{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386593"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386593","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι βιοψυχοκοινωνικοί παράγοντες της ανθεκτικότητας σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού","abstract":"Εισαγωγή: Η διάγνωση και η θεραπεία του καρκίνου του μαστού που αποτελεί τον πιο συχνό τύπο κακοήθειας παγκοσμίως, είναι μια εξαιρετικά στρεσογόνος εμπειρία με μακροχρόνιες, δυσμενείς επιδράσεις σε σωματικό, πνευματικό, ψυχικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Η ψυχική ανθεκτικότητα αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τις γυναίκες που νοσούν ή έχουν επιβιώσει από τον καρκίνο του μαστού και συνδέεται με καλύτερη ψυχολογική προσαρμογή στην ασθένεια, καλύτερη ποιότητα ζωής και ψυχική υγεία και καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα. Οι σημαντικότεροι παράγοντες που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας είναι βιολογικοί (αλληλεπίδραση γονιδίων-περιβάλλοντος και επιγενετική συσχέτιση), ψυχολογικοί (αυτοεκτίμηση, αυτοσυμπόνοια, αισιοδοξία, ελπίδα, αυτοαποτελεσματικότητα, θρησκευτικότητα/πνευματικότητα, προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης) και κοινωνικοί (κοινωνική υποστήριξη και χαρακτηριστικά της οικογένειας). Επιπλέον, κλινικοί και δημογραφικοί παράγοντες συσχετίζονται με τα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα εξέχουσα θέση στη βιβλιογραφία έχουν η αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και οι προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης ενώ η αυτοσυμπόνοια, μια καινούρια έννοια της θετικής ψυχολογίας σχετίζεται με πολλαπλά οφέλη στην ψυχική και σωματική υγεία. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη διεξαγωγή ανασκόπησης της σχετικής βιβλιογραφίας αναφορικά με τις διαστάσεις της ψυχικής ανθεκτικότητας ασθενών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης θα αποτελέσει η σχέση ανάμεσα στην αυτοσυμπόνοια, την αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και τις στρατηγικές αντιμετώπισης, και την ψυχική ανθεκτικότητα των γυναικών που νοσούν ή έχουν νοσήσει κατά το παρελθόν από καρκίνο του μαστού. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε PubMed και Scopus, η οποία ανανεώθηκε τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2023. Η αναζήτηση αφορούσε μόνο ερευνητικά άρθρα και βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις. Ως απαραίτητο κριτήριο εισαγωγής τέθηκε η αναφορά των άρθρων στον καρκίνο του μαστού. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 42 μελέτες, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα ανασκόπηση. Αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές συσχετίσεις ανάμεσα στα επίπεδα της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των προσαρμοστικών στρατηγικών αντιμετώπισης (θετική επαναπλαισίωση, αποδοχή της κατάστασης, ενεργητική αντιμετώπιση) και τα επίπεδα της ανθεκτικότητας και της ποιότητας ζωής. Επίσης, και οι τρεις ψυχοκοινωνικοί παράγοντες συσχετίστηκαν αρνητικά με το άγχος και την κατάθλιψη. Αντίστοιχα, χαμηλά επίπεδα αυτοσυμπόνοιας, αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και η χρήση δυσπροσαρμοστικών στρατηγικών (γνωστική αποφυγή, συναισθηματική εκτόνωση, παραίτηση), συσχετίστηκαν σημαντικά με μειωμένα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Συμπεράσματα: Παρά τους περιορισμούς που αφορούν στην ετερογένεια των δειγμάτων, τη χρήση διαφορετικών ψυχομετρικών εργαλείων για την αξιολόγηση των υπό μελέτη παραγόντων και το συγχρονικό χαρακτήρα των περισσότερων ερευνών που δεν επιτρέπει την τεκμηρίωση αιτιολογικών σχέσεων, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη θετική επίδραση της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των στρατηγικών αντιμετώπισης ως παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη ανάπτυξης ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων ενίσχυσης της ανθεκτικότητας ως απαραίτητο συστατικό στα πλαίσια μιας ολιστικής και βελτιωμένης φροντίδας για τον καρκίνο του μαστού σύμφωνα με το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο υγείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η διάγνωση και η θεραπεία του καρκίνου του μαστού που αποτελεί τον πιο συχνό τύπο κακοήθειας παγκοσμίως, είναι μια εξαιρετικά στρεσογόνος εμπειρία με μακροχρόνιες, δυσμενείς επιδράσεις σε σωματικό, πνευματικό, ψυχικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Η ψυχική ανθεκτικότητα αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τις γυναίκες που νοσούν ή έχουν επιβιώσει από τον καρκίνο του μαστού και συνδέεται με καλύτερη ψυχολογική προσαρμογή στην ασθένεια, καλύτερη ποιότητα ζωής και ψυχική υγεία και καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα. Οι σημαντικότεροι παράγοντες που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας είναι βιολογικοί (αλληλεπίδραση γονιδίων-περιβάλλοντος και επιγενετική συσχέτιση), ψυχολογικοί (αυτοεκτίμηση, αυτοσυμπόνοια, αισιοδοξία, ελπίδα, αυτοαποτελεσματικότητα, θρησκευτικότητα/πνευματικότητα, προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης) και κοινωνικοί (κοινωνική υποστήριξη και χαρακτηριστικά της οικογένειας). Επιπλέον, κλινικοί και δημογραφικοί παράγοντες συσχετίζονται με τα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα εξέχουσα θέση στη βιβλιογραφία έχουν η αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και οι προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης ενώ η αυτοσυμπόνοια, μια καινούρια έννοια της θετικής ψυχολογίας σχετίζεται με πολλαπλά οφέλη στην ψυχική και σωματική υγεία. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη διεξαγωγή ανασκόπησης της σχετικής βιβλιογραφίας αναφορικά με τις διαστάσεις της ψυχικής ανθεκτικότητας ασθενών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης θα αποτελέσει η σχέση ανάμεσα στην αυτοσυμπόνοια, την αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και τις στρατηγικές αντιμετώπισης, και την ψυχική ανθεκτικότητα των γυναικών που νοσούν ή έχουν νοσήσει κατά το παρελθόν από καρκίνο του μαστού. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε PubMed και Scopus, η οποία ανανεώθηκε τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2023. Η αναζήτηση αφορούσε μόνο ερευνητικά άρθρα και βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις. Ως απαραίτητο κριτήριο εισαγωγής τέθηκε η αναφορά των άρθρων στον καρκίνο του μαστού. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 42 μελέτες, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα ανασκόπηση. Αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές συσχετίσεις ανάμεσα στα επίπεδα της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των προσαρμοστικών στρατηγικών αντιμετώπισης (θετική επαναπλαισίωση, αποδοχή της κατάστασης, ενεργητική αντιμετώπιση) και τα επίπεδα της ανθεκτικότητας και της ποιότητας ζωής. Επίσης, και οι τρεις ψυχοκοινωνικοί παράγοντες συσχετίστηκαν αρνητικά με το άγχος και την κατάθλιψη. Αντίστοιχα, χαμηλά επίπεδα αυτοσυμπόνοιας, αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και η χρήση δυσπροσαρμοστικών στρατηγικών (γνωστική αποφυγή, συναισθηματική εκτόνωση, παραίτηση), συσχετίστηκαν σημαντικά με μειωμένα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Συμπεράσματα: Παρά τους περιορισμούς που αφορούν στην ετερογένεια των δειγμάτων, τη χρήση διαφορετικών ψυχομετρικών εργαλείων για την αξιολόγηση των υπό μελέτη παραγόντων και το συγχρονικό χαρακτήρα των περισσότερων ερευνών που δεν επιτρέπει την τεκμηρίωση αιτιολογικών σχέσεων, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη θετική επίδραση της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των στρατηγικών αντιμετώπισης ως παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη ανάπτυξης ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων ενίσχυσης της ανθεκτικότητας ως απαραίτητο συστατικό στα πλαίσια μιας ολιστικής και βελτιωμένης φροντίδας για τον καρκίνο του μαστού σύμφωνα με το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Πενέση Μαρία","Penesi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386593"],"render_values":[{"text":"uoadl:3386593","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386593","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386593","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3386593","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πενέση Μαρία","Penesi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386593","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386593"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η διάγνωση και η θεραπεία του καρκίνου του μαστού που αποτελεί τον πιο συχνό τύπο κακοήθειας παγκοσμίως, είναι μια εξαιρετικά στρεσογόνος εμπειρία με μακροχρόνιες, δυσμενείς επιδράσεις σε σωματικό, πνευματικό, ψυχικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Η ψυχική ανθεκτικότητα αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τις γυναίκες που νοσούν ή έχουν επιβιώσει από τον καρκίνο του μαστού και συνδέεται με καλύτερη ψυχολογική προσαρμογή στην ασθένεια, καλύτερη ποιότητα ζωής και ψυχική υγεία και καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα. Οι σημαντικότεροι παράγοντες που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας είναι βιολογικοί (αλληλεπίδραση γονιδίων-περιβάλλοντος και επιγενετική συσχέτιση), ψυχολογικοί (αυτοεκτίμηση, αυτοσυμπόνοια, αισιοδοξία, ελπίδα, αυτοαποτελεσματικότητα, θρησκευτικότητα/πνευματικότητα, προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης) και κοινωνικοί (κοινωνική υποστήριξη και χαρακτηριστικά της οικογένειας). Επιπλέον, κλινικοί και δημογραφικοί παράγοντες συσχετίζονται με τα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα εξέχουσα θέση στη βιβλιογραφία έχουν η αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και οι προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης ενώ η αυτοσυμπόνοια, μια καινούρια έννοια της θετικής ψυχολογίας σχετίζεται με πολλαπλά οφέλη στην ψυχική και σωματική υγεία. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη διεξαγωγή ανασκόπησης της σχετικής βιβλιογραφίας αναφορικά με τις διαστάσεις της ψυχικής ανθεκτικότητας ασθενών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης θα αποτελέσει η σχέση ανάμεσα στην αυτοσυμπόνοια, την αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και τις στρατηγικές αντιμετώπισης, και την ψυχική ανθεκτικότητα των γυναικών που νοσούν ή έχουν νοσήσει κατά το παρελθόν από καρκίνο του μαστού. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε PubMed και Scopus, η οποία ανανεώθηκε τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2023. Η αναζήτηση αφορούσε μόνο ερευνητικά άρθρα και βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις. Ως απαραίτητο κριτήριο εισαγωγής τέθηκε η αναφορά των άρθρων στον καρκίνο του μαστού. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 42 μελέτες, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα ανασκόπηση. Αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές συσχετίσεις ανάμεσα στα επίπεδα της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των προσαρμοστικών στρατηγικών αντιμετώπισης (θετική επαναπλαισίωση, αποδοχή της κατάστασης, ενεργητική αντιμετώπιση) και τα επίπεδα της ανθεκτικότητας και της ποιότητας ζωής. Επίσης, και οι τρεις ψυχοκοινωνικοί παράγοντες συσχετίστηκαν αρνητικά με το άγχος και την κατάθλιψη. Αντίστοιχα, χαμηλά επίπεδα αυτοσυμπόνοιας, αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και η χρήση δυσπροσαρμοστικών στρατηγικών (γνωστική αποφυγή, συναισθηματική εκτόνωση, παραίτηση), συσχετίστηκαν σημαντικά με μειωμένα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Συμπεράσματα: Παρά τους περιορισμούς που αφορούν στην ετερογένεια των δειγμάτων, τη χρήση διαφορετικών ψυχομετρικών εργαλείων για την αξιολόγηση των υπό μελέτη παραγόντων και το συγχρονικό χαρακτήρα των περισσότερων ερευνών που δεν επιτρέπει την τεκμηρίωση αιτιολογικών σχέσεων, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη θετική επίδραση της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των στρατηγικών αντιμετώπισης ως παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη ανάπτυξης ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων ενίσχυσης της ανθεκτικότητας ως απαραίτητο συστατικό στα πλαίσια μιας ολιστικής και βελτιωμένης φροντίδας για τον καρκίνο του μαστού σύμφωνα με το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο υγείας.","Background: Breast cancer is the most common cancer type, accounting for 1 in 8 cancer diagnoses worldwide. Despite recent advances in treatment, it’s diagnosis and therapy remain highly stressful experiences for patients with long-term unfavorable implications in their physical, emotional, spiritual and socio-economic status. Psychological resilience is the ability to successfully adapt to stressful life events and is considered a key protective factor for cancer patients and survivors. It is associated with improved psychological adjustment to disease, better quality of life, and superior health outcomes. The main factors promoting resilience are biological (gene-environment interaction, epigenetic association), psychological (self-esteem, self-compassion, optimism, hope, self-efficacy, religiosity/spirituality, adaptive coping strategies) and social (social support and family relationships). In addition, clinical and demographic variables are related to resilience levels in female patients with breast cancer. In the literature, psychosocial factors such as perceived social support and adaptive coping strategies are of particular importance for promoting resilience. Self-compassion is a relatively new concept of positive psychology with multiple health benefits. Objective: The aim of this study is to thoroughly review the existing literature regarding levels of resilience in breast cancer patients. Furthermore, special attention will be given to the relationship between self-compassion, coping strategies and perceived social support, and the psychological resilience of women with active disease together with patients with a previous history of breast cancer. Method: The present study is a narrative review following comprehensive search for peer-reviewed articles and systematic reviews in PubMed and Scopus. The research was last updated in June 2023. The necessary inclusion criterion used was reference of articles to breast cancer. Results: Forty two studies were included in the present review. Self-compassion, perceived social support and the use of adaptive coping strategies (positive reappraisal, positive acceptance, active coping) were significantly positively correlated with psychological resilience and quality of life. The three psychosocial factors were also significantly negatively associated with anxiety and depression. Lower levels of self-compassion and perceived social support and the use of maladaptive coping strategies (cognitive avoidance, negative affect coping, behavioral disengagement) were significantly related with decreased levels of resilience in breast cancer patients. Conclusions: Despite limitations such as the wide variability of instruments used together with the heterogeneity of the samples and the cross-sectional design of the studies which limits the development of the causal relationships among variables, our findings highlight the protective and facilitating effect of self-compassion, perceived social support and adaptive coping strategies on psychological resilience of women with breast cancer. Psychosocial interventions aimed at enhancing resilience need to be developed as an essential component of holistic breast cancer care according to the biopsychosocial model of health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι βιοψυχοκοινωνικοί παράγοντες της ανθεκτικότητας σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πενέση Μαρία","Penesi Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η διάγνωση και η θεραπεία του καρκίνου του μαστού που αποτελεί τον πιο συχνό τύπο κακοήθειας παγκοσμίως, είναι μια εξαιρετικά στρεσογόνος εμπειρία με μακροχρόνιες, δυσμενείς επιδράσεις σε σωματικό, πνευματικό, ψυχικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Η ψυχική ανθεκτικότητα αποτελεί προστατευτικό παράγοντα για τις γυναίκες που νοσούν ή έχουν επιβιώσει από τον καρκίνο του μαστού και συνδέεται με καλύτερη ψυχολογική προσαρμογή στην ασθένεια, καλύτερη ποιότητα ζωής και ψυχική υγεία και καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα. Οι σημαντικότεροι παράγοντες που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας είναι βιολογικοί (αλληλεπίδραση γονιδίων-περιβάλλοντος και επιγενετική συσχέτιση), ψυχολογικοί (αυτοεκτίμηση, αυτοσυμπόνοια, αισιοδοξία, ελπίδα, αυτοαποτελεσματικότητα, θρησκευτικότητα/πνευματικότητα, προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης) και κοινωνικοί (κοινωνική υποστήριξη και χαρακτηριστικά της οικογένειας). Επιπλέον, κλινικοί και δημογραφικοί παράγοντες συσχετίζονται με τα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα εξέχουσα θέση στη βιβλιογραφία έχουν η αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και οι προσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης ενώ η αυτοσυμπόνοια, μια καινούρια έννοια της θετικής ψυχολογίας σχετίζεται με πολλαπλά οφέλη στην ψυχική και σωματική υγεία. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη διεξαγωγή ανασκόπησης της σχετικής βιβλιογραφίας αναφορικά με τις διαστάσεις της ψυχικής ανθεκτικότητας ασθενών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης θα αποτελέσει η σχέση ανάμεσα στην αυτοσυμπόνοια, την αντιλαμβανόμενη κοινωνική υποστήριξη και τις στρατηγικές αντιμετώπισης, και την ψυχική ανθεκτικότητα των γυναικών που νοσούν ή έχουν νοσήσει κατά το παρελθόν από καρκίνο του μαστού. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε PubMed και Scopus, η οποία ανανεώθηκε τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2023. Η αναζήτηση αφορούσε μόνο ερευνητικά άρθρα και βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις. Ως απαραίτητο κριτήριο εισαγωγής τέθηκε η αναφορά των άρθρων στον καρκίνο του μαστού. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 42 μελέτες, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα ανασκόπηση. Αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές συσχετίσεις ανάμεσα στα επίπεδα της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των προσαρμοστικών στρατηγικών αντιμετώπισης (θετική επαναπλαισίωση, αποδοχή της κατάστασης, ενεργητική αντιμετώπιση) και τα επίπεδα της ανθεκτικότητας και της ποιότητας ζωής. Επίσης, και οι τρεις ψυχοκοινωνικοί παράγοντες συσχετίστηκαν αρνητικά με το άγχος και την κατάθλιψη. Αντίστοιχα, χαμηλά επίπεδα αυτοσυμπόνοιας, αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και η χρήση δυσπροσαρμοστικών στρατηγικών (γνωστική αποφυγή, συναισθηματική εκτόνωση, παραίτηση), συσχετίστηκαν σημαντικά με μειωμένα επίπεδα ανθεκτικότητας των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Συμπεράσματα: Παρά τους περιορισμούς που αφορούν στην ετερογένεια των δειγμάτων, τη χρήση διαφορετικών ψυχομετρικών εργαλείων για την αξιολόγηση των υπό μελέτη παραγόντων και το συγχρονικό χαρακτήρα των περισσότερων ερευνών που δεν επιτρέπει την τεκμηρίωση αιτιολογικών σχέσεων, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη θετική επίδραση της αυτοσυμπόνοιας, της αντιλαμβανόμενης κοινωνικής υποστήριξης και των στρατηγικών αντιμετώπισης ως παραγόντων που προάγουν την ανθεκτικότητα των γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επίσης, τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη ανάπτυξης ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων ενίσχυσης της ανθεκτικότητας ως απαραίτητο συστατικό στα πλαίσια μιας ολιστικής και βελτιωμένης φροντίδας για τον καρκίνο του μαστού σύμφωνα με το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο υγείας.","Background: Breast cancer is the most common cancer type, accounting for 1 in 8 cancer diagnoses worldwide. Despite recent advances in treatment, it’s diagnosis and therapy remain highly stressful experiences for patients with long-term unfavorable implications in their physical, emotional, spiritual and socio-economic status. Psychological resilience is the ability to successfully adapt to stressful life events and is considered a key protective factor for cancer patients and survivors. It is associated with improved psychological adjustment to disease, better quality of life, and superior health outcomes. The main factors promoting resilience are biological (gene-environment interaction, epigenetic association), psychological (self-esteem, self-compassion, optimism, hope, self-efficacy, religiosity/spirituality, adaptive coping strategies) and social (social support and family relationships). In addition, clinical and demographic variables are related to resilience levels in female patients with breast cancer. In the literature, psychosocial factors such as perceived social support and adaptive coping strategies are of particular importance for promoting resilience. Self-compassion is a relatively new concept of positive psychology with multiple health benefits. Objective: The aim of this study is to thoroughly review the existing literature regarding levels of resilience in breast cancer patients. Furthermore, special attention will be given to the relationship between self-compassion, coping strategies and perceived social support, and the psychological resilience of women with active disease together with patients with a previous history of breast cancer. Method: The present study is a narrative review following comprehensive search for peer-reviewed articles and systematic reviews in PubMed and Scopus. The research was last updated in June 2023. The necessary inclusion criterion used was reference of articles to breast cancer. Results: Forty two studies were included in the present review. Self-compassion, perceived social support and the use of adaptive coping strategies (positive reappraisal, positive acceptance, active coping) were significantly positively correlated with psychological resilience and quality of life. The three psychosocial factors were also significantly negatively associated with anxiety and depression. Lower levels of self-compassion and perceived social support and the use of maladaptive coping strategies (cognitive avoidance, negative affect coping, behavioral disengagement) were significantly related with decreased levels of resilience in breast cancer patients. Conclusions: Despite limitations such as the wide variability of instruments used together with the heterogeneity of the samples and the cross-sectional design of the studies which limits the development of the causal relationships among variables, our findings highlight the protective and facilitating effect of self-compassion, perceived social support and adaptive coping strategies on psychological resilience of women with breast cancer. Psychosocial interventions aimed at enhancing resilience need to be developed as an essential component of holistic breast cancer care according to the biopsychosocial model of health."],"dc:identifier":["uoadl:3386593","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386593"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι βιοψυχοκοινωνικοί παράγοντες της ανθεκτικότητας σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:39Z"}