{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386557"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386557","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα προληπτικά μέτρα κατά την προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης ενόψει των αντιτιθέμενων συμφερόντων","abstract":"Στο σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο του δικαίου της αφερεγγυότητας, η έννοια της αφερεγγυότητας αποκτά μία διαφορετική διάσταση σε σχέση με αυτή που είχε στο παρελθόν. Ενώ κατά το προγενέστερο καθεστώς, ήταν άμεσα συνυφασμένη με τη διαδικασία της εκκαθάρισης της περιουσίας του αφερέγγυου οφειλέτη, πλέον εμπερικλείει μία συλλογική προσπάθεια επαναφοράς της επιχείρησης στην ενεργό δράση και τη συνέχιση της λειτουργίας της μέσω των κατάλληλων εργαλείων και μηχανισμών. Είναι γεγονός ότι παρατηρείται μία τάση επικράτησης των προληπτικών και εξυγιαντικών διαδικασιών έναντι των αμιγώς εκκαθαριστικών, ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται ότι, στο πλαίσιο αυτών, δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Κρίσιμος παράγοντας, προκειμένου να ευδοκιμήσουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην επιχείρηση του οφειλέτη και τους πιστωτές της και να επιτευχθεί η σύναψη μίας συμφωνίας εξυγίανσης, είναι η διατήρηση και η προστασία της περιουσίας της πρώτης, προκειμένου αυτή μέσα σε ένα κλίμα σταθερότητας να μπορέσει να εξασφαλίσει ένα βιώσιμο σχέδιο εξυγίανσης και να ανακάμψει. Σε όλη αυτή την προσπάθεια, ο θεσμός των προληπτικών μέτρων είναι μία αναγκαία συνθήκη, η οποία παρά τις όποιες αδυναμίες της, κατορθώνει να δίνει μία ανάσα στον αφερέγγυο οφειλέτη, προκειμένου αυτός να έχει πρόσβαση σε μία δεύτερη ευκαιρία. Η παρούσα εργασία, λοιπόν, εμβαθύνει στη φύση και τη λειτουργία των προληπτικών μέτρων κατά τη διαδικασία της εξυγίανσης, παράλληλα γίνεται μία συγκριτική αποτίμηση με αυτά της πτωχευτικής διαδικασίας, ενώ παρουσιάζονται και οι αντίστοιχες διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1023. Μέσα σε όλες τις τροποποιήσεις με τις οποίες το πτωχευτικό δίκαιο έχει έρθει αντιμέτωπο τα τελευταία χρόνια, είναι εμφανής η προσπάθεια του νομοθέτη να εμπλουτίζει συνεχώς το πεδίο εφαρμογής των προστατευτικών αυτών μέτρων και να επεκτείνει την προστατευτική τους εμβέλεια προς όποια κατεύθυνση κρίνει αναγκαία, σταθμίζοντας παράλληλα τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Ο τρόπος χειρισμού και εξισορρόπησης των αντιτιθέμενων συμφερόντων οφειλέτη και πιστωτή αφήνεται σε μεγάλο βαθμό στη διακριτική ευχέρεια των κρατών-μελών, τόσο ως προς τη διαμόρφωση του πεδίου της αναστολής και των προληπτικών μέτρων όσο και στις λοιπές διατάξεις, ώστε ο εθνικός νομοθέτης, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων αναγκών των επιχειρήσεων, είναι επιφορτισμένος με την υποχρέωση να σταθμίσει και να διαμορφώσει κατάλληλα το συνολικό πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης.","abstract_html":"Στο σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο του δικαίου της αφερεγγυότητας, η έννοια της αφερεγγυότητας αποκτά μία διαφορετική διάσταση σε σχέση με αυτή που είχε στο παρελθόν. Ενώ κατά το προγενέστερο καθεστώς, ήταν άμεσα συνυφασμένη με τη διαδικασία της εκκαθάρισης της περιουσίας του αφερέγγυου οφειλέτη, πλέον εμπερικλείει μία συλλογική προσπάθεια επαναφοράς της επιχείρησης στην ενεργό δράση και τη συνέχιση της λειτουργίας της μέσω των κατάλληλων εργαλείων και μηχανισμών. Είναι γεγονός ότι παρατηρείται μία τάση επικράτησης των προληπτικών και εξυγιαντικών διαδικασιών έναντι των αμιγώς εκκαθαριστικών, ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται ότι, στο πλαίσιο αυτών, δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Κρίσιμος παράγοντας, προκειμένου να ευδοκιμήσουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην επιχείρηση του οφειλέτη και τους πιστωτές της και να επιτευχθεί η σύναψη μίας συμφωνίας εξυγίανσης, είναι η διατήρηση και η προστασία της περιουσίας της πρώτης, προκειμένου αυτή μέσα σε ένα κλίμα σταθερότητας να μπορέσει να εξασφαλίσει ένα βιώσιμο σχέδιο εξυγίανσης και να ανακάμψει. Σε όλη αυτή την προσπάθεια, ο θεσμός των προληπτικών μέτρων είναι μία αναγκαία συνθήκη, η οποία παρά τις όποιες αδυναμίες της, κατορθώνει να δίνει μία ανάσα στον αφερέγγυο οφειλέτη, προκειμένου αυτός να έχει πρόσβαση σε μία δεύτερη ευκαιρία. Η παρούσα εργασία, λοιπόν, εμβαθύνει στη φύση και τη λειτουργία των προληπτικών μέτρων κατά τη διαδικασία της εξυγίανσης, παράλληλα γίνεται μία συγκριτική αποτίμηση με αυτά της πτωχευτικής διαδικασίας, ενώ παρουσιάζονται και οι αντίστοιχες διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1023. Μέσα σε όλες τις τροποποιήσεις με τις οποίες το πτωχευτικό δίκαιο έχει έρθει αντιμέτωπο τα τελευταία χρόνια, είναι εμφανής η προσπάθεια του νομοθέτη να εμπλουτίζει συνεχώς το πεδίο εφαρμογής των προστατευτικών αυτών μέτρων και να επεκτείνει την προστατευτική τους εμβέλεια προς όποια κατεύθυνση κρίνει αναγκαία, σταθμίζοντας παράλληλα τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Ο τρόπος χειρισμού και εξισορρόπησης των αντιτιθέμενων συμφερόντων οφειλέτη και πιστωτή αφήνεται σε μεγάλο βαθμό στη διακριτική ευχέρεια των κρατών-μελών, τόσο ως προς τη διαμόρφωση του πεδίου της αναστολής και των προληπτικών μέτρων όσο και στις λοιπές διατάξεις, ώστε ο εθνικός νομοθέτης, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων αναγκών των επιχειρήσεων, είναι επιφορτισμένος με την υποχρέωση να σταθμίσει και να διαμορφώσει κατάλληλα το συνολικό πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεραρή Αικατερίνη","Gerari Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386557"],"render_values":[{"text":"uoadl:3386557","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386557","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386557","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3386557","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεραρή Αικατερίνη","Gerari Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386557","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386557"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στο σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο του δικαίου της αφερεγγυότητας, η έννοια της αφερεγγυότητας αποκτά μία διαφορετική διάσταση σε σχέση με αυτή που είχε στο παρελθόν. Ενώ κατά το προγενέστερο καθεστώς, ήταν άμεσα συνυφασμένη με τη διαδικασία της εκκαθάρισης της περιουσίας του αφερέγγυου οφειλέτη, πλέον εμπερικλείει μία συλλογική προσπάθεια επαναφοράς της επιχείρησης στην ενεργό δράση και τη συνέχιση της λειτουργίας της μέσω των κατάλληλων εργαλείων και μηχανισμών. Είναι γεγονός ότι παρατηρείται μία τάση επικράτησης των προληπτικών και εξυγιαντικών διαδικασιών έναντι των αμιγώς εκκαθαριστικών, ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται ότι, στο πλαίσιο αυτών, δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Κρίσιμος παράγοντας, προκειμένου να ευδοκιμήσουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην επιχείρηση του οφειλέτη και τους πιστωτές της και να επιτευχθεί η σύναψη μίας συμφωνίας εξυγίανσης, είναι η διατήρηση και η προστασία της περιουσίας της πρώτης, προκειμένου αυτή μέσα σε ένα κλίμα σταθερότητας να μπορέσει να εξασφαλίσει ένα βιώσιμο σχέδιο εξυγίανσης και να ανακάμψει. Σε όλη αυτή την προσπάθεια, ο θεσμός των προληπτικών μέτρων είναι μία αναγκαία συνθήκη, η οποία παρά τις όποιες αδυναμίες της, κατορθώνει να δίνει μία ανάσα στον αφερέγγυο οφειλέτη, προκειμένου αυτός να έχει πρόσβαση σε μία δεύτερη ευκαιρία. Η παρούσα εργασία, λοιπόν, εμβαθύνει στη φύση και τη λειτουργία των προληπτικών μέτρων κατά τη διαδικασία της εξυγίανσης, παράλληλα γίνεται μία συγκριτική αποτίμηση με αυτά της πτωχευτικής διαδικασίας, ενώ παρουσιάζονται και οι αντίστοιχες διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1023. Μέσα σε όλες τις τροποποιήσεις με τις οποίες το πτωχευτικό δίκαιο έχει έρθει αντιμέτωπο τα τελευταία χρόνια, είναι εμφανής η προσπάθεια του νομοθέτη να εμπλουτίζει συνεχώς το πεδίο εφαρμογής των προστατευτικών αυτών μέτρων και να επεκτείνει την προστατευτική τους εμβέλεια προς όποια κατεύθυνση κρίνει αναγκαία, σταθμίζοντας παράλληλα τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Ο τρόπος χειρισμού και εξισορρόπησης των αντιτιθέμενων συμφερόντων οφειλέτη και πιστωτή αφήνεται σε μεγάλο βαθμό στη διακριτική ευχέρεια των κρατών-μελών, τόσο ως προς τη διαμόρφωση του πεδίου της αναστολής και των προληπτικών μέτρων όσο και στις λοιπές διατάξεις, ώστε ο εθνικός νομοθέτης, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων αναγκών των επιχειρήσεων, είναι επιφορτισμένος με την υποχρέωση να σταθμίσει και να διαμορφώσει κατάλληλα το συνολικό πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης.","In the modern legislative framework of insolvency law, the concept of insolvency takes on a different dimension than in the past. Whereas in the previous regime it was directly linked to the process of liquidation of the insolvent debtor’s assets, it now involves a collective effort to restore the company to activity and to continue its operation through appropriate tools and mechanisms. It is true that there is a tendency for preventive and reorganization procedures to prevail over purely liquidating insolvency procedures, however this does not mean that the conflicting interests of creditors are not taken seriously into consideration in the context of these procedures. A crucial factor for the success of negotiations between the debtor business and its creditors and the conclusion of a restructuring agreement is the preservation and protection of the debtor’s assets, so that the debtor company can secure a sustainable restructuring agreement and recover in a climate of stability. In all this effort, the institution of provisional measures is a necessary condition, which despite any weaknesses, manages to give a breathing to the insolvent debtor, so that he has access to a second chance. The present paper, therefore, delves into the nature and operation of provisional measures in the pre-insolvency procedure, while a comparative assessment is made with those provisional measures with the provisional measures in the bankruptcy procedure, and the corresponding provisions of the Directive (EU) 2019/1023 are presented. Throughout the numerous amendments with which the insolvency law has been confronted in recent years, it is evident that the legislator is constantly trying to enrich the scope of application of these provisional measures and to extend their protective scope in any direction he deems it necessary, while balancing the conflicting interests of creditors. The way in which the opposite interests of debtor and creditors are handled and balanced is left largely to the discretion of the member states, both in terms of the scope of the suspension and other provisional measures, so that the legislator of each member state, taking into account the specific needs of companies, is entrusted with the obligation to weigh up and form appropriately the overall framework for preventive restructuring procedure."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα προληπτικά μέτρα κατά την προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης ενόψει των αντιτιθέμενων συμφερόντων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεραρή Αικατερίνη","Gerari Aikaterini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στο σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο του δικαίου της αφερεγγυότητας, η έννοια της αφερεγγυότητας αποκτά μία διαφορετική διάσταση σε σχέση με αυτή που είχε στο παρελθόν. Ενώ κατά το προγενέστερο καθεστώς, ήταν άμεσα συνυφασμένη με τη διαδικασία της εκκαθάρισης της περιουσίας του αφερέγγυου οφειλέτη, πλέον εμπερικλείει μία συλλογική προσπάθεια επαναφοράς της επιχείρησης στην ενεργό δράση και τη συνέχιση της λειτουργίας της μέσω των κατάλληλων εργαλείων και μηχανισμών. Είναι γεγονός ότι παρατηρείται μία τάση επικράτησης των προληπτικών και εξυγιαντικών διαδικασιών έναντι των αμιγώς εκκαθαριστικών, ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται ότι, στο πλαίσιο αυτών, δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Κρίσιμος παράγοντας, προκειμένου να ευδοκιμήσουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην επιχείρηση του οφειλέτη και τους πιστωτές της και να επιτευχθεί η σύναψη μίας συμφωνίας εξυγίανσης, είναι η διατήρηση και η προστασία της περιουσίας της πρώτης, προκειμένου αυτή μέσα σε ένα κλίμα σταθερότητας να μπορέσει να εξασφαλίσει ένα βιώσιμο σχέδιο εξυγίανσης και να ανακάμψει. Σε όλη αυτή την προσπάθεια, ο θεσμός των προληπτικών μέτρων είναι μία αναγκαία συνθήκη, η οποία παρά τις όποιες αδυναμίες της, κατορθώνει να δίνει μία ανάσα στον αφερέγγυο οφειλέτη, προκειμένου αυτός να έχει πρόσβαση σε μία δεύτερη ευκαιρία. Η παρούσα εργασία, λοιπόν, εμβαθύνει στη φύση και τη λειτουργία των προληπτικών μέτρων κατά τη διαδικασία της εξυγίανσης, παράλληλα γίνεται μία συγκριτική αποτίμηση με αυτά της πτωχευτικής διαδικασίας, ενώ παρουσιάζονται και οι αντίστοιχες διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1023. Μέσα σε όλες τις τροποποιήσεις με τις οποίες το πτωχευτικό δίκαιο έχει έρθει αντιμέτωπο τα τελευταία χρόνια, είναι εμφανής η προσπάθεια του νομοθέτη να εμπλουτίζει συνεχώς το πεδίο εφαρμογής των προστατευτικών αυτών μέτρων και να επεκτείνει την προστατευτική τους εμβέλεια προς όποια κατεύθυνση κρίνει αναγκαία, σταθμίζοντας παράλληλα τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών. Ο τρόπος χειρισμού και εξισορρόπησης των αντιτιθέμενων συμφερόντων οφειλέτη και πιστωτή αφήνεται σε μεγάλο βαθμό στη διακριτική ευχέρεια των κρατών-μελών, τόσο ως προς τη διαμόρφωση του πεδίου της αναστολής και των προληπτικών μέτρων όσο και στις λοιπές διατάξεις, ώστε ο εθνικός νομοθέτης, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων αναγκών των επιχειρήσεων, είναι επιφορτισμένος με την υποχρέωση να σταθμίσει και να διαμορφώσει κατάλληλα το συνολικό πλαίσιο προληπτικής αναδιάρθρωσης.","In the modern legislative framework of insolvency law, the concept of insolvency takes on a different dimension than in the past. Whereas in the previous regime it was directly linked to the process of liquidation of the insolvent debtor’s assets, it now involves a collective effort to restore the company to activity and to continue its operation through appropriate tools and mechanisms. It is true that there is a tendency for preventive and reorganization procedures to prevail over purely liquidating insolvency procedures, however this does not mean that the conflicting interests of creditors are not taken seriously into consideration in the context of these procedures. A crucial factor for the success of negotiations between the debtor business and its creditors and the conclusion of a restructuring agreement is the preservation and protection of the debtor’s assets, so that the debtor company can secure a sustainable restructuring agreement and recover in a climate of stability. In all this effort, the institution of provisional measures is a necessary condition, which despite any weaknesses, manages to give a breathing to the insolvent debtor, so that he has access to a second chance. The present paper, therefore, delves into the nature and operation of provisional measures in the pre-insolvency procedure, while a comparative assessment is made with those provisional measures with the provisional measures in the bankruptcy procedure, and the corresponding provisions of the Directive (EU) 2019/1023 are presented. Throughout the numerous amendments with which the insolvency law has been confronted in recent years, it is evident that the legislator is constantly trying to enrich the scope of application of these provisional measures and to extend their protective scope in any direction he deems it necessary, while balancing the conflicting interests of creditors. The way in which the opposite interests of debtor and creditors are handled and balanced is left largely to the discretion of the member states, both in terms of the scope of the suspension and other provisional measures, so that the legislator of each member state, taking into account the specific needs of companies, is entrusted with the obligation to weigh up and form appropriately the overall framework for preventive restructuring procedure."],"dc:identifier":["uoadl:3386557","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386557"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Τα προληπτικά μέτρα κατά την προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης ενόψει των αντιτιθέμενων συμφερόντων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z"}