{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387204"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387204","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ελευθερία στο σχηματισμό της πεποίθησης του δικαστή κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔ","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την ελευθερία του δικαστή στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης στο πλαίσιο του άρθρου 340 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), εξετάζει επί της ουσίας την ελευθερία του δικαιοδοτικού οργάνου στην εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Αρχικά γίνεται μία σύντομη αναφορά στον εννοιολογικό προσδιορισμό του σχηματισμού της δικανικής πεποίθησης και τα στάδια του δικανικού συλλογισμού, ενώ περαιτέρω υπογραμμίζεται η έννοια και η σημασία του δικαιώματος στην απόδειξη, ως μια έκφανση του δικαιώματος ακρόασης και παροχής δικαστικής προστασίας. Εξετάζονται οι κανόνες απόδειξης, κεντρικής σημασίας για το δικονομικό σύστημα, με το άρθρο 340 ΚΠολΔ να λειτουργεί ως κεντρικός πυλώνας, που διέπει τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης επί τη βάσει των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων. Περαιτέρω, αναλύονται τα διαφορετικά είδη απόδειξης, και κυρίως η ελεύθερη και εν μέρει ελεύθερη απόδειξη, που έχει επικρατήσει στη σύγχρονη δικονομική νομοθεσία, φωτίζοντας τη δυναμική φύση της αποδεικτικής διαδικασίας. Αναλύεται ο κανόνας της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων με τις εξαιρέσεις αυτού, αναδεικνύοντας τις επιμέρους εφαρμογές και επιμέρους περιορισμούς, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η ομολογία, τα έγγραφα κλπ. Επιπλέον, επισημαίνεται η ηθική και νομική επιταγή της απαγόρευσης της χρήσης παρανόμως αποκτηθέντων αποδεικτικών μέσων, διασφαλίζοντας την νομιμότητα και ακεραιότητα της αποδεικτικής διαδικασίας Οι τιθέμενοι κανόνες αποτελούν μεν στοιχεία δέσμευσης της κρίσης αυτής, από την άλλη όμως η ελευθερία δεν μεταφράζεται ως αυθαιρεσία. Με αφορμή την τελευταία αυτή διαπίστωση, προστίθεται στο τέλος, η ενότητα περί του θεμελιακού ζητήματος του αναιρετικού ελέγχου της αιτιολογίας του αποδεικτικού πορίσματος, συνεχόμενο με την ελευθερία εκτίμησης, από το Ανώτατο Ακυρωτικό.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την ελευθερία του δικαστή στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης στο πλαίσιο του άρθρου 340 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), εξετάζει επί της ουσίας την ελευθερία του δικαιοδοτικού οργάνου στην εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Αρχικά γίνεται μία σύντομη αναφορά στον εννοιολογικό προσδιορισμό του σχηματισμού της δικανικής πεποίθησης και τα στάδια του δικανικού συλλογισμού, ενώ περαιτέρω υπογραμμίζεται η έννοια και η σημασία του δικαιώματος στην απόδειξη, ως μια έκφανση του δικαιώματος ακρόασης και παροχής δικαστικής προστασίας. Εξετάζονται οι κανόνες απόδειξης, κεντρικής σημασίας για το δικονομικό σύστημα, με το άρθρο 340 ΚΠολΔ να λειτουργεί ως κεντρικός πυλώνας, που διέπει τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης επί τη βάσει των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων. Περαιτέρω, αναλύονται τα διαφορετικά είδη απόδειξης, και κυρίως η ελεύθερη και εν μέρει ελεύθερη απόδειξη, που έχει επικρατήσει στη σύγχρονη δικονομική νομοθεσία, φωτίζοντας τη δυναμική φύση της αποδεικτικής διαδικασίας. Αναλύεται ο κανόνας της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων με τις εξαιρέσεις αυτού, αναδεικνύοντας τις επιμέρους εφαρμογές και επιμέρους περιορισμούς, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η ομολογία, τα έγγραφα κλπ. Επιπλέον, επισημαίνεται η ηθική και νομική επιταγή της απαγόρευσης της χρήσης παρανόμως αποκτηθέντων αποδεικτικών μέσων, διασφαλίζοντας την νομιμότητα και ακεραιότητα της αποδεικτικής διαδικασίας Οι τιθέμενοι κανόνες αποτελούν μεν στοιχεία δέσμευσης της κρίσης αυτής, από την άλλη όμως η ελευθερία δεν μεταφράζεται ως αυθαιρεσία. Με αφορμή την τελευταία αυτή διαπίστωση, προστίθεται στο τέλος, η ενότητα περί του θεμελιακού ζητήματος του αναιρετικού ελέγχου της αιτιολογίας του αποδεικτικού πορίσματος, συνεχόμενο με την ελευθερία εκτίμησης, από το Ανώτατο Ακυρωτικό.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάρκου Βιολέτα","Markou Violeta"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387204"],"render_values":[{"text":"uoadl:3387204","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387204","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387204","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3387204","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάρκου Βιολέτα","Markou Violeta"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387204"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την ελευθερία του δικαστή στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης στο πλαίσιο του άρθρου 340 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), εξετάζει επί της ουσίας την ελευθερία του δικαιοδοτικού οργάνου στην εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Αρχικά γίνεται μία σύντομη αναφορά στον εννοιολογικό προσδιορισμό του σχηματισμού της δικανικής πεποίθησης και τα στάδια του δικανικού συλλογισμού, ενώ περαιτέρω υπογραμμίζεται η έννοια και η σημασία του δικαιώματος στην απόδειξη, ως μια έκφανση του δικαιώματος ακρόασης και παροχής δικαστικής προστασίας. Εξετάζονται οι κανόνες απόδειξης, κεντρικής σημασίας για το δικονομικό σύστημα, με το άρθρο 340 ΚΠολΔ να λειτουργεί ως κεντρικός πυλώνας, που διέπει τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης επί τη βάσει των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων. Περαιτέρω, αναλύονται τα διαφορετικά είδη απόδειξης, και κυρίως η ελεύθερη και εν μέρει ελεύθερη απόδειξη, που έχει επικρατήσει στη σύγχρονη δικονομική νομοθεσία, φωτίζοντας τη δυναμική φύση της αποδεικτικής διαδικασίας. Αναλύεται ο κανόνας της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων με τις εξαιρέσεις αυτού, αναδεικνύοντας τις επιμέρους εφαρμογές και επιμέρους περιορισμούς, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η ομολογία, τα έγγραφα κλπ. Επιπλέον, επισημαίνεται η ηθική και νομική επιταγή της απαγόρευσης της χρήσης παρανόμως αποκτηθέντων αποδεικτικών μέσων, διασφαλίζοντας την νομιμότητα και ακεραιότητα της αποδεικτικής διαδικασίας Οι τιθέμενοι κανόνες αποτελούν μεν στοιχεία δέσμευσης της κρίσης αυτής, από την άλλη όμως η ελευθερία δεν μεταφράζεται ως αυθαιρεσία. Με αφορμή την τελευταία αυτή διαπίστωση, προστίθεται στο τέλος, η ενότητα περί του θεμελιακού ζητήματος του αναιρετικού ελέγχου της αιτιολογίας του αποδεικτικού πορίσματος, συνεχόμενο με την ελευθερία εκτίμησης, από το Ανώτατο Ακυρωτικό.","The present study examines the freedom of the judge in forming his judicial opinion in the context of Article 340 of the Code of Civil Procedure (CPC). The study focuses on the freedom of the judiciary in the assessment of the evidence provided. First, a brief reference is made to the conceptual definition of the formation of a judicial assesment and the stages of judicial reasoning. Furthermore, the concept and importance of the right to evidence, as an expression of the right to be heard and to judicial protection, is further underlined. The rules of evidence, which are central to the procedural system, are examined, with Article 340 of the Code of Civil Procedure acting as the central pillar governing the formation of the court's conviction on the basis of the evidence provided. It also analyses the different types of evidence, in particular free and partially free system of evidence, which have prevailed in modern procedural law, highlighting the dynamic nature of the whole procedure. The rule of the free assessment of evidence with its exceptions is analysed, highlighting the still remaining limitations, such as, inter alia, confession, documents, etc., which require separate investigation. In addition, the ethical and legal imperative of prohibiting the use of illegally obtained evidence, ensuring the legality and integrity of the evidentiary process, is highlighted. On the other hand freedom is not perceived as arbitrariness. On the basis of the latter finding, the section on the fundamental issue of review of the grounds of the finding of evidence by the High Court of Cassation, in the light of the freedom of assessment, is added at the end."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ελευθερία στο σχηματισμό της πεποίθησης του δικαστή κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάρκου Βιολέτα","Markou Violeta"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την ελευθερία του δικαστή στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης στο πλαίσιο του άρθρου 340 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), εξετάζει επί της ουσίας την ελευθερία του δικαιοδοτικού οργάνου στην εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Αρχικά γίνεται μία σύντομη αναφορά στον εννοιολογικό προσδιορισμό του σχηματισμού της δικανικής πεποίθησης και τα στάδια του δικανικού συλλογισμού, ενώ περαιτέρω υπογραμμίζεται η έννοια και η σημασία του δικαιώματος στην απόδειξη, ως μια έκφανση του δικαιώματος ακρόασης και παροχής δικαστικής προστασίας. Εξετάζονται οι κανόνες απόδειξης, κεντρικής σημασίας για το δικονομικό σύστημα, με το άρθρο 340 ΚΠολΔ να λειτουργεί ως κεντρικός πυλώνας, που διέπει τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης επί τη βάσει των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων. Περαιτέρω, αναλύονται τα διαφορετικά είδη απόδειξης, και κυρίως η ελεύθερη και εν μέρει ελεύθερη απόδειξη, που έχει επικρατήσει στη σύγχρονη δικονομική νομοθεσία, φωτίζοντας τη δυναμική φύση της αποδεικτικής διαδικασίας. Αναλύεται ο κανόνας της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων με τις εξαιρέσεις αυτού, αναδεικνύοντας τις επιμέρους εφαρμογές και επιμέρους περιορισμούς, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η ομολογία, τα έγγραφα κλπ. Επιπλέον, επισημαίνεται η ηθική και νομική επιταγή της απαγόρευσης της χρήσης παρανόμως αποκτηθέντων αποδεικτικών μέσων, διασφαλίζοντας την νομιμότητα και ακεραιότητα της αποδεικτικής διαδικασίας Οι τιθέμενοι κανόνες αποτελούν μεν στοιχεία δέσμευσης της κρίσης αυτής, από την άλλη όμως η ελευθερία δεν μεταφράζεται ως αυθαιρεσία. Με αφορμή την τελευταία αυτή διαπίστωση, προστίθεται στο τέλος, η ενότητα περί του θεμελιακού ζητήματος του αναιρετικού ελέγχου της αιτιολογίας του αποδεικτικού πορίσματος, συνεχόμενο με την ελευθερία εκτίμησης, από το Ανώτατο Ακυρωτικό.","The present study examines the freedom of the judge in forming his judicial opinion in the context of Article 340 of the Code of Civil Procedure (CPC). The study focuses on the freedom of the judiciary in the assessment of the evidence provided. First, a brief reference is made to the conceptual definition of the formation of a judicial assesment and the stages of judicial reasoning. Furthermore, the concept and importance of the right to evidence, as an expression of the right to be heard and to judicial protection, is further underlined. The rules of evidence, which are central to the procedural system, are examined, with Article 340 of the Code of Civil Procedure acting as the central pillar governing the formation of the court's conviction on the basis of the evidence provided. It also analyses the different types of evidence, in particular free and partially free system of evidence, which have prevailed in modern procedural law, highlighting the dynamic nature of the whole procedure. The rule of the free assessment of evidence with its exceptions is analysed, highlighting the still remaining limitations, such as, inter alia, confession, documents, etc., which require separate investigation. In addition, the ethical and legal imperative of prohibiting the use of illegally obtained evidence, ensuring the legality and integrity of the evidentiary process, is highlighted. On the other hand freedom is not perceived as arbitrariness. On the basis of the latter finding, the section on the fundamental issue of review of the grounds of the finding of evidence by the High Court of Cassation, in the light of the freedom of assessment, is added at the end."],"dc:identifier":["uoadl:3387204","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387204"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η ελευθερία στο σχηματισμό της πεποίθησης του δικαστή κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:43Z"}