{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386517"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386517","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"La liberté religieuse et le principe de non discrimination dans le lieu de travail à la lumière de la jurisprudence européenne et nationale","abstract":"Δύναται ένας εργοδότης να επικαλεσθεί την αρχή της ουδετερότητας για να απαγορεύσει οποιαδήποτε θρησκευτική έκφραση στον χώρο της εργασίας; Το κεντρικό αυτό ερώτημα έχει απασχολήσει πολλάκις τόσο τα ευρωπαϊκά όσο και τα εθνικά δικαστήρια, απολήγοντας άλλοτε σε σύμφωνες και άλλοτε σε αντίθετες μεταξύ τους δικαιοδοτικές κρίσεις. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του θεσμικού πλαισίου των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, καθώς και του τρόπου με τον οποίο αυτό αντιμετωπίζεται από την ευρωπαϊκή και εθνική νομολογία. Αρχικά, το πρώτο μέρος επικεντρώνεται στην κανονιστική πτυχή της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας. Ειδικότερα, επιχειρείται μια απόπειρα ορισμού της θρησκευτικής ελευθερίας, όπως έχει κατοχυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), αλλά ταυτόχρονα και του τρόπου με τον οποίο αυτή εκφράζεται στο εργασιακό περιβάλλον μέσω των θρησκευτικών συμβόλων, που αποτελούν την κυρίαρχη εκδήλωσή της. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται λεπτομερώς το ισχύον ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, με έμφαση στην ευρωπαϊκή οδηγία 2000/78/ΕΚ που αποτελεί τον «σκληρό πυρήνα» του δικαίου της μη διακρίσεως λόγω θρησκείας στον χώρο της εργασίας. Δεδομένου ότι η φύση του εν λόγω ελληνογαλλικού μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών απαιτεί μια συγκριτική επισκόπηση, παρατίθενται ενδελεχώς τόσο το γαλλικό όσο και το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπουν το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας, και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο αυτά έχουν ενσωματώσει τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία στο εσωτερικό τους δίκαιο. Προχωρώντας στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζονται οι πιο κρίσιμες αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων, με ιδιαίτερη έμφαση στις υποθέσεις «Micropole» και «Secure Solutions» που διαμόρφωσαν την μέχρι σήμερα νομολογία στο ζήτημα της απαγορεύσεως των θρησκευτικών συμβόλων στον εργασιακό χώρο. Φυσικά θα ήταν αδύνατο να μην παρατεθεί η γαλλική νομολογία, αλλά και η ελληνική περίπτωση που - παρά την απουσία εθνικής δικαστικής αποφάσεως προς το παρόν- ιχνηλατείται μέσω της προσφάτως εκδοθείσης (8/7/2022) γνωμοδοτήσεως του Συνηγόρου του Πολίτη (ΣτΠ), αποδεικνύοντας ότι οι προσφυγές για διακρίσεις λόγω θρησκείας δεν αργούν να φτάσουν στις πόρτες των ελληνικών δικαστηρίων. Τέλος, γίνεται αναφορά, αφενός μεν, στις θεμελιώδεις αρχές που πηγάζουν από την ιστορική εξέλιξη του θρησκευτικού φαινομένου τόσο στον γαλλικό όσο και στον ελληνικό εργασιακό χώρο, αφετέρου δε, καταβάλλεται προσπάθεια να δοθεί απάντηση στα σημαντικότερα ερωτήματα που γεννώνται από την παρατιθέμενη νομολογία και που απασχολούν το νομικό κόσμο του σήμερα, εμπλουτίζοντάς τα με παραδείγματα διεθνούς δικαίου.","abstract_html":"Δύναται ένας εργοδότης να επικαλεσθεί την αρχή της ουδετερότητας για να απαγορεύσει οποιαδήποτε θρησκευτική έκφραση στον χώρο της εργασίας; Το κεντρικό αυτό ερώτημα έχει απασχολήσει πολλάκις τόσο τα ευρωπαϊκά όσο και τα εθνικά δικαστήρια, απολήγοντας άλλοτε σε σύμφωνες και άλλοτε σε αντίθετες μεταξύ τους δικαιοδοτικές κρίσεις. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του θεσμικού πλαισίου των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, καθώς και του τρόπου με τον οποίο αυτό αντιμετωπίζεται από την ευρωπαϊκή και εθνική νομολογία. Αρχικά, το πρώτο μέρος επικεντρώνεται στην κανονιστική πτυχή της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας. Ειδικότερα, επιχειρείται μια απόπειρα ορισμού της θρησκευτικής ελευθερίας, όπως έχει κατοχυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), αλλά ταυτόχρονα και του τρόπου με τον οποίο αυτή εκφράζεται στο εργασιακό περιβάλλον μέσω των θρησκευτικών συμβόλων, που αποτελούν την κυρίαρχη εκδήλωσή της. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται λεπτομερώς το ισχύον ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, με έμφαση στην ευρωπαϊκή οδηγία 2000/78/ΕΚ που αποτελεί τον «σκληρό πυρήνα» του δικαίου της μη διακρίσεως λόγω θρησκείας στον χώρο της εργασίας. Δεδομένου ότι η φύση του εν λόγω ελληνογαλλικού μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών απαιτεί μια συγκριτική επισκόπηση, παρατίθενται ενδελεχώς τόσο το γαλλικό όσο και το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπουν το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας, και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο αυτά έχουν ενσωματώσει τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία στο εσωτερικό τους δίκαιο. Προχωρώντας στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζονται οι πιο κρίσιμες αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων, με ιδιαίτερη έμφαση στις υποθέσεις «Micropole» και «Secure Solutions» που διαμόρφωσαν την μέχρι σήμερα νομολογία στο ζήτημα της απαγορεύσεως των θρησκευτικών συμβόλων στον εργασιακό χώρο. Φυσικά θα ήταν αδύνατο να μην παρατεθεί η γαλλική νομολογία, αλλά και η ελληνική περίπτωση που - παρά την απουσία εθνικής δικαστικής αποφάσεως προς το παρόν- ιχνηλατείται μέσω της προσφάτως εκδοθείσης (8/7/2022) γνωμοδοτήσεως του Συνηγόρου του Πολίτη (ΣτΠ), αποδεικνύοντας ότι οι προσφυγές για διακρίσεις λόγω θρησκείας δεν αργούν να φτάσουν στις πόρτες των ελληνικών δικαστηρίων. Τέλος, γίνεται αναφορά, αφενός μεν, στις θεμελιώδεις αρχές που πηγάζουν από την ιστορική εξέλιξη του θρησκευτικού φαινομένου τόσο στον γαλλικό όσο και στον ελληνικό εργασιακό χώρο, αφετέρου δε, καταβάλλεται προσπάθεια να δοθεί απάντηση στα σημαντικότερα ερωτήματα που γεννώνται από την παρατιθέμενη νομολογία και που απασχολούν το νομικό κόσμο του σήμερα, εμπλουτίζοντάς τα με παραδείγματα διεθνούς δικαίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμούζας Χριστόφορος","Karamouzas Christoforos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Γαλλικά","French"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386517"],"render_values":[{"text":"uoadl:3386517","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386517","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386517","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3386517","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμούζας Χριστόφορος","Karamouzas Christoforos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","French"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386517","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386517"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Δύναται ένας εργοδότης να επικαλεσθεί την αρχή της ουδετερότητας για να απαγορεύσει οποιαδήποτε θρησκευτική έκφραση στον χώρο της εργασίας; Το κεντρικό αυτό ερώτημα έχει απασχολήσει πολλάκις τόσο τα ευρωπαϊκά όσο και τα εθνικά δικαστήρια, απολήγοντας άλλοτε σε σύμφωνες και άλλοτε σε αντίθετες μεταξύ τους δικαιοδοτικές κρίσεις. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του θεσμικού πλαισίου των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, καθώς και του τρόπου με τον οποίο αυτό αντιμετωπίζεται από την ευρωπαϊκή και εθνική νομολογία. Αρχικά, το πρώτο μέρος επικεντρώνεται στην κανονιστική πτυχή της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας. Ειδικότερα, επιχειρείται μια απόπειρα ορισμού της θρησκευτικής ελευθερίας, όπως έχει κατοχυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), αλλά ταυτόχρονα και του τρόπου με τον οποίο αυτή εκφράζεται στο εργασιακό περιβάλλον μέσω των θρησκευτικών συμβόλων, που αποτελούν την κυρίαρχη εκδήλωσή της. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται λεπτομερώς το ισχύον ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, με έμφαση στην ευρωπαϊκή οδηγία 2000/78/ΕΚ που αποτελεί τον «σκληρό πυρήνα» του δικαίου της μη διακρίσεως λόγω θρησκείας στον χώρο της εργασίας. Δεδομένου ότι η φύση του εν λόγω ελληνογαλλικού μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών απαιτεί μια συγκριτική επισκόπηση, παρατίθενται ενδελεχώς τόσο το γαλλικό όσο και το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπουν το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας, και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο αυτά έχουν ενσωματώσει τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία στο εσωτερικό τους δίκαιο. Προχωρώντας στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζονται οι πιο κρίσιμες αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων, με ιδιαίτερη έμφαση στις υποθέσεις «Micropole» και «Secure Solutions» που διαμόρφωσαν την μέχρι σήμερα νομολογία στο ζήτημα της απαγορεύσεως των θρησκευτικών συμβόλων στον εργασιακό χώρο. Φυσικά θα ήταν αδύνατο να μην παρατεθεί η γαλλική νομολογία, αλλά και η ελληνική περίπτωση που - παρά την απουσία εθνικής δικαστικής αποφάσεως προς το παρόν- ιχνηλατείται μέσω της προσφάτως εκδοθείσης (8/7/2022) γνωμοδοτήσεως του Συνηγόρου του Πολίτη (ΣτΠ), αποδεικνύοντας ότι οι προσφυγές για διακρίσεις λόγω θρησκείας δεν αργούν να φτάσουν στις πόρτες των ελληνικών δικαστηρίων. Τέλος, γίνεται αναφορά, αφενός μεν, στις θεμελιώδεις αρχές που πηγάζουν από την ιστορική εξέλιξη του θρησκευτικού φαινομένου τόσο στον γαλλικό όσο και στον ελληνικό εργασιακό χώρο, αφετέρου δε, καταβάλλεται προσπάθεια να δοθεί απάντηση στα σημαντικότερα ερωτήματα που γεννώνται από την παρατιθέμενη νομολογία και που απασχολούν το νομικό κόσμο του σήμερα, εμπλουτίζοντάς τα με παραδείγματα διεθνούς δικαίου.","Un employeur peut-il invoquer le principe de neutralité pour interdire toute expression religieuse dans le cadre du travail ? Cette question fondamentale a souvent occupé de nombreuses juridictions, tant européennes que nationales, aboutissant parfois à des jugements concordants et parfois contradictoires. Le présent mémoire vise à examiner le cadre institutionnel de la discrimination fondée sur la religion ou les convictions, ainsi que la manière dont elle est traitée par la jurisprudence européenne et nationale. Dans un premier temps, la première partie se concentre sur l’aspect normatif de la liberté religieuse, ainsi que sur le cadre législatif en vigeur, qui regit le droit de la discrimination fondée sur la religion. En particulier, il s'agit d'une tentative de définition de la liberté religieuse, telle qu'elle est établie par la Convention européenne des droits de l’homme (CEDH), mais en même temps, de la manière dont elle s'exprime à travers les symboles religieux, qui constituent la manifestation dominante de la liberté religieuse. Ensuite, le cadre législatif européen en vigueur est développé en détail, en mettant l'accent sur la directive européenne 2000/78/CE, qui constitue le \"noyau dur\" du droit à la non-discrimination sur la base de la religion dans le lieu du travail. Étant donné que la nature de ce master franco-hellénique exige une approche comparative, les cadres législatifs français et grec régissant le droit des discriminations fondées sur la religion sont présentés de manière la plus approfondie possible, et notamment de la manière dont ils ont intégré la directive européenne dans leur législation interne. Quant à la deuxième partie, les décisions les plus critiques des tribunaux européens sont présentées, avec un accent particulier sur les affaires “Micropole” et “Secure Solutions” qui ont façonné, jusqu'à nos jours, la jurisprudence sur la question de l'interdiction des symboles religieux dans le domaine du travail. Il serait alors impossible de ne pas citer la jurisprudence française, mais aussi le cas grec qui- malgré l'absence de décision judiciaire nationale pour le moment- est retracé à travers l'avis récent (8/7/2022) de l’Avocat du Citoyen grec, prouvant que les poursuites pour discrimination ne tardent pas à arriver aux portes des cours grecques. Enfin, on fait référence, d'une part, aux principes fondamentaux qui découlent de l'évolution historique du phénomène religieux dans les milieux de travail français et grecs, et, d'autre part, on tente de répondre aux questions les plus importantes découlant de la jurisprudence citée et qui préoccupent le monde juridique d'aujourd'hui, en les enrichissant d'exemples de droit international."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["La liberté religieuse et le principe de non discrimination dans le lieu de travail à la lumière de la jurisprudence européenne et nationale"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμούζας Χριστόφορος","Karamouzas Christoforos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Δύναται ένας εργοδότης να επικαλεσθεί την αρχή της ουδετερότητας για να απαγορεύσει οποιαδήποτε θρησκευτική έκφραση στον χώρο της εργασίας; Το κεντρικό αυτό ερώτημα έχει απασχολήσει πολλάκις τόσο τα ευρωπαϊκά όσο και τα εθνικά δικαστήρια, απολήγοντας άλλοτε σε σύμφωνες και άλλοτε σε αντίθετες μεταξύ τους δικαιοδοτικές κρίσεις. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του θεσμικού πλαισίου των διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, καθώς και του τρόπου με τον οποίο αυτό αντιμετωπίζεται από την ευρωπαϊκή και εθνική νομολογία. Αρχικά, το πρώτο μέρος επικεντρώνεται στην κανονιστική πτυχή της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας. Ειδικότερα, επιχειρείται μια απόπειρα ορισμού της θρησκευτικής ελευθερίας, όπως έχει κατοχυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), αλλά ταυτόχρονα και του τρόπου με τον οποίο αυτή εκφράζεται στο εργασιακό περιβάλλον μέσω των θρησκευτικών συμβόλων, που αποτελούν την κυρίαρχη εκδήλωσή της. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται λεπτομερώς το ισχύον ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, με έμφαση στην ευρωπαϊκή οδηγία 2000/78/ΕΚ που αποτελεί τον «σκληρό πυρήνα» του δικαίου της μη διακρίσεως λόγω θρησκείας στον χώρο της εργασίας. Δεδομένου ότι η φύση του εν λόγω ελληνογαλλικού μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών απαιτεί μια συγκριτική επισκόπηση, παρατίθενται ενδελεχώς τόσο το γαλλικό όσο και το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπουν το δίκαιο των διακρίσεων λόγω θρησκείας, και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο αυτά έχουν ενσωματώσει τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία στο εσωτερικό τους δίκαιο. Προχωρώντας στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζονται οι πιο κρίσιμες αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων, με ιδιαίτερη έμφαση στις υποθέσεις «Micropole» και «Secure Solutions» που διαμόρφωσαν την μέχρι σήμερα νομολογία στο ζήτημα της απαγορεύσεως των θρησκευτικών συμβόλων στον εργασιακό χώρο. Φυσικά θα ήταν αδύνατο να μην παρατεθεί η γαλλική νομολογία, αλλά και η ελληνική περίπτωση που - παρά την απουσία εθνικής δικαστικής αποφάσεως προς το παρόν- ιχνηλατείται μέσω της προσφάτως εκδοθείσης (8/7/2022) γνωμοδοτήσεως του Συνηγόρου του Πολίτη (ΣτΠ), αποδεικνύοντας ότι οι προσφυγές για διακρίσεις λόγω θρησκείας δεν αργούν να φτάσουν στις πόρτες των ελληνικών δικαστηρίων. Τέλος, γίνεται αναφορά, αφενός μεν, στις θεμελιώδεις αρχές που πηγάζουν από την ιστορική εξέλιξη του θρησκευτικού φαινομένου τόσο στον γαλλικό όσο και στον ελληνικό εργασιακό χώρο, αφετέρου δε, καταβάλλεται προσπάθεια να δοθεί απάντηση στα σημαντικότερα ερωτήματα που γεννώνται από την παρατιθέμενη νομολογία και που απασχολούν το νομικό κόσμο του σήμερα, εμπλουτίζοντάς τα με παραδείγματα διεθνούς δικαίου.","Un employeur peut-il invoquer le principe de neutralité pour interdire toute expression religieuse dans le cadre du travail ? Cette question fondamentale a souvent occupé de nombreuses juridictions, tant européennes que nationales, aboutissant parfois à des jugements concordants et parfois contradictoires. Le présent mémoire vise à examiner le cadre institutionnel de la discrimination fondée sur la religion ou les convictions, ainsi que la manière dont elle est traitée par la jurisprudence européenne et nationale. Dans un premier temps, la première partie se concentre sur l’aspect normatif de la liberté religieuse, ainsi que sur le cadre législatif en vigeur, qui regit le droit de la discrimination fondée sur la religion. En particulier, il s'agit d'une tentative de définition de la liberté religieuse, telle qu'elle est établie par la Convention européenne des droits de l’homme (CEDH), mais en même temps, de la manière dont elle s'exprime à travers les symboles religieux, qui constituent la manifestation dominante de la liberté religieuse. Ensuite, le cadre législatif européen en vigueur est développé en détail, en mettant l'accent sur la directive européenne 2000/78/CE, qui constitue le \"noyau dur\" du droit à la non-discrimination sur la base de la religion dans le lieu du travail. Étant donné que la nature de ce master franco-hellénique exige une approche comparative, les cadres législatifs français et grec régissant le droit des discriminations fondées sur la religion sont présentés de manière la plus approfondie possible, et notamment de la manière dont ils ont intégré la directive européenne dans leur législation interne. Quant à la deuxième partie, les décisions les plus critiques des tribunaux européens sont présentées, avec un accent particulier sur les affaires “Micropole” et “Secure Solutions” qui ont façonné, jusqu'à nos jours, la jurisprudence sur la question de l'interdiction des symboles religieux dans le domaine du travail. Il serait alors impossible de ne pas citer la jurisprudence française, mais aussi le cas grec qui- malgré l'absence de décision judiciaire nationale pour le moment- est retracé à travers l'avis récent (8/7/2022) de l’Avocat du Citoyen grec, prouvant que les poursuites pour discrimination ne tardent pas à arriver aux portes des cours grecques. Enfin, on fait référence, d'une part, aux principes fondamentaux qui découlent de l'évolution historique du phénomène religieux dans les milieux de travail français et grecs, et, d'autre part, on tente de répondre aux questions les plus importantes découlant de la jurisprudence citée et qui préoccupent le monde juridique d'aujourd'hui, en les enrichissant d'exemples de droit international."],"dc:identifier":["uoadl:3386517","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386517"],"dc:language":["Γαλλικά","French"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["La liberté religieuse et le principe de non discrimination dans le lieu de travail à la lumière de la jurisprudence européenne et nationale"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z"}