{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3388761"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3388761","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της συσχέτισης των συγκεντρώσεων του αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό δευτέρου τριμήνου κυήσεων με την ενδομήτρια ανάπτυξη του εμβρύου","abstract":"Η ενδομήτρια ανάπτυξη του εμβρύου δύναται να επηρεάσει τόσο την βραχυπρόθεσμη όσο και την μακροπρόθεσμη υγεία του. Έμβρυα που η ανάπτυξή τους υπολείπεται των εβδομάδων κύησης (SGA έμβρυα ή έμβρυα κάτω από τη 10η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) ή αντίθετα υπερβαίνει κατά πολύ αυτών (LGA έμβρυα ή έμβρυα πάνω από την 90η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) έχουν συσχετιστεί με αυξημένες επιπλοκές. Παρά την σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, τα αίτια των διαταραχών της ενδομήτριας εμβρυϊκής ανάπτυξης δεν έχουν αποσαφηνισθεί πλήρως. Το αγγειοτενσινογόνο αποτελεί μέλος του συστήματος ρενίνης αγγειοτενσίνης (RAS), του οποίου κύριος ρόλος είναι η ρύθμιση του αγγειακού τόνου, της αρτηριακής πίεσης καθώς και του ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα τελευταία χρόνια ερευνάται ολοένα και περισσότερο ο ρόλος του στην εμβρυϊκή ανάπτυξη. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων αμνιακού υγρού από 70 έγκυες γυναίκες που υποβλήθηκαν σε αμνιοπαρακέντηση νωρίς στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Οι κυήσεις παρακολουθήθηκαν ως τον τοκετό και καταγράφηκε το βάρος γέννησης των νεογνών. Βάσει του βάρους των νεογνών τα δείγματα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: αυτά που ανήκαν σε μεγάλα για την ηλικία κύησης έμβρυα, αυτά που ανήκαν σε μικρά για την ηλικία κύησης έμβρυα και αυτά τα έμβρυα που αντιστοιχούσαν στην ηλικία κύησης (10η – 90η εκατοστιαία θέση, AGA). Ο προσδιορισμός των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό έγινε χρησιμοποιώντας τεχνικές ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay). Η μέση τιμή του αγγειοτενσινογόνου ήταν 3885 ng/ml (εύρος: 1625-5375 ng/ml) στα SGA έμβρυα, 4885 ng/ml (εύρος: 1580-8460 ng/ml) στα LGA, και 4670 ng/ml (εύρος: 1995-7250 ng/ml) AGA. Οι διαφορές των συγκεντρώσεων των τριών ομάδων δεν ανευρέθησαν στατιστικά σημαντικές. Ωστόσο, παρατηρήθηκαν μεγάλες διαφορές μεταξύ των μέσων τιμών του αγγειοτενσινογόνου στις τρεις υποομάδες, ένα εύρημα που αξίζει ως βάση για περαιτέρω έρευνα. Επιπρόσθετα η ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης ανέδειξε μια στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου και της εβδομάδας της κύησης, καθώς και μια στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του βάρους γέννησης του νεογνού και των επιπέδων αγγειοτενσινογόνου. Συμπερασματικά οι διαταραχές της εμβρυϊκής ανάπτυξης δε συσχετίζονται με διαφορές στα επίπεδα αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό στις πρώτες εβδομάδες του δεύτερου τριμήνου της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, παρατηρήθηκε ότι η αυξημένη συγκέντρωση αγγειοτενσινογόνου συνδέεται με μικρότερη εβδομάδα της κύησης κατά τη γέννηση και αυξημένο βάρος γέννησης των νεογνών. Αυτές οι συσχετίσεις υπογραμμίζουν τον πιθανό ρόλο του συστήματος RAS στην ταχύτητα ανάπτυξης του εμβρύου.","abstract_html":"Η ενδομήτρια ανάπτυξη του εμβρύου δύναται να επηρεάσει τόσο την βραχυπρόθεσμη όσο και την μακροπρόθεσμη υγεία του. Έμβρυα που η ανάπτυξή τους υπολείπεται των εβδομάδων κύησης (SGA έμβρυα ή έμβρυα κάτω από τη 10η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) ή αντίθετα υπερβαίνει κατά πολύ αυτών (LGA έμβρυα ή έμβρυα πάνω από την 90η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) έχουν συσχετιστεί με αυξημένες επιπλοκές. Παρά την σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, τα αίτια των διαταραχών της ενδομήτριας εμβρυϊκής ανάπτυξης δεν έχουν αποσαφηνισθεί πλήρως. Το αγγειοτενσινογόνο αποτελεί μέλος του συστήματος ρενίνης αγγειοτενσίνης (RAS), του οποίου κύριος ρόλος είναι η ρύθμιση του αγγειακού τόνου, της αρτηριακής πίεσης καθώς και του ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα τελευταία χρόνια ερευνάται ολοένα και περισσότερο ο ρόλος του στην εμβρυϊκή ανάπτυξη. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων αμνιακού υγρού από 70 έγκυες γυναίκες που υποβλήθηκαν σε αμνιοπαρακέντηση νωρίς στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Οι κυήσεις παρακολουθήθηκαν ως τον τοκετό και καταγράφηκε το βάρος γέννησης των νεογνών. Βάσει του βάρους των νεογνών τα δείγματα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: αυτά που ανήκαν σε μεγάλα για την ηλικία κύησης έμβρυα, αυτά που ανήκαν σε μικρά για την ηλικία κύησης έμβρυα και αυτά τα έμβρυα που αντιστοιχούσαν στην ηλικία κύησης (10η – 90η εκατοστιαία θέση, AGA). Ο προσδιορισμός των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό έγινε χρησιμοποιώντας τεχνικές ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay). Η μέση τιμή του αγγειοτενσινογόνου ήταν 3885 ng/ml (εύρος: 1625-5375 ng/ml) στα SGA έμβρυα, 4885 ng/ml (εύρος: 1580-8460 ng/ml) στα LGA, και 4670 ng/ml (εύρος: 1995-7250 ng/ml) AGA. Οι διαφορές των συγκεντρώσεων των τριών ομάδων δεν ανευρέθησαν στατιστικά σημαντικές. Ωστόσο, παρατηρήθηκαν μεγάλες διαφορές μεταξύ των μέσων τιμών του αγγειοτενσινογόνου στις τρεις υποομάδες, ένα εύρημα που αξίζει ως βάση για περαιτέρω έρευνα. Επιπρόσθετα η ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης ανέδειξε μια στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου και της εβδομάδας της κύησης, καθώς και μια στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του βάρους γέννησης του νεογνού και των επιπέδων αγγειοτενσινογόνου. Συμπερασματικά οι διαταραχές της εμβρυϊκής ανάπτυξης δε συσχετίζονται με διαφορές στα επίπεδα αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό στις πρώτες εβδομάδες του δεύτερου τριμήνου της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, παρατηρήθηκε ότι η αυξημένη συγκέντρωση αγγειοτενσινογόνου συνδέεται με μικρότερη εβδομάδα της κύησης κατά τη γέννηση και αυξημένο βάρος γέννησης των νεογνών. Αυτές οι συσχετίσεις υπογραμμίζουν τον πιθανό ρόλο του συστήματος RAS στην ταχύτητα ανάπτυξης του εμβρύου.","abstract_has_math":false,"creators":["Βραχνής Διονύσιος","Vrachnis Dionysios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3388761"],"render_values":[{"text":"uoadl:3388761","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388761","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388761","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3388761","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βραχνής Διονύσιος","Vrachnis Dionysios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3388761","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388761"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ενδομήτρια ανάπτυξη του εμβρύου δύναται να επηρεάσει τόσο την βραχυπρόθεσμη όσο και την μακροπρόθεσμη υγεία του. Έμβρυα που η ανάπτυξή τους υπολείπεται των εβδομάδων κύησης (SGA έμβρυα ή έμβρυα κάτω από τη 10η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) ή αντίθετα υπερβαίνει κατά πολύ αυτών (LGA έμβρυα ή έμβρυα πάνω από την 90η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) έχουν συσχετιστεί με αυξημένες επιπλοκές. Παρά την σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, τα αίτια των διαταραχών της ενδομήτριας εμβρυϊκής ανάπτυξης δεν έχουν αποσαφηνισθεί πλήρως. Το αγγειοτενσινογόνο αποτελεί μέλος του συστήματος ρενίνης αγγειοτενσίνης (RAS), του οποίου κύριος ρόλος είναι η ρύθμιση του αγγειακού τόνου, της αρτηριακής πίεσης καθώς και του ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα τελευταία χρόνια ερευνάται ολοένα και περισσότερο ο ρόλος του στην εμβρυϊκή ανάπτυξη. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων αμνιακού υγρού από 70 έγκυες γυναίκες που υποβλήθηκαν σε αμνιοπαρακέντηση νωρίς στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Οι κυήσεις παρακολουθήθηκαν ως τον τοκετό και καταγράφηκε το βάρος γέννησης των νεογνών. Βάσει του βάρους των νεογνών τα δείγματα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: αυτά που ανήκαν σε μεγάλα για την ηλικία κύησης έμβρυα, αυτά που ανήκαν σε μικρά για την ηλικία κύησης έμβρυα και αυτά τα έμβρυα που αντιστοιχούσαν στην ηλικία κύησης (10η – 90η εκατοστιαία θέση, AGA). Ο προσδιορισμός των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό έγινε χρησιμοποιώντας τεχνικές ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay). Η μέση τιμή του αγγειοτενσινογόνου ήταν 3885 ng/ml (εύρος: 1625-5375 ng/ml) στα SGA έμβρυα, 4885 ng/ml (εύρος: 1580-8460 ng/ml) στα LGA, και 4670 ng/ml (εύρος: 1995-7250 ng/ml) AGA. Οι διαφορές των συγκεντρώσεων των τριών ομάδων δεν ανευρέθησαν στατιστικά σημαντικές. Ωστόσο, παρατηρήθηκαν μεγάλες διαφορές μεταξύ των μέσων τιμών του αγγειοτενσινογόνου στις τρεις υποομάδες, ένα εύρημα που αξίζει ως βάση για περαιτέρω έρευνα. Επιπρόσθετα η ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης ανέδειξε μια στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου και της εβδομάδας της κύησης, καθώς και μια στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του βάρους γέννησης του νεογνού και των επιπέδων αγγειοτενσινογόνου. Συμπερασματικά οι διαταραχές της εμβρυϊκής ανάπτυξης δε συσχετίζονται με διαφορές στα επίπεδα αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό στις πρώτες εβδομάδες του δεύτερου τριμήνου της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, παρατηρήθηκε ότι η αυξημένη συγκέντρωση αγγειοτενσινογόνου συνδέεται με μικρότερη εβδομάδα της κύησης κατά τη γέννηση και αυξημένο βάρος γέννησης των νεογνών. Αυτές οι συσχετίσεις υπογραμμίζουν τον πιθανό ρόλο του συστήματος RAS στην ταχύτητα ανάπτυξης του εμβρύου.","Intrauterine development of the fetus can affect both its short-term and long-term health. Fetuses whose growth falls short of gestational weeks (SGA fetuses or fetuses below the 10th percentile of growth for gestational age) or, conversely, greatly exceeds them (LGA fetuses or fetuses above the 90th percentile) have been associated with increased complications. Despite the significant progress that has been made in recent years, the causes of intrauterine fetal growth disorders have not been fully elucidated. Angiotensinogen is a member of the renin-angiotensin system (RAS) whose main role is the regulation of vascular tone, blood pressure as well as fluid and electrolyte balance in the human body. In recent years, its role in fetal development has been gradually more investigated. In the present study, amniotic fluid samples were collected from 70 pregnant women who underwent amniocentesis early in the second trimester of pregnancy. Pregnancies were followed up until delivery and the birth weight of the neonates was recorded. Based on the weight of the newborns, the samples were divided into three groups: those derived from large-for-gestational-age fetuses, those derived from small-for-gestational-age fetuses, and those derived from appropriate-for-gestational-age fetuses. The determination of angiotensinogen levels in the amniotic fluid was carried out by using ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay) techniques. The mean value of angiotensinogen was 3885 ng/ml (range: 1625-5375 ng/ml) in SGA fetuses, 4885 ng/ml (range: 1580-8460 ng/ml) in LGA, and 4670 ng/ml (range: 1995 -7250 ng/ml) in AGA fetuses. The difference of angiotensinogen concentrations between the three groups were not statistically significant. However, large differences were observed between mean angiotensinogen values in the three subgroups, a finding that deserves further research. Additionally, multiple regression analysis revealed a statistically significant negative correlation between angiotensinogen levels and gestational week, as well as a statistically significant positive correlation between neonatal birth weight and angiotensinogen levels. In conclusion, fetal growth disorders are not associated with differences in angiotensinogen levels in the amniotic fluid in the first weeks of the second trimester of pregnancy. However, an increased angiotensinogen concentration was observed to be associated with a shorter gestational week at birth and increased birth weight of the neonates. These associations highlight the potential role of the RAS on fetal growth velocity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της συσχέτισης των συγκεντρώσεων του αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό δευτέρου τριμήνου κυήσεων με την ενδομήτρια ανάπτυξη του εμβρύου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βραχνής Διονύσιος","Vrachnis Dionysios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η ενδομήτρια ανάπτυξη του εμβρύου δύναται να επηρεάσει τόσο την βραχυπρόθεσμη όσο και την μακροπρόθεσμη υγεία του. Έμβρυα που η ανάπτυξή τους υπολείπεται των εβδομάδων κύησης (SGA έμβρυα ή έμβρυα κάτω από τη 10η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) ή αντίθετα υπερβαίνει κατά πολύ αυτών (LGA έμβρυα ή έμβρυα πάνω από την 90η εκατοστιαία θέση ανάπτυξης για την ηλικία κύησης) έχουν συσχετιστεί με αυξημένες επιπλοκές. Παρά την σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, τα αίτια των διαταραχών της ενδομήτριας εμβρυϊκής ανάπτυξης δεν έχουν αποσαφηνισθεί πλήρως. Το αγγειοτενσινογόνο αποτελεί μέλος του συστήματος ρενίνης αγγειοτενσίνης (RAS), του οποίου κύριος ρόλος είναι η ρύθμιση του αγγειακού τόνου, της αρτηριακής πίεσης καθώς και του ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα τελευταία χρόνια ερευνάται ολοένα και περισσότερο ο ρόλος του στην εμβρυϊκή ανάπτυξη. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε συλλογή δειγμάτων αμνιακού υγρού από 70 έγκυες γυναίκες που υποβλήθηκαν σε αμνιοπαρακέντηση νωρίς στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Οι κυήσεις παρακολουθήθηκαν ως τον τοκετό και καταγράφηκε το βάρος γέννησης των νεογνών. Βάσει του βάρους των νεογνών τα δείγματα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: αυτά που ανήκαν σε μεγάλα για την ηλικία κύησης έμβρυα, αυτά που ανήκαν σε μικρά για την ηλικία κύησης έμβρυα και αυτά τα έμβρυα που αντιστοιχούσαν στην ηλικία κύησης (10η – 90η εκατοστιαία θέση, AGA). Ο προσδιορισμός των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό έγινε χρησιμοποιώντας τεχνικές ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay). Η μέση τιμή του αγγειοτενσινογόνου ήταν 3885 ng/ml (εύρος: 1625-5375 ng/ml) στα SGA έμβρυα, 4885 ng/ml (εύρος: 1580-8460 ng/ml) στα LGA, και 4670 ng/ml (εύρος: 1995-7250 ng/ml) AGA. Οι διαφορές των συγκεντρώσεων των τριών ομάδων δεν ανευρέθησαν στατιστικά σημαντικές. Ωστόσο, παρατηρήθηκαν μεγάλες διαφορές μεταξύ των μέσων τιμών του αγγειοτενσινογόνου στις τρεις υποομάδες, ένα εύρημα που αξίζει ως βάση για περαιτέρω έρευνα. Επιπρόσθετα η ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης ανέδειξε μια στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του αγγειοτενσινογόνου και της εβδομάδας της κύησης, καθώς και μια στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του βάρους γέννησης του νεογνού και των επιπέδων αγγειοτενσινογόνου. Συμπερασματικά οι διαταραχές της εμβρυϊκής ανάπτυξης δε συσχετίζονται με διαφορές στα επίπεδα αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό στις πρώτες εβδομάδες του δεύτερου τριμήνου της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, παρατηρήθηκε ότι η αυξημένη συγκέντρωση αγγειοτενσινογόνου συνδέεται με μικρότερη εβδομάδα της κύησης κατά τη γέννηση και αυξημένο βάρος γέννησης των νεογνών. Αυτές οι συσχετίσεις υπογραμμίζουν τον πιθανό ρόλο του συστήματος RAS στην ταχύτητα ανάπτυξης του εμβρύου.","Intrauterine development of the fetus can affect both its short-term and long-term health. Fetuses whose growth falls short of gestational weeks (SGA fetuses or fetuses below the 10th percentile of growth for gestational age) or, conversely, greatly exceeds them (LGA fetuses or fetuses above the 90th percentile) have been associated with increased complications. Despite the significant progress that has been made in recent years, the causes of intrauterine fetal growth disorders have not been fully elucidated. Angiotensinogen is a member of the renin-angiotensin system (RAS) whose main role is the regulation of vascular tone, blood pressure as well as fluid and electrolyte balance in the human body. In recent years, its role in fetal development has been gradually more investigated. In the present study, amniotic fluid samples were collected from 70 pregnant women who underwent amniocentesis early in the second trimester of pregnancy. Pregnancies were followed up until delivery and the birth weight of the neonates was recorded. Based on the weight of the newborns, the samples were divided into three groups: those derived from large-for-gestational-age fetuses, those derived from small-for-gestational-age fetuses, and those derived from appropriate-for-gestational-age fetuses. The determination of angiotensinogen levels in the amniotic fluid was carried out by using ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay) techniques. The mean value of angiotensinogen was 3885 ng/ml (range: 1625-5375 ng/ml) in SGA fetuses, 4885 ng/ml (range: 1580-8460 ng/ml) in LGA, and 4670 ng/ml (range: 1995 -7250 ng/ml) in AGA fetuses. The difference of angiotensinogen concentrations between the three groups were not statistically significant. However, large differences were observed between mean angiotensinogen values in the three subgroups, a finding that deserves further research. Additionally, multiple regression analysis revealed a statistically significant negative correlation between angiotensinogen levels and gestational week, as well as a statistically significant positive correlation between neonatal birth weight and angiotensinogen levels. In conclusion, fetal growth disorders are not associated with differences in angiotensinogen levels in the amniotic fluid in the first weeks of the second trimester of pregnancy. However, an increased angiotensinogen concentration was observed to be associated with a shorter gestational week at birth and increased birth weight of the neonates. These associations highlight the potential role of the RAS on fetal growth velocity."],"dc:identifier":["uoadl:3388761","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3388761"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της συσχέτισης των συγκεντρώσεων του αγγειοτενσινογόνου στο αμνιακό υγρό δευτέρου τριμήνου κυήσεων με την ενδομήτρια ανάπτυξη του εμβρύου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:53Z"}