{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387936"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3387936","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συναίνεση του παθόντος στην ελληνική και στην αγγλοαμερικανική νομική θεωρία","abstract":"Η συναίνεση αποτελεί ένα από τα ζητήματα εκείνα που προκάλεσαν τις περισσότερες διαφωνίες μεταξύ των θεωρητικών του δικαίου στα περισσότερα δικαιικά συστήματα στον κόσμο. Στην εργασία αυτή γίνεται προσπάθεια να αποδοθεί ένα μέρος του επιστημονικού διαλόγου σχετικά με την συναίνεση στο δίκαιο, όπως ο τελευταίος αναπτύσσεται στον ηπειρωτικό και στον αγγλοσαξονικό χώρο. Τα σχετικά θέματα είναι δυνατόν να ταξινομηθούν σε τρεις βασικές πτυχές αυτού του διαλόγου: α) σχετικά με την φιλοσοφική θεμελίωση της συναίνεσης, β) σχετικά με την θέση της στην ποινική δογματική, γ) σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητάς της. Ο φιλοσοφικός διάλογος για την συναίνεση περιλαμβάνει την πολύ οξυδερκή αριστοτελική αντίληψη, καθώς και νεότερες, όπως αυτή του φιλελευθερισμού με τον τρόπο που διατυπώθηκε από τον Bentham και τον Mill, ή αργότερα από τον Feinberg και τον Gewirth. Στην σύγχρονη ελληνική θεωρία αξιοπρόσεκτη είναι η γενικότερη θεωρία περί δικαίου του Μανωλεδάκη. Σε επίπεδο ποινικής δογματικής έρευνας τίθενται ερωτήματα σχετικά με την νομική φύση της συναίνεσης· την σχέση της με το βασικό μέγεθος του εννόμου αγαθού· την δυνατότητα ή μη διάθεσης του εννόμου αγαθού· την λειτουργία της συναίνεσης ως λόγου άρσης του τελικού αδίκου ή ως στοιχείου που αποκλείει το αρχικό άδικο· το αντικείμενο της συναίνεσης και την έκταση εφαρμογής της. Τέλος, αποτυπώνεται η συζήτηση σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητας της συναίνεσης, η οποία συζήτηση είναι ιδιαίτερα εκτενής. Αυτό οφείλεται στην δυσκολία τόσο της εφαρμογής των θεωρητικών κατασκευών στην πράξη, όσο και της απόδοσης των πιο λεπτών διακρίσεων που προκύπτουν στην καθημερινή ζωή σε δογματικούς κανόνες. Υπάρχουν παραδείγματα που φέρνουν σε αμηχανία ακόμα και τους πιο οξυδερκείς συγγραφείς. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλο μέρος του προβληματισμού παραμένει ανοιχτό.","abstract_html":"Η συναίνεση αποτελεί ένα από τα ζητήματα εκείνα που προκάλεσαν τις περισσότερες διαφωνίες μεταξύ των θεωρητικών του δικαίου στα περισσότερα δικαιικά συστήματα στον κόσμο. Στην εργασία αυτή γίνεται προσπάθεια να αποδοθεί ένα μέρος του επιστημονικού διαλόγου σχετικά με την συναίνεση στο δίκαιο, όπως ο τελευταίος αναπτύσσεται στον ηπειρωτικό και στον αγγλοσαξονικό χώρο. Τα σχετικά θέματα είναι δυνατόν να ταξινομηθούν σε τρεις βασικές πτυχές αυτού του διαλόγου: α) σχετικά με την φιλοσοφική θεμελίωση της συναίνεσης, β) σχετικά με την θέση της στην ποινική δογματική, γ) σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητάς της. Ο φιλοσοφικός διάλογος για την συναίνεση περιλαμβάνει την πολύ οξυδερκή αριστοτελική αντίληψη, καθώς και νεότερες, όπως αυτή του φιλελευθερισμού με τον τρόπο που διατυπώθηκε από τον Bentham και τον Mill, ή αργότερα από τον Feinberg και τον Gewirth. Στην σύγχρονη ελληνική θεωρία αξιοπρόσεκτη είναι η γενικότερη θεωρία περί δικαίου του Μανωλεδάκη. Σε επίπεδο ποινικής δογματικής έρευνας τίθενται ερωτήματα σχετικά με την νομική φύση της συναίνεσης· την σχέση της με το βασικό μέγεθος του εννόμου αγαθού· την δυνατότητα ή μη διάθεσης του εννόμου αγαθού· την λειτουργία της συναίνεσης ως λόγου άρσης του τελικού αδίκου ή ως στοιχείου που αποκλείει το αρχικό άδικο· το αντικείμενο της συναίνεσης και την έκταση εφαρμογής της. Τέλος, αποτυπώνεται η συζήτηση σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητας της συναίνεσης, η οποία συζήτηση είναι ιδιαίτερα εκτενής. Αυτό οφείλεται στην δυσκολία τόσο της εφαρμογής των θεωρητικών κατασκευών στην πράξη, όσο και της απόδοσης των πιο λεπτών διακρίσεων που προκύπτουν στην καθημερινή ζωή σε δογματικούς κανόνες. Υπάρχουν παραδείγματα που φέρνουν σε αμηχανία ακόμα και τους πιο οξυδερκείς συγγραφείς. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλο μέρος του προβληματισμού παραμένει ανοιχτό.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοφύλακτος Γαβριήλ","Theofylaktos Gavriil"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:50Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387936"],"render_values":[{"text":"uoadl:3387936","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387936","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387936","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3387936","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοφύλακτος Γαβριήλ","Theofylaktos Gavriil"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3387936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387936"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συναίνεση αποτελεί ένα από τα ζητήματα εκείνα που προκάλεσαν τις περισσότερες διαφωνίες μεταξύ των θεωρητικών του δικαίου στα περισσότερα δικαιικά συστήματα στον κόσμο. Στην εργασία αυτή γίνεται προσπάθεια να αποδοθεί ένα μέρος του επιστημονικού διαλόγου σχετικά με την συναίνεση στο δίκαιο, όπως ο τελευταίος αναπτύσσεται στον ηπειρωτικό και στον αγγλοσαξονικό χώρο. Τα σχετικά θέματα είναι δυνατόν να ταξινομηθούν σε τρεις βασικές πτυχές αυτού του διαλόγου: α) σχετικά με την φιλοσοφική θεμελίωση της συναίνεσης, β) σχετικά με την θέση της στην ποινική δογματική, γ) σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητάς της. Ο φιλοσοφικός διάλογος για την συναίνεση περιλαμβάνει την πολύ οξυδερκή αριστοτελική αντίληψη, καθώς και νεότερες, όπως αυτή του φιλελευθερισμού με τον τρόπο που διατυπώθηκε από τον Bentham και τον Mill, ή αργότερα από τον Feinberg και τον Gewirth. Στην σύγχρονη ελληνική θεωρία αξιοπρόσεκτη είναι η γενικότερη θεωρία περί δικαίου του Μανωλεδάκη. Σε επίπεδο ποινικής δογματικής έρευνας τίθενται ερωτήματα σχετικά με την νομική φύση της συναίνεσης· την σχέση της με το βασικό μέγεθος του εννόμου αγαθού· την δυνατότητα ή μη διάθεσης του εννόμου αγαθού· την λειτουργία της συναίνεσης ως λόγου άρσης του τελικού αδίκου ή ως στοιχείου που αποκλείει το αρχικό άδικο· το αντικείμενο της συναίνεσης και την έκταση εφαρμογής της. Τέλος, αποτυπώνεται η συζήτηση σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητας της συναίνεσης, η οποία συζήτηση είναι ιδιαίτερα εκτενής. Αυτό οφείλεται στην δυσκολία τόσο της εφαρμογής των θεωρητικών κατασκευών στην πράξη, όσο και της απόδοσης των πιο λεπτών διακρίσεων που προκύπτουν στην καθημερινή ζωή σε δογματικούς κανόνες. Υπάρχουν παραδείγματα που φέρνουν σε αμηχανία ακόμα και τους πιο οξυδερκείς συγγραφείς. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλο μέρος του προβληματισμού παραμένει ανοιχτό.","Consent is one of the issues that has caused the most disagreement among legal theorists in most legal systems in the world. This paper attempts to deconstruct some of the academic debate on consent in law as the latter develops in the continental and Anglo-Saxon world. The relevant issues can be classified into three main aspects of this debate: a) on the philosophical foundation of consent, b) on its place in criminal doctrine, c) on the conditions of its validity. The philosophical discussion of consent includes the very insightful Aristotelian conception, as well as more recent ones, such as that of liberalism as formulated by Bentham and Mill, or later by Feinberg and Gewirth. In modern Greek theory, Manoledakis' general theory of law is noteworthy. At the level of criminal doctrine research, questions are raised about the legal nature of consent; its relation to the basic amount of the legal good; the availability of the legal good; the function of consent as a ground for removing the final wrong or as an element excluding primarily the wrong; the object of consent and the extent of its application. Finally, this paper reflects the discussion on the conditions of the validity of consent, which is particularly extensive. This is due to the difficulty both of applying theoretical constructs to practice, and of attributing the more subtle distinctions that arise in everyday life to doctrinal rules. There are examples that baffle even the most perceptive writers. This means that much of the concern remains open."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συναίνεση του παθόντος στην ελληνική και στην αγγλοαμερικανική νομική θεωρία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοφύλακτος Γαβριήλ","Theofylaktos Gavriil"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η συναίνεση αποτελεί ένα από τα ζητήματα εκείνα που προκάλεσαν τις περισσότερες διαφωνίες μεταξύ των θεωρητικών του δικαίου στα περισσότερα δικαιικά συστήματα στον κόσμο. Στην εργασία αυτή γίνεται προσπάθεια να αποδοθεί ένα μέρος του επιστημονικού διαλόγου σχετικά με την συναίνεση στο δίκαιο, όπως ο τελευταίος αναπτύσσεται στον ηπειρωτικό και στον αγγλοσαξονικό χώρο. Τα σχετικά θέματα είναι δυνατόν να ταξινομηθούν σε τρεις βασικές πτυχές αυτού του διαλόγου: α) σχετικά με την φιλοσοφική θεμελίωση της συναίνεσης, β) σχετικά με την θέση της στην ποινική δογματική, γ) σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητάς της. Ο φιλοσοφικός διάλογος για την συναίνεση περιλαμβάνει την πολύ οξυδερκή αριστοτελική αντίληψη, καθώς και νεότερες, όπως αυτή του φιλελευθερισμού με τον τρόπο που διατυπώθηκε από τον Bentham και τον Mill, ή αργότερα από τον Feinberg και τον Gewirth. Στην σύγχρονη ελληνική θεωρία αξιοπρόσεκτη είναι η γενικότερη θεωρία περί δικαίου του Μανωλεδάκη. Σε επίπεδο ποινικής δογματικής έρευνας τίθενται ερωτήματα σχετικά με την νομική φύση της συναίνεσης· την σχέση της με το βασικό μέγεθος του εννόμου αγαθού· την δυνατότητα ή μη διάθεσης του εννόμου αγαθού· την λειτουργία της συναίνεσης ως λόγου άρσης του τελικού αδίκου ή ως στοιχείου που αποκλείει το αρχικό άδικο· το αντικείμενο της συναίνεσης και την έκταση εφαρμογής της. Τέλος, αποτυπώνεται η συζήτηση σχετικά με τις προϋποθέσεις της εγκυρότητας της συναίνεσης, η οποία συζήτηση είναι ιδιαίτερα εκτενής. Αυτό οφείλεται στην δυσκολία τόσο της εφαρμογής των θεωρητικών κατασκευών στην πράξη, όσο και της απόδοσης των πιο λεπτών διακρίσεων που προκύπτουν στην καθημερινή ζωή σε δογματικούς κανόνες. Υπάρχουν παραδείγματα που φέρνουν σε αμηχανία ακόμα και τους πιο οξυδερκείς συγγραφείς. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλο μέρος του προβληματισμού παραμένει ανοιχτό.","Consent is one of the issues that has caused the most disagreement among legal theorists in most legal systems in the world. This paper attempts to deconstruct some of the academic debate on consent in law as the latter develops in the continental and Anglo-Saxon world. The relevant issues can be classified into three main aspects of this debate: a) on the philosophical foundation of consent, b) on its place in criminal doctrine, c) on the conditions of its validity. The philosophical discussion of consent includes the very insightful Aristotelian conception, as well as more recent ones, such as that of liberalism as formulated by Bentham and Mill, or later by Feinberg and Gewirth. In modern Greek theory, Manoledakis' general theory of law is noteworthy. At the level of criminal doctrine research, questions are raised about the legal nature of consent; its relation to the basic amount of the legal good; the availability of the legal good; the function of consent as a ground for removing the final wrong or as an element excluding primarily the wrong; the object of consent and the extent of its application. Finally, this paper reflects the discussion on the conditions of the validity of consent, which is particularly extensive. This is due to the difficulty both of applying theoretical constructs to practice, and of attributing the more subtle distinctions that arise in everyday life to doctrinal rules. There are examples that baffle even the most perceptive writers. This means that much of the concern remains open."],"dc:identifier":["uoadl:3387936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3387936"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η συναίνεση του παθόντος στην ελληνική και στην αγγλοαμερικανική νομική θεωρία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:50Z"}