{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389529"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389529","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το μοτίβο της μελαγχολίας και του πένθους στην ποίηση του Κ.Γ. Καρυωτάκη","abstract":"Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται μια προσέγγιση του φαινομένου Κ.Γ. Καρυωτάκη, πρόσωπο κλειδί και χαρακτηριστικό εκπρόσωπο της μελαγχολίας στην τέχνη της ποίησης. Οι ιδιαίτερες συνθήκες κάτω από τις οποίες αλληλεπίδρασε με το περιβάλλον ο ποιητής, άλλοτε του έδωσαν έμπνευση να τις αξιοποιήσει δημιουργικά, γι’ αυτό και άφησε παρακαταθήκη τρεις ποιητικές συλλογές, κι άλλοτε τον ακινητοποίησαν και τον κατέστησαν ανίκανο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Η ψυχανάλυση του Sigmund Freud και της Julia Kristeva και οι φιλοσοφικές θεωρήσεις του Jacques Derrida, ρίχνουν φως στα κρυμμένα σύμβολα που αποκωδικοποιούνται μέσα από τους στίχους του ποιητικού έργου του Καρυωτάκη και παράλληλα βρίσκουν έδαφος οι θεωρίες αυτών, στη βιοθεωρία του ποιητή. Κατά τη διάρκεια της ζωής του αλλά και μετά την αυτοκτονία του, στιγματίζεται ψυχικά και κοινωνικά και αυτό αποτυπώθηκε στη γραφή του και στο ύφος των ποιητικών του συλλογών. Από τον Πόνο του ανθρώπου και των πραγμάτων, ως τα Νηπενθή και την Ελεγεία και Σάτιρες, μεταπλάστηκε από ρομαντικός, σε νεοσυμβολιστής και ρεαλιστής με ένα μοναδικά δικό του τρόπο. Επηρέασε τη γενιά των ποιητών που ενστερνίστηκε την ίδια μελαγχολική τάση που ο ίδιος διαμόρφωσε σε υπαρξιακή καταγγελία. Τόσο ο αναγνώστης όσο και ο συγγραφέας της παρούσας μελέτης, είναι σα να κάνουν μια βουτιά στα θολά νερά της ψυχανάλυσης, φτάνοντας σε ορισμένα σημεία (στίχοι, στροφές), να αντικρίζουν το είδωλό τους σε ένα καθρέπτη που μέχρι πρότινος ήταν σκεπασμένος με πανί.","abstract_html":"Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται μια προσέγγιση του φαινομένου Κ.Γ. Καρυωτάκη, πρόσωπο κλειδί και χαρακτηριστικό εκπρόσωπο της μελαγχολίας στην τέχνη της ποίησης. Οι ιδιαίτερες συνθήκες κάτω από τις οποίες αλληλεπίδρασε με το περιβάλλον ο ποιητής, άλλοτε του έδωσαν έμπνευση να τις αξιοποιήσει δημιουργικά, γι’ αυτό και άφησε παρακαταθήκη τρεις ποιητικές συλλογές, κι άλλοτε τον ακινητοποίησαν και τον κατέστησαν ανίκανο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Η ψυχανάλυση του Sigmund Freud και της Julia Kristeva και οι φιλοσοφικές θεωρήσεις του Jacques Derrida, ρίχνουν φως στα κρυμμένα σύμβολα που αποκωδικοποιούνται μέσα από τους στίχους του ποιητικού έργου του Καρυωτάκη και παράλληλα βρίσκουν έδαφος οι θεωρίες αυτών, στη βιοθεωρία του ποιητή. Κατά τη διάρκεια της ζωής του αλλά και μετά την αυτοκτονία του, στιγματίζεται ψυχικά και κοινωνικά και αυτό αποτυπώθηκε στη γραφή του και στο ύφος των ποιητικών του συλλογών. Από τον Πόνο του ανθρώπου και των πραγμάτων, ως τα Νηπενθή και την Ελεγεία και Σάτιρες, μεταπλάστηκε από ρομαντικός, σε νεοσυμβολιστής και ρεαλιστής με ένα μοναδικά δικό του τρόπο. Επηρέασε τη γενιά των ποιητών που ενστερνίστηκε την ίδια μελαγχολική τάση που ο ίδιος διαμόρφωσε σε υπαρξιακή καταγγελία. Τόσο ο αναγνώστης όσο και ο συγγραφέας της παρούσας μελέτης, είναι σα να κάνουν μια βουτιά στα θολά νερά της ψυχανάλυσης, φτάνοντας σε ορισμένα σημεία (στίχοι, στροφές), να αντικρίζουν το είδωλό τους σε ένα καθρέπτη που μέχρι πρότινος ήταν σκεπασμένος με πανί.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουλουρίδη Ελένη","Koulouridi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:55Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389529"],"render_values":[{"text":"uoadl:3389529","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389529","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389529","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3389529","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουλουρίδη Ελένη","Koulouridi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389529"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται μια προσέγγιση του φαινομένου Κ.Γ. Καρυωτάκη, πρόσωπο κλειδί και χαρακτηριστικό εκπρόσωπο της μελαγχολίας στην τέχνη της ποίησης. Οι ιδιαίτερες συνθήκες κάτω από τις οποίες αλληλεπίδρασε με το περιβάλλον ο ποιητής, άλλοτε του έδωσαν έμπνευση να τις αξιοποιήσει δημιουργικά, γι’ αυτό και άφησε παρακαταθήκη τρεις ποιητικές συλλογές, κι άλλοτε τον ακινητοποίησαν και τον κατέστησαν ανίκανο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Η ψυχανάλυση του Sigmund Freud και της Julia Kristeva και οι φιλοσοφικές θεωρήσεις του Jacques Derrida, ρίχνουν φως στα κρυμμένα σύμβολα που αποκωδικοποιούνται μέσα από τους στίχους του ποιητικού έργου του Καρυωτάκη και παράλληλα βρίσκουν έδαφος οι θεωρίες αυτών, στη βιοθεωρία του ποιητή. Κατά τη διάρκεια της ζωής του αλλά και μετά την αυτοκτονία του, στιγματίζεται ψυχικά και κοινωνικά και αυτό αποτυπώθηκε στη γραφή του και στο ύφος των ποιητικών του συλλογών. Από τον Πόνο του ανθρώπου και των πραγμάτων, ως τα Νηπενθή και την Ελεγεία και Σάτιρες, μεταπλάστηκε από ρομαντικός, σε νεοσυμβολιστής και ρεαλιστής με ένα μοναδικά δικό του τρόπο. Επηρέασε τη γενιά των ποιητών που ενστερνίστηκε την ίδια μελαγχολική τάση που ο ίδιος διαμόρφωσε σε υπαρξιακή καταγγελία. Τόσο ο αναγνώστης όσο και ο συγγραφέας της παρούσας μελέτης, είναι σα να κάνουν μια βουτιά στα θολά νερά της ψυχανάλυσης, φτάνοντας σε ορισμένα σημεία (στίχοι, στροφές), να αντικρίζουν το είδωλό τους σε ένα καθρέπτη που μέχρι πρότινος ήταν σκεπασμένος με πανί.","In the present study, is an approach to reach the phenomenon of Karyotakis, the person- key and typical representative of melancholy in the art of poetry. The special conditions under which the poet interacted with the environment sometimes inspired him to use them creatively, which is why he left behind three poetry collections, and sometimes they immobilized him and made him unable to manage his emotions. The psychoanalysis of Sigmund Freud and Julia Kristeva and the philosophical considerations of Jacques Derrida shed light on the hidden symbols that Karyotakis has given in his poetic work as they find ground in the case of the poet. While his lifetime is passing by and after his suicide, he is mentally and socially stigmatized, and this has an affection in his writing and in the style of his poetry collections. From the poetic book the pain of the human and the things, to the Nepenthe and the Elegy and Satires, he transformed from a romantic, to a neo-symbolist, realist in a uniquely his own way. He persuaded his generation and the following one to embrace the motif of melancholy given in a way of social opposition. Afterwards, both the reader and the author of the present study, have the sense of diving into the blurred waters of psychoanalysis, reaching certain points (verses, stanzas), facing his reflection in a mirror that until then seems like hidden under a cloth."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το μοτίβο της μελαγχολίας και του πένθους στην ποίηση του Κ.Γ. Καρυωτάκη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουλουρίδη Ελένη","Koulouridi Eleni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται μια προσέγγιση του φαινομένου Κ.Γ. Καρυωτάκη, πρόσωπο κλειδί και χαρακτηριστικό εκπρόσωπο της μελαγχολίας στην τέχνη της ποίησης. Οι ιδιαίτερες συνθήκες κάτω από τις οποίες αλληλεπίδρασε με το περιβάλλον ο ποιητής, άλλοτε του έδωσαν έμπνευση να τις αξιοποιήσει δημιουργικά, γι’ αυτό και άφησε παρακαταθήκη τρεις ποιητικές συλλογές, κι άλλοτε τον ακινητοποίησαν και τον κατέστησαν ανίκανο να διαχειριστεί τα συναισθήματά του. Η ψυχανάλυση του Sigmund Freud και της Julia Kristeva και οι φιλοσοφικές θεωρήσεις του Jacques Derrida, ρίχνουν φως στα κρυμμένα σύμβολα που αποκωδικοποιούνται μέσα από τους στίχους του ποιητικού έργου του Καρυωτάκη και παράλληλα βρίσκουν έδαφος οι θεωρίες αυτών, στη βιοθεωρία του ποιητή. Κατά τη διάρκεια της ζωής του αλλά και μετά την αυτοκτονία του, στιγματίζεται ψυχικά και κοινωνικά και αυτό αποτυπώθηκε στη γραφή του και στο ύφος των ποιητικών του συλλογών. Από τον Πόνο του ανθρώπου και των πραγμάτων, ως τα Νηπενθή και την Ελεγεία και Σάτιρες, μεταπλάστηκε από ρομαντικός, σε νεοσυμβολιστής και ρεαλιστής με ένα μοναδικά δικό του τρόπο. Επηρέασε τη γενιά των ποιητών που ενστερνίστηκε την ίδια μελαγχολική τάση που ο ίδιος διαμόρφωσε σε υπαρξιακή καταγγελία. Τόσο ο αναγνώστης όσο και ο συγγραφέας της παρούσας μελέτης, είναι σα να κάνουν μια βουτιά στα θολά νερά της ψυχανάλυσης, φτάνοντας σε ορισμένα σημεία (στίχοι, στροφές), να αντικρίζουν το είδωλό τους σε ένα καθρέπτη που μέχρι πρότινος ήταν σκεπασμένος με πανί.","In the present study, is an approach to reach the phenomenon of Karyotakis, the person- key and typical representative of melancholy in the art of poetry. The special conditions under which the poet interacted with the environment sometimes inspired him to use them creatively, which is why he left behind three poetry collections, and sometimes they immobilized him and made him unable to manage his emotions. The psychoanalysis of Sigmund Freud and Julia Kristeva and the philosophical considerations of Jacques Derrida shed light on the hidden symbols that Karyotakis has given in his poetic work as they find ground in the case of the poet. While his lifetime is passing by and after his suicide, he is mentally and socially stigmatized, and this has an affection in his writing and in the style of his poetry collections. From the poetic book the pain of the human and the things, to the Nepenthe and the Elegy and Satires, he transformed from a romantic, to a neo-symbolist, realist in a uniquely his own way. He persuaded his generation and the following one to embrace the motif of melancholy given in a way of social opposition. Afterwards, both the reader and the author of the present study, have the sense of diving into the blurred waters of psychoanalysis, reaching certain points (verses, stanzas), facing his reflection in a mirror that until then seems like hidden under a cloth."],"dc:identifier":["uoadl:3389529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389529"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Το μοτίβο της μελαγχολίας και του πένθους στην ποίηση του Κ.Γ. Καρυωτάκη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:55Z"}