{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387652"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387652","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ανάθεση εκπλήρωσης της σύμβασης σε τρίτο","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται το φαινόμενο της ανάθεσης εκπλήρωσης της σύμβασης σε τρίτο, γνωστό και ως outsourcing και η δημιουργούμενη εξ΄ αυτού τριγωνική συμβατική σχέση μεταξύ του οφειλέτη, του τρίτου και του δανειστή. Ξεκινώντας από την παραδοχή πως ο προσωπικός χαρακτήρας του ενοχικού δεσμού, ορίζει ότι, κατά κανόνα, ο οφειλέτης είναι εκείνος που εκπληρώνει την συμφωνηθείσα στη σύμβαση παροχή, διαπιστώνεται η πλέον συνηθισμένη στις συναλλαγές ανάθεση εκ του οφειλέτη σε έναν τρίτο εκπλήρωσης του συνόλου ή μέρους της οφειλόμενης παροχής. Οι ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών καθώς και η σύνθετη επιχειρηματική οργάνωση και δράση, αυξάνουν την ανάγκη χρησιμοποίησης τρίτων προσώπων από τον οφειλέτη προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί προσηκόντως στις αναληφθείσες συμβατικές του υποχρεώσεις, μειώνοντας μάλιστα το κόστος εκπλήρωσης. Αντικείμενο λοιπόν της παρούσας εργασίας, αποτελεί η διερεύνηση του ανωτέρω προβληματισμού, του συμβατικού μορφώματος δηλαδή, κατά το οποίο ο οφειλέτης δύναται να αναθέσει την εκπλήρωση της σύμβασης σε τρίτο καθώς και τους όρους υπό τους οποίους θα συντελεστεί τυχόν ανάθεση. Η ως άνω προβληματική στερείται ενιαίας ρύθμισης στο ελληνικό δίκαιο και εξ΄ αυτού του λόγου εξετάζονται αναλυτικά οι όποιες συναφείς διατάξεις του Αστικού Κώδικα σε μία προσπάθεια κατανόησης της γενικότερης λειτουργίας της πραγματικής αυτής κατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει, σε πρώτο στάδιο, οριοθετούνται οι επιμέρους σχέσεις μεταξύ των μερών κατόπιν της επέμβασης του τρίτου καθώς και αναλύεται η έννοια της ανάθεσης. Έπειτα, εξετάζεται το πρόσωπο του τρίτου. Κεντρικό ρόλο διαδραματίζει δε η ανάλυση της δυνατότητας ανάθεσης από τον οφειλέτη στον τρίτο ως προς την εκπλήρωση της σύμβασης. Σε συνέχεια της ανάθεσης, αναλύονται τα όρια της ευθύνης του οφειλέτη επί εκπλήρωσης από τον τρίτο καθώς και τυχόν αξιώσεις του δανειστή είτε κατά του οφειλέτη είτε κατά του τρίτου (ευθύνη τρίτου). Τέλος, γίνεται αναφορά σε δύο επιμέρους συμβάσεις με έντονο το στοιχείο της εμπιστοσύνης, την σύμβαση έργου και την σύμβαση εργασίας. Σκιαγραφείται συνεπώς το υπό εξέταση φαινόμενο και τα εξ’ αυτού εγειρόμενα ζητήματα. Παρατηρείται δε η ανάγκη της σταδιακής απομάκρυνσης από την χωρίς εξαιρέσεις αρχή της σχετικότητας των ενοχών, ανάγκη επιβαλλόμενη από την ίδια την πραγματικότητα των συναλλαγών και καθώς και την επιβεβλημένη προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των εμπλεκόμενων μερών ακόμη και χωρίς την ύπαρξη συμβατικής δέσμευσης, η οποία (απομάκρυνση) θα επιτευχθεί με την προσέγγιση και την προσπάθεια οριοθέτησης ή ακόμη και ρύθμισης της τριγωνικής συμβατικής σχέσης. Προς τον σκοπό αυτό, μεταξύ των ερευνητικών πορισμάτων, προτείνεται το ενδεχόμενο νομοθετικής ρύθμισης του συγκεκριμένου φαινομένου με αναφορά στα επιμέρους ζητήματα τα οποία απαιτούν την προσοχή του νομοθέτη. Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτελεί η, όσο το δυνατόν, πληρέστερη σφαιρική θεώρηση και οριοθέτηση του περιγραφόμενου φαινομένου, χωρίς να επιχειρείται δε η εξαντλητική αναφορά σε όλα τα επιμέρους ζητήματα που ενδέχεται να ανακύπτουν, τα οποία δύνανται να αποτελέσουν αυτοτελώς αντικείμενο χωριστής μελέτης.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται το φαινόμενο της ανάθεσης εκπλήρωσης της σύμβασης σε τρίτο, γνωστό και ως outsourcing και η δημιουργούμενη εξ΄ αυτού τριγωνική συμβατική σχέση μεταξύ του οφειλέτη, του τρίτου και του δανειστή. Ξεκινώντας από την παραδοχή πως ο προσωπικός χαρακτήρας του ενοχικού δεσμού, ορίζει ότι, κατά κανόνα, ο οφειλέτης είναι εκείνος που εκπληρώνει την συμφωνηθείσα στη σύμβαση παροχή, διαπιστώνεται η πλέον συνηθισμένη στις συναλλαγές ανάθεση εκ του οφειλέτη σε έναν τρίτο εκπλήρωσης του συνόλου ή μέρους της οφειλόμενης παροχής. Οι ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών καθώς και η σύνθετη επιχειρηματική οργάνωση και δράση, αυξάνουν την ανάγκη χρησιμοποίησης τρίτων προσώπων από τον οφειλέτη προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί προσηκόντως στις αναληφθείσες συμβατικές του υποχρεώσεις, μειώνοντας μάλιστα το κόστος εκπλήρωσης. Αντικείμενο λοιπόν της παρούσας εργασίας, αποτελεί η διερεύνηση του ανωτέρω προβληματισμού, του συμβατικού μορφώματος δηλαδή, κατά το οποίο ο οφειλέτης δύναται να αναθέσει την εκπλήρωση της σύμβασης σε τρίτο καθώς και τους όρους υπό τους οποίους θα συντελεστεί τυχόν ανάθεση. Η ως άνω προβληματική στερείται ενιαίας ρύθμισης στο ελληνικό δίκαιο και εξ΄ αυτού του λόγου εξετάζονται αναλυτικά οι όποιες συναφείς διατάξεις του Αστικού Κώδικα σε μία προσπάθεια κατανόησης της γενικότερης λειτουργίας της πραγματικής αυτής κατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει, σε πρώτο στάδιο, οριοθετούνται οι επιμέρους σχέσεις μεταξύ των μερών κατόπιν της επέμβασης του τρίτου καθώς και αναλύεται η έννοια της ανάθεσης. Έπειτα, εξετάζεται το πρόσωπο του τρίτου. Κεντρικό ρόλο διαδραματίζει δε η ανάλυση της δυνατότητας ανάθεσης από τον οφειλέτη στον τρίτο ως προς την εκπλήρωση της σύμβασης. Σε συνέχεια της ανάθεσης, αναλύονται τα όρια της ευθύνης του οφειλέτη επί εκπλήρωσης από τον τρίτο καθώς και τυχόν αξιώσεις του δανειστή είτε κατά του οφειλέτη είτε κατά του τρίτου (ευθύνη τρίτου). Τέλος, γίνεται αναφορά σε δύο επιμέρους συμβάσεις με έντονο το στοιχείο της εμπιστοσύνης, την σύμβαση έργου και την σύμβαση εργασίας. Σκιαγραφείται συνεπώς το υπό εξέταση φαινόμενο και τα εξ’ αυτού εγειρόμενα ζητήματα. Παρατηρείται δε η ανάγκη της σταδιακής απομάκρυνσης από την χωρίς εξαιρέσεις αρχή της σχετικότητας των ενοχών, ανάγκη επιβαλλόμενη από την ίδια την πραγματικότητα των συναλλαγών και καθώς και την επιβεβλημένη προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των εμπλεκόμενων μερών ακόμη και χωρίς την ύπαρξη συμβατικής δέσμευσης, η οποία (απομάκρυνση) θα επιτευχθεί με την προσέγγιση και την προσπάθεια οριοθέτησης ή ακόμη και ρύθμισης της τριγωνικής συμβατικής σχέσης. Προς τον σκοπό αυτό, μεταξύ των ερευνητικών πορισμάτων, προτείνεται το ενδεχόμενο νομοθετικής ρύθμισης του συγκεκριμένου φαινομένου με αναφορά στα επιμέρους ζητήματα τα οποία απαιτούν την προσοχή του νομοθέτη. Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτελεί η, όσο το δυνατόν, πληρέστερη σφαιρική θεώρηση και οριοθέτηση του περιγραφόμενου φαινομένου, χωρίς να επιχειρείται δε η εξαντλητική αναφορά σε όλα τα επιμέρους ζητήματα που ενδέχεται να ανακύπτουν, τα οποία δύνανται να αποτελέσουν αυτοτελώς αντικείμενο χωριστής μελέτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μητράκου Παναγιώτα","Mitrakou Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:48Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387652"],"render_values":[{"text":"uoadl:3387652","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387652","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387652","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3387652","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μητράκου Παναγιώτα","Mitrakou Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387652","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387652"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται το φαινόμενο της ανάθεσης εκπλήρωσης της σύμβασης σε τρίτο, γνωστό και ως outsourcing και η δημιουργούμενη εξ΄ αυτού τριγωνική συμβατική σχέση μεταξύ του οφειλέτη, του τρίτου και του δανειστή. Ξεκινώντας από την παραδοχή πως ο προσωπικός χαρακτήρας του ενοχικού δεσμού, ορίζει ότι, κατά κανόνα, ο οφειλέτης είναι εκείνος που εκπληρώνει την συμφωνηθείσα στη σύμβαση παροχή, διαπιστώνεται η πλέον συνηθισμένη στις συναλλαγές ανάθεση εκ του οφειλέτη σε έναν τρίτο εκπλήρωσης του συνόλου ή μέρους της οφειλόμενης παροχής. Οι ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών καθώς και η σύνθετη επιχειρηματική οργάνωση και δράση, αυξάνουν την ανάγκη χρησιμοποίησης τρίτων προσώπων από τον οφειλέτη προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί προσηκόντως στις αναληφθείσες συμβατικές του υποχρεώσεις, μειώνοντας μάλιστα το κόστος εκπλήρωσης. Αντικείμενο λοιπόν της παρούσας εργασίας, αποτελεί η διερεύνηση του ανωτέρω προβληματισμού, του συμβατικού μορφώματος δηλαδή, κατά το οποίο ο οφειλέτης δύναται να αναθέσει την εκπλήρωση της σύμβασης σε τρίτο καθώς και τους όρους υπό τους οποίους θα συντελεστεί τυχόν ανάθεση. Η ως άνω προβληματική στερείται ενιαίας ρύθμισης στο ελληνικό δίκαιο και εξ΄ αυτού του λόγου εξετάζονται αναλυτικά οι όποιες συναφείς διατάξεις του Αστικού Κώδικα σε μία προσπάθεια κατανόησης της γενικότερης λειτουργίας της πραγματικής αυτής κατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει, σε πρώτο στάδιο, οριοθετούνται οι επιμέρους σχέσεις μεταξύ των μερών κατόπιν της επέμβασης του τρίτου καθώς και αναλύεται η έννοια της ανάθεσης. Έπειτα, εξετάζεται το πρόσωπο του τρίτου. Κεντρικό ρόλο διαδραματίζει δε η ανάλυση της δυνατότητας ανάθεσης από τον οφειλέτη στον τρίτο ως προς την εκπλήρωση της σύμβασης. Σε συνέχεια της ανάθεσης, αναλύονται τα όρια της ευθύνης του οφειλέτη επί εκπλήρωσης από τον τρίτο καθώς και τυχόν αξιώσεις του δανειστή είτε κατά του οφειλέτη είτε κατά του τρίτου (ευθύνη τρίτου). Τέλος, γίνεται αναφορά σε δύο επιμέρους συμβάσεις με έντονο το στοιχείο της εμπιστοσύνης, την σύμβαση έργου και την σύμβαση εργασίας. Σκιαγραφείται συνεπώς το υπό εξέταση φαινόμενο και τα εξ’ αυτού εγειρόμενα ζητήματα. Παρατηρείται δε η ανάγκη της σταδιακής απομάκρυνσης από την χωρίς εξαιρέσεις αρχή της σχετικότητας των ενοχών, ανάγκη επιβαλλόμενη από την ίδια την πραγματικότητα των συναλλαγών και καθώς και την επιβεβλημένη προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των εμπλεκόμενων μερών ακόμη και χωρίς την ύπαρξη συμβατικής δέσμευσης, η οποία (απομάκρυνση) θα επιτευχθεί με την προσέγγιση και την προσπάθεια οριοθέτησης ή ακόμη και ρύθμισης της τριγωνικής συμβατικής σχέσης. Προς τον σκοπό αυτό, μεταξύ των ερευνητικών πορισμάτων, προτείνεται το ενδεχόμενο νομοθετικής ρύθμισης του συγκεκριμένου φαινομένου με αναφορά στα επιμέρους ζητήματα τα οποία απαιτούν την προσοχή του νομοθέτη. Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτελεί η, όσο το δυνατόν, πληρέστερη σφαιρική θεώρηση και οριοθέτηση του περιγραφόμενου φαινομένου, χωρίς να επιχειρείται δε η εξαντλητική αναφορά σε όλα τα επιμέρους ζητήματα που ενδέχεται να ανακύπτουν, τα οποία δύνανται να αποτελέσουν αυτοτελώς αντικείμενο χωριστής μελέτης.","This thesis examines the phenomenon of contract outsourcing and the resulting triangular contractual relationship between the debtor, the third party and the creditor. Starting from the premise that the personal nature of the contractual obligation means that, normally, the debtor is the one who acts according to the agreed performance in the contract, it can be seen that it is most common in transactions for the debtor to entrust the performance of all or part of the performance due to a third party. The needs of modern transactions and the complexity of business organisation and activity increase the need for the debtor to use third parties in order to be able to meet his contractual obligations properly, while reducing the cost of performance. The subject of the present thesis, is therefore the investigation of the above problem, i.e. the contractual form in which the debtor may entrust the performance of the contract to a third party and the conditions under which any such entrustment will take place. The above problematic lacked a uniform regulation in Greek law and for this reason the relevant provisions of the Civil Code are examined in detail in an attempt to understand the general operation of this actual situation. In this context, the individual relationships between the parties following the intervention of the third party and the concept of delegation are firstly defined. Next, the third party itself is examined. A central role is performed by analysing the possibility of the debtor entrusting the third party with the performance of the contract. Subsequently, the limits of the debtor's liability on the performance by the third party and any claims of the creditor against either the debtor or the third party (third party liability) are analysed. Finally, reference is made to two individual contracts with a strong element of trust, the works contract and the employment contract. Therefore the phenomenon under consideration and the issues arising from it are outlined. There is a need for a gradual distancing from the principle of privity of contract a need, which is imposed by the reality of the transactions themselves and the need to protect the rights of all the parties involved, even without the existence of a contractual obligation, which (distancing) will be achieved by approaching and attempting to define or even regulate the triangular contractual relationship. To this end, among the research findings, it is suggested the possibility of legislative regulation of this phenomenon with reference to the individual issues that require the attention of the legislator. The aim of this paper is to provide as complete a global view and outline as possible of the phenomenon described, without attempting to make an exhaustive reference to all the individual issues that may arise, which could be the subject of a separate study."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ανάθεση εκπλήρωσης της σύμβασης σε τρίτο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μητράκου Παναγιώτα","Mitrakou Panagiota"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται το φαινόμενο της ανάθεσης εκπλήρωσης της σύμβασης σε τρίτο, γνωστό και ως outsourcing και η δημιουργούμενη εξ΄ αυτού τριγωνική συμβατική σχέση μεταξύ του οφειλέτη, του τρίτου και του δανειστή. Ξεκινώντας από την παραδοχή πως ο προσωπικός χαρακτήρας του ενοχικού δεσμού, ορίζει ότι, κατά κανόνα, ο οφειλέτης είναι εκείνος που εκπληρώνει την συμφωνηθείσα στη σύμβαση παροχή, διαπιστώνεται η πλέον συνηθισμένη στις συναλλαγές ανάθεση εκ του οφειλέτη σε έναν τρίτο εκπλήρωσης του συνόλου ή μέρους της οφειλόμενης παροχής. Οι ανάγκες των σύγχρονων συναλλαγών καθώς και η σύνθετη επιχειρηματική οργάνωση και δράση, αυξάνουν την ανάγκη χρησιμοποίησης τρίτων προσώπων από τον οφειλέτη προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί προσηκόντως στις αναληφθείσες συμβατικές του υποχρεώσεις, μειώνοντας μάλιστα το κόστος εκπλήρωσης. Αντικείμενο λοιπόν της παρούσας εργασίας, αποτελεί η διερεύνηση του ανωτέρω προβληματισμού, του συμβατικού μορφώματος δηλαδή, κατά το οποίο ο οφειλέτης δύναται να αναθέσει την εκπλήρωση της σύμβασης σε τρίτο καθώς και τους όρους υπό τους οποίους θα συντελεστεί τυχόν ανάθεση. Η ως άνω προβληματική στερείται ενιαίας ρύθμισης στο ελληνικό δίκαιο και εξ΄ αυτού του λόγου εξετάζονται αναλυτικά οι όποιες συναφείς διατάξεις του Αστικού Κώδικα σε μία προσπάθεια κατανόησης της γενικότερης λειτουργίας της πραγματικής αυτής κατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει, σε πρώτο στάδιο, οριοθετούνται οι επιμέρους σχέσεις μεταξύ των μερών κατόπιν της επέμβασης του τρίτου καθώς και αναλύεται η έννοια της ανάθεσης. Έπειτα, εξετάζεται το πρόσωπο του τρίτου. Κεντρικό ρόλο διαδραματίζει δε η ανάλυση της δυνατότητας ανάθεσης από τον οφειλέτη στον τρίτο ως προς την εκπλήρωση της σύμβασης. Σε συνέχεια της ανάθεσης, αναλύονται τα όρια της ευθύνης του οφειλέτη επί εκπλήρωσης από τον τρίτο καθώς και τυχόν αξιώσεις του δανειστή είτε κατά του οφειλέτη είτε κατά του τρίτου (ευθύνη τρίτου). Τέλος, γίνεται αναφορά σε δύο επιμέρους συμβάσεις με έντονο το στοιχείο της εμπιστοσύνης, την σύμβαση έργου και την σύμβαση εργασίας. Σκιαγραφείται συνεπώς το υπό εξέταση φαινόμενο και τα εξ’ αυτού εγειρόμενα ζητήματα. Παρατηρείται δε η ανάγκη της σταδιακής απομάκρυνσης από την χωρίς εξαιρέσεις αρχή της σχετικότητας των ενοχών, ανάγκη επιβαλλόμενη από την ίδια την πραγματικότητα των συναλλαγών και καθώς και την επιβεβλημένη προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των εμπλεκόμενων μερών ακόμη και χωρίς την ύπαρξη συμβατικής δέσμευσης, η οποία (απομάκρυνση) θα επιτευχθεί με την προσέγγιση και την προσπάθεια οριοθέτησης ή ακόμη και ρύθμισης της τριγωνικής συμβατικής σχέσης. Προς τον σκοπό αυτό, μεταξύ των ερευνητικών πορισμάτων, προτείνεται το ενδεχόμενο νομοθετικής ρύθμισης του συγκεκριμένου φαινομένου με αναφορά στα επιμέρους ζητήματα τα οποία απαιτούν την προσοχή του νομοθέτη. Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτελεί η, όσο το δυνατόν, πληρέστερη σφαιρική θεώρηση και οριοθέτηση του περιγραφόμενου φαινομένου, χωρίς να επιχειρείται δε η εξαντλητική αναφορά σε όλα τα επιμέρους ζητήματα που ενδέχεται να ανακύπτουν, τα οποία δύνανται να αποτελέσουν αυτοτελώς αντικείμενο χωριστής μελέτης.","This thesis examines the phenomenon of contract outsourcing and the resulting triangular contractual relationship between the debtor, the third party and the creditor. Starting from the premise that the personal nature of the contractual obligation means that, normally, the debtor is the one who acts according to the agreed performance in the contract, it can be seen that it is most common in transactions for the debtor to entrust the performance of all or part of the performance due to a third party. The needs of modern transactions and the complexity of business organisation and activity increase the need for the debtor to use third parties in order to be able to meet his contractual obligations properly, while reducing the cost of performance. The subject of the present thesis, is therefore the investigation of the above problem, i.e. the contractual form in which the debtor may entrust the performance of the contract to a third party and the conditions under which any such entrustment will take place. The above problematic lacked a uniform regulation in Greek law and for this reason the relevant provisions of the Civil Code are examined in detail in an attempt to understand the general operation of this actual situation. In this context, the individual relationships between the parties following the intervention of the third party and the concept of delegation are firstly defined. Next, the third party itself is examined. A central role is performed by analysing the possibility of the debtor entrusting the third party with the performance of the contract. Subsequently, the limits of the debtor's liability on the performance by the third party and any claims of the creditor against either the debtor or the third party (third party liability) are analysed. Finally, reference is made to two individual contracts with a strong element of trust, the works contract and the employment contract. Therefore the phenomenon under consideration and the issues arising from it are outlined. There is a need for a gradual distancing from the principle of privity of contract a need, which is imposed by the reality of the transactions themselves and the need to protect the rights of all the parties involved, even without the existence of a contractual obligation, which (distancing) will be achieved by approaching and attempting to define or even regulate the triangular contractual relationship. To this end, among the research findings, it is suggested the possibility of legislative regulation of this phenomenon with reference to the individual issues that require the attention of the legislator. The aim of this paper is to provide as complete a global view and outline as possible of the phenomenon described, without attempting to make an exhaustive reference to all the individual issues that may arise, which could be the subject of a separate study."],"dc:identifier":["uoadl:3387652","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387652"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η ανάθεση εκπλήρωσης της σύμβασης σε τρίτο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:48Z"}