{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377813"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377813","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ασφάλιση πολεμικών κινδύνων","abstract":"Θεματική της παρούσας διπλωματικής είναι η (θαλάσσια) ασφάλιση των πολεμικών κινδύνων. Στη θαλάσσια ασφάλιση σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 259 ΚΙΝΔ) εφόσον δεν συμφωνηθούν ειδικά οι καλυπτόμενοι από τον ασφαλιστή κίνδυνοι, ισχύει η αρχή της καθολικότητας. Ένας ασφαλισμένος δηλαδή λαμβάνει ασφαλιστική κάλυψη για κάθε κίνδυνο σχετικό με την ναυσιπλοΐα, στους οποίους περιλαμβάνονται χωρίς αμφιβολία τόσο οι κίνδυνοι της θάλασσας, όσο και οι κίνδυνοι στη θάλασσα. Υπάρχουν βέβαια και κίνδυνοι που απαλλάσσουν τον ασφαλιστή από την ευθύνη του. Η σημαντικότερη ίσως κατηγορία τέτοιων κινδύνων είναι οι πολεμικοί. Οι πολεμικοί κίνδυνοι εξαιρούνται ρητώς από τον νόμο (ΚΙΝΔ και ΑσφΝ) από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο και λαμβάνουν μία ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η εξαίρεση αυτή των πολεμικών κινδύνων από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο δεν ισχύει μόνο στην ελληνική έννομη τάξη αλλά είναι μία πρακτική που ακολουθείται διεθνώς. Ωστόσο δεν αποτελούσαν από πάντοτε ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η αδυναμία των κοινών ασφαλιστών να προβλέψουν το ύψος των ζημιών που ένας πόλεμος θα προκαλούσε, καθιστούσε ιδιαίτερα δυσχερές τον υπολογισμό ενός επαρκούς ασφαλίστρου που θα τους επέτρεπε να αναλάβουν την ασφάλιση πολεμικών κινδύνων χωρίς να ζημιωθούν οι ίδιοι. Στο πλαίσιο των πολεμικών κινδύνων συνεπώς, η αβεβαιότητα (απαραίτητο στοιχείο για την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης ) για το ύψος των ζημιών που θα προκαλέσει είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Παρ’ όλο που η διάρθρωση της ασφαλιστικής αγοράς είναι ξεκάθαρη σχετικά με την ανάγκη ξεχωριστής ασφαλιστικής κάλυψης των πολεμικών κινδύνων, ζήτημα αποτελούσε το πότε υφίσταται εμπόλεμη κατάσταση καθώς και το πότε γίνεται λόγος για πολεμικό γεγονός που προκαλεί την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης. Με σκοπό λοιπόν την καλύτερη κατανόηση του θέματος, γίνεται μία προσπάθεια ανάπτυξης βασικών εννοιών όπως εκείνη του πολέμου και του εμφυλίου πολέμου καθώς και έννοιες συναφών καταστάσεων. Ακολούθως, γίνεται μία ενδελεχής εξέταση των πρότυπων συνόλων ρητρών που εκδίδονται από τον IUA σχετικά με την πολεμική ασφάλιση. Εν συνεχεία, θα μας απασχολήσει ο θεσμός της εγκατάλειψης του ασφαλισμένου αντικειμένου, ο οποίος συνδέεται με την κάλυψη πολεμικών κινδύνων. Επιπλέον, εκτός από τον κίνδυνο του πολέμου, θα αναπτυχθεί ένα ακόμα σύνηθες θαλάσσιο φαινόμενο, αυτό της πειρατείας. Αφού διακρίνουμε τις μορφές πειρατείας, θα εξετασθεί ένα σημαντικό ζήτημα που ανακύπτει σχετικά με αυτήν, το αν αντιμετωπίζεται ως θαλάσσιος και συνεπώς καλυπτόμενος κίνδυνος, ή ως πολεμικός. Αμέσως μετά, θα γίνει μία σύγκριση μεταξύ της πειρατείας και της τρομοκρατίας. Το τελευταίο μέρος της παρούσας διπλωματικής, θα αφιερωθεί σε ένα ιδιαίτερο είδος ασφάλισης, την αλληλασφάλιση, και τους φορείς αυτής, δηλαδή τους αλληλασφαλιστικούς συνεταιρισμούς, με κυριότερους τα P&I Clubs. Η ακροτελεύτια ενότητα της εργασίας αυτής, εξιστορεί την πορεία της αλληλασφάλισης στην ελληνική επικράτεια, περιλαμβάνοντας και μία προσπάθεια να ιδρυθεί ένας ελληνικός αλληλασφαλιστικός συνεταιρισμός.","abstract_html":"Θεματική της παρούσας διπλωματικής είναι η (θαλάσσια) ασφάλιση των πολεμικών κινδύνων. Στη θαλάσσια ασφάλιση σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 259 ΚΙΝΔ) εφόσον δεν συμφωνηθούν ειδικά οι καλυπτόμενοι από τον ασφαλιστή κίνδυνοι, ισχύει η αρχή της καθολικότητας. Ένας ασφαλισμένος δηλαδή λαμβάνει ασφαλιστική κάλυψη για κάθε κίνδυνο σχετικό με την ναυσιπλοΐα, στους οποίους περιλαμβάνονται χωρίς αμφιβολία τόσο οι κίνδυνοι της θάλασσας, όσο και οι κίνδυνοι στη θάλασσα. Υπάρχουν βέβαια και κίνδυνοι που απαλλάσσουν τον ασφαλιστή από την ευθύνη του. Η σημαντικότερη ίσως κατηγορία τέτοιων κινδύνων είναι οι πολεμικοί. Οι πολεμικοί κίνδυνοι εξαιρούνται ρητώς από τον νόμο (ΚΙΝΔ και ΑσφΝ) από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο και λαμβάνουν μία ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η εξαίρεση αυτή των πολεμικών κινδύνων από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο δεν ισχύει μόνο στην ελληνική έννομη τάξη αλλά είναι μία πρακτική που ακολουθείται διεθνώς. Ωστόσο δεν αποτελούσαν από πάντοτε ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η αδυναμία των κοινών ασφαλιστών να προβλέψουν το ύψος των ζημιών που ένας πόλεμος θα προκαλούσε, καθιστούσε ιδιαίτερα δυσχερές τον υπολογισμό ενός επαρκούς ασφαλίστρου που θα τους επέτρεπε να αναλάβουν την ασφάλιση πολεμικών κινδύνων χωρίς να ζημιωθούν οι ίδιοι. Στο πλαίσιο των πολεμικών κινδύνων συνεπώς, η αβεβαιότητα (απαραίτητο στοιχείο για την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης ) για το ύψος των ζημιών που θα προκαλέσει είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Παρ’ όλο που η διάρθρωση της ασφαλιστικής αγοράς είναι ξεκάθαρη σχετικά με την ανάγκη ξεχωριστής ασφαλιστικής κάλυψης των πολεμικών κινδύνων, ζήτημα αποτελούσε το πότε υφίσταται εμπόλεμη κατάσταση καθώς και το πότε γίνεται λόγος για πολεμικό γεγονός που προκαλεί την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης. Με σκοπό λοιπόν την καλύτερη κατανόηση του θέματος, γίνεται μία προσπάθεια ανάπτυξης βασικών εννοιών όπως εκείνη του πολέμου και του εμφυλίου πολέμου καθώς και έννοιες συναφών καταστάσεων. Ακολούθως, γίνεται μία ενδελεχής εξέταση των πρότυπων συνόλων ρητρών που εκδίδονται από τον IUA σχετικά με την πολεμική ασφάλιση. Εν συνεχεία, θα μας απασχολήσει ο θεσμός της εγκατάλειψης του ασφαλισμένου αντικειμένου, ο οποίος συνδέεται με την κάλυψη πολεμικών κινδύνων. Επιπλέον, εκτός από τον κίνδυνο του πολέμου, θα αναπτυχθεί ένα ακόμα σύνηθες θαλάσσιο φαινόμενο, αυτό της πειρατείας. Αφού διακρίνουμε τις μορφές πειρατείας, θα εξετασθεί ένα σημαντικό ζήτημα που ανακύπτει σχετικά με αυτήν, το αν αντιμετωπίζεται ως θαλάσσιος και συνεπώς καλυπτόμενος κίνδυνος, ή ως πολεμικός. Αμέσως μετά, θα γίνει μία σύγκριση μεταξύ της πειρατείας και της τρομοκρατίας. Το τελευταίο μέρος της παρούσας διπλωματικής, θα αφιερωθεί σε ένα ιδιαίτερο είδος ασφάλισης, την αλληλασφάλιση, και τους φορείς αυτής, δηλαδή τους αλληλασφαλιστικούς συνεταιρισμούς, με κυριότερους τα P&amp;I Clubs. Η ακροτελεύτια ενότητα της εργασίας αυτής, εξιστορεί την πορεία της αλληλασφάλισης στην ελληνική επικράτεια, περιλαμβάνοντας και μία προσπάθεια να ιδρυθεί ένας ελληνικός αλληλασφαλιστικός συνεταιρισμός.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγαπάκη Αφροδίτη","Agapaki Afroditi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377813"],"render_values":[{"text":"uoadl:3377813","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377813","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377813","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3377813","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγαπάκη Αφροδίτη","Agapaki Afroditi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377813","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377813"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεματική της παρούσας διπλωματικής είναι η (θαλάσσια) ασφάλιση των πολεμικών κινδύνων. Στη θαλάσσια ασφάλιση σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 259 ΚΙΝΔ) εφόσον δεν συμφωνηθούν ειδικά οι καλυπτόμενοι από τον ασφαλιστή κίνδυνοι, ισχύει η αρχή της καθολικότητας. Ένας ασφαλισμένος δηλαδή λαμβάνει ασφαλιστική κάλυψη για κάθε κίνδυνο σχετικό με την ναυσιπλοΐα, στους οποίους περιλαμβάνονται χωρίς αμφιβολία τόσο οι κίνδυνοι της θάλασσας, όσο και οι κίνδυνοι στη θάλασσα. Υπάρχουν βέβαια και κίνδυνοι που απαλλάσσουν τον ασφαλιστή από την ευθύνη του. Η σημαντικότερη ίσως κατηγορία τέτοιων κινδύνων είναι οι πολεμικοί. Οι πολεμικοί κίνδυνοι εξαιρούνται ρητώς από τον νόμο (ΚΙΝΔ και ΑσφΝ) από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο και λαμβάνουν μία ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η εξαίρεση αυτή των πολεμικών κινδύνων από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο δεν ισχύει μόνο στην ελληνική έννομη τάξη αλλά είναι μία πρακτική που ακολουθείται διεθνώς. Ωστόσο δεν αποτελούσαν από πάντοτε ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η αδυναμία των κοινών ασφαλιστών να προβλέψουν το ύψος των ζημιών που ένας πόλεμος θα προκαλούσε, καθιστούσε ιδιαίτερα δυσχερές τον υπολογισμό ενός επαρκούς ασφαλίστρου που θα τους επέτρεπε να αναλάβουν την ασφάλιση πολεμικών κινδύνων χωρίς να ζημιωθούν οι ίδιοι. Στο πλαίσιο των πολεμικών κινδύνων συνεπώς, η αβεβαιότητα (απαραίτητο στοιχείο για την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης ) για το ύψος των ζημιών που θα προκαλέσει είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Παρ’ όλο που η διάρθρωση της ασφαλιστικής αγοράς είναι ξεκάθαρη σχετικά με την ανάγκη ξεχωριστής ασφαλιστικής κάλυψης των πολεμικών κινδύνων, ζήτημα αποτελούσε το πότε υφίσταται εμπόλεμη κατάσταση καθώς και το πότε γίνεται λόγος για πολεμικό γεγονός που προκαλεί την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης. Με σκοπό λοιπόν την καλύτερη κατανόηση του θέματος, γίνεται μία προσπάθεια ανάπτυξης βασικών εννοιών όπως εκείνη του πολέμου και του εμφυλίου πολέμου καθώς και έννοιες συναφών καταστάσεων. Ακολούθως, γίνεται μία ενδελεχής εξέταση των πρότυπων συνόλων ρητρών που εκδίδονται από τον IUA σχετικά με την πολεμική ασφάλιση. Εν συνεχεία, θα μας απασχολήσει ο θεσμός της εγκατάλειψης του ασφαλισμένου αντικειμένου, ο οποίος συνδέεται με την κάλυψη πολεμικών κινδύνων. Επιπλέον, εκτός από τον κίνδυνο του πολέμου, θα αναπτυχθεί ένα ακόμα σύνηθες θαλάσσιο φαινόμενο, αυτό της πειρατείας. Αφού διακρίνουμε τις μορφές πειρατείας, θα εξετασθεί ένα σημαντικό ζήτημα που ανακύπτει σχετικά με αυτήν, το αν αντιμετωπίζεται ως θαλάσσιος και συνεπώς καλυπτόμενος κίνδυνος, ή ως πολεμικός. Αμέσως μετά, θα γίνει μία σύγκριση μεταξύ της πειρατείας και της τρομοκρατίας. Το τελευταίο μέρος της παρούσας διπλωματικής, θα αφιερωθεί σε ένα ιδιαίτερο είδος ασφάλισης, την αλληλασφάλιση, και τους φορείς αυτής, δηλαδή τους αλληλασφαλιστικούς συνεταιρισμούς, με κυριότερους τα P&I Clubs. Η ακροτελεύτια ενότητα της εργασίας αυτής, εξιστορεί την πορεία της αλληλασφάλισης στην ελληνική επικράτεια, περιλαμβάνοντας και μία προσπάθεια να ιδρυθεί ένας ελληνικός αλληλασφαλιστικός συνεταιρισμός.","The subject of this thesis is the (maritime) insurance of war risks. Under the Greek law, between an insurer and the assured an all risk policy is agreed (Article 259 of Greek Maritime Code), unless the risks covered by the insurer are specifically agreed upon the marine insurance contract. In other words, an insured person receives coverage for every risk related to navigation, namely for both the perils of the sea and the perils on the sea. However though, there are some kind of risks for which the insurer are not liable. The most important category of such risks, are probably war risks. War risks are expressly excluded by Greek law from a standard marine insurance policy and they are covered under a separate form of coverage. This practice regarding war risks, is not applicable only to Greek law, but on the contrary, it is also in effect internationally. However, war risks were not always covered under a separate form of coverage. The inability of common insurers to predict the cost of the damages or losses that could occur by a war, made it particularly difficult for them to estimate an adequate premium that would allow them to underwrite war risks without being damaged. Although the structure of the insurance market is clear about the need for separate insurance coverage when it comes for war risks, one of the most significant issues that arose regarding war risks was whether a war was actually taking place or not. In order to make it more clear, an attempt is made to give some, as much as possible, accurate definitions about fundamental terms, such as war and civil war, as well as warlike situations. Subsequently, there is a thorough examination of the standard sets of clauses issued by the IUA regarding war risks insurance. Afterwards, the doctrine of abandonment will be examined. Moreover, apart from the war, another common maritime phenomenon will be examined piracy. Having distinguished the forms of piracy, an important issue will be mentioned too, regarding whether piracy must be treated as a maritime, or as a war risk. Following up, a comparison will be made between piracy and terrorism. Last but not least, this thesis will be dedicated to a special type of insurance, mutual insurance, and its operators, namely mutual insurance associations and especially P&I Clubs. Moreover, this last part recounts the attempt of the Greeks to establish a Greek mutual insurance association."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ασφάλιση πολεμικών κινδύνων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγαπάκη Αφροδίτη","Agapaki Afroditi"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Θεματική της παρούσας διπλωματικής είναι η (θαλάσσια) ασφάλιση των πολεμικών κινδύνων. Στη θαλάσσια ασφάλιση σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 259 ΚΙΝΔ) εφόσον δεν συμφωνηθούν ειδικά οι καλυπτόμενοι από τον ασφαλιστή κίνδυνοι, ισχύει η αρχή της καθολικότητας. Ένας ασφαλισμένος δηλαδή λαμβάνει ασφαλιστική κάλυψη για κάθε κίνδυνο σχετικό με την ναυσιπλοΐα, στους οποίους περιλαμβάνονται χωρίς αμφιβολία τόσο οι κίνδυνοι της θάλασσας, όσο και οι κίνδυνοι στη θάλασσα. Υπάρχουν βέβαια και κίνδυνοι που απαλλάσσουν τον ασφαλιστή από την ευθύνη του. Η σημαντικότερη ίσως κατηγορία τέτοιων κινδύνων είναι οι πολεμικοί. Οι πολεμικοί κίνδυνοι εξαιρούνται ρητώς από τον νόμο (ΚΙΝΔ και ΑσφΝ) από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο και λαμβάνουν μία ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η εξαίρεση αυτή των πολεμικών κινδύνων από ένα τυπικό θαλάσσιο ασφαλιστήριο δεν ισχύει μόνο στην ελληνική έννομη τάξη αλλά είναι μία πρακτική που ακολουθείται διεθνώς. Ωστόσο δεν αποτελούσαν από πάντοτε ξεχωριστή μορφή κάλυψης. Η αδυναμία των κοινών ασφαλιστών να προβλέψουν το ύψος των ζημιών που ένας πόλεμος θα προκαλούσε, καθιστούσε ιδιαίτερα δυσχερές τον υπολογισμό ενός επαρκούς ασφαλίστρου που θα τους επέτρεπε να αναλάβουν την ασφάλιση πολεμικών κινδύνων χωρίς να ζημιωθούν οι ίδιοι. Στο πλαίσιο των πολεμικών κινδύνων συνεπώς, η αβεβαιότητα (απαραίτητο στοιχείο για την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης ) για το ύψος των ζημιών που θα προκαλέσει είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Παρ’ όλο που η διάρθρωση της ασφαλιστικής αγοράς είναι ξεκάθαρη σχετικά με την ανάγκη ξεχωριστής ασφαλιστικής κάλυψης των πολεμικών κινδύνων, ζήτημα αποτελούσε το πότε υφίσταται εμπόλεμη κατάσταση καθώς και το πότε γίνεται λόγος για πολεμικό γεγονός που προκαλεί την επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης. Με σκοπό λοιπόν την καλύτερη κατανόηση του θέματος, γίνεται μία προσπάθεια ανάπτυξης βασικών εννοιών όπως εκείνη του πολέμου και του εμφυλίου πολέμου καθώς και έννοιες συναφών καταστάσεων. Ακολούθως, γίνεται μία ενδελεχής εξέταση των πρότυπων συνόλων ρητρών που εκδίδονται από τον IUA σχετικά με την πολεμική ασφάλιση. Εν συνεχεία, θα μας απασχολήσει ο θεσμός της εγκατάλειψης του ασφαλισμένου αντικειμένου, ο οποίος συνδέεται με την κάλυψη πολεμικών κινδύνων. Επιπλέον, εκτός από τον κίνδυνο του πολέμου, θα αναπτυχθεί ένα ακόμα σύνηθες θαλάσσιο φαινόμενο, αυτό της πειρατείας. Αφού διακρίνουμε τις μορφές πειρατείας, θα εξετασθεί ένα σημαντικό ζήτημα που ανακύπτει σχετικά με αυτήν, το αν αντιμετωπίζεται ως θαλάσσιος και συνεπώς καλυπτόμενος κίνδυνος, ή ως πολεμικός. Αμέσως μετά, θα γίνει μία σύγκριση μεταξύ της πειρατείας και της τρομοκρατίας. Το τελευταίο μέρος της παρούσας διπλωματικής, θα αφιερωθεί σε ένα ιδιαίτερο είδος ασφάλισης, την αλληλασφάλιση, και τους φορείς αυτής, δηλαδή τους αλληλασφαλιστικούς συνεταιρισμούς, με κυριότερους τα P&I Clubs. Η ακροτελεύτια ενότητα της εργασίας αυτής, εξιστορεί την πορεία της αλληλασφάλισης στην ελληνική επικράτεια, περιλαμβάνοντας και μία προσπάθεια να ιδρυθεί ένας ελληνικός αλληλασφαλιστικός συνεταιρισμός.","The subject of this thesis is the (maritime) insurance of war risks. Under the Greek law, between an insurer and the assured an all risk policy is agreed (Article 259 of Greek Maritime Code), unless the risks covered by the insurer are specifically agreed upon the marine insurance contract. In other words, an insured person receives coverage for every risk related to navigation, namely for both the perils of the sea and the perils on the sea. However though, there are some kind of risks for which the insurer are not liable. The most important category of such risks, are probably war risks. War risks are expressly excluded by Greek law from a standard marine insurance policy and they are covered under a separate form of coverage. This practice regarding war risks, is not applicable only to Greek law, but on the contrary, it is also in effect internationally. However, war risks were not always covered under a separate form of coverage. The inability of common insurers to predict the cost of the damages or losses that could occur by a war, made it particularly difficult for them to estimate an adequate premium that would allow them to underwrite war risks without being damaged. Although the structure of the insurance market is clear about the need for separate insurance coverage when it comes for war risks, one of the most significant issues that arose regarding war risks was whether a war was actually taking place or not. In order to make it more clear, an attempt is made to give some, as much as possible, accurate definitions about fundamental terms, such as war and civil war, as well as warlike situations. Subsequently, there is a thorough examination of the standard sets of clauses issued by the IUA regarding war risks insurance. Afterwards, the doctrine of abandonment will be examined. Moreover, apart from the war, another common maritime phenomenon will be examined piracy. Having distinguished the forms of piracy, an important issue will be mentioned too, regarding whether piracy must be treated as a maritime, or as a war risk. Following up, a comparison will be made between piracy and terrorism. Last but not least, this thesis will be dedicated to a special type of insurance, mutual insurance, and its operators, namely mutual insurance associations and especially P&I Clubs. Moreover, this last part recounts the attempt of the Greeks to establish a Greek mutual insurance association."],"dc:identifier":["uoadl:3377813","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377813"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ασφάλιση πολεμικών κινδύνων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z"}