{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387497"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387497","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η καταχρηστική επίσπευση της αναγκαστικής εκτελέσεως","abstract":"Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 116 και 933 ΚΠολΔ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος και 281 ΑΚ αναλογικά εφαρμοζόμενου, συνάγεται -κατά πάγια θέση της νομολογίας- ότι η μέσω της αναγκαστικής εκτελέσεως πραγμάτωση της ουσιαστικής απαίτησης του δανειστή συνιστά άσκηση ουσιαστικού δικαιώματος, ανήκοντος στο δημόσιο δίκαιο. Επομένως, λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ μπορεί να αποτελέσει και η αντίθεση στα ακραία αξιολογικά- αντικειμενικά όρια της καλής πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος, που θέτει η δημοσίας τάξεως διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, για λόγους που αφορούν την εγκυρότητα του ίδιου του εκτελεστού τίτλου, την ενσωματούμενη στον εκτελεστό τίτλο ουσιαστική απαίτηση, όταν δηλαδή με τον λόγο ανακοπής αμφισβητείται το επιτρεπτό ή μη της ικανοποίησης της απαίτησης, οπότε η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος εντοπίζεται στις ουσιαστικές σχέσεις των μερών, ή την ίδια τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος προς επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης καταχρηστική, θα πρέπει η πρόδηλη υπέρβαση των επιβαλλόμενων από τις αρχές της καλής πίστης, των χρηστών ηθών ή του κοινωνικοοικονομικού σκοπού του δικαιώματος ορίων να απορρέει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς να εμποδίζουν τη γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκησή του, σύμφωνα με τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου εμφρόνως σκεπτόμενου ανθρώπου. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή των επιμέρους μορφών καταχρηστικής συμπεριφοράς στην αναγκαστική εκτέλεση, ιδιαίτερα κατά την επίσπευσή αυτής, και η ανάδειξη των πιο κρίσιμων ζητημάτων που αναφύονται από πρακτικής απόψεως, μέσα από την επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων.","abstract_html":"Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 116 και 933 ΚΠολΔ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος και 281 ΑΚ αναλογικά εφαρμοζόμενου, συνάγεται -κατά πάγια θέση της νομολογίας- ότι η μέσω της αναγκαστικής εκτελέσεως πραγμάτωση της ουσιαστικής απαίτησης του δανειστή συνιστά άσκηση ουσιαστικού δικαιώματος, ανήκοντος στο δημόσιο δίκαιο. Επομένως, λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ μπορεί να αποτελέσει και η αντίθεση στα ακραία αξιολογικά- αντικειμενικά όρια της καλής πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος, που θέτει η δημοσίας τάξεως διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, για λόγους που αφορούν την εγκυρότητα του ίδιου του εκτελεστού τίτλου, την ενσωματούμενη στον εκτελεστό τίτλο ουσιαστική απαίτηση, όταν δηλαδή με τον λόγο ανακοπής αμφισβητείται το επιτρεπτό ή μη της ικανοποίησης της απαίτησης, οπότε η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος εντοπίζεται στις ουσιαστικές σχέσεις των μερών, ή την ίδια τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος προς επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης καταχρηστική, θα πρέπει η πρόδηλη υπέρβαση των επιβαλλόμενων από τις αρχές της καλής πίστης, των χρηστών ηθών ή του κοινωνικοοικονομικού σκοπού του δικαιώματος ορίων να απορρέει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς να εμποδίζουν τη γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκησή του, σύμφωνα με τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου εμφρόνως σκεπτόμενου ανθρώπου. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή των επιμέρους μορφών καταχρηστικής συμπεριφοράς στην αναγκαστική εκτέλεση, ιδιαίτερα κατά την επίσπευσή αυτής, και η ανάδειξη των πιο κρίσιμων ζητημάτων που αναφύονται από πρακτικής απόψεως, μέσα από την επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαμψών Ελένη-Παρασκευή","Sampson Eleni-Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:45Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387497"],"render_values":[{"text":"uoadl:3387497","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387497","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387497","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3387497","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαμψών Ελένη-Παρασκευή","Sampson Eleni-Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387497"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 116 και 933 ΚΠολΔ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος και 281 ΑΚ αναλογικά εφαρμοζόμενου, συνάγεται -κατά πάγια θέση της νομολογίας- ότι η μέσω της αναγκαστικής εκτελέσεως πραγμάτωση της ουσιαστικής απαίτησης του δανειστή συνιστά άσκηση ουσιαστικού δικαιώματος, ανήκοντος στο δημόσιο δίκαιο. Επομένως, λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ μπορεί να αποτελέσει και η αντίθεση στα ακραία αξιολογικά- αντικειμενικά όρια της καλής πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος, που θέτει η δημοσίας τάξεως διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, για λόγους που αφορούν την εγκυρότητα του ίδιου του εκτελεστού τίτλου, την ενσωματούμενη στον εκτελεστό τίτλο ουσιαστική απαίτηση, όταν δηλαδή με τον λόγο ανακοπής αμφισβητείται το επιτρεπτό ή μη της ικανοποίησης της απαίτησης, οπότε η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος εντοπίζεται στις ουσιαστικές σχέσεις των μερών, ή την ίδια τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος προς επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης καταχρηστική, θα πρέπει η πρόδηλη υπέρβαση των επιβαλλόμενων από τις αρχές της καλής πίστης, των χρηστών ηθών ή του κοινωνικοοικονομικού σκοπού του δικαιώματος ορίων να απορρέει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς να εμποδίζουν τη γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκησή του, σύμφωνα με τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου εμφρόνως σκεπτόμενου ανθρώπου. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή των επιμέρους μορφών καταχρηστικής συμπεριφοράς στην αναγκαστική εκτέλεση, ιδιαίτερα κατά την επίσπευσή αυτής, και η ανάδειξη των πιο κρίσιμων ζητημάτων που αναφύονται από πρακτικής απόψεως, μέσα από την επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων.","This thesis focuses on the abusive acceleration of the enforcement procedure in violation of article 116 of the Code of Civil Procedure and of article 281 of the Civil Code, which allows the exercise of opposition under article 933 of the Greek Code of Civil Procedure in order to cause the annulment of the enforcement actions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η καταχρηστική επίσπευση της αναγκαστικής εκτελέσεως"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαμψών Ελένη-Παρασκευή","Sampson Eleni-Paraskevi"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 116 και 933 ΚΠολΔ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος και 281 ΑΚ αναλογικά εφαρμοζόμενου, συνάγεται -κατά πάγια θέση της νομολογίας- ότι η μέσω της αναγκαστικής εκτελέσεως πραγμάτωση της ουσιαστικής απαίτησης του δανειστή συνιστά άσκηση ουσιαστικού δικαιώματος, ανήκοντος στο δημόσιο δίκαιο. Επομένως, λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ μπορεί να αποτελέσει και η αντίθεση στα ακραία αξιολογικά- αντικειμενικά όρια της καλής πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος, που θέτει η δημοσίας τάξεως διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, για λόγους που αφορούν την εγκυρότητα του ίδιου του εκτελεστού τίτλου, την ενσωματούμενη στον εκτελεστό τίτλο ουσιαστική απαίτηση, όταν δηλαδή με τον λόγο ανακοπής αμφισβητείται το επιτρεπτό ή μη της ικανοποίησης της απαίτησης, οπότε η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος εντοπίζεται στις ουσιαστικές σχέσεις των μερών, ή την ίδια τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος προς επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης καταχρηστική, θα πρέπει η πρόδηλη υπέρβαση των επιβαλλόμενων από τις αρχές της καλής πίστης, των χρηστών ηθών ή του κοινωνικοοικονομικού σκοπού του δικαιώματος ορίων να απορρέει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς να εμποδίζουν τη γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκησή του, σύμφωνα με τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου εμφρόνως σκεπτόμενου ανθρώπου. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η καταγραφή των επιμέρους μορφών καταχρηστικής συμπεριφοράς στην αναγκαστική εκτέλεση, ιδιαίτερα κατά την επίσπευσή αυτής, και η ανάδειξη των πιο κρίσιμων ζητημάτων που αναφύονται από πρακτικής απόψεως, μέσα από την επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων.","This thesis focuses on the abusive acceleration of the enforcement procedure in violation of article 116 of the Code of Civil Procedure and of article 281 of the Civil Code, which allows the exercise of opposition under article 933 of the Greek Code of Civil Procedure in order to cause the annulment of the enforcement actions."],"dc:identifier":["uoadl:3387497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387497"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η καταχρηστική επίσπευση της αναγκαστικής εκτελέσεως"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:45Z"}