{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387656"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387656","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εφαρμογή των διατάξεων του συλλογικού εργατικού δικαίου στους μη εξαρτημένους απασχολούμενους","abstract":"Η παρούσα μελέτη αφορά το ζήτημα της κατοχύρωσης των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων για μία μερίδα των μη εξαρτημένων, τουλάχιστον υπό την παραδοσιακή έννοια της εξάρτησης, απασχολούμενων. Στο πλαίσιο της σύγχρονης, ταχέως εξελισσόμενης αγοράς εργασίας, η κατοχύρωση αυτή είναι επιτακτική προκειμένου να τεθούν τα απαραίτητα εχέγγυα για την προστασία του εργατικού δυναμικού στο σύνολο του και να αποφευχθούν μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, ως αποτέλεσμα των εν λόγω μεταβολών. Η εργατική νομοθεσία καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θεώρηση της επί των, θεμελιωδών, συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων, ώστε να παρέχει σε ευάλωτες ομάδες του εργατικού δυναμικού το δικαίωμα στην αυτοπροστασία. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει επίσης τον προβληματισμό της συμβατότητας των εν λόγω δικαιωμάτων με τις διατάξεις περί απαγόρευσης περιορισμού του ελεύθερου ανταγωνισμού, που σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν κατ’ αρχήν εμπόδιο στην ανάπτυξη συλλογικών διαπραγματεύσεων εκ μέρους μη μισθωτών. Σήμερα βέβαια, περισσότερο από ποτέ, οι νομοθετικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο φαίνεται να υπηρετούν τον ανωτέρω σκοπό και να επιδιώκεται η αποτελεσματική κατοχύρωση όλου του πλέγματος των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων στους αυτοαπασχολούμενους που εργάζονται υπό καθεστώς οικονομικής εξάρτησης και ετεροκαθορισμού της εργασίας τους. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν αυτοί, οι μη κλασσικά εξαρτημένοι εργαζόμενοι, δύνανται να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τα ελάχιστα όρια προστασίας που έχει να τους προσφέρει η ελληνική έννομη τάξη και η ευρωπαϊκή νομική πραγματικότητα.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη αφορά το ζήτημα της κατοχύρωσης των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων για μία μερίδα των μη εξαρτημένων, τουλάχιστον υπό την παραδοσιακή έννοια της εξάρτησης, απασχολούμενων. Στο πλαίσιο της σύγχρονης, ταχέως εξελισσόμενης αγοράς εργασίας, η κατοχύρωση αυτή είναι επιτακτική προκειμένου να τεθούν τα απαραίτητα εχέγγυα για την προστασία του εργατικού δυναμικού στο σύνολο του και να αποφευχθούν μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, ως αποτέλεσμα των εν λόγω μεταβολών. Η εργατική νομοθεσία καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θεώρηση της επί των, θεμελιωδών, συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων, ώστε να παρέχει σε ευάλωτες ομάδες του εργατικού δυναμικού το δικαίωμα στην αυτοπροστασία. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει επίσης τον προβληματισμό της συμβατότητας των εν λόγω δικαιωμάτων με τις διατάξεις περί απαγόρευσης περιορισμού του ελεύθερου ανταγωνισμού, που σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν κατ’ αρχήν εμπόδιο στην ανάπτυξη συλλογικών διαπραγματεύσεων εκ μέρους μη μισθωτών. Σήμερα βέβαια, περισσότερο από ποτέ, οι νομοθετικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο φαίνεται να υπηρετούν τον ανωτέρω σκοπό και να επιδιώκεται η αποτελεσματική κατοχύρωση όλου του πλέγματος των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων στους αυτοαπασχολούμενους που εργάζονται υπό καθεστώς οικονομικής εξάρτησης και ετεροκαθορισμού της εργασίας τους. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν αυτοί, οι μη κλασσικά εξαρτημένοι εργαζόμενοι, δύνανται να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τα ελάχιστα όρια προστασίας που έχει να τους προσφέρει η ελληνική έννομη τάξη και η ευρωπαϊκή νομική πραγματικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάλλιου Χριστίνα","Malliou Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:48Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387656"],"render_values":[{"text":"uoadl:3387656","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387656","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387656","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3387656","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάλλιου Χριστίνα","Malliou Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387656"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη αφορά το ζήτημα της κατοχύρωσης των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων για μία μερίδα των μη εξαρτημένων, τουλάχιστον υπό την παραδοσιακή έννοια της εξάρτησης, απασχολούμενων. Στο πλαίσιο της σύγχρονης, ταχέως εξελισσόμενης αγοράς εργασίας, η κατοχύρωση αυτή είναι επιτακτική προκειμένου να τεθούν τα απαραίτητα εχέγγυα για την προστασία του εργατικού δυναμικού στο σύνολο του και να αποφευχθούν μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, ως αποτέλεσμα των εν λόγω μεταβολών. Η εργατική νομοθεσία καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θεώρηση της επί των, θεμελιωδών, συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων, ώστε να παρέχει σε ευάλωτες ομάδες του εργατικού δυναμικού το δικαίωμα στην αυτοπροστασία. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει επίσης τον προβληματισμό της συμβατότητας των εν λόγω δικαιωμάτων με τις διατάξεις περί απαγόρευσης περιορισμού του ελεύθερου ανταγωνισμού, που σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν κατ’ αρχήν εμπόδιο στην ανάπτυξη συλλογικών διαπραγματεύσεων εκ μέρους μη μισθωτών. Σήμερα βέβαια, περισσότερο από ποτέ, οι νομοθετικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο φαίνεται να υπηρετούν τον ανωτέρω σκοπό και να επιδιώκεται η αποτελεσματική κατοχύρωση όλου του πλέγματος των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων στους αυτοαπασχολούμενους που εργάζονται υπό καθεστώς οικονομικής εξάρτησης και ετεροκαθορισμού της εργασίας τους. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν αυτοί, οι μη κλασσικά εξαρτημένοι εργαζόμενοι, δύνανται να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τα ελάχιστα όρια προστασίας που έχει να τους προσφέρει η ελληνική έννομη τάξη και η ευρωπαϊκή νομική πραγματικότητα.","The present study deals with the issue of securing collective labour rights for a portion of non-dependent, at least in the traditional sense of dependence, contractors. In the context of the modern, rapidly evolving labour market, the enactment of such statutes is essential in order to provide the necessary guarantees, so that the whole workforce can be protected and the rise of major social inequalities, that comes as a result of these changes, can be avoided. Labour legislation needs to redefine its approach to those, fundamental, collective labour rights, in order to give to those vulnerable groups of the workforce the right to self-protection. Moreover, the present study highlights the problem of the compatibility of these rights to the provisions prohibiting the restriction of free competition which, according to the established case law of the Court of Justice of the European Union, constitutes in principle, an obstacle to collective bargaining for the non-dependent employees. Today, more than ever before, legislative developments at European and national level seem to serve the above-mentioned purpose and to seek the effective safeguarding of collective labour rights for those self-employed workers who are economically dependent and whose work conditions are defined by others. However, it is doubtful whether these, non-traditionally dependent employees, can effectively make use of the minimum protection that the Greek legislation and the European legal system have to offer them."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εφαρμογή των διατάξεων του συλλογικού εργατικού δικαίου στους μη εξαρτημένους απασχολούμενους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάλλιου Χριστίνα","Malliou Christina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη αφορά το ζήτημα της κατοχύρωσης των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων για μία μερίδα των μη εξαρτημένων, τουλάχιστον υπό την παραδοσιακή έννοια της εξάρτησης, απασχολούμενων. Στο πλαίσιο της σύγχρονης, ταχέως εξελισσόμενης αγοράς εργασίας, η κατοχύρωση αυτή είναι επιτακτική προκειμένου να τεθούν τα απαραίτητα εχέγγυα για την προστασία του εργατικού δυναμικού στο σύνολο του και να αποφευχθούν μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, ως αποτέλεσμα των εν λόγω μεταβολών. Η εργατική νομοθεσία καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θεώρηση της επί των, θεμελιωδών, συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων, ώστε να παρέχει σε ευάλωτες ομάδες του εργατικού δυναμικού το δικαίωμα στην αυτοπροστασία. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει επίσης τον προβληματισμό της συμβατότητας των εν λόγω δικαιωμάτων με τις διατάξεις περί απαγόρευσης περιορισμού του ελεύθερου ανταγωνισμού, που σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν κατ’ αρχήν εμπόδιο στην ανάπτυξη συλλογικών διαπραγματεύσεων εκ μέρους μη μισθωτών. Σήμερα βέβαια, περισσότερο από ποτέ, οι νομοθετικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο φαίνεται να υπηρετούν τον ανωτέρω σκοπό και να επιδιώκεται η αποτελεσματική κατοχύρωση όλου του πλέγματος των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων στους αυτοαπασχολούμενους που εργάζονται υπό καθεστώς οικονομικής εξάρτησης και ετεροκαθορισμού της εργασίας τους. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν αυτοί, οι μη κλασσικά εξαρτημένοι εργαζόμενοι, δύνανται να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τα ελάχιστα όρια προστασίας που έχει να τους προσφέρει η ελληνική έννομη τάξη και η ευρωπαϊκή νομική πραγματικότητα.","The present study deals with the issue of securing collective labour rights for a portion of non-dependent, at least in the traditional sense of dependence, contractors. In the context of the modern, rapidly evolving labour market, the enactment of such statutes is essential in order to provide the necessary guarantees, so that the whole workforce can be protected and the rise of major social inequalities, that comes as a result of these changes, can be avoided. Labour legislation needs to redefine its approach to those, fundamental, collective labour rights, in order to give to those vulnerable groups of the workforce the right to self-protection. Moreover, the present study highlights the problem of the compatibility of these rights to the provisions prohibiting the restriction of free competition which, according to the established case law of the Court of Justice of the European Union, constitutes in principle, an obstacle to collective bargaining for the non-dependent employees. Today, more than ever before, legislative developments at European and national level seem to serve the above-mentioned purpose and to seek the effective safeguarding of collective labour rights for those self-employed workers who are economically dependent and whose work conditions are defined by others. However, it is doubtful whether these, non-traditionally dependent employees, can effectively make use of the minimum protection that the Greek legislation and the European legal system have to offer them."],"dc:identifier":["uoadl:3387656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387656"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η εφαρμογή των διατάξεων του συλλογικού εργατικού δικαίου στους μη εξαρτημένους απασχολούμενους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:48Z"}