{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377964"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3377964","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο ερμηνεία του Συντάγματος.","abstract":"Η έννομη τάξη κάθε κράτους διαθέτει αναντίρρητα την κανονιστική της αυτοτέλεια και αυτονομία και τα δικά της εκάστοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κάθε ωστόσο, ευνομούμενο κράτος κινείται σήμερα εντός του διεθνούς περιβάλλοντος και εντός της εγκαθιδρυμένης διεθνούς έννομης τάξης και η δράση του δεσμεύεται και περιορίζεται από κανόνες δικαίου οι οποίοι θεσπίζονται εκτός της εσωτερικής σφαίρας και των κρατικών οργάνων και γίνονται μέρος του εθνικού δικαίου. Ιδίως στο πεδίο των ατομικών δικαιωμάτων η διεθνοποίηση της προστασίας μέσω των διεθνών συμβατικών κειμένων είναι ιδιαίτερα έντονη και αποτελεί μία από τις ισχυρότερες όψεις σχετικοποίησης της κρατικής κυριαρχίας. Από μία πλειάδα σχετικών διεθνών συμβάσεων, δεσπόζει η ΕΣΔΑ στο κείμενο της οποίας προβλέφθηκε για πρώτη φορά η ύπαρξη ενός δικαιοδοτικού μηχανισμού υπεύθυνου να προασπίσει τα προβλεπόμενα δικαιώματα σε περίπτωση παραβίασής τους και να εκφράσει την δικαστική εξουσία στο ευρωπαϊκό σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέσω της ζωντανής νομολογίας του τελευταίου εμπλουτίζεται και επηρεάζεται ο τρόπος ερμηνείας και προσέγγισης των σχετικών με τα ατομικά δικαιώματα συνταγματικών διατάξεων. Η ρύθμιση της σχέσης του διεθνούς δικαίου με το εθνικό ρυθμίζεται μέσω του άρθρου 28 στο οποίο τυποποιείται η υπερνομοθετική ισχύς του διεθνούς δικαίου, η πολυπλοκότητα της σχέσης και της επίδρασης ωστόσο αποτυπώνεται και στην εθνική νομολογία και στον τρόπο μεταβολής αυτής. Εν τέλει, προέχον αποτελεί η αναβάθμιση του παρεχόμενου επιπέδου προστασίας μέσω της ερμηνευτικής ώσμωσης, με απώτατο όριο το γράμμα του συνταγματικού κειμένου.","abstract_html":"Η έννομη τάξη κάθε κράτους διαθέτει αναντίρρητα την κανονιστική της αυτοτέλεια και αυτονομία και τα δικά της εκάστοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κάθε ωστόσο, ευνομούμενο κράτος κινείται σήμερα εντός του διεθνούς περιβάλλοντος και εντός της εγκαθιδρυμένης διεθνούς έννομης τάξης και η δράση του δεσμεύεται και περιορίζεται από κανόνες δικαίου οι οποίοι θεσπίζονται εκτός της εσωτερικής σφαίρας και των κρατικών οργάνων και γίνονται μέρος του εθνικού δικαίου. Ιδίως στο πεδίο των ατομικών δικαιωμάτων η διεθνοποίηση της προστασίας μέσω των διεθνών συμβατικών κειμένων είναι ιδιαίτερα έντονη και αποτελεί μία από τις ισχυρότερες όψεις σχετικοποίησης της κρατικής κυριαρχίας. Από μία πλειάδα σχετικών διεθνών συμβάσεων, δεσπόζει η ΕΣΔΑ στο κείμενο της οποίας προβλέφθηκε για πρώτη φορά η ύπαρξη ενός δικαιοδοτικού μηχανισμού υπεύθυνου να προασπίσει τα προβλεπόμενα δικαιώματα σε περίπτωση παραβίασής τους και να εκφράσει την δικαστική εξουσία στο ευρωπαϊκό σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέσω της ζωντανής νομολογίας του τελευταίου εμπλουτίζεται και επηρεάζεται ο τρόπος ερμηνείας και προσέγγισης των σχετικών με τα ατομικά δικαιώματα συνταγματικών διατάξεων. Η ρύθμιση της σχέσης του διεθνούς δικαίου με το εθνικό ρυθμίζεται μέσω του άρθρου 28 στο οποίο τυποποιείται η υπερνομοθετική ισχύς του διεθνούς δικαίου, η πολυπλοκότητα της σχέσης και της επίδρασης ωστόσο αποτυπώνεται και στην εθνική νομολογία και στον τρόπο μεταβολής αυτής. Εν τέλει, προέχον αποτελεί η αναβάθμιση του παρεχόμενου επιπέδου προστασίας μέσω της ερμηνευτικής ώσμωσης, με απώτατο όριο το γράμμα του συνταγματικού κειμένου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντόπουλος Βασίλειος-Νικόλαος","Konstantopoulos Vasileios-Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377964"],"render_values":[{"text":"uoadl:3377964","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377964","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377964","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3377964","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντόπουλος Βασίλειος-Νικόλαος","Konstantopoulos Vasileios-Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3377964","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377964"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η έννομη τάξη κάθε κράτους διαθέτει αναντίρρητα την κανονιστική της αυτοτέλεια και αυτονομία και τα δικά της εκάστοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κάθε ωστόσο, ευνομούμενο κράτος κινείται σήμερα εντός του διεθνούς περιβάλλοντος και εντός της εγκαθιδρυμένης διεθνούς έννομης τάξης και η δράση του δεσμεύεται και περιορίζεται από κανόνες δικαίου οι οποίοι θεσπίζονται εκτός της εσωτερικής σφαίρας και των κρατικών οργάνων και γίνονται μέρος του εθνικού δικαίου. Ιδίως στο πεδίο των ατομικών δικαιωμάτων η διεθνοποίηση της προστασίας μέσω των διεθνών συμβατικών κειμένων είναι ιδιαίτερα έντονη και αποτελεί μία από τις ισχυρότερες όψεις σχετικοποίησης της κρατικής κυριαρχίας. Από μία πλειάδα σχετικών διεθνών συμβάσεων, δεσπόζει η ΕΣΔΑ στο κείμενο της οποίας προβλέφθηκε για πρώτη φορά η ύπαρξη ενός δικαιοδοτικού μηχανισμού υπεύθυνου να προασπίσει τα προβλεπόμενα δικαιώματα σε περίπτωση παραβίασής τους και να εκφράσει την δικαστική εξουσία στο ευρωπαϊκό σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέσω της ζωντανής νομολογίας του τελευταίου εμπλουτίζεται και επηρεάζεται ο τρόπος ερμηνείας και προσέγγισης των σχετικών με τα ατομικά δικαιώματα συνταγματικών διατάξεων. Η ρύθμιση της σχέσης του διεθνούς δικαίου με το εθνικό ρυθμίζεται μέσω του άρθρου 28 στο οποίο τυποποιείται η υπερνομοθετική ισχύς του διεθνούς δικαίου, η πολυπλοκότητα της σχέσης και της επίδρασης ωστόσο αποτυπώνεται και στην εθνική νομολογία και στον τρόπο μεταβολής αυτής. Εν τέλει, προέχον αποτελεί η αναβάθμιση του παρεχόμενου επιπέδου προστασίας μέσω της ερμηνευτικής ώσμωσης, με απώτατο όριο το γράμμα του συνταγματικού κειμένου.","The legal order of each state indisputably possesses its normative independence and autonomy and its own specific characteristics. However, each privileged state moves today within the international environment and within the established international legal order and its action is bound and limited by rules of law which are established outside the internal sphere and state bodies and become part of national law. Especially in the field of individual rights, the internationalization of protection through international treaty texts is particularly pronounced and is one of the strongest aspects of the relativization of state sovereignty. Out of a multitude of relevant international conventions, the ECHR prevails in the text of which for the first time the existence of a judicial mechanism responsible for defending the stipulated rights in the event of their violation and expressing the judicial power in the European system of human rights protection was foreseen. Through the lively jurisprudence of the latter, the way of interpreting and approaching the constitutional provisions related to individual rights is enriched and influenced. The regulation of the relationship between international law and national law is regulated through article 28 in which the supra-legislative power of international law is formalized, the complexity of the relationship and effect is however also reflected in national jurisprudence and the way it changes. In the end, upgrading the level of protection provided through interpretative osmosis, with the ultimate limit being the letter of the constitutional text, is paramount."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο ερμηνεία του Συντάγματος."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντόπουλος Βασίλειος-Νικόλαος","Konstantopoulos Vasileios-Nikolaos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η έννομη τάξη κάθε κράτους διαθέτει αναντίρρητα την κανονιστική της αυτοτέλεια και αυτονομία και τα δικά της εκάστοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κάθε ωστόσο, ευνομούμενο κράτος κινείται σήμερα εντός του διεθνούς περιβάλλοντος και εντός της εγκαθιδρυμένης διεθνούς έννομης τάξης και η δράση του δεσμεύεται και περιορίζεται από κανόνες δικαίου οι οποίοι θεσπίζονται εκτός της εσωτερικής σφαίρας και των κρατικών οργάνων και γίνονται μέρος του εθνικού δικαίου. Ιδίως στο πεδίο των ατομικών δικαιωμάτων η διεθνοποίηση της προστασίας μέσω των διεθνών συμβατικών κειμένων είναι ιδιαίτερα έντονη και αποτελεί μία από τις ισχυρότερες όψεις σχετικοποίησης της κρατικής κυριαρχίας. Από μία πλειάδα σχετικών διεθνών συμβάσεων, δεσπόζει η ΕΣΔΑ στο κείμενο της οποίας προβλέφθηκε για πρώτη φορά η ύπαρξη ενός δικαιοδοτικού μηχανισμού υπεύθυνου να προασπίσει τα προβλεπόμενα δικαιώματα σε περίπτωση παραβίασής τους και να εκφράσει την δικαστική εξουσία στο ευρωπαϊκό σύστημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέσω της ζωντανής νομολογίας του τελευταίου εμπλουτίζεται και επηρεάζεται ο τρόπος ερμηνείας και προσέγγισης των σχετικών με τα ατομικά δικαιώματα συνταγματικών διατάξεων. Η ρύθμιση της σχέσης του διεθνούς δικαίου με το εθνικό ρυθμίζεται μέσω του άρθρου 28 στο οποίο τυποποιείται η υπερνομοθετική ισχύς του διεθνούς δικαίου, η πολυπλοκότητα της σχέσης και της επίδρασης ωστόσο αποτυπώνεται και στην εθνική νομολογία και στον τρόπο μεταβολής αυτής. Εν τέλει, προέχον αποτελεί η αναβάθμιση του παρεχόμενου επιπέδου προστασίας μέσω της ερμηνευτικής ώσμωσης, με απώτατο όριο το γράμμα του συνταγματικού κειμένου.","The legal order of each state indisputably possesses its normative independence and autonomy and its own specific characteristics. However, each privileged state moves today within the international environment and within the established international legal order and its action is bound and limited by rules of law which are established outside the internal sphere and state bodies and become part of national law. Especially in the field of individual rights, the internationalization of protection through international treaty texts is particularly pronounced and is one of the strongest aspects of the relativization of state sovereignty. Out of a multitude of relevant international conventions, the ECHR prevails in the text of which for the first time the existence of a judicial mechanism responsible for defending the stipulated rights in the event of their violation and expressing the judicial power in the European system of human rights protection was foreseen. Through the lively jurisprudence of the latter, the way of interpreting and approaching the constitutional provisions related to individual rights is enriched and influenced. The regulation of the relationship between international law and national law is regulated through article 28 in which the supra-legislative power of international law is formalized, the complexity of the relationship and effect is however also reflected in national jurisprudence and the way it changes. In the end, upgrading the level of protection provided through interpretative osmosis, with the ultimate limit being the letter of the constitutional text, is paramount."],"dc:identifier":["uoadl:3377964","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3377964"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο ερμηνεία του Συντάγματος."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:36Z"}