{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386975"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3386975","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μεταβίβαση της επιχείρησης κατά το προπτωχευτικό στάδιο της εξυγίανσης: μία συγκριτική θεώρηση","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία έγινε προσπάθεια ανάδειξης της μεταβιβαστικής εξυγίανσης, υπό το πρίσμα του ελληνικού, του γερμανικού και του αμερικανικού δικαίου. Στόχος ήταν η ανάλυση των εξυγιαντικών διαδικασιών κάθε κράτους, εντός των οποίων μπορεί να υλοποιηθεί η μεταβίβαση μίας επιχείρησης, με δικαιοσυγκριτικές παρατηρήσεις και σκέψεις. Η μεταβιβαστική εξυγίανση, όρος που αποτελεί μετάφραση του γερμανικού übertragende sanierung, αποτελεί μία μέθοδο μεταβίβασης του συνόλου ή μέρους του ενεργητικού της επιχείρησης του οφειλέτη, με δυνατότητα πρόβλεψης μεταβίβασης παθητικού. Η επιχείρηση μεταβαίνει σε έναν νέο, οικονομικά εύρωστο φορέα, ο οποίος έχει τη ρευστότητα, τις γνώσεις και τη βούληση να τη συνεχίσει, ενώ ο αρχικός φορέας αποξενώνεται από αυτήν και απομένει συνήθως «άδειο κέλυφος». Φυσικά στόχος του δικαίου της εξυγίανσης είναι η αναδιάρθρωση, ανόρθωση και παροχή δεύτερης ευκαιρίας στην ίδια την επιχείρηση, ακόμα και αν αυτό δεν συνεπάγεται τη διάσωση του φορέα της. Η μεταβιβαστική εξυγίανση έχει αναδειχθεί σε ένα σύγχρονο και σύνηθες τρόπο διατήρησης της δραστηριότητας των βιώσιμων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πτώχευσης. Η αποτυχία ενός επιχειρηματία, δεν πρέπει να συμπαρασύρει σε κατάρρευση μία επιχείρηση η οποία διαθέτει ένα βιώσιμο πυρήνα, ικανό να επιβιώσει και να ακμάσει, υπό την ηγεσία ενός νέου, αξιόπιστου φορέα. Στο πτωχευτικό μας δίκαιο η μεταβίβαση της επιχείρησης μπορεί να αποτελέσει περιεχόμενο μίας συμφωνίας εξυγίανσης. Αντίστοιχα στο γερμανικό δίκαιο ο νόμος StaRUG έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα μεταβίβασης χωρίς το στίγμα της πτώχευσης, σε μία μη δημόσια διαδικασία, κατά την οποία ο οφειλέτης συνεχίζει να διοικεί την επιχείρησή του και προετοιμάζει ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης. Στον αμερικανικό δε πτωχευτικό δίκαιο ο οφειλέτης, ο οποίος έχει υπαχθεί στη διαδικασία του Chapter 11, έχει δύο δυνατότητες για τη μεταβίβαση της επιχείρησής του: είτε σύμφωνα με την τυπική διαδικασία του Chapter 11, δηλαδή μέσω ενός σχεδίου αναδιοργάνωσης είτε σύμφωνα με το άρθρο 363 (b) USBC.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία έγινε προσπάθεια ανάδειξης της μεταβιβαστικής εξυγίανσης, υπό το πρίσμα του ελληνικού, του γερμανικού και του αμερικανικού δικαίου. Στόχος ήταν η ανάλυση των εξυγιαντικών διαδικασιών κάθε κράτους, εντός των οποίων μπορεί να υλοποιηθεί η μεταβίβαση μίας επιχείρησης, με δικαιοσυγκριτικές παρατηρήσεις και σκέψεις. Η μεταβιβαστική εξυγίανση, όρος που αποτελεί μετάφραση του γερμανικού übertragende sanierung, αποτελεί μία μέθοδο μεταβίβασης του συνόλου ή μέρους του ενεργητικού της επιχείρησης του οφειλέτη, με δυνατότητα πρόβλεψης μεταβίβασης παθητικού. Η επιχείρηση μεταβαίνει σε έναν νέο, οικονομικά εύρωστο φορέα, ο οποίος έχει τη ρευστότητα, τις γνώσεις και τη βούληση να τη συνεχίσει, ενώ ο αρχικός φορέας αποξενώνεται από αυτήν και απομένει συνήθως «άδειο κέλυφος». Φυσικά στόχος του δικαίου της εξυγίανσης είναι η αναδιάρθρωση, ανόρθωση και παροχή δεύτερης ευκαιρίας στην ίδια την επιχείρηση, ακόμα και αν αυτό δεν συνεπάγεται τη διάσωση του φορέα της. Η μεταβιβαστική εξυγίανση έχει αναδειχθεί σε ένα σύγχρονο και σύνηθες τρόπο διατήρησης της δραστηριότητας των βιώσιμων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πτώχευσης. Η αποτυχία ενός επιχειρηματία, δεν πρέπει να συμπαρασύρει σε κατάρρευση μία επιχείρηση η οποία διαθέτει ένα βιώσιμο πυρήνα, ικανό να επιβιώσει και να ακμάσει, υπό την ηγεσία ενός νέου, αξιόπιστου φορέα. Στο πτωχευτικό μας δίκαιο η μεταβίβαση της επιχείρησης μπορεί να αποτελέσει περιεχόμενο μίας συμφωνίας εξυγίανσης. Αντίστοιχα στο γερμανικό δίκαιο ο νόμος StaRUG έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα μεταβίβασης χωρίς το στίγμα της πτώχευσης, σε μία μη δημόσια διαδικασία, κατά την οποία ο οφειλέτης συνεχίζει να διοικεί την επιχείρησή του και προετοιμάζει ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης. Στον αμερικανικό δε πτωχευτικό δίκαιο ο οφειλέτης, ο οποίος έχει υπαχθεί στη διαδικασία του Chapter 11, έχει δύο δυνατότητες για τη μεταβίβαση της επιχείρησής του: είτε σύμφωνα με την τυπική διαδικασία του Chapter 11, δηλαδή μέσω ενός σχεδίου αναδιοργάνωσης είτε σύμφωνα με το άρθρο 363 (b) USBC.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολιτοπούλου Νικολέττα-Μαρία","Politopoulou Nikoletta-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386975"],"render_values":[{"text":"uoadl:3386975","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386975","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386975","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3386975","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολιτοπούλου Νικολέττα-Μαρία","Politopoulou Nikoletta-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3386975","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386975"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία έγινε προσπάθεια ανάδειξης της μεταβιβαστικής εξυγίανσης, υπό το πρίσμα του ελληνικού, του γερμανικού και του αμερικανικού δικαίου. Στόχος ήταν η ανάλυση των εξυγιαντικών διαδικασιών κάθε κράτους, εντός των οποίων μπορεί να υλοποιηθεί η μεταβίβαση μίας επιχείρησης, με δικαιοσυγκριτικές παρατηρήσεις και σκέψεις. Η μεταβιβαστική εξυγίανση, όρος που αποτελεί μετάφραση του γερμανικού übertragende sanierung, αποτελεί μία μέθοδο μεταβίβασης του συνόλου ή μέρους του ενεργητικού της επιχείρησης του οφειλέτη, με δυνατότητα πρόβλεψης μεταβίβασης παθητικού. Η επιχείρηση μεταβαίνει σε έναν νέο, οικονομικά εύρωστο φορέα, ο οποίος έχει τη ρευστότητα, τις γνώσεις και τη βούληση να τη συνεχίσει, ενώ ο αρχικός φορέας αποξενώνεται από αυτήν και απομένει συνήθως «άδειο κέλυφος». Φυσικά στόχος του δικαίου της εξυγίανσης είναι η αναδιάρθρωση, ανόρθωση και παροχή δεύτερης ευκαιρίας στην ίδια την επιχείρηση, ακόμα και αν αυτό δεν συνεπάγεται τη διάσωση του φορέα της. Η μεταβιβαστική εξυγίανση έχει αναδειχθεί σε ένα σύγχρονο και σύνηθες τρόπο διατήρησης της δραστηριότητας των βιώσιμων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πτώχευσης. Η αποτυχία ενός επιχειρηματία, δεν πρέπει να συμπαρασύρει σε κατάρρευση μία επιχείρηση η οποία διαθέτει ένα βιώσιμο πυρήνα, ικανό να επιβιώσει και να ακμάσει, υπό την ηγεσία ενός νέου, αξιόπιστου φορέα. Στο πτωχευτικό μας δίκαιο η μεταβίβαση της επιχείρησης μπορεί να αποτελέσει περιεχόμενο μίας συμφωνίας εξυγίανσης. Αντίστοιχα στο γερμανικό δίκαιο ο νόμος StaRUG έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα μεταβίβασης χωρίς το στίγμα της πτώχευσης, σε μία μη δημόσια διαδικασία, κατά την οποία ο οφειλέτης συνεχίζει να διοικεί την επιχείρησή του και προετοιμάζει ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης. Στον αμερικανικό δε πτωχευτικό δίκαιο ο οφειλέτης, ο οποίος έχει υπαχθεί στη διαδικασία του Chapter 11, έχει δύο δυνατότητες για τη μεταβίβαση της επιχείρησής του: είτε σύμφωνα με την τυπική διαδικασία του Chapter 11, δηλαδή μέσω ενός σχεδίου αναδιοργάνωσης είτε σύμφωνα με το άρθρο 363 (b) USBC.","In this thesis, an attempt was made to highlight the transfer of the enterprise in light of Greek, German and American law. The purpose was to analyse the preventive restructuring framework of each country, within which the transfer of a business can be implemented, with comparative observations and considerations. The transfer of the enterprise, a term that is a translation of the German übertragende sanierung, is a method of transferring all or part of the debtor's assets, with the possibility for the transfer of liabilities. The business is transferred to a new, financially sound entity which has the liquidity, knowledge and will to continue the business, while the original entity is alienated from the business and is usually left with an 'empty shell'. Of course, the aim of our restructuring law is to restructure, rehabilitate and provide the company with a second chance, even if this does not involve rescuing the debtor. The transfer of the enterprise has emerged as a modern and common way of keeping viable companies facing the risk of bankruptcy in business. The failure of an entrepreneur should not drag down a business that has a viable core capable of surviving and thriving under the leadership of a new, credible entity. In our bankruptcy law, the transfer of the business can be part of a reorganisation agreement. Similarly, in German law, the StaRUG law made it possible for the first time to transfer without the stigma of bankruptcy, in a non-public procedure in which the debtor continues to run its business and prepares a reorganisation plan. In US bankruptcy law, a debtor who has been subject to Chapter 11 proceedings has two options for the transfer of his business: either under the standard Chapter 11 procedure, i.e. through a reorganisation plan, or under Section 363(b) USBC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μεταβίβαση της επιχείρησης κατά το προπτωχευτικό στάδιο της εξυγίανσης: μία συγκριτική θεώρηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολιτοπούλου Νικολέττα-Μαρία","Politopoulou Nikoletta-Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία έγινε προσπάθεια ανάδειξης της μεταβιβαστικής εξυγίανσης, υπό το πρίσμα του ελληνικού, του γερμανικού και του αμερικανικού δικαίου. Στόχος ήταν η ανάλυση των εξυγιαντικών διαδικασιών κάθε κράτους, εντός των οποίων μπορεί να υλοποιηθεί η μεταβίβαση μίας επιχείρησης, με δικαιοσυγκριτικές παρατηρήσεις και σκέψεις. Η μεταβιβαστική εξυγίανση, όρος που αποτελεί μετάφραση του γερμανικού übertragende sanierung, αποτελεί μία μέθοδο μεταβίβασης του συνόλου ή μέρους του ενεργητικού της επιχείρησης του οφειλέτη, με δυνατότητα πρόβλεψης μεταβίβασης παθητικού. Η επιχείρηση μεταβαίνει σε έναν νέο, οικονομικά εύρωστο φορέα, ο οποίος έχει τη ρευστότητα, τις γνώσεις και τη βούληση να τη συνεχίσει, ενώ ο αρχικός φορέας αποξενώνεται από αυτήν και απομένει συνήθως «άδειο κέλυφος». Φυσικά στόχος του δικαίου της εξυγίανσης είναι η αναδιάρθρωση, ανόρθωση και παροχή δεύτερης ευκαιρίας στην ίδια την επιχείρηση, ακόμα και αν αυτό δεν συνεπάγεται τη διάσωση του φορέα της. Η μεταβιβαστική εξυγίανση έχει αναδειχθεί σε ένα σύγχρονο και σύνηθες τρόπο διατήρησης της δραστηριότητας των βιώσιμων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πτώχευσης. Η αποτυχία ενός επιχειρηματία, δεν πρέπει να συμπαρασύρει σε κατάρρευση μία επιχείρηση η οποία διαθέτει ένα βιώσιμο πυρήνα, ικανό να επιβιώσει και να ακμάσει, υπό την ηγεσία ενός νέου, αξιόπιστου φορέα. Στο πτωχευτικό μας δίκαιο η μεταβίβαση της επιχείρησης μπορεί να αποτελέσει περιεχόμενο μίας συμφωνίας εξυγίανσης. Αντίστοιχα στο γερμανικό δίκαιο ο νόμος StaRUG έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα μεταβίβασης χωρίς το στίγμα της πτώχευσης, σε μία μη δημόσια διαδικασία, κατά την οποία ο οφειλέτης συνεχίζει να διοικεί την επιχείρησή του και προετοιμάζει ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης. Στον αμερικανικό δε πτωχευτικό δίκαιο ο οφειλέτης, ο οποίος έχει υπαχθεί στη διαδικασία του Chapter 11, έχει δύο δυνατότητες για τη μεταβίβαση της επιχείρησής του: είτε σύμφωνα με την τυπική διαδικασία του Chapter 11, δηλαδή μέσω ενός σχεδίου αναδιοργάνωσης είτε σύμφωνα με το άρθρο 363 (b) USBC.","In this thesis, an attempt was made to highlight the transfer of the enterprise in light of Greek, German and American law. The purpose was to analyse the preventive restructuring framework of each country, within which the transfer of a business can be implemented, with comparative observations and considerations. The transfer of the enterprise, a term that is a translation of the German übertragende sanierung, is a method of transferring all or part of the debtor's assets, with the possibility for the transfer of liabilities. The business is transferred to a new, financially sound entity which has the liquidity, knowledge and will to continue the business, while the original entity is alienated from the business and is usually left with an 'empty shell'. Of course, the aim of our restructuring law is to restructure, rehabilitate and provide the company with a second chance, even if this does not involve rescuing the debtor. The transfer of the enterprise has emerged as a modern and common way of keeping viable companies facing the risk of bankruptcy in business. The failure of an entrepreneur should not drag down a business that has a viable core capable of surviving and thriving under the leadership of a new, credible entity. In our bankruptcy law, the transfer of the business can be part of a reorganisation agreement. Similarly, in German law, the StaRUG law made it possible for the first time to transfer without the stigma of bankruptcy, in a non-public procedure in which the debtor continues to run its business and prepares a reorganisation plan. In US bankruptcy law, a debtor who has been subject to Chapter 11 proceedings has two options for the transfer of his business: either under the standard Chapter 11 procedure, i.e. through a reorganisation plan, or under Section 363(b) USBC."],"dc:identifier":["uoadl:3386975","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3386975"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η μεταβίβαση της επιχείρησης κατά το προπτωχευτικό στάδιο της εξυγίανσης: μία συγκριτική θεώρηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:43Z"}