{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386569"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386569","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ακυρωσία της συγχώνευσης μεταξύ ανωνύμων εταιρειών υπό το Ν. 4601/2019","abstract":"Το νομικό πλαίσιο που διέπει την ελαττωματική συγχώνευση μεταξύ ανωνύμων εταιρειών αποτελεί προσαρμογή του δικαίου της χώρας μας στην τρίτη εταιρική Οδηγία (78/855/ΕΟΚ). Η σημασία του νομικού αυτού πλαισίου είναι μεγάλη αφενός γιατί η συγχώνευση προάγει σε μεγάλο βαθμό τη συγκέντρωση των ελληνικών επιχειρήσεων και αφετέρου γιατί η τυπικότητα των διατάξεων που διέπουν την πραγματοποίησή της και ο αναγκαστικού δικαίου χαρακτήρας τους, οδηγούν πολύ συχνά στην εμφάνιση ελαττωμάτων. Η κοινοτική οδηγία προέβλεψε δύο συστήματα μεταχείρισης της ελαττωματικής συγχώνευσης, με στόχο πάντοτε την ασφάλεια του δίκαιου και των συναλλαγών. Το πρώτο από αυτά αναγνωρίζει μόνον την άσκηση αγωγών αποζημίωσης, ενώ το δεύτερο, το οποίο υιοθέτησε και ο εθνικός νομοθέτης, επιτρέπει τη δικαστική ακύρωση της ελαττωματικής συγχώνευσης υπό αυστηρές προϋποθέσεις και έπειτα από αίτηση μέτοχου ή τρίτου-πιστωτή. Εν αρχής ο Κ.Ν. 2190/1920 και πλέον ο Ν. 4601/2019, ο οποίος συστηματοποίησε και ενοποίησε το δίκαιο των εταιρικών μετασχηματισμών και δη της συγχώνευσης μεταξύ ΑΕ, σε μια προσπάθεια εξισορρόπησης αντικρουόμενων συμφερόντων και ενίσχυσης του επιπέδου προστασίας των συναλλαγών, διατήρησε τη δυνατότητα δικαστικής ανατροπής της συγχώνευσης, αυστηροποιώντας το πλαίσιο εφαρμογής της. Αντικείμενο της μελέτης αποτελούν, συνεπώς, οι λόγοι δικαστικής προσβολής της συγχώνευσης μεταξύ ανωνύμων εταιρειών, η διαδικασία και οι προϋποθέσεις δικαστικής προβολής τους, καθώς και οι σωματειακές, περιουσιακές και δικονομικές συνέπειες που επιφέρει η δικαστική ανατροπή μιας ελαττωματικής συγχώνευσης ΑΕ, αλλά και οι επιπτώσεις που σημειώνονται στις εν γένει έννομες σχέσεις έναντι τρίτων, που δημιουργήθηκαν μετά τη συγχώνευση. Στόχος της μελέτης είναι η εξέταση των ελαττωμάτων και παρατυπιών εκ της συνολικής διαδικασίας της συγχώνευσης, καθώς και των μηχανισμών διάσωσης αυτής, με ερμηνευτική περιστολή του εύρους και των συνεπειών της ακυρωσίας της συγχώνευσης, προκειμένου να αποφεύγονται κατά το δυνατόν οι πρακτικές δυσχέρειες που συνδέονται με τη δικαστική ανατροπή αυτής. Υπό το πνεύμα αυτό, λοιπόν, η δικαστική ανατροπή της συγχώνευσης θα πρέπει αντιμετωπίζεται και να επιλέγεται από τον εφαρμοστή του δικαίου ως το «έσχατο μέσο» και μόνον όταν έχει εξαλειφθεί κάθε περιθώριο θεραπείας της ακυρότητας ή ακυρωσίας αυτής.","abstract_html":"Το νομικό πλαίσιο που διέπει την ελαττωματική συγχώνευση μεταξύ ανωνύμων εταιρειών αποτελεί προσαρμογή του δικαίου της χώρας μας στην τρίτη εταιρική Οδηγία (78/855/ΕΟΚ). Η σημασία του νομικού αυτού πλαισίου είναι μεγάλη αφενός γιατί η συγχώνευση προάγει σε μεγάλο βαθμό τη συγκέντρωση των ελληνικών επιχειρήσεων και αφετέρου γιατί η τυπικότητα των διατάξεων που διέπουν την πραγματοποίησή της και ο αναγκαστικού δικαίου χαρακτήρας τους, οδηγούν πολύ συχνά στην εμφάνιση ελαττωμάτων. Η κοινοτική οδηγία προέβλεψε δύο συστήματα μεταχείρισης της ελαττωματικής συγχώνευσης, με στόχο πάντοτε την ασφάλεια του δίκαιου και των συναλλαγών. Το πρώτο από αυτά αναγνωρίζει μόνον την άσκηση αγωγών αποζημίωσης, ενώ το δεύτερο, το οποίο υιοθέτησε και ο εθνικός νομοθέτης, επιτρέπει τη δικαστική ακύρωση της ελαττωματικής συγχώνευσης υπό αυστηρές προϋποθέσεις και έπειτα από αίτηση μέτοχου ή τρίτου-πιστωτή. Εν αρχής ο Κ.Ν. 2190/1920 και πλέον ο Ν. 4601/2019, ο οποίος συστηματοποίησε και ενοποίησε το δίκαιο των εταιρικών μετασχηματισμών και δη της συγχώνευσης μεταξύ ΑΕ, σε μια προσπάθεια εξισορρόπησης αντικρουόμενων συμφερόντων και ενίσχυσης του επιπέδου προστασίας των συναλλαγών, διατήρησε τη δυνατότητα δικαστικής ανατροπής της συγχώνευσης, αυστηροποιώντας το πλαίσιο εφαρμογής της. Αντικείμενο της μελέτης αποτελούν, συνεπώς, οι λόγοι δικαστικής προσβολής της συγχώνευσης μεταξύ ανωνύμων εταιρειών, η διαδικασία και οι προϋποθέσεις δικαστικής προβολής τους, καθώς και οι σωματειακές, περιουσιακές και δικονομικές συνέπειες που επιφέρει η δικαστική ανατροπή μιας ελαττωματικής συγχώνευσης ΑΕ, αλλά και οι επιπτώσεις που σημειώνονται στις εν γένει έννομες σχέσεις έναντι τρίτων, που δημιουργήθηκαν μετά τη συγχώνευση. Στόχος της μελέτης είναι η εξέταση των ελαττωμάτων και παρατυπιών εκ της συνολικής διαδικασίας της συγχώνευσης, καθώς και των μηχανισμών διάσωσης αυτής, με ερμηνευτική περιστολή του εύρους και των συνεπειών της ακυρωσίας της συγχώνευσης, προκειμένου να αποφεύγονται κατά το δυνατόν οι πρακτικές δυσχέρειες που συνδέονται με τη δικαστική ανατροπή αυτής. Υπό το πνεύμα αυτό, λοιπόν, η δικαστική ανατροπή της συγχώνευσης θα πρέπει αντιμετωπίζεται και να επιλέγεται από τον εφαρμοστή του δικαίου ως το «έσχατο μέσο» και μόνον όταν έχει εξαλειφθεί κάθε περιθώριο θεραπείας της ακυρότητας ή ακυρωσίας αυτής.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκιούλμπα Παναγιώτα","Gkioulmpa Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386569"],"render_values":[{"text":"uoadl:3386569","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386569","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386569","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3386569","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκιούλμπα Παναγιώτα","Gkioulmpa Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386569","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386569"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το νομικό πλαίσιο που διέπει την ελαττωματική συγχώνευση μεταξύ ανωνύμων εταιρειών αποτελεί προσαρμογή του δικαίου της χώρας μας στην τρίτη εταιρική Οδηγία (78/855/ΕΟΚ). Η σημασία του νομικού αυτού πλαισίου είναι μεγάλη αφενός γιατί η συγχώνευση προάγει σε μεγάλο βαθμό τη συγκέντρωση των ελληνικών επιχειρήσεων και αφετέρου γιατί η τυπικότητα των διατάξεων που διέπουν την πραγματοποίησή της και ο αναγκαστικού δικαίου χαρακτήρας τους, οδηγούν πολύ συχνά στην εμφάνιση ελαττωμάτων. Η κοινοτική οδηγία προέβλεψε δύο συστήματα μεταχείρισης της ελαττωματικής συγχώνευσης, με στόχο πάντοτε την ασφάλεια του δίκαιου και των συναλλαγών. Το πρώτο από αυτά αναγνωρίζει μόνον την άσκηση αγωγών αποζημίωσης, ενώ το δεύτερο, το οποίο υιοθέτησε και ο εθνικός νομοθέτης, επιτρέπει τη δικαστική ακύρωση της ελαττωματικής συγχώνευσης υπό αυστηρές προϋποθέσεις και έπειτα από αίτηση μέτοχου ή τρίτου-πιστωτή. Εν αρχής ο Κ.Ν. 2190/1920 και πλέον ο Ν. 4601/2019, ο οποίος συστηματοποίησε και ενοποίησε το δίκαιο των εταιρικών μετασχηματισμών και δη της συγχώνευσης μεταξύ ΑΕ, σε μια προσπάθεια εξισορρόπησης αντικρουόμενων συμφερόντων και ενίσχυσης του επιπέδου προστασίας των συναλλαγών, διατήρησε τη δυνατότητα δικαστικής ανατροπής της συγχώνευσης, αυστηροποιώντας το πλαίσιο εφαρμογής της. Αντικείμενο της μελέτης αποτελούν, συνεπώς, οι λόγοι δικαστικής προσβολής της συγχώνευσης μεταξύ ανωνύμων εταιρειών, η διαδικασία και οι προϋποθέσεις δικαστικής προβολής τους, καθώς και οι σωματειακές, περιουσιακές και δικονομικές συνέπειες που επιφέρει η δικαστική ανατροπή μιας ελαττωματικής συγχώνευσης ΑΕ, αλλά και οι επιπτώσεις που σημειώνονται στις εν γένει έννομες σχέσεις έναντι τρίτων, που δημιουργήθηκαν μετά τη συγχώνευση. Στόχος της μελέτης είναι η εξέταση των ελαττωμάτων και παρατυπιών εκ της συνολικής διαδικασίας της συγχώνευσης, καθώς και των μηχανισμών διάσωσης αυτής, με ερμηνευτική περιστολή του εύρους και των συνεπειών της ακυρωσίας της συγχώνευσης, προκειμένου να αποφεύγονται κατά το δυνατόν οι πρακτικές δυσχέρειες που συνδέονται με τη δικαστική ανατροπή αυτής. Υπό το πνεύμα αυτό, λοιπόν, η δικαστική ανατροπή της συγχώνευσης θα πρέπει αντιμετωπίζεται και να επιλέγεται από τον εφαρμοστή του δικαίου ως το «έσχατο μέσο» και μόνον όταν έχει εξαλειφθεί κάθε περιθώριο θεραπείας της ακυρότητας ή ακυρωσίας αυτής.","The legal framework that regulates defective mergers between stock-companies has been enacted in compliance to the third company E.E.C. Council Directive (78/855/EEC). The significance of this legal framework is noteworthy, considering that mergers promote to a large extent the concentration of Greek enterprises and that the technicality of the provisions governing their implementation and their hard-law nature very often lead to the appearance of defects. The E.E.C. Directive has provided two systems for handling defective mergers. Principle aim of these systems is to ensure that the law and transactions are always fair and secure. The first of these systems only allows actions for damages, while the second, which has also been adopted by the national legislature, allows the judicial annulment of a defective merger under strict conditions and at the request of a shareholder or a third-party creditor. In the first place, L. 2190/1920 and now L. 4601/2019, which systematized and unified the law of corporate transformations and especially the merger between S.A.’s, in an effort to balance conflicting interests and enhance the level of protection of transactions, maintained the possibility of judicial annulment of the merger, while tightening the framework for its application. The subject of the study is therefore the grounds for judicial challenge of a merger between stock-companies, the procedure, and conditions for their judicial challenge, as well as the corporate, property and procedural consequences of the judicial annulment of a defective merger between S.A.’s, and the effects on legal relations against third parties in general, created after the merger. The purpose of the study is to examine the defects and irregularities in the overall merger procedure, as well as the mechanisms for rescuing the merger, with an interpretative limitation of the scope and consequences of the annulment of the merger, in order to avoid, as far as possible, the practical difficulties associated with the judicial annulment of the merger. In this respect, therefore, the judicial annulment of the merger should be considered and accepted by the legal authority as a 'measure of last resort', and only when any possibility of remedying the nullity or annulment of the merger has been eliminated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ακυρωσία της συγχώνευσης μεταξύ ανωνύμων εταιρειών υπό το Ν. 4601/2019"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκιούλμπα Παναγιώτα","Gkioulmpa Panagiota"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το νομικό πλαίσιο που διέπει την ελαττωματική συγχώνευση μεταξύ ανωνύμων εταιρειών αποτελεί προσαρμογή του δικαίου της χώρας μας στην τρίτη εταιρική Οδηγία (78/855/ΕΟΚ). Η σημασία του νομικού αυτού πλαισίου είναι μεγάλη αφενός γιατί η συγχώνευση προάγει σε μεγάλο βαθμό τη συγκέντρωση των ελληνικών επιχειρήσεων και αφετέρου γιατί η τυπικότητα των διατάξεων που διέπουν την πραγματοποίησή της και ο αναγκαστικού δικαίου χαρακτήρας τους, οδηγούν πολύ συχνά στην εμφάνιση ελαττωμάτων. Η κοινοτική οδηγία προέβλεψε δύο συστήματα μεταχείρισης της ελαττωματικής συγχώνευσης, με στόχο πάντοτε την ασφάλεια του δίκαιου και των συναλλαγών. Το πρώτο από αυτά αναγνωρίζει μόνον την άσκηση αγωγών αποζημίωσης, ενώ το δεύτερο, το οποίο υιοθέτησε και ο εθνικός νομοθέτης, επιτρέπει τη δικαστική ακύρωση της ελαττωματικής συγχώνευσης υπό αυστηρές προϋποθέσεις και έπειτα από αίτηση μέτοχου ή τρίτου-πιστωτή. Εν αρχής ο Κ.Ν. 2190/1920 και πλέον ο Ν. 4601/2019, ο οποίος συστηματοποίησε και ενοποίησε το δίκαιο των εταιρικών μετασχηματισμών και δη της συγχώνευσης μεταξύ ΑΕ, σε μια προσπάθεια εξισορρόπησης αντικρουόμενων συμφερόντων και ενίσχυσης του επιπέδου προστασίας των συναλλαγών, διατήρησε τη δυνατότητα δικαστικής ανατροπής της συγχώνευσης, αυστηροποιώντας το πλαίσιο εφαρμογής της. Αντικείμενο της μελέτης αποτελούν, συνεπώς, οι λόγοι δικαστικής προσβολής της συγχώνευσης μεταξύ ανωνύμων εταιρειών, η διαδικασία και οι προϋποθέσεις δικαστικής προβολής τους, καθώς και οι σωματειακές, περιουσιακές και δικονομικές συνέπειες που επιφέρει η δικαστική ανατροπή μιας ελαττωματικής συγχώνευσης ΑΕ, αλλά και οι επιπτώσεις που σημειώνονται στις εν γένει έννομες σχέσεις έναντι τρίτων, που δημιουργήθηκαν μετά τη συγχώνευση. Στόχος της μελέτης είναι η εξέταση των ελαττωμάτων και παρατυπιών εκ της συνολικής διαδικασίας της συγχώνευσης, καθώς και των μηχανισμών διάσωσης αυτής, με ερμηνευτική περιστολή του εύρους και των συνεπειών της ακυρωσίας της συγχώνευσης, προκειμένου να αποφεύγονται κατά το δυνατόν οι πρακτικές δυσχέρειες που συνδέονται με τη δικαστική ανατροπή αυτής. Υπό το πνεύμα αυτό, λοιπόν, η δικαστική ανατροπή της συγχώνευσης θα πρέπει αντιμετωπίζεται και να επιλέγεται από τον εφαρμοστή του δικαίου ως το «έσχατο μέσο» και μόνον όταν έχει εξαλειφθεί κάθε περιθώριο θεραπείας της ακυρότητας ή ακυρωσίας αυτής.","The legal framework that regulates defective mergers between stock-companies has been enacted in compliance to the third company E.E.C. Council Directive (78/855/EEC). The significance of this legal framework is noteworthy, considering that mergers promote to a large extent the concentration of Greek enterprises and that the technicality of the provisions governing their implementation and their hard-law nature very often lead to the appearance of defects. The E.E.C. Directive has provided two systems for handling defective mergers. Principle aim of these systems is to ensure that the law and transactions are always fair and secure. The first of these systems only allows actions for damages, while the second, which has also been adopted by the national legislature, allows the judicial annulment of a defective merger under strict conditions and at the request of a shareholder or a third-party creditor. In the first place, L. 2190/1920 and now L. 4601/2019, which systematized and unified the law of corporate transformations and especially the merger between S.A.’s, in an effort to balance conflicting interests and enhance the level of protection of transactions, maintained the possibility of judicial annulment of the merger, while tightening the framework for its application. The subject of the study is therefore the grounds for judicial challenge of a merger between stock-companies, the procedure, and conditions for their judicial challenge, as well as the corporate, property and procedural consequences of the judicial annulment of a defective merger between S.A.’s, and the effects on legal relations against third parties in general, created after the merger. The purpose of the study is to examine the defects and irregularities in the overall merger procedure, as well as the mechanisms for rescuing the merger, with an interpretative limitation of the scope and consequences of the annulment of the merger, in order to avoid, as far as possible, the practical difficulties associated with the judicial annulment of the merger. In this respect, therefore, the judicial annulment of the merger should be considered and accepted by the legal authority as a 'measure of last resort', and only when any possibility of remedying the nullity or annulment of the merger has been eliminated."],"dc:identifier":["uoadl:3386569","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386569"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η ακυρωσία της συγχώνευσης μεταξύ ανωνύμων εταιρειών υπό το Ν. 4601/2019"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z"}