{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387767"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387767","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Human rights & (inhumane) Artificial Intelligence","abstract":"Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), θεωρούμενη ως συστήματα υπολογιστών που μιμούνται την ανθρώπινη νοημοσύνη και εκτελούν εργασίες που προηγουμένως γίνονταν μόνο από τον άνθρωπο, συνιστά αναπόσπαστο κομμάτι της τρέχουσας ψηφιακής επανάστασης, περισσότερο γνωστής ως 4ησ Βιομηχανική Επανάσταση. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, η ΤΝ προσεγγίζεται προσεκτικά και από μια απαισιόδοξη οπτική. Μπορεί να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τις κακουχίες των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων που βασίζονται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα, μπορεί να εξελιχθεί στο κουτί της Πανδώρας, οδηγώντας σε έναν δυστοπικό κόσμο και σε μια κοινωνικοοικονομική καταστροφή. Πολλοί ειδικοί, ερευνητές και επενδυτές στον τομέα της ΤΝ ζητούν να επιβραδυνθεί η περαιτέρω ανάπτυξη και αξιοποίηση της ΤΝ μέχρι να την κατανοήσουμε καλύτερα και να διασφαλίσουμε ότι ο η συνεισφορά της θα είναι θετική και οι κίνδυνοι της διαχειρίσιμοι. Ο τρέχων ανταγωνισμός για την δημιουργία και χρήση ολοένα και πιο εξελιγμένων αλλά και απρόβλεπτων και ανεξέλεγκτων ψηφιακών εγκεφάλων θα μπορούσε να είναι καταστροφικός για την ανθρωποκεντρική κοινωνία μας. Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα έχουν πυροδοτήσει τη συζήτηση γύρω από την επείγουσα ανάγκη υιοθέτησης ενός νέου διεθνούς νομικού πλαισίου με σαφείς κανόνες που θα διέπουν την ανάπτυξη και την αξιοποίηση της ΤΝ, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, κυρώσεις και μηχανισμό εφαρμογής. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στο να λειτουργήσει ως μια ακόμη φωνή που επιζητά την άμεση και αποτελεσματική ρύθμιση της ΤΝ. Όχι οποιουδήποτε είδους ρύθμιση, αλλά ρύθμιση σε διεθνές επίπεδο και βασισμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία έχουν θέσει τον άνθρωπο στο κέντρο του νομικού πολιτισμού. Το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημιουργήθηκε για τη στήριξη και τη διατήρηση του ανθρωποκεντρισμού και την προώθηση των παγκοσμίως αποδεκτών ανθρώπινων αξιών. Το πρώτο μέρος αυτής της εργασίας είναι αφιερωμένο στην ΤΝ, ώστε ο αναγνώστης να κατανοήσει αυτή τη νέα, συναρπαστική αλλά και τρομακτική τεχνολογία. Εμβαθύνει στην οντολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσιάζοντας διάφορους προτεινόμενους ορισμούς της, τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξής της καθώς και τα λεγόμενα ανησυχητικά χαρακτηριστικά της. Τα επόμενα δύο μέρη είναι παρουσιάζουν την ευθραυστότητα και την ευπάθεια του ακρογωνιαίου λίθου του δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: της προσωπικής αυτονομίας και της αρχής της ισότητας, όπως κατοχυρώνονται στο πρώτο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948, του πιο γνωστού διεθνούς κειμένου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον, περιγράφεται η αλληλεπίδραση μεταξύ διαφόρων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των σημερινών εφαρμογών ΤΝ. Το τελευταίο μέρος έχει τη μορφή σύστασης, υποστηρίζοντας ότι, παρά την αντιπαλότητα με την ΤΝ, το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θεωρείται ένα θεσπισμένο και πλήρες νομικό πλαίσιο, διαθέτει τα απαραίτητα εργαλεία για την αντιμετώπιση και τον μετριασμό των κινδύνων που ελλοχεύουν. Η αντιμετώπιση των κινδύνων που εγκυμονεί η ΤΝ απαιτεί βαθιά κατανόηση αυτής της νέας τεχνολογίας και οι προγραμματιστές, οι νομικοί, οι οικονομολόγοι και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να συνεργαστούν στενά. Δεν μπορούν να υπάρχουν διαφορετικά πρότυπα, δεδομένης της εξελισσόμενης φύσης της ΤΝ. Η ανθρωπότητα δεν πρέπει να επαναλάβει το λάθος που έκανε με την κλιματική αλλαγή. Δεν έχει την πολυτέλεια να βρεθεί αντιμέτωπη με δύο υπαρξιακές απειλές.","abstract_html":"Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), θεωρούμενη ως συστήματα υπολογιστών που μιμούνται την ανθρώπινη νοημοσύνη και εκτελούν εργασίες που προηγουμένως γίνονταν μόνο από τον άνθρωπο, συνιστά αναπόσπαστο κομμάτι της τρέχουσας ψηφιακής επανάστασης, περισσότερο γνωστής ως 4ησ Βιομηχανική Επανάσταση. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, η ΤΝ προσεγγίζεται προσεκτικά και από μια απαισιόδοξη οπτική. Μπορεί να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τις κακουχίες των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων που βασίζονται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα, μπορεί να εξελιχθεί στο κουτί της Πανδώρας, οδηγώντας σε έναν δυστοπικό κόσμο και σε μια κοινωνικοοικονομική καταστροφή. Πολλοί ειδικοί, ερευνητές και επενδυτές στον τομέα της ΤΝ ζητούν να επιβραδυνθεί η περαιτέρω ανάπτυξη και αξιοποίηση της ΤΝ μέχρι να την κατανοήσουμε καλύτερα και να διασφαλίσουμε ότι ο η συνεισφορά της θα είναι θετική και οι κίνδυνοι της διαχειρίσιμοι. Ο τρέχων ανταγωνισμός για την δημιουργία και χρήση ολοένα και πιο εξελιγμένων αλλά και απρόβλεπτων και ανεξέλεγκτων ψηφιακών εγκεφάλων θα μπορούσε να είναι καταστροφικός για την ανθρωποκεντρική κοινωνία μας. Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα έχουν πυροδοτήσει τη συζήτηση γύρω από την επείγουσα ανάγκη υιοθέτησης ενός νέου διεθνούς νομικού πλαισίου με σαφείς κανόνες που θα διέπουν την ανάπτυξη και την αξιοποίηση της ΤΝ, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, κυρώσεις και μηχανισμό εφαρμογής. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στο να λειτουργήσει ως μια ακόμη φωνή που επιζητά την άμεση και αποτελεσματική ρύθμιση της ΤΝ. Όχι οποιουδήποτε είδους ρύθμιση, αλλά ρύθμιση σε διεθνές επίπεδο και βασισμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία έχουν θέσει τον άνθρωπο στο κέντρο του νομικού πολιτισμού. Το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημιουργήθηκε για τη στήριξη και τη διατήρηση του ανθρωποκεντρισμού και την προώθηση των παγκοσμίως αποδεκτών ανθρώπινων αξιών. Το πρώτο μέρος αυτής της εργασίας είναι αφιερωμένο στην ΤΝ, ώστε ο αναγνώστης να κατανοήσει αυτή τη νέα, συναρπαστική αλλά και τρομακτική τεχνολογία. Εμβαθύνει στην οντολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσιάζοντας διάφορους προτεινόμενους ορισμούς της, τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξής της καθώς και τα λεγόμενα ανησυχητικά χαρακτηριστικά της. Τα επόμενα δύο μέρη είναι παρουσιάζουν την ευθραυστότητα και την ευπάθεια του ακρογωνιαίου λίθου του δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: της προσωπικής αυτονομίας και της αρχής της ισότητας, όπως κατοχυρώνονται στο πρώτο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948, του πιο γνωστού διεθνούς κειμένου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον, περιγράφεται η αλληλεπίδραση μεταξύ διαφόρων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των σημερινών εφαρμογών ΤΝ. Το τελευταίο μέρος έχει τη μορφή σύστασης, υποστηρίζοντας ότι, παρά την αντιπαλότητα με την ΤΝ, το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θεωρείται ένα θεσπισμένο και πλήρες νομικό πλαίσιο, διαθέτει τα απαραίτητα εργαλεία για την αντιμετώπιση και τον μετριασμό των κινδύνων που ελλοχεύουν. Η αντιμετώπιση των κινδύνων που εγκυμονεί η ΤΝ απαιτεί βαθιά κατανόηση αυτής της νέας τεχνολογίας και οι προγραμματιστές, οι νομικοί, οι οικονομολόγοι και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να συνεργαστούν στενά. Δεν μπορούν να υπάρχουν διαφορετικά πρότυπα, δεδομένης της εξελισσόμενης φύσης της ΤΝ. Η ανθρωπότητα δεν πρέπει να επαναλάβει το λάθος που έκανε με την κλιματική αλλαγή. Δεν έχει την πολυτέλεια να βρεθεί αντιμέτωπη με δύο υπαρξιακές απειλές.","abstract_has_math":false,"creators":["Βούρδας Αλέξανδρος","Vourdas Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:48Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387767"],"render_values":[{"text":"uoadl:3387767","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387767","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387767","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3387767","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βούρδας Αλέξανδρος","Vourdas Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387767","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387767"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), θεωρούμενη ως συστήματα υπολογιστών που μιμούνται την ανθρώπινη νοημοσύνη και εκτελούν εργασίες που προηγουμένως γίνονταν μόνο από τον άνθρωπο, συνιστά αναπόσπαστο κομμάτι της τρέχουσας ψηφιακής επανάστασης, περισσότερο γνωστής ως 4ησ Βιομηχανική Επανάσταση. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, η ΤΝ προσεγγίζεται προσεκτικά και από μια απαισιόδοξη οπτική. Μπορεί να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τις κακουχίες των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων που βασίζονται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα, μπορεί να εξελιχθεί στο κουτί της Πανδώρας, οδηγώντας σε έναν δυστοπικό κόσμο και σε μια κοινωνικοοικονομική καταστροφή. Πολλοί ειδικοί, ερευνητές και επενδυτές στον τομέα της ΤΝ ζητούν να επιβραδυνθεί η περαιτέρω ανάπτυξη και αξιοποίηση της ΤΝ μέχρι να την κατανοήσουμε καλύτερα και να διασφαλίσουμε ότι ο η συνεισφορά της θα είναι θετική και οι κίνδυνοι της διαχειρίσιμοι. Ο τρέχων ανταγωνισμός για την δημιουργία και χρήση ολοένα και πιο εξελιγμένων αλλά και απρόβλεπτων και ανεξέλεγκτων ψηφιακών εγκεφάλων θα μπορούσε να είναι καταστροφικός για την ανθρωποκεντρική κοινωνία μας. Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα έχουν πυροδοτήσει τη συζήτηση γύρω από την επείγουσα ανάγκη υιοθέτησης ενός νέου διεθνούς νομικού πλαισίου με σαφείς κανόνες που θα διέπουν την ανάπτυξη και την αξιοποίηση της ΤΝ, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, κυρώσεις και μηχανισμό εφαρμογής. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στο να λειτουργήσει ως μια ακόμη φωνή που επιζητά την άμεση και αποτελεσματική ρύθμιση της ΤΝ. Όχι οποιουδήποτε είδους ρύθμιση, αλλά ρύθμιση σε διεθνές επίπεδο και βασισμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία έχουν θέσει τον άνθρωπο στο κέντρο του νομικού πολιτισμού. Το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημιουργήθηκε για τη στήριξη και τη διατήρηση του ανθρωποκεντρισμού και την προώθηση των παγκοσμίως αποδεκτών ανθρώπινων αξιών. Το πρώτο μέρος αυτής της εργασίας είναι αφιερωμένο στην ΤΝ, ώστε ο αναγνώστης να κατανοήσει αυτή τη νέα, συναρπαστική αλλά και τρομακτική τεχνολογία. Εμβαθύνει στην οντολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσιάζοντας διάφορους προτεινόμενους ορισμούς της, τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξής της καθώς και τα λεγόμενα ανησυχητικά χαρακτηριστικά της. Τα επόμενα δύο μέρη είναι παρουσιάζουν την ευθραυστότητα και την ευπάθεια του ακρογωνιαίου λίθου του δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: της προσωπικής αυτονομίας και της αρχής της ισότητας, όπως κατοχυρώνονται στο πρώτο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948, του πιο γνωστού διεθνούς κειμένου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον, περιγράφεται η αλληλεπίδραση μεταξύ διαφόρων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των σημερινών εφαρμογών ΤΝ. Το τελευταίο μέρος έχει τη μορφή σύστασης, υποστηρίζοντας ότι, παρά την αντιπαλότητα με την ΤΝ, το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θεωρείται ένα θεσπισμένο και πλήρες νομικό πλαίσιο, διαθέτει τα απαραίτητα εργαλεία για την αντιμετώπιση και τον μετριασμό των κινδύνων που ελλοχεύουν. Η αντιμετώπιση των κινδύνων που εγκυμονεί η ΤΝ απαιτεί βαθιά κατανόηση αυτής της νέας τεχνολογίας και οι προγραμματιστές, οι νομικοί, οι οικονομολόγοι και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να συνεργαστούν στενά. Δεν μπορούν να υπάρχουν διαφορετικά πρότυπα, δεδομένης της εξελισσόμενης φύσης της ΤΝ. Η ανθρωπότητα δεν πρέπει να επαναλάβει το λάθος που έκανε με την κλιματική αλλαγή. Δεν έχει την πολυτέλεια να βρεθεί αντιμέτωπη με δύο υπαρξιακές απειλές.","Artificial Intelligence (AI), conceptualised as computer systems that imitate human intelligence and carry out tasks previously reserved for humans, constitutes an integral part of the ongoing digital revolution, better known as the 4th Industrial Revolution. In this dissertation, AI is approached cautiously and from a pessimistic perspective. AI can liberate humankind from the hardship of the socioeconomic systems based on human-by-human exploitation. At the same time, it can act as Pandora’s box, leading to a dystopian world and a socioeconomic catastrophe. Many AI experts, researchers, and investors are calling for slowing down further advancement and utilisation until we better understand AI and ensure its impact is positive and its risks manageable. The current arms race to develop and deploy increasingly sophisticated yet unpredictable and uncontrollable digital minds could be disastrous for our human-centred society. Recent advancements in the field have sparked the conversation around the urgency and necessity of adopting a new international legal framework with clear rules governing the development and deployment of AI, both in the public and private sectors, sanctions and an enforcement mechanism. This dissertation aims to add one more voice calling for prompt and effective AI regulation. Not any kind of regulation, but rather an international one based on human rights, which have set humanity at the centre of the legal system. International Human Rights Law has emerged as the necessary tool to support and maintain human centrism and promote universally accepted human values. The first part of this dissertation is dedicated to AI for the reader to understand this new, exciting, yet terrifying technology. It delves into the ontology of AI, presenting various proposed definitions, the different levels of AI development and the so-called troubling characteristics of AI. The following two parts present the fragility and vulnerability of the cornerstone of human rights law: personal autonomy and the principle of equality, as enshrined in the first Article of the 1948 Universal Declaration on Human Rights, the most well-known international human rights text. The interplay between various individual human rights and current AI applications is presented. The final part has the form of a recommendation, arguing that, despite the rivalry with AI, international human rights law, perceived as a well-established comprehensive legal framework, has the necessary tools to address and mitigate the risks posed. Addressing the risks posed by AI requires a deep understanding of this emerging new technology, and AI developers, legal scholars, economists, and policymakers must work closely together. No double standards can exist, given the evolving nature of AI. Humanity should not repeat the mistake it made with climate change. It cannot afford to be confronted with two existential threats."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Human rights & (inhumane) Artificial Intelligence"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βούρδας Αλέξανδρος","Vourdas Alexandros"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ), θεωρούμενη ως συστήματα υπολογιστών που μιμούνται την ανθρώπινη νοημοσύνη και εκτελούν εργασίες που προηγουμένως γίνονταν μόνο από τον άνθρωπο, συνιστά αναπόσπαστο κομμάτι της τρέχουσας ψηφιακής επανάστασης, περισσότερο γνωστής ως 4ησ Βιομηχανική Επανάσταση. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, η ΤΝ προσεγγίζεται προσεκτικά και από μια απαισιόδοξη οπτική. Μπορεί να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από τις κακουχίες των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων που βασίζονται στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα, μπορεί να εξελιχθεί στο κουτί της Πανδώρας, οδηγώντας σε έναν δυστοπικό κόσμο και σε μια κοινωνικοοικονομική καταστροφή. Πολλοί ειδικοί, ερευνητές και επενδυτές στον τομέα της ΤΝ ζητούν να επιβραδυνθεί η περαιτέρω ανάπτυξη και αξιοποίηση της ΤΝ μέχρι να την κατανοήσουμε καλύτερα και να διασφαλίσουμε ότι ο η συνεισφορά της θα είναι θετική και οι κίνδυνοι της διαχειρίσιμοι. Ο τρέχων ανταγωνισμός για την δημιουργία και χρήση ολοένα και πιο εξελιγμένων αλλά και απρόβλεπτων και ανεξέλεγκτων ψηφιακών εγκεφάλων θα μπορούσε να είναι καταστροφικός για την ανθρωποκεντρική κοινωνία μας. Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα έχουν πυροδοτήσει τη συζήτηση γύρω από την επείγουσα ανάγκη υιοθέτησης ενός νέου διεθνούς νομικού πλαισίου με σαφείς κανόνες που θα διέπουν την ανάπτυξη και την αξιοποίηση της ΤΝ, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, κυρώσεις και μηχανισμό εφαρμογής. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στο να λειτουργήσει ως μια ακόμη φωνή που επιζητά την άμεση και αποτελεσματική ρύθμιση της ΤΝ. Όχι οποιουδήποτε είδους ρύθμιση, αλλά ρύθμιση σε διεθνές επίπεδο και βασισμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία έχουν θέσει τον άνθρωπο στο κέντρο του νομικού πολιτισμού. Το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημιουργήθηκε για τη στήριξη και τη διατήρηση του ανθρωποκεντρισμού και την προώθηση των παγκοσμίως αποδεκτών ανθρώπινων αξιών. Το πρώτο μέρος αυτής της εργασίας είναι αφιερωμένο στην ΤΝ, ώστε ο αναγνώστης να κατανοήσει αυτή τη νέα, συναρπαστική αλλά και τρομακτική τεχνολογία. Εμβαθύνει στην οντολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσιάζοντας διάφορους προτεινόμενους ορισμούς της, τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξής της καθώς και τα λεγόμενα ανησυχητικά χαρακτηριστικά της. Τα επόμενα δύο μέρη είναι παρουσιάζουν την ευθραυστότητα και την ευπάθεια του ακρογωνιαίου λίθου του δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: της προσωπικής αυτονομίας και της αρχής της ισότητας, όπως κατοχυρώνονται στο πρώτο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948, του πιο γνωστού διεθνούς κειμένου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον, περιγράφεται η αλληλεπίδραση μεταξύ διαφόρων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των σημερινών εφαρμογών ΤΝ. Το τελευταίο μέρος έχει τη μορφή σύστασης, υποστηρίζοντας ότι, παρά την αντιπαλότητα με την ΤΝ, το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θεωρείται ένα θεσπισμένο και πλήρες νομικό πλαίσιο, διαθέτει τα απαραίτητα εργαλεία για την αντιμετώπιση και τον μετριασμό των κινδύνων που ελλοχεύουν. Η αντιμετώπιση των κινδύνων που εγκυμονεί η ΤΝ απαιτεί βαθιά κατανόηση αυτής της νέας τεχνολογίας και οι προγραμματιστές, οι νομικοί, οι οικονομολόγοι και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να συνεργαστούν στενά. Δεν μπορούν να υπάρχουν διαφορετικά πρότυπα, δεδομένης της εξελισσόμενης φύσης της ΤΝ. Η ανθρωπότητα δεν πρέπει να επαναλάβει το λάθος που έκανε με την κλιματική αλλαγή. Δεν έχει την πολυτέλεια να βρεθεί αντιμέτωπη με δύο υπαρξιακές απειλές.","Artificial Intelligence (AI), conceptualised as computer systems that imitate human intelligence and carry out tasks previously reserved for humans, constitutes an integral part of the ongoing digital revolution, better known as the 4th Industrial Revolution. In this dissertation, AI is approached cautiously and from a pessimistic perspective. AI can liberate humankind from the hardship of the socioeconomic systems based on human-by-human exploitation. At the same time, it can act as Pandora’s box, leading to a dystopian world and a socioeconomic catastrophe. Many AI experts, researchers, and investors are calling for slowing down further advancement and utilisation until we better understand AI and ensure its impact is positive and its risks manageable. The current arms race to develop and deploy increasingly sophisticated yet unpredictable and uncontrollable digital minds could be disastrous for our human-centred society. Recent advancements in the field have sparked the conversation around the urgency and necessity of adopting a new international legal framework with clear rules governing the development and deployment of AI, both in the public and private sectors, sanctions and an enforcement mechanism. This dissertation aims to add one more voice calling for prompt and effective AI regulation. Not any kind of regulation, but rather an international one based on human rights, which have set humanity at the centre of the legal system. International Human Rights Law has emerged as the necessary tool to support and maintain human centrism and promote universally accepted human values. The first part of this dissertation is dedicated to AI for the reader to understand this new, exciting, yet terrifying technology. It delves into the ontology of AI, presenting various proposed definitions, the different levels of AI development and the so-called troubling characteristics of AI. The following two parts present the fragility and vulnerability of the cornerstone of human rights law: personal autonomy and the principle of equality, as enshrined in the first Article of the 1948 Universal Declaration on Human Rights, the most well-known international human rights text. The interplay between various individual human rights and current AI applications is presented. The final part has the form of a recommendation, arguing that, despite the rivalry with AI, international human rights law, perceived as a well-established comprehensive legal framework, has the necessary tools to address and mitigate the risks posed. Addressing the risks posed by AI requires a deep understanding of this emerging new technology, and AI developers, legal scholars, economists, and policymakers must work closely together. No double standards can exist, given the evolving nature of AI. Humanity should not repeat the mistake it made with climate change. It cannot afford to be confronted with two existential threats."],"dc:identifier":["uoadl:3387767","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387767"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Human rights & (inhumane) Artificial Intelligence"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:48Z"}