{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389066"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389066","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των PRPs στην πώρωση των καταγμάτων","abstract":"Τα κατάγματα αποτελούν ένα μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως επηρεάζοντας εκατομμύρια άτομα κάθε χρόνο, ιδίως τους ηλικιωμένους. Παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των καταγμάτων πωρώνεται επιτυχώς, ένα ποσοστό 5-10% εμφανίζει προβλήματα κατά τη διαδικασία της πώρωσης, καταλήγοντας είτε σε καθυστερημένη πώρωση ή σε ψευδάρθρωση, προκαλώντας παρατεταμένο πόνο, απώλεια λειτουργικότητας και άγχος στους ασθενείς καθώς και σημαντική οικονομική επιβάρυνση τόσο στους ίδιους όσο και στις υπηρεσίες υγείας. Λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, η επίπτωση των καταγμάτων σταδιακά αυξάνεται, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά περιπτώσεις μειωμένης οστικής αναγέννησης. Δεδομένου ότι η πώρωση των καταγμάτων απαιτεί τόσο μηχανική σταθερότητα όσο και ένα ευνοϊκό βιολογικό μικροπεριβάλλον, ορθοβιολογικές θεραπείες, όπως το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet-Rich Plasma, PRP), αναδεικνύονται ως σημαντικοί παράγοντες με κλινική σημασία. Το PRP είναι ένα αυτόλογο κλάσμα του αίματος με υψηλή συγκέντρωση σε αιμοπετάλια και είναι πλούσιο σε αυξητικούς παράγοντες και βιοδραστικά μόρια. Το PRP προσφέρει ένα οστεοεπαγωγικό περιβάλλον και ενισχύει την οστεογένεση. Η αναγεννητική ικανότητα του PRP βασίζεται στην έκκριση αυξητικών παραγόντων στο σημείο του τραύματος, οι οποίοι έχουν την ικανότητα να ρυθμίζουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και να ενισχύουν τον κυτταρικό αναβολισμό δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ένα αναγεννητικό μικροπεριβάλλον. Τα βιοενεργά μόρια του PRP προσδίδουν σε αυτό σημαντικές βιολογικές ιδιότητες που μπορούν να ενισχύσουν την αποκατάσταση και την αναγέννηση των ιστών, να βελτιώσουν την τοπική μικροκυκλοφορία και να διεγείρουν την αγγειογένεση στην περιοχή όπου εγχέεται συμβάλλοντας στη βελτίωση της πώρωσης. Τα τελευταία χρόνια, η αποτελεσματικότητα του PRP είναι υπό συζήτηση λόγω των αντικρουόμενων δεδομένων που προκύπτουν από τις μελέτες. Παρόλο που οι προκλινικές μελέτες αναδεικνύουν τις δυνατότητες του PRP και τον υποσχόμενο ρόλο του στην αντιμετώπιση των καταγμάτων, τα θετικά αυτά αποτελέσματα δεν έχουν αντικατοπτριστεί σε αντίστοιχο βαθμό στις κλινικές μελέτες. Τα προκλινικά στοιχεία έχουν καταδείξει τη θετική επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων ιστολογικά, ακτινογραφικά και εμβιομηχανικά. Σε κλινικές μελέτες, το PRP έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα στη μείωση του χρόνου πώρωσης των καταγμάτων. Ωστόσο, η επίδρασή του στο συνολικό ποσοστό πώρωσης παραμένει αβέβαιη. Παρά την ευρέως διαδεδομένη χρήση του PRP σε διάφορες μυοσκελετικές παθήσεις, όπως η τενοντοπάθεια και οι κακώσεις των συνδέσμων, και ως συμπληρωματική θεραπεία σε χειρουργικές επεμβάσεις, όπως επεμβάσεις αποκατάστασης ρήξης του στροφικού πετάλου και συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η έρευνα για την κλινική αποτελεσματικότητα του PRP παραμένει σε πρώιμο στάδιο ενώ εξακολουθούν να εκλείπουν καλά ελεγχόμενες μελέτες σε ανθρώπους. Τα θετικά αποτελέσματα του PRP έχουν κυρίως προέλθει από μελέτες με χαμηλό επίπεδο αξιοπιστίας (IV). Παρά τα ασαφή ευρήματα από διάφορες κλινικές μελέτες, το PRP έχει δείξει ελπιδοφόρα αποτελέσματα ως βοηθητική μέθοδος. Η χορήγηση PRP κατά τη διάρκεια ή μετά τη χειρουργική επέμβαση συνιστάται για την επιτάχυνση της πώρωσης των καταγμάτων και την αντιμετώπιση της καθυστερημένης πώρωσης ή ψευδάρθρωσης, καθώς και για την ανακούφιση του πόνου στους ασθενείς αυτούς. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η σύνθεση του PRP στις μελέτες παρουσιάζει σημαντική μεταβλητότητα και υπάρχει έλλειψη τυποποίησης στην παρασκευή και την ενεργοποίησή του. Οι διαφορές στον αριθμό των αιμοπεταλίων και στη συγκέντρωση των αυξητικών παραγόντων, ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο παρασκευής, συμβάλλουν στα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει βιβλιογραφία που να υποστηρίζει ένα τυποποιημένο πρωτόκολλο PRP, δημιουργώντας αβεβαιότητα όσον αφορά τη βέλτιστη δοσολογία, σύνθεση, προετοιμασία και τα χρονικά διαστήματα εφαρμογής του. Ωστόσο, για την εξαγωγή ισχυρών επιστημονικών συμπερασμάτων για την επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων, στην εμφάνιση πιθανών μακροπρόθεσμων ανεπιθύμητων παρενεργειών και λειτουργικά αποτελεσμάτων στους ασθενείς, απαιτούν περαιτέρω μελέτες μεγάλης κλίμακας και υψηλής ποιότητας όπως είναι οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες με εκτεταμένο χρόνο παρακολούθησης.","abstract_html":"Τα κατάγματα αποτελούν ένα μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως επηρεάζοντας εκατομμύρια άτομα κάθε χρόνο, ιδίως τους ηλικιωμένους. Παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των καταγμάτων πωρώνεται επιτυχώς, ένα ποσοστό 5-10% εμφανίζει προβλήματα κατά τη διαδικασία της πώρωσης, καταλήγοντας είτε σε καθυστερημένη πώρωση ή σε ψευδάρθρωση, προκαλώντας παρατεταμένο πόνο, απώλεια λειτουργικότητας και άγχος στους ασθενείς καθώς και σημαντική οικονομική επιβάρυνση τόσο στους ίδιους όσο και στις υπηρεσίες υγείας. Λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, η επίπτωση των καταγμάτων σταδιακά αυξάνεται, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά περιπτώσεις μειωμένης οστικής αναγέννησης. Δεδομένου ότι η πώρωση των καταγμάτων απαιτεί τόσο μηχανική σταθερότητα όσο και ένα ευνοϊκό βιολογικό μικροπεριβάλλον, ορθοβιολογικές θεραπείες, όπως το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet-Rich Plasma, PRP), αναδεικνύονται ως σημαντικοί παράγοντες με κλινική σημασία. Το PRP είναι ένα αυτόλογο κλάσμα του αίματος με υψηλή συγκέντρωση σε αιμοπετάλια και είναι πλούσιο σε αυξητικούς παράγοντες και βιοδραστικά μόρια. Το PRP προσφέρει ένα οστεοεπαγωγικό περιβάλλον και ενισχύει την οστεογένεση. Η αναγεννητική ικανότητα του PRP βασίζεται στην έκκριση αυξητικών παραγόντων στο σημείο του τραύματος, οι οποίοι έχουν την ικανότητα να ρυθμίζουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και να ενισχύουν τον κυτταρικό αναβολισμό δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ένα αναγεννητικό μικροπεριβάλλον. Τα βιοενεργά μόρια του PRP προσδίδουν σε αυτό σημαντικές βιολογικές ιδιότητες που μπορούν να ενισχύσουν την αποκατάσταση και την αναγέννηση των ιστών, να βελτιώσουν την τοπική μικροκυκλοφορία και να διεγείρουν την αγγειογένεση στην περιοχή όπου εγχέεται συμβάλλοντας στη βελτίωση της πώρωσης. Τα τελευταία χρόνια, η αποτελεσματικότητα του PRP είναι υπό συζήτηση λόγω των αντικρουόμενων δεδομένων που προκύπτουν από τις μελέτες. Παρόλο που οι προκλινικές μελέτες αναδεικνύουν τις δυνατότητες του PRP και τον υποσχόμενο ρόλο του στην αντιμετώπιση των καταγμάτων, τα θετικά αυτά αποτελέσματα δεν έχουν αντικατοπτριστεί σε αντίστοιχο βαθμό στις κλινικές μελέτες. Τα προκλινικά στοιχεία έχουν καταδείξει τη θετική επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων ιστολογικά, ακτινογραφικά και εμβιομηχανικά. Σε κλινικές μελέτες, το PRP έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα στη μείωση του χρόνου πώρωσης των καταγμάτων. Ωστόσο, η επίδρασή του στο συνολικό ποσοστό πώρωσης παραμένει αβέβαιη. Παρά την ευρέως διαδεδομένη χρήση του PRP σε διάφορες μυοσκελετικές παθήσεις, όπως η τενοντοπάθεια και οι κακώσεις των συνδέσμων, και ως συμπληρωματική θεραπεία σε χειρουργικές επεμβάσεις, όπως επεμβάσεις αποκατάστασης ρήξης του στροφικού πετάλου και συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η έρευνα για την κλινική αποτελεσματικότητα του PRP παραμένει σε πρώιμο στάδιο ενώ εξακολουθούν να εκλείπουν καλά ελεγχόμενες μελέτες σε ανθρώπους. Τα θετικά αποτελέσματα του PRP έχουν κυρίως προέλθει από μελέτες με χαμηλό επίπεδο αξιοπιστίας (IV). Παρά τα ασαφή ευρήματα από διάφορες κλινικές μελέτες, το PRP έχει δείξει ελπιδοφόρα αποτελέσματα ως βοηθητική μέθοδος. Η χορήγηση PRP κατά τη διάρκεια ή μετά τη χειρουργική επέμβαση συνιστάται για την επιτάχυνση της πώρωσης των καταγμάτων και την αντιμετώπιση της καθυστερημένης πώρωσης ή ψευδάρθρωσης, καθώς και για την ανακούφιση του πόνου στους ασθενείς αυτούς. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η σύνθεση του PRP στις μελέτες παρουσιάζει σημαντική μεταβλητότητα και υπάρχει έλλειψη τυποποίησης στην παρασκευή και την ενεργοποίησή του. Οι διαφορές στον αριθμό των αιμοπεταλίων και στη συγκέντρωση των αυξητικών παραγόντων, ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο παρασκευής, συμβάλλουν στα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει βιβλιογραφία που να υποστηρίζει ένα τυποποιημένο πρωτόκολλο PRP, δημιουργώντας αβεβαιότητα όσον αφορά τη βέλτιστη δοσολογία, σύνθεση, προετοιμασία και τα χρονικά διαστήματα εφαρμογής του. Ωστόσο, για την εξαγωγή ισχυρών επιστημονικών συμπερασμάτων για την επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων, στην εμφάνιση πιθανών μακροπρόθεσμων ανεπιθύμητων παρενεργειών και λειτουργικά αποτελεσμάτων στους ασθενείς, απαιτούν περαιτέρω μελέτες μεγάλης κλίμακας και υψηλής ποιότητας όπως είναι οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες με εκτεταμένο χρόνο παρακολούθησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Νταλαπέρας Παναγιώτης","Ntalaperas Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389066"],"render_values":[{"text":"uoadl:3389066","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389066","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389066","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3389066","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νταλαπέρας Παναγιώτης","Ntalaperas Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389066"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα κατάγματα αποτελούν ένα μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως επηρεάζοντας εκατομμύρια άτομα κάθε χρόνο, ιδίως τους ηλικιωμένους. Παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των καταγμάτων πωρώνεται επιτυχώς, ένα ποσοστό 5-10% εμφανίζει προβλήματα κατά τη διαδικασία της πώρωσης, καταλήγοντας είτε σε καθυστερημένη πώρωση ή σε ψευδάρθρωση, προκαλώντας παρατεταμένο πόνο, απώλεια λειτουργικότητας και άγχος στους ασθενείς καθώς και σημαντική οικονομική επιβάρυνση τόσο στους ίδιους όσο και στις υπηρεσίες υγείας. Λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, η επίπτωση των καταγμάτων σταδιακά αυξάνεται, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά περιπτώσεις μειωμένης οστικής αναγέννησης. Δεδομένου ότι η πώρωση των καταγμάτων απαιτεί τόσο μηχανική σταθερότητα όσο και ένα ευνοϊκό βιολογικό μικροπεριβάλλον, ορθοβιολογικές θεραπείες, όπως το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet-Rich Plasma, PRP), αναδεικνύονται ως σημαντικοί παράγοντες με κλινική σημασία. Το PRP είναι ένα αυτόλογο κλάσμα του αίματος με υψηλή συγκέντρωση σε αιμοπετάλια και είναι πλούσιο σε αυξητικούς παράγοντες και βιοδραστικά μόρια. Το PRP προσφέρει ένα οστεοεπαγωγικό περιβάλλον και ενισχύει την οστεογένεση. Η αναγεννητική ικανότητα του PRP βασίζεται στην έκκριση αυξητικών παραγόντων στο σημείο του τραύματος, οι οποίοι έχουν την ικανότητα να ρυθμίζουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και να ενισχύουν τον κυτταρικό αναβολισμό δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ένα αναγεννητικό μικροπεριβάλλον. Τα βιοενεργά μόρια του PRP προσδίδουν σε αυτό σημαντικές βιολογικές ιδιότητες που μπορούν να ενισχύσουν την αποκατάσταση και την αναγέννηση των ιστών, να βελτιώσουν την τοπική μικροκυκλοφορία και να διεγείρουν την αγγειογένεση στην περιοχή όπου εγχέεται συμβάλλοντας στη βελτίωση της πώρωσης. Τα τελευταία χρόνια, η αποτελεσματικότητα του PRP είναι υπό συζήτηση λόγω των αντικρουόμενων δεδομένων που προκύπτουν από τις μελέτες. Παρόλο που οι προκλινικές μελέτες αναδεικνύουν τις δυνατότητες του PRP και τον υποσχόμενο ρόλο του στην αντιμετώπιση των καταγμάτων, τα θετικά αυτά αποτελέσματα δεν έχουν αντικατοπτριστεί σε αντίστοιχο βαθμό στις κλινικές μελέτες. Τα προκλινικά στοιχεία έχουν καταδείξει τη θετική επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων ιστολογικά, ακτινογραφικά και εμβιομηχανικά. Σε κλινικές μελέτες, το PRP έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα στη μείωση του χρόνου πώρωσης των καταγμάτων. Ωστόσο, η επίδρασή του στο συνολικό ποσοστό πώρωσης παραμένει αβέβαιη. Παρά την ευρέως διαδεδομένη χρήση του PRP σε διάφορες μυοσκελετικές παθήσεις, όπως η τενοντοπάθεια και οι κακώσεις των συνδέσμων, και ως συμπληρωματική θεραπεία σε χειρουργικές επεμβάσεις, όπως επεμβάσεις αποκατάστασης ρήξης του στροφικού πετάλου και συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η έρευνα για την κλινική αποτελεσματικότητα του PRP παραμένει σε πρώιμο στάδιο ενώ εξακολουθούν να εκλείπουν καλά ελεγχόμενες μελέτες σε ανθρώπους. Τα θετικά αποτελέσματα του PRP έχουν κυρίως προέλθει από μελέτες με χαμηλό επίπεδο αξιοπιστίας (IV). Παρά τα ασαφή ευρήματα από διάφορες κλινικές μελέτες, το PRP έχει δείξει ελπιδοφόρα αποτελέσματα ως βοηθητική μέθοδος. Η χορήγηση PRP κατά τη διάρκεια ή μετά τη χειρουργική επέμβαση συνιστάται για την επιτάχυνση της πώρωσης των καταγμάτων και την αντιμετώπιση της καθυστερημένης πώρωσης ή ψευδάρθρωσης, καθώς και για την ανακούφιση του πόνου στους ασθενείς αυτούς. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η σύνθεση του PRP στις μελέτες παρουσιάζει σημαντική μεταβλητότητα και υπάρχει έλλειψη τυποποίησης στην παρασκευή και την ενεργοποίησή του. Οι διαφορές στον αριθμό των αιμοπεταλίων και στη συγκέντρωση των αυξητικών παραγόντων, ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο παρασκευής, συμβάλλουν στα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει βιβλιογραφία που να υποστηρίζει ένα τυποποιημένο πρωτόκολλο PRP, δημιουργώντας αβεβαιότητα όσον αφορά τη βέλτιστη δοσολογία, σύνθεση, προετοιμασία και τα χρονικά διαστήματα εφαρμογής του. Ωστόσο, για την εξαγωγή ισχυρών επιστημονικών συμπερασμάτων για την επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων, στην εμφάνιση πιθανών μακροπρόθεσμων ανεπιθύμητων παρενεργειών και λειτουργικά αποτελεσμάτων στους ασθενείς, απαιτούν περαιτέρω μελέτες μεγάλης κλίμακας και υψηλής ποιότητας όπως είναι οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες με εκτεταμένο χρόνο παρακολούθησης.","Fractures represent a global public health concern, impacting millions of individuals annually, with a heightened susceptibility observed in the elderly population. While the majority of patients with fractures experience successful recovery, a percentage of them face challenges in the healing process. It is estimated that 5–10% of all fractures result in nonunion or delayed union, potentially leading to prolonged pain, loss of function, psychological distress for patients, and economic burdens for societies and patients. Especially as the population ages, fracture incidence gradually increases, necessitating novel treatment approaches to overcome compromised bone regeneration. Given that fracture healing requires both mechanical stability and a favorable biological microenvironment, orthobiologics such as Platelet-Rich Plasma (PRP) are emerging as important factors with clinical relevance. PRP which is a portion of the plasma fraction of autologous blood rich in platelets containing various growth factors and bioactive molecules. PRP provides an osteoinductive environment and enhances osteogenesis. The regenerative capacity of PRP is based on the secretion of growth factors, which have the ability to regulate the inflammatory process and enhance cellular anabolism, thereby creating a regenerative microenvironment. The bioactive molecules of PRP impart to it important biological properties that can promote tissue repair and regeneration, enhance local blood flow and stimulate angiogenesis in the area where it is injected, contributing to improved healing outcomes in the treated area. In recent years, PRP has garnered mixed reviews, with debates surrounding its effectiveness. While preclinical studies underscore the potential of PRP as a promising therapy for bone fractures, this evidence has not consistently translated into similar results in clinical studies. Preclinical evidence has demonstrated the positive effect of PRP on fracture healing histologically, radiographically and biomechanically. In clinical studies, PRP has demonstrated efficacy in reducing fracture healing time; however, its impact on the overall fracture healing rate remains uncertain. Despite widespread use in various musculoskeletal conditions, including tendinopathy and ligament injuries, and as a surgical adjunct in procedures such as rotator cuff repair and ACL reconstruction, research on PRP's clinical efficacy remains in its early stages while well-controlled human studies are still lacking. The positive results of PRP have mainly come from low level evidence studies (IV). Despite inconclusive findings from diverse limited clinical studies, PRP has shown promising results as an adjuvant method. The administration of PRP during or after surgery is recommended for expediting fracture healing and treating delayed unions and non-unions, as well as alleviating pain in patients with delayed union and nonunion. Notably, the composition of PRP in the studies exhibits significant variability, and there is a lack of standardization in its preparation and activation. Differences in platelet count and growth factor concentration, depending on the preparation method employed, contributes to the incocistent results of the studies. As of now, there is no literature supporting a standarized PRP protocol, introducing uncertainty regarding optimal dosage, synthesis, preparation and timing intervals. However, in order to have conclusive and robust scientific results on the effect of PRP in fracture healing, as well as potential long-term adverse side effects and functional outcomes of the patients, further large-scale trials and high-quality randomized controlled studies with extended follow-up are required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των PRPs στην πώρωση των καταγμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νταλαπέρας Παναγιώτης","Ntalaperas Panagiotis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Τα κατάγματα αποτελούν ένα μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως επηρεάζοντας εκατομμύρια άτομα κάθε χρόνο, ιδίως τους ηλικιωμένους. Παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των καταγμάτων πωρώνεται επιτυχώς, ένα ποσοστό 5-10% εμφανίζει προβλήματα κατά τη διαδικασία της πώρωσης, καταλήγοντας είτε σε καθυστερημένη πώρωση ή σε ψευδάρθρωση, προκαλώντας παρατεταμένο πόνο, απώλεια λειτουργικότητας και άγχος στους ασθενείς καθώς και σημαντική οικονομική επιβάρυνση τόσο στους ίδιους όσο και στις υπηρεσίες υγείας. Λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, η επίπτωση των καταγμάτων σταδιακά αυξάνεται, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά περιπτώσεις μειωμένης οστικής αναγέννησης. Δεδομένου ότι η πώρωση των καταγμάτων απαιτεί τόσο μηχανική σταθερότητα όσο και ένα ευνοϊκό βιολογικό μικροπεριβάλλον, ορθοβιολογικές θεραπείες, όπως το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (Platelet-Rich Plasma, PRP), αναδεικνύονται ως σημαντικοί παράγοντες με κλινική σημασία. Το PRP είναι ένα αυτόλογο κλάσμα του αίματος με υψηλή συγκέντρωση σε αιμοπετάλια και είναι πλούσιο σε αυξητικούς παράγοντες και βιοδραστικά μόρια. Το PRP προσφέρει ένα οστεοεπαγωγικό περιβάλλον και ενισχύει την οστεογένεση. Η αναγεννητική ικανότητα του PRP βασίζεται στην έκκριση αυξητικών παραγόντων στο σημείο του τραύματος, οι οποίοι έχουν την ικανότητα να ρυθμίζουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και να ενισχύουν τον κυτταρικό αναβολισμό δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ένα αναγεννητικό μικροπεριβάλλον. Τα βιοενεργά μόρια του PRP προσδίδουν σε αυτό σημαντικές βιολογικές ιδιότητες που μπορούν να ενισχύσουν την αποκατάσταση και την αναγέννηση των ιστών, να βελτιώσουν την τοπική μικροκυκλοφορία και να διεγείρουν την αγγειογένεση στην περιοχή όπου εγχέεται συμβάλλοντας στη βελτίωση της πώρωσης. Τα τελευταία χρόνια, η αποτελεσματικότητα του PRP είναι υπό συζήτηση λόγω των αντικρουόμενων δεδομένων που προκύπτουν από τις μελέτες. Παρόλο που οι προκλινικές μελέτες αναδεικνύουν τις δυνατότητες του PRP και τον υποσχόμενο ρόλο του στην αντιμετώπιση των καταγμάτων, τα θετικά αυτά αποτελέσματα δεν έχουν αντικατοπτριστεί σε αντίστοιχο βαθμό στις κλινικές μελέτες. Τα προκλινικά στοιχεία έχουν καταδείξει τη θετική επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων ιστολογικά, ακτινογραφικά και εμβιομηχανικά. Σε κλινικές μελέτες, το PRP έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα στη μείωση του χρόνου πώρωσης των καταγμάτων. Ωστόσο, η επίδρασή του στο συνολικό ποσοστό πώρωσης παραμένει αβέβαιη. Παρά την ευρέως διαδεδομένη χρήση του PRP σε διάφορες μυοσκελετικές παθήσεις, όπως η τενοντοπάθεια και οι κακώσεις των συνδέσμων, και ως συμπληρωματική θεραπεία σε χειρουργικές επεμβάσεις, όπως επεμβάσεις αποκατάστασης ρήξης του στροφικού πετάλου και συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η έρευνα για την κλινική αποτελεσματικότητα του PRP παραμένει σε πρώιμο στάδιο ενώ εξακολουθούν να εκλείπουν καλά ελεγχόμενες μελέτες σε ανθρώπους. Τα θετικά αποτελέσματα του PRP έχουν κυρίως προέλθει από μελέτες με χαμηλό επίπεδο αξιοπιστίας (IV). Παρά τα ασαφή ευρήματα από διάφορες κλινικές μελέτες, το PRP έχει δείξει ελπιδοφόρα αποτελέσματα ως βοηθητική μέθοδος. Η χορήγηση PRP κατά τη διάρκεια ή μετά τη χειρουργική επέμβαση συνιστάται για την επιτάχυνση της πώρωσης των καταγμάτων και την αντιμετώπιση της καθυστερημένης πώρωσης ή ψευδάρθρωσης, καθώς και για την ανακούφιση του πόνου στους ασθενείς αυτούς. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η σύνθεση του PRP στις μελέτες παρουσιάζει σημαντική μεταβλητότητα και υπάρχει έλλειψη τυποποίησης στην παρασκευή και την ενεργοποίησή του. Οι διαφορές στον αριθμό των αιμοπεταλίων και στη συγκέντρωση των αυξητικών παραγόντων, ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο παρασκευής, συμβάλλουν στα αντιφατικά αποτελέσματα των μελετών. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει βιβλιογραφία που να υποστηρίζει ένα τυποποιημένο πρωτόκολλο PRP, δημιουργώντας αβεβαιότητα όσον αφορά τη βέλτιστη δοσολογία, σύνθεση, προετοιμασία και τα χρονικά διαστήματα εφαρμογής του. Ωστόσο, για την εξαγωγή ισχυρών επιστημονικών συμπερασμάτων για την επίδραση του PRP στην πώρωση των καταγμάτων, στην εμφάνιση πιθανών μακροπρόθεσμων ανεπιθύμητων παρενεργειών και λειτουργικά αποτελεσμάτων στους ασθενείς, απαιτούν περαιτέρω μελέτες μεγάλης κλίμακας και υψηλής ποιότητας όπως είναι οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες με εκτεταμένο χρόνο παρακολούθησης.","Fractures represent a global public health concern, impacting millions of individuals annually, with a heightened susceptibility observed in the elderly population. While the majority of patients with fractures experience successful recovery, a percentage of them face challenges in the healing process. It is estimated that 5–10% of all fractures result in nonunion or delayed union, potentially leading to prolonged pain, loss of function, psychological distress for patients, and economic burdens for societies and patients. Especially as the population ages, fracture incidence gradually increases, necessitating novel treatment approaches to overcome compromised bone regeneration. Given that fracture healing requires both mechanical stability and a favorable biological microenvironment, orthobiologics such as Platelet-Rich Plasma (PRP) are emerging as important factors with clinical relevance. PRP which is a portion of the plasma fraction of autologous blood rich in platelets containing various growth factors and bioactive molecules. PRP provides an osteoinductive environment and enhances osteogenesis. The regenerative capacity of PRP is based on the secretion of growth factors, which have the ability to regulate the inflammatory process and enhance cellular anabolism, thereby creating a regenerative microenvironment. The bioactive molecules of PRP impart to it important biological properties that can promote tissue repair and regeneration, enhance local blood flow and stimulate angiogenesis in the area where it is injected, contributing to improved healing outcomes in the treated area. In recent years, PRP has garnered mixed reviews, with debates surrounding its effectiveness. While preclinical studies underscore the potential of PRP as a promising therapy for bone fractures, this evidence has not consistently translated into similar results in clinical studies. Preclinical evidence has demonstrated the positive effect of PRP on fracture healing histologically, radiographically and biomechanically. In clinical studies, PRP has demonstrated efficacy in reducing fracture healing time; however, its impact on the overall fracture healing rate remains uncertain. Despite widespread use in various musculoskeletal conditions, including tendinopathy and ligament injuries, and as a surgical adjunct in procedures such as rotator cuff repair and ACL reconstruction, research on PRP's clinical efficacy remains in its early stages while well-controlled human studies are still lacking. The positive results of PRP have mainly come from low level evidence studies (IV). Despite inconclusive findings from diverse limited clinical studies, PRP has shown promising results as an adjuvant method. The administration of PRP during or after surgery is recommended for expediting fracture healing and treating delayed unions and non-unions, as well as alleviating pain in patients with delayed union and nonunion. Notably, the composition of PRP in the studies exhibits significant variability, and there is a lack of standardization in its preparation and activation. Differences in platelet count and growth factor concentration, depending on the preparation method employed, contributes to the incocistent results of the studies. As of now, there is no literature supporting a standarized PRP protocol, introducing uncertainty regarding optimal dosage, synthesis, preparation and timing intervals. However, in order to have conclusive and robust scientific results on the effect of PRP in fracture healing, as well as potential long-term adverse side effects and functional outcomes of the patients, further large-scale trials and high-quality randomized controlled studies with extended follow-up are required."],"dc:identifier":["uoadl:3389066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389066"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των PRPs στην πώρωση των καταγμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:53Z"}