{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377852"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377852","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"EU’s Common Security and Defence Policy (CSDP): The road towards the European Defence Union (EDU)","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία στοιχειοθετεί τις πτυχές εκείνες της Κοινής Πολιτικής Άμυνας και Ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΠΑΑ), που σταδιακά οδηγούν στην υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης (ΕΑΕ). Πέραν της οργανωτικής δομής, του νομικού πλαισίου και της απουσίας δικαστικού ελέγχου στην ΚΠΑΑ, γίνεται μία εκτενής ανάλυση του Άρθρου 42 παρ. 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ήτοι, του Άρθρου που πλαισιώνει τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας μεταξύ των Κρατών – Μελών της ΕΕ), τόσο σε συνάρτηση με Κράτη – Μέλη εκείνα, τα οποία λόγω της εδαφικής τους εκτάσεως και των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων, πιθανόν, σε μία ενδεχόμενη στρατιωτική εισβολή να μην μπορούσαν να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά, όσο και σε συνδυασμό με Κράτη – Μέλη, τα οποία λόγω επέλεξαν (σε προγενέστερο χρόνο από την εισβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στα εδάφη της Ουκρανίας) να μην δεσμεύονται από την εν λόγω ρήτρα. Επίσης, γίνεται μνεία στη ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ και πώς αυτή ανταποκρίνεται σε σύγκριση με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας της ΣΕΕ. Το δεύτερο μέρος της διπλωματικής επικεντρώνεται στην ουσιαστική προσπάθεια της ΕΕ να υλοποιήσει την ΕΑΕ, στο αν αυτή θα ολοκληρωθεί έως το 2025, και εάν διακρίνεται από άλλη μία στρατιωτική συμμαχία, όπως το ΝΑΤΟ. Δεδομένων των τρεχόντων γεγονότων που διαδραματίζονται στην Ουκρανία και σε συσχετισμό με άλλους εξωγενείς και ενδογενείς γεωπολιτικούς παράγοντες στη διεθνή σκηνή (συμπεριλαμβανομένης της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ – το λεγόμενο «Brexit») και την ύπαρξη «υβριδικών απειλών» που επηρεάζουν και επισκιάζουν την επίτευξη της ΕΑΕ, αποτυπώνεται η αμέριστη προσπάθεια που καταβάλλει η ΕΕ για τη συγκρότηση της ΕΑΕ, όπως η θέσπιση της «Στρατηγικής Πυξίδας της ΕΕ», με κύριο στόχο την εμβάθυνση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας και άμυνας, καθώς και το συντονισμό της «Παγκόσμιας Στρατηγικής της ΕΕ», για την ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας της Ένωσης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία στοιχειοθετεί τις πτυχές εκείνες της Κοινής Πολιτικής Άμυνας και Ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΠΑΑ), που σταδιακά οδηγούν στην υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης (ΕΑΕ). Πέραν της οργανωτικής δομής, του νομικού πλαισίου και της απουσίας δικαστικού ελέγχου στην ΚΠΑΑ, γίνεται μία εκτενής ανάλυση του Άρθρου 42 παρ. 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ήτοι, του Άρθρου που πλαισιώνει τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας μεταξύ των Κρατών – Μελών της ΕΕ), τόσο σε συνάρτηση με Κράτη – Μέλη εκείνα, τα οποία λόγω της εδαφικής τους εκτάσεως και των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων, πιθανόν, σε μία ενδεχόμενη στρατιωτική εισβολή να μην μπορούσαν να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά, όσο και σε συνδυασμό με Κράτη – Μέλη, τα οποία λόγω επέλεξαν (σε προγενέστερο χρόνο από την εισβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στα εδάφη της Ουκρανίας) να μην δεσμεύονται από την εν λόγω ρήτρα. Επίσης, γίνεται μνεία στη ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ και πώς αυτή ανταποκρίνεται σε σύγκριση με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας της ΣΕΕ. Το δεύτερο μέρος της διπλωματικής επικεντρώνεται στην ουσιαστική προσπάθεια της ΕΕ να υλοποιήσει την ΕΑΕ, στο αν αυτή θα ολοκληρωθεί έως το 2025, και εάν διακρίνεται από άλλη μία στρατιωτική συμμαχία, όπως το ΝΑΤΟ. Δεδομένων των τρεχόντων γεγονότων που διαδραματίζονται στην Ουκρανία και σε συσχετισμό με άλλους εξωγενείς και ενδογενείς γεωπολιτικούς παράγοντες στη διεθνή σκηνή (συμπεριλαμβανομένης της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ – το λεγόμενο «Brexit») και την ύπαρξη «υβριδικών απειλών» που επηρεάζουν και επισκιάζουν την επίτευξη της ΕΑΕ, αποτυπώνεται η αμέριστη προσπάθεια που καταβάλλει η ΕΕ για τη συγκρότηση της ΕΑΕ, όπως η θέσπιση της «Στρατηγικής Πυξίδας της ΕΕ», με κύριο στόχο την εμβάθυνση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας και άμυνας, καθώς και το συντονισμό της «Παγκόσμιας Στρατηγικής της ΕΕ», για την ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας της Ένωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιριμιάγκος Ιωάννης - Μάριος","Tsirimiagkos Ioannis - Marios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377852"],"render_values":[{"text":"uoadl:3377852","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377852","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377852","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3377852","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιριμιάγκος Ιωάννης - Μάριος","Tsirimiagkos Ioannis - Marios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377852","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377852"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία στοιχειοθετεί τις πτυχές εκείνες της Κοινής Πολιτικής Άμυνας και Ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΠΑΑ), που σταδιακά οδηγούν στην υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης (ΕΑΕ). Πέραν της οργανωτικής δομής, του νομικού πλαισίου και της απουσίας δικαστικού ελέγχου στην ΚΠΑΑ, γίνεται μία εκτενής ανάλυση του Άρθρου 42 παρ. 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ήτοι, του Άρθρου που πλαισιώνει τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας μεταξύ των Κρατών – Μελών της ΕΕ), τόσο σε συνάρτηση με Κράτη – Μέλη εκείνα, τα οποία λόγω της εδαφικής τους εκτάσεως και των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων, πιθανόν, σε μία ενδεχόμενη στρατιωτική εισβολή να μην μπορούσαν να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά, όσο και σε συνδυασμό με Κράτη – Μέλη, τα οποία λόγω επέλεξαν (σε προγενέστερο χρόνο από την εισβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στα εδάφη της Ουκρανίας) να μην δεσμεύονται από την εν λόγω ρήτρα. Επίσης, γίνεται μνεία στη ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ και πώς αυτή ανταποκρίνεται σε σύγκριση με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας της ΣΕΕ. Το δεύτερο μέρος της διπλωματικής επικεντρώνεται στην ουσιαστική προσπάθεια της ΕΕ να υλοποιήσει την ΕΑΕ, στο αν αυτή θα ολοκληρωθεί έως το 2025, και εάν διακρίνεται από άλλη μία στρατιωτική συμμαχία, όπως το ΝΑΤΟ. Δεδομένων των τρεχόντων γεγονότων που διαδραματίζονται στην Ουκρανία και σε συσχετισμό με άλλους εξωγενείς και ενδογενείς γεωπολιτικούς παράγοντες στη διεθνή σκηνή (συμπεριλαμβανομένης της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ – το λεγόμενο «Brexit») και την ύπαρξη «υβριδικών απειλών» που επηρεάζουν και επισκιάζουν την επίτευξη της ΕΑΕ, αποτυπώνεται η αμέριστη προσπάθεια που καταβάλλει η ΕΕ για τη συγκρότηση της ΕΑΕ, όπως η θέσπιση της «Στρατηγικής Πυξίδας της ΕΕ», με κύριο στόχο την εμβάθυνση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας και άμυνας, καθώς και το συντονισμό της «Παγκόσμιας Στρατηγικής της ΕΕ», για την ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας της Ένωσης.","The present dissertation incorporates an examination of the facets of the Common Security and Defence Policy (CSDP) of the European Union (EU), tracing its evolution towards the realisation of the European Defence Union (EDU). In addition to scrutinising the organisational structure, the legal framework, and the absence of judicial review in the CSDP area, the thesis undertakes a comprehensive analysis of Article 42(7) of the Treaty on the European Union (TEU) — the pivotal provision framing the mutual defence clause among EU Member States. This analysis extends to the nuanced application of Article 42(7) TEU concerning Member States, which due to their territorial extent and military capabilities, might not effectively respond to a potential military invasion. Furthermore, the study addresses the alternative of EU Member States opting out of the said clause in practice (particularly preceding the Russian Federation's invasion of Ukraine). Additionally, the dissertation draws parallels between the NATO collective defence clause and the mutual defence clause of the EU. The second part of the dissertation focuses on the substantial effort of the EU to realise the European Defence Union (EDU), examining whether this will be achieved by 2025 and if this Union distinguishes itself from another military alliance, such as NATO. In light of current events unfolding in the Ukrainian territory and in connection with various external and internal geopolitical factors on the global stage (including the United Kingdom's departure from the EU – commonly known as “Brexit”) and the existence of \"hybrid threats\" that impact and cast a shadow over the attainment of the EDU, the unyielding commitment of the EU towards establishing the EDU is evidently reflected in the current thesis. This commitment is exemplified through initiatives like the introduction of the \"Strategic Compass of the EU,\" primarily aimed at deepening the Union's foreign policy and security and defence policy, as well as the coordination of the \"European Union Global Strategy\" (EUGS) doctrine, to strengthen the Union's strategic autonomy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["EU’s Common Security and Defence Policy (CSDP): The road towards the European Defence Union (EDU)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιριμιάγκος Ιωάννης - Μάριος","Tsirimiagkos Ioannis - Marios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία στοιχειοθετεί τις πτυχές εκείνες της Κοινής Πολιτικής Άμυνας και Ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΠΑΑ), που σταδιακά οδηγούν στην υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης (ΕΑΕ). Πέραν της οργανωτικής δομής, του νομικού πλαισίου και της απουσίας δικαστικού ελέγχου στην ΚΠΑΑ, γίνεται μία εκτενής ανάλυση του Άρθρου 42 παρ. 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ήτοι, του Άρθρου που πλαισιώνει τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας μεταξύ των Κρατών – Μελών της ΕΕ), τόσο σε συνάρτηση με Κράτη – Μέλη εκείνα, τα οποία λόγω της εδαφικής τους εκτάσεως και των στρατιωτικών τους δυνατοτήτων, πιθανόν, σε μία ενδεχόμενη στρατιωτική εισβολή να μην μπορούσαν να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά, όσο και σε συνδυασμό με Κράτη – Μέλη, τα οποία λόγω επέλεξαν (σε προγενέστερο χρόνο από την εισβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στα εδάφη της Ουκρανίας) να μην δεσμεύονται από την εν λόγω ρήτρα. Επίσης, γίνεται μνεία στη ρήτρα συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ και πώς αυτή ανταποκρίνεται σε σύγκριση με τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας της ΣΕΕ. Το δεύτερο μέρος της διπλωματικής επικεντρώνεται στην ουσιαστική προσπάθεια της ΕΕ να υλοποιήσει την ΕΑΕ, στο αν αυτή θα ολοκληρωθεί έως το 2025, και εάν διακρίνεται από άλλη μία στρατιωτική συμμαχία, όπως το ΝΑΤΟ. Δεδομένων των τρεχόντων γεγονότων που διαδραματίζονται στην Ουκρανία και σε συσχετισμό με άλλους εξωγενείς και ενδογενείς γεωπολιτικούς παράγοντες στη διεθνή σκηνή (συμπεριλαμβανομένης της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ – το λεγόμενο «Brexit») και την ύπαρξη «υβριδικών απειλών» που επηρεάζουν και επισκιάζουν την επίτευξη της ΕΑΕ, αποτυπώνεται η αμέριστη προσπάθεια που καταβάλλει η ΕΕ για τη συγκρότηση της ΕΑΕ, όπως η θέσπιση της «Στρατηγικής Πυξίδας της ΕΕ», με κύριο στόχο την εμβάθυνση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας και άμυνας, καθώς και το συντονισμό της «Παγκόσμιας Στρατηγικής της ΕΕ», για την ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας της Ένωσης.","The present dissertation incorporates an examination of the facets of the Common Security and Defence Policy (CSDP) of the European Union (EU), tracing its evolution towards the realisation of the European Defence Union (EDU). In addition to scrutinising the organisational structure, the legal framework, and the absence of judicial review in the CSDP area, the thesis undertakes a comprehensive analysis of Article 42(7) of the Treaty on the European Union (TEU) — the pivotal provision framing the mutual defence clause among EU Member States. This analysis extends to the nuanced application of Article 42(7) TEU concerning Member States, which due to their territorial extent and military capabilities, might not effectively respond to a potential military invasion. Furthermore, the study addresses the alternative of EU Member States opting out of the said clause in practice (particularly preceding the Russian Federation's invasion of Ukraine). Additionally, the dissertation draws parallels between the NATO collective defence clause and the mutual defence clause of the EU. The second part of the dissertation focuses on the substantial effort of the EU to realise the European Defence Union (EDU), examining whether this will be achieved by 2025 and if this Union distinguishes itself from another military alliance, such as NATO. In light of current events unfolding in the Ukrainian territory and in connection with various external and internal geopolitical factors on the global stage (including the United Kingdom's departure from the EU – commonly known as “Brexit”) and the existence of \"hybrid threats\" that impact and cast a shadow over the attainment of the EDU, the unyielding commitment of the EU towards establishing the EDU is evidently reflected in the current thesis. This commitment is exemplified through initiatives like the introduction of the \"Strategic Compass of the EU,\" primarily aimed at deepening the Union's foreign policy and security and defence policy, as well as the coordination of the \"European Union Global Strategy\" (EUGS) doctrine, to strengthen the Union's strategic autonomy."],"dc:identifier":["uoadl:3377852","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377852"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["EU’s Common Security and Defence Policy (CSDP): The road towards the European Defence Union (EDU)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z"}