{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3388279"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3388279","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχική διαταραχή και στιγματισμός σε νοσηλευόμενους εφήβους","abstract":"Εισαγωγή: Ο στιγματισμός των εφήβων εξαιτίας της ψυχικής διαταραχής τους, έχει ένα σημαντικό αντίκτυπο στην ζωή των εφήβων. Η διερεύνηση του στίγματος στον τομέα της ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων παραμένει πολύ περιορισμένη. Σκοπός: Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του βαθμού του στιγματισμού που βιώνουν οι έφηβοι που έχουν νοσηλευτεί σε παιδοψυχιατρική κλινική. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 82 οικογένειες, των οποίων τα παιδιά τους νοσηλεύτηκαν στην παιδοψυχιατρική κλινική του Γ.Ν. Πειραιά \"Τζάνειο\", κατά την περίοδο: Ιανουάριος 2019 - Δεκέμβριος 2022. Οι έφηβοι συμπλήρωσαν την κλίμακα Στιγματισμού (Stigma Scale), τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων κα Δυσκολιών (SDQ), καθώς και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτίμησης (RSES). Οι γονείς συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο αυτοστιγματισμού των Γονέων (PSSS) και τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών που αφορούσε στις δυσκολίες των παιδιών τους (SDQ). Έντυπο δημογραφικών χαρακτηριστικών συμπληρώθηκε από τους γονείς και από τους εφήβους. Το επίπεδο λειτουργικότητας των εφήβων (Cgas) αντλήθηκε από τους ιατρικά αρχεία των εφήβων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δείχνουν ότι οι έφηβοι που νοσηλεύτηκαν σε παιδοψυχιατρική μονάδα, ανέφεραν υψηλές μέσες τιμές στιγματισμού σε όλες τις πτυχές του στίγματος. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ του βαθμού στιγματισμού των εφήβων με την ηλικία, το φύλο, τον βαθμό και τον αντίκτυπο των δυσκολιών τους σε τομείς της καθημερινότητας (p<0,05). Ομοίως στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ της «ντροπής» που νιώθουν οι γονείς για τα προβλήματα των παιδιών τους σε σύγκριση με το φύλο και την καταγωγή τους (p<0,05). Κλινικοί παράγοντες όπως ο αριθμός νοσηλειών και η διάρκεια νοσηλείας των εφήβων, προέκυψε ότι επηρεάζουν τα επίπεδα στιγματισμού των εφήβων και των γονέων αντίστοιχα (p<0,05). Έφηβοι με διάγνωση «ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή» ανέφεραν μεγαλύτερη τάση για μυστικότητα σε σύγκριση με τους εφήβους που διαγνώστηκαν με άλλη διαταραχή (p<0,05). Στατιστικά σημαντική θετική σχέση προέκυψε μεταξύ του βαθμού δυσκολιών των εφήβων και της «αυτομομφής/αυτοκατηγορίας» των γονέων για τα προβλήματα της ψυχικής υγείας των παιδιών τους (p<0,05). Από τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του αυτοστιγματισμού των γονέων και του βαθμού στιγματισμού των εφήβων δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση (p>0.05). Από την ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης προέκυψε ότι οι μεταβλητές συνολική δυσκολία του εφήβου (β=-0,26), ο αντίκτυπος αυτών σε τομείς της καθημερινότητας του (β=-0,40), και η προσωπική απόρριψη (β=-0,25), σχετίζονται ανεξάρτητα με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση του εφήβου σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0,05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη υιοθέτησης μιας ολιστικής προσέγγισης στη θεραπεία των εφήβων ασθενών με ψυχιατρικές διαταραχές.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο στιγματισμός των εφήβων εξαιτίας της ψυχικής διαταραχής τους, έχει ένα σημαντικό αντίκτυπο στην ζωή των εφήβων. Η διερεύνηση του στίγματος στον τομέα της ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων παραμένει πολύ περιορισμένη. Σκοπός: Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του βαθμού του στιγματισμού που βιώνουν οι έφηβοι που έχουν νοσηλευτεί σε παιδοψυχιατρική κλινική. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 82 οικογένειες, των οποίων τα παιδιά τους νοσηλεύτηκαν στην παιδοψυχιατρική κλινική του Γ.Ν. Πειραιά &quot;Τζάνειο&quot;, κατά την περίοδο: Ιανουάριος 2019 - Δεκέμβριος 2022. Οι έφηβοι συμπλήρωσαν την κλίμακα Στιγματισμού (Stigma Scale), τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων κα Δυσκολιών (SDQ), καθώς και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτίμησης (RSES). Οι γονείς συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο αυτοστιγματισμού των Γονέων (PSSS) και τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών που αφορούσε στις δυσκολίες των παιδιών τους (SDQ). Έντυπο δημογραφικών χαρακτηριστικών συμπληρώθηκε από τους γονείς και από τους εφήβους. Το επίπεδο λειτουργικότητας των εφήβων (Cgas) αντλήθηκε από τους ιατρικά αρχεία των εφήβων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δείχνουν ότι οι έφηβοι που νοσηλεύτηκαν σε παιδοψυχιατρική μονάδα, ανέφεραν υψηλές μέσες τιμές στιγματισμού σε όλες τις πτυχές του στίγματος. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ του βαθμού στιγματισμού των εφήβων με την ηλικία, το φύλο, τον βαθμό και τον αντίκτυπο των δυσκολιών τους σε τομείς της καθημερινότητας (p&lt;0,05). Ομοίως στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ της «ντροπής» που νιώθουν οι γονείς για τα προβλήματα των παιδιών τους σε σύγκριση με το φύλο και την καταγωγή τους (p&lt;0,05). Κλινικοί παράγοντες όπως ο αριθμός νοσηλειών και η διάρκεια νοσηλείας των εφήβων, προέκυψε ότι επηρεάζουν τα επίπεδα στιγματισμού των εφήβων και των γονέων αντίστοιχα (p&lt;0,05). Έφηβοι με διάγνωση «ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή» ανέφεραν μεγαλύτερη τάση για μυστικότητα σε σύγκριση με τους εφήβους που διαγνώστηκαν με άλλη διαταραχή (p&lt;0,05). Στατιστικά σημαντική θετική σχέση προέκυψε μεταξύ του βαθμού δυσκολιών των εφήβων και της «αυτομομφής/αυτοκατηγορίας» των γονέων για τα προβλήματα της ψυχικής υγείας των παιδιών τους (p&lt;0,05). Από τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του αυτοστιγματισμού των γονέων και του βαθμού στιγματισμού των εφήβων δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση (p&gt;0.05). Από την ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης προέκυψε ότι οι μεταβλητές συνολική δυσκολία του εφήβου (β=-0,26), ο αντίκτυπος αυτών σε τομείς της καθημερινότητας του (β=-0,40), και η προσωπική απόρριψη (β=-0,25), σχετίζονται ανεξάρτητα με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση του εφήβου σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p&lt;0,05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη υιοθέτησης μιας ολιστικής προσέγγισης στη θεραπεία των εφήβων ασθενών με ψυχιατρικές διαταραχές.","abstract_has_math":false,"creators":["Λεβάκου Ανθούλα","Levakou Anthoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3388279"],"render_values":[{"text":"uoadl:3388279","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388279","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388279","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3388279","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λεβάκου Ανθούλα","Levakou Anthoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3388279","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388279"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο στιγματισμός των εφήβων εξαιτίας της ψυχικής διαταραχής τους, έχει ένα σημαντικό αντίκτυπο στην ζωή των εφήβων. Η διερεύνηση του στίγματος στον τομέα της ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων παραμένει πολύ περιορισμένη. Σκοπός: Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του βαθμού του στιγματισμού που βιώνουν οι έφηβοι που έχουν νοσηλευτεί σε παιδοψυχιατρική κλινική. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 82 οικογένειες, των οποίων τα παιδιά τους νοσηλεύτηκαν στην παιδοψυχιατρική κλινική του Γ.Ν. Πειραιά \"Τζάνειο\", κατά την περίοδο: Ιανουάριος 2019 - Δεκέμβριος 2022. Οι έφηβοι συμπλήρωσαν την κλίμακα Στιγματισμού (Stigma Scale), τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων κα Δυσκολιών (SDQ), καθώς και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτίμησης (RSES). Οι γονείς συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο αυτοστιγματισμού των Γονέων (PSSS) και τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών που αφορούσε στις δυσκολίες των παιδιών τους (SDQ). Έντυπο δημογραφικών χαρακτηριστικών συμπληρώθηκε από τους γονείς και από τους εφήβους. Το επίπεδο λειτουργικότητας των εφήβων (Cgas) αντλήθηκε από τους ιατρικά αρχεία των εφήβων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δείχνουν ότι οι έφηβοι που νοσηλεύτηκαν σε παιδοψυχιατρική μονάδα, ανέφεραν υψηλές μέσες τιμές στιγματισμού σε όλες τις πτυχές του στίγματος. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ του βαθμού στιγματισμού των εφήβων με την ηλικία, το φύλο, τον βαθμό και τον αντίκτυπο των δυσκολιών τους σε τομείς της καθημερινότητας (p<0,05). Ομοίως στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ της «ντροπής» που νιώθουν οι γονείς για τα προβλήματα των παιδιών τους σε σύγκριση με το φύλο και την καταγωγή τους (p<0,05). Κλινικοί παράγοντες όπως ο αριθμός νοσηλειών και η διάρκεια νοσηλείας των εφήβων, προέκυψε ότι επηρεάζουν τα επίπεδα στιγματισμού των εφήβων και των γονέων αντίστοιχα (p<0,05). Έφηβοι με διάγνωση «ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή» ανέφεραν μεγαλύτερη τάση για μυστικότητα σε σύγκριση με τους εφήβους που διαγνώστηκαν με άλλη διαταραχή (p<0,05). Στατιστικά σημαντική θετική σχέση προέκυψε μεταξύ του βαθμού δυσκολιών των εφήβων και της «αυτομομφής/αυτοκατηγορίας» των γονέων για τα προβλήματα της ψυχικής υγείας των παιδιών τους (p<0,05). Από τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του αυτοστιγματισμού των γονέων και του βαθμού στιγματισμού των εφήβων δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση (p>0.05). Από την ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης προέκυψε ότι οι μεταβλητές συνολική δυσκολία του εφήβου (β=-0,26), ο αντίκτυπος αυτών σε τομείς της καθημερινότητας του (β=-0,40), και η προσωπική απόρριψη (β=-0,25), σχετίζονται ανεξάρτητα με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση του εφήβου σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0,05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη υιοθέτησης μιας ολιστικής προσέγγισης στη θεραπεία των εφήβων ασθενών με ψυχιατρικές διαταραχές.","Introduction: The stigmatization of adolescents due to their mental disorder has a significant impact on their lives. Research on stigma in the field of child and adolescent mental health remains very limited. Aim of the study: The main purpose of the present study is to investigate the degree of stigmatization experienced by adolescents who have been hospitalized in a child psychiatric clinic. Method: 82 families participated in the study, whose children were hospitalized at ‘Tzanneio’ General Hospital child psychiatric clinic of Piraeus during the period: January 2019 - December 2022. Teenagers completed the Stigma Scale questionnaire, the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ), as well as the Self-Esteem Questionnaire (RSES). Parents completed the Parental Self-Stigma Questionnaire (PSSS) and the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) regarding their children's difficulties. A demographic characteristics form was completed by both parents and children. The adolescents' level of functioning (Cgas) was obtained from the adolescents' medical records. Results: The results of the present study show that adolescents who were hospitalized in a child psychiatric unit reported high rates of stigmatization due to their mental health problems. A statistically significant correlation was found between the degree of the adolescents stigmatization and their age, sex, grade and the impact of their difficulties. Similarly, the shame that their parents felt on their child's mental disorder was associated with their gender and origin. The number of hospitalizations of adolescents, as well as the duration of their hospitalization, affect the levels of stigmatization of the adolescents and their parents respectively. A statistically significant positive relationship emerged between the level of functioning and the degree of adolescent difficulties with parents' self-stigma. According to the multiple linear regression analysis, the variables total difficulty of the adolescent (SDQ total), their effect on his functioning (SDQ-Impact), and personal rejection are independently related to adolescents’ lower self-esteem to a statistically significant degree. Conclusions: The findings highlight the need to adopt a holistic approach to the treatment of adolescent patients with psychiatric disorders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχική διαταραχή και στιγματισμός σε νοσηλευόμενους εφήβους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λεβάκου Ανθούλα","Levakou Anthoula"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο στιγματισμός των εφήβων εξαιτίας της ψυχικής διαταραχής τους, έχει ένα σημαντικό αντίκτυπο στην ζωή των εφήβων. Η διερεύνηση του στίγματος στον τομέα της ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων παραμένει πολύ περιορισμένη. Σκοπός: Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του βαθμού του στιγματισμού που βιώνουν οι έφηβοι που έχουν νοσηλευτεί σε παιδοψυχιατρική κλινική. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 82 οικογένειες, των οποίων τα παιδιά τους νοσηλεύτηκαν στην παιδοψυχιατρική κλινική του Γ.Ν. Πειραιά \"Τζάνειο\", κατά την περίοδο: Ιανουάριος 2019 - Δεκέμβριος 2022. Οι έφηβοι συμπλήρωσαν την κλίμακα Στιγματισμού (Stigma Scale), τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων κα Δυσκολιών (SDQ), καθώς και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτίμησης (RSES). Οι γονείς συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο αυτοστιγματισμού των Γονέων (PSSS) και τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών που αφορούσε στις δυσκολίες των παιδιών τους (SDQ). Έντυπο δημογραφικών χαρακτηριστικών συμπληρώθηκε από τους γονείς και από τους εφήβους. Το επίπεδο λειτουργικότητας των εφήβων (Cgas) αντλήθηκε από τους ιατρικά αρχεία των εφήβων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δείχνουν ότι οι έφηβοι που νοσηλεύτηκαν σε παιδοψυχιατρική μονάδα, ανέφεραν υψηλές μέσες τιμές στιγματισμού σε όλες τις πτυχές του στίγματος. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ του βαθμού στιγματισμού των εφήβων με την ηλικία, το φύλο, τον βαθμό και τον αντίκτυπο των δυσκολιών τους σε τομείς της καθημερινότητας (p<0,05). Ομοίως στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ της «ντροπής» που νιώθουν οι γονείς για τα προβλήματα των παιδιών τους σε σύγκριση με το φύλο και την καταγωγή τους (p<0,05). Κλινικοί παράγοντες όπως ο αριθμός νοσηλειών και η διάρκεια νοσηλείας των εφήβων, προέκυψε ότι επηρεάζουν τα επίπεδα στιγματισμού των εφήβων και των γονέων αντίστοιχα (p<0,05). Έφηβοι με διάγνωση «ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή» ανέφεραν μεγαλύτερη τάση για μυστικότητα σε σύγκριση με τους εφήβους που διαγνώστηκαν με άλλη διαταραχή (p<0,05). Στατιστικά σημαντική θετική σχέση προέκυψε μεταξύ του βαθμού δυσκολιών των εφήβων και της «αυτομομφής/αυτοκατηγορίας» των γονέων για τα προβλήματα της ψυχικής υγείας των παιδιών τους (p<0,05). Από τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του αυτοστιγματισμού των γονέων και του βαθμού στιγματισμού των εφήβων δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση (p>0.05). Από την ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης προέκυψε ότι οι μεταβλητές συνολική δυσκολία του εφήβου (β=-0,26), ο αντίκτυπος αυτών σε τομείς της καθημερινότητας του (β=-0,40), και η προσωπική απόρριψη (β=-0,25), σχετίζονται ανεξάρτητα με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση του εφήβου σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0,05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη υιοθέτησης μιας ολιστικής προσέγγισης στη θεραπεία των εφήβων ασθενών με ψυχιατρικές διαταραχές.","Introduction: The stigmatization of adolescents due to their mental disorder has a significant impact on their lives. Research on stigma in the field of child and adolescent mental health remains very limited. Aim of the study: The main purpose of the present study is to investigate the degree of stigmatization experienced by adolescents who have been hospitalized in a child psychiatric clinic. Method: 82 families participated in the study, whose children were hospitalized at ‘Tzanneio’ General Hospital child psychiatric clinic of Piraeus during the period: January 2019 - December 2022. Teenagers completed the Stigma Scale questionnaire, the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ), as well as the Self-Esteem Questionnaire (RSES). Parents completed the Parental Self-Stigma Questionnaire (PSSS) and the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) regarding their children's difficulties. A demographic characteristics form was completed by both parents and children. The adolescents' level of functioning (Cgas) was obtained from the adolescents' medical records. Results: The results of the present study show that adolescents who were hospitalized in a child psychiatric unit reported high rates of stigmatization due to their mental health problems. A statistically significant correlation was found between the degree of the adolescents stigmatization and their age, sex, grade and the impact of their difficulties. Similarly, the shame that their parents felt on their child's mental disorder was associated with their gender and origin. The number of hospitalizations of adolescents, as well as the duration of their hospitalization, affect the levels of stigmatization of the adolescents and their parents respectively. A statistically significant positive relationship emerged between the level of functioning and the degree of adolescent difficulties with parents' self-stigma. According to the multiple linear regression analysis, the variables total difficulty of the adolescent (SDQ total), their effect on his functioning (SDQ-Impact), and personal rejection are independently related to adolescents’ lower self-esteem to a statistically significant degree. Conclusions: The findings highlight the need to adopt a holistic approach to the treatment of adolescent patients with psychiatric disorders."],"dc:identifier":["uoadl:3388279","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388279"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχική διαταραχή και στιγματισμός σε νοσηλευόμενους εφήβους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:51Z"}