biocatalyst accelerating the CO₂ hydration reaction, a limiting step in carbon capture. However, conventional enzymes cannot be implemented in the industrial pipelines of carbon capture as the candidate biocatalyst must possess specific characteristics, with thermal stability being a crucial one. In order to identify new CAs with inherent thermal stability for incorporation into CO₂ capture processes, metagenomic analysis of large datasets from various online metagenomic databases was conducted in the framework of the ongoing projects of the host laboratory. Criteria for selecting metagenomic data included high temperature and high pH sampling conditions, of the environmental samples, and the presence of conserved structural domains in CA coding regions. Eight DNA sequences were subsequently cloned into plasmid expression vectors, transformed into E. coli bacterial cells, and used for the production of new proteins that were studied in this thesis. Following expression condition studies, two proteins, CA89 and CA201, demonstrated recombinant production capacity in E. coli bacterial systems. The new candidate CAs were verified to exhibit catalytic activity against the hydration of CO2, verifying our hypothesis that they are CA enzymes. In silico analyses showed that the proteins under-study probably belong to the β-type of CAs, as they carry the domain “PRO_CA” and the conserved motifs \"CxDxR\" and \"HxxC,\" typical of the β-type CAs. Moreover, the prediction of the three-dimensional structures of the new proteins showed that two cysteines and one histidine, a motif of amino acids that coordinate the enzyme's cofactor, zinc, in β-type carbonic anhydrases, were located in their active sites. After recombinant production of CA89 and CA201 under the selected conditions, and following protein isolation using chromatography methods, their thermal stability, a crucial characteristic for their use in CO₂ capture processes, was determined. Specifically, qualitative measurements of residual solubility reeled that CA89 and CA201 retain a sufficient amount of their solubility after 24 h of exposure at 70 °C. CA89, after incubation at 80 °C maintained most of its initial concentration for up to 14 h, while at 90 °C, all protein was denatured after 5 h. Finally, the concentration of CA201 at 80 °C and 90 °C was minimized after 1 h of exposure. Further experiments focused on CA201, as CA89 proved unstable during storage. The thermostability of CA201 was determined and residual activity experiments revealed that after exposure to temperatures of 60 °C and 70 °C, the enzyme showed significant thermal resistance, retaining 78% of its initial activity after 24 h at 60 °C and 24% after 24 h at 70 °C. In conclusion, this study examined eight sequences with the potential to encode carbonic anhydrase, and the recombinant protein CA201 was identified as a new thermotolerant CA with characteristics that would allow its incorporation into industrial CO₂ capture processes."],"dc:identifier":["uoadl:3377803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377803"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Παραγωγή και Χαρακτηρισμός νέων ενζύμων για διεργασίες δέσμευσης CO₂"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z"}