{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389667"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389667","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιομηχανική χρηματοδότηση και κλινικές μελέτες","abstract":"Η επιστημονική πρόοδος με οδηγό την βίο-ηθική και τις αρχές της καλείται να βελτιώσει την κοινωνική ζωή, κάτι που επιτυγχάνεται και μέσω των κλινικών μελετών. Συχνό φαινόμενο των κλινικών μελετών είναι η χρηματοδότηση τους από τη βιομηχανία και δη τη φαρμακοβιομηχανία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν και με ποιον τρόπο, υπό ποιες συνθήκες και από ποιους οι βιοηθικές αρχές σε χρηματοδοτούμενες κλινικές μελέτες από τη βιομηχανία παραμελούνται καθώς και εάν οι κατευθυντήριες οδηγίες συγγραφής και δημοσίευσης παρεκκλίνουν σε πρακτικό επίπεδο. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δεκατρία ερευνητικά άρθρα έπειτα από αναζήτηση στο pub med και αξιολόγηση των ευρισκομένων έχοντας ως ομάδες συμμετεχόντων επιστημονικά- βίο-ηθικά περιοδικά, φαρμακευτικές εταιρείες, βίο-ιατρικούς συντάκτες και συγγραφείς, επαγγελματίες δημοσίευσης και κλινικές μελέτες. Χρησιμοποιήθηκε η ποιοτική κλίμακα αξιολόγησης ερευνών Newcastle-Ottawa και ο πίνακας Picos ως μεθοδολογικά εργαλεία για την κατανόηση και εύρεση βασικών σημείων κάθε μελέτης απορρέοντας τα παρακάτω αποτελέσματα: Το 62,5% των επιστημονικών περιοδικών είχε πολιτική συγγραφέα και υψηλότερο αντίκτυπο στην έρευνα σε σχέση με αυτά χωρίς πολιτική συγγραφέα, ενώ 19/30 των βίο-ηθικών περιοδικών δεν παρείχαν καμία καθοδήγηση συγγραφής. Οι φαρμακευτικές εταιρείες δεσμεύτηκαν: 91% για καταχώρηση όλων των δοκιμών , 96% για κοινοποίηση συνοπτικών αποτελεσμάτων,74% για διάθεση περιλήψεων προηγούμενων αποτελεσμάτων από δοκιμές, ενώ 26% είχαν πολιτικές δημοσίευσης χρονοδιαγραμμάτων για δοκιμές φαρμάκων χωρίς άδεια και χρήσεις εκτός ετικέτας. Οι συντάκτες επιστημονικών περιοδικών αισθάνθηκαν σοβαρότατη ανησυχία για την συχνή περιττή δημοσίευση και καθόλου βέβαιοι για το χειρισμό τους με τα δώρα συγγραφέα και το συγγραφέα ‹‹φάντασμα›› ενώ δεν πίστευαν ότι προέκυψαν 12/16 εξεταζόμενα ηθικά προβλήματα στα περιοδικά τους. Αντίστοιχα ιατρικοί συντάκτες δήλωσαν βελτίωση διαφάνειας 63,5% και αξιοπιστίας 53,2% λόγω αποκάλυψης του χορηγού δοκιμής καθώς και εγγραφής και δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της. Οι επαγγελματίες δημοσίευσης ανέφεραν: 91% ορθή πρακτική δημοσίευσης, 93% τήρηση καθοδήγησης, 46% επίσημο έλεγχο δημοσίευσης,≈60% δημοσίευση μελετών με αρνητικά ή ασαφή αποτελέσματα. Οι βίο-ιατρικοί συγγραφείς αντιλήφθηκαν 74% κάποιον που προστέθηκε χωρίς να συνεισφέρει ουσιαστικά,34% συγγραφέα ‹‹φάντασμα››, 29% τουλάχιστον μια φορά και τα δύο παραπάνω, εντούτοις 51% των συγγραφέων δεν έχει δεχτεί τυπική εκπαίδευση σε ηθικά ζητήματα δημοσίευσης και το 1/3 αυτών είναι μερικής γνώσης σε αυτά. Σε επίπεδο δοκιμών- στην ογκολογία υπήρξε υψηλός συσχετισμός μεταξύ των βασικών συγγραφέων και των οικονομικών δεσμών με τη βιομηχανία- σε άλλες κλινικές δοκιμές βρέθηκε υψηλός στατιστικός συνδετικός δείκτης μεταξύ βιομηχανικής χρηματοδότησης και φίλο-βιομηχανικού αποτελέσματος. Ως προς την εγγραφή οι μη καταγεγραμμένες εμφάνισαν περισσότερες πιθανότητες ευνοϊκών ευρημάτων από ότι οι καταγεγραμμένες 89% έναντι 64%. Ως προς τους κύριους ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς ήταν αρκετά συχνότεροι σε δοκιμές χρηματοδοτούμενες και συνεργαζόμενες με τη βιομηχανία, ενώ σε τυχαιοποιημένες δοκιμές υλοποιημένες από τη βιομηχανία βρέθηκε υψηλός επιπολασμός για συγγραφέα ‹‹φάντασμα››. Συνεπώς τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι η απουσία κατευθυντήριων οδηγιών στα βίο-ηθικά περιοδικά για τη συγγραφή που αξίζει σε συνδυασμό με την ετερογένεια των πολιτικών που ακολουθούν οι φαρμακευτικές εταιρίες στη διαφάνεια για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων δημιουργούν ένα ασαφές περιβάλλον για το βαθμό υλοποίησης των δεσμεύσεων τους. Επιπρόσθετα ο χρόνος καταγραφής των κλινικών μελετών μπορεί να οδηγήσει σε πιθανή μεροληψία υπέρ των αναδρομικών και μη καταγεγραμμένων. Οι ‹‹επίτιμοι›› συγγραφείς, οι συγγραφείς ‹‹φαντάσματα›› και οι ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς σε χρηματοδοτούμενες κλινικές δοκιμές λειτουργούν αθροιστικά ως αίτια για τη δημιουργία αναξιόπιστων αποτελεσμάτων παραγκωνίζοντας τις βίο-ηθικές αρχές της δικαιοσύνης ,της αυτονομίας και του ‹‹ου βλάπτειν››.","abstract_html":"Η επιστημονική πρόοδος με οδηγό την βίο-ηθική και τις αρχές της καλείται να βελτιώσει την κοινωνική ζωή, κάτι που επιτυγχάνεται και μέσω των κλινικών μελετών. Συχνό φαινόμενο των κλινικών μελετών είναι η χρηματοδότηση τους από τη βιομηχανία και δη τη φαρμακοβιομηχανία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν και με ποιον τρόπο, υπό ποιες συνθήκες και από ποιους οι βιοηθικές αρχές σε χρηματοδοτούμενες κλινικές μελέτες από τη βιομηχανία παραμελούνται καθώς και εάν οι κατευθυντήριες οδηγίες συγγραφής και δημοσίευσης παρεκκλίνουν σε πρακτικό επίπεδο. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δεκατρία ερευνητικά άρθρα έπειτα από αναζήτηση στο pub med και αξιολόγηση των ευρισκομένων έχοντας ως ομάδες συμμετεχόντων επιστημονικά- βίο-ηθικά περιοδικά, φαρμακευτικές εταιρείες, βίο-ιατρικούς συντάκτες και συγγραφείς, επαγγελματίες δημοσίευσης και κλινικές μελέτες. Χρησιμοποιήθηκε η ποιοτική κλίμακα αξιολόγησης ερευνών Newcastle-Ottawa και ο πίνακας Picos ως μεθοδολογικά εργαλεία για την κατανόηση και εύρεση βασικών σημείων κάθε μελέτης απορρέοντας τα παρακάτω αποτελέσματα: Το 62,5% των επιστημονικών περιοδικών είχε πολιτική συγγραφέα και υψηλότερο αντίκτυπο στην έρευνα σε σχέση με αυτά χωρίς πολιτική συγγραφέα, ενώ 19/30 των βίο-ηθικών περιοδικών δεν παρείχαν καμία καθοδήγηση συγγραφής. Οι φαρμακευτικές εταιρείες δεσμεύτηκαν: 91% για καταχώρηση όλων των δοκιμών , 96% για κοινοποίηση συνοπτικών αποτελεσμάτων,74% για διάθεση περιλήψεων προηγούμενων αποτελεσμάτων από δοκιμές, ενώ 26% είχαν πολιτικές δημοσίευσης χρονοδιαγραμμάτων για δοκιμές φαρμάκων χωρίς άδεια και χρήσεις εκτός ετικέτας. Οι συντάκτες επιστημονικών περιοδικών αισθάνθηκαν σοβαρότατη ανησυχία για την συχνή περιττή δημοσίευση και καθόλου βέβαιοι για το χειρισμό τους με τα δώρα συγγραφέα και το συγγραφέα ‹‹φάντασμα›› ενώ δεν πίστευαν ότι προέκυψαν 12/16 εξεταζόμενα ηθικά προβλήματα στα περιοδικά τους. Αντίστοιχα ιατρικοί συντάκτες δήλωσαν βελτίωση διαφάνειας 63,5% και αξιοπιστίας 53,2% λόγω αποκάλυψης του χορηγού δοκιμής καθώς και εγγραφής και δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της. Οι επαγγελματίες δημοσίευσης ανέφεραν: 91% ορθή πρακτική δημοσίευσης, 93% τήρηση καθοδήγησης, 46% επίσημο έλεγχο δημοσίευσης,≈60% δημοσίευση μελετών με αρνητικά ή ασαφή αποτελέσματα. Οι βίο-ιατρικοί συγγραφείς αντιλήφθηκαν 74% κάποιον που προστέθηκε χωρίς να συνεισφέρει ουσιαστικά,34% συγγραφέα ‹‹φάντασμα››, 29% τουλάχιστον μια φορά και τα δύο παραπάνω, εντούτοις 51% των συγγραφέων δεν έχει δεχτεί τυπική εκπαίδευση σε ηθικά ζητήματα δημοσίευσης και το 1/3 αυτών είναι μερικής γνώσης σε αυτά. Σε επίπεδο δοκιμών- στην ογκολογία υπήρξε υψηλός συσχετισμός μεταξύ των βασικών συγγραφέων και των οικονομικών δεσμών με τη βιομηχανία- σε άλλες κλινικές δοκιμές βρέθηκε υψηλός στατιστικός συνδετικός δείκτης μεταξύ βιομηχανικής χρηματοδότησης και φίλο-βιομηχανικού αποτελέσματος. Ως προς την εγγραφή οι μη καταγεγραμμένες εμφάνισαν περισσότερες πιθανότητες ευνοϊκών ευρημάτων από ότι οι καταγεγραμμένες 89% έναντι 64%. Ως προς τους κύριους ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς ήταν αρκετά συχνότεροι σε δοκιμές χρηματοδοτούμενες και συνεργαζόμενες με τη βιομηχανία, ενώ σε τυχαιοποιημένες δοκιμές υλοποιημένες από τη βιομηχανία βρέθηκε υψηλός επιπολασμός για συγγραφέα ‹‹φάντασμα››. Συνεπώς τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι η απουσία κατευθυντήριων οδηγιών στα βίο-ηθικά περιοδικά για τη συγγραφή που αξίζει σε συνδυασμό με την ετερογένεια των πολιτικών που ακολουθούν οι φαρμακευτικές εταιρίες στη διαφάνεια για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων δημιουργούν ένα ασαφές περιβάλλον για το βαθμό υλοποίησης των δεσμεύσεων τους. Επιπρόσθετα ο χρόνος καταγραφής των κλινικών μελετών μπορεί να οδηγήσει σε πιθανή μεροληψία υπέρ των αναδρομικών και μη καταγεγραμμένων. Οι ‹‹επίτιμοι›› συγγραφείς, οι συγγραφείς ‹‹φαντάσματα›› και οι ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς σε χρηματοδοτούμενες κλινικές δοκιμές λειτουργούν αθροιστικά ως αίτια για τη δημιουργία αναξιόπιστων αποτελεσμάτων παραγκωνίζοντας τις βίο-ηθικές αρχές της δικαιοσύνης ,της αυτονομίας και του ‹‹ου βλάπτειν››.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτινόπουλος Ιωάννης","Kotinopoulos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389667"],"render_values":[{"text":"uoadl:3389667","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389667","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389667","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3389667","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτινόπουλος Ιωάννης","Kotinopoulos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389667"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επιστημονική πρόοδος με οδηγό την βίο-ηθική και τις αρχές της καλείται να βελτιώσει την κοινωνική ζωή, κάτι που επιτυγχάνεται και μέσω των κλινικών μελετών. Συχνό φαινόμενο των κλινικών μελετών είναι η χρηματοδότηση τους από τη βιομηχανία και δη τη φαρμακοβιομηχανία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν και με ποιον τρόπο, υπό ποιες συνθήκες και από ποιους οι βιοηθικές αρχές σε χρηματοδοτούμενες κλινικές μελέτες από τη βιομηχανία παραμελούνται καθώς και εάν οι κατευθυντήριες οδηγίες συγγραφής και δημοσίευσης παρεκκλίνουν σε πρακτικό επίπεδο. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δεκατρία ερευνητικά άρθρα έπειτα από αναζήτηση στο pub med και αξιολόγηση των ευρισκομένων έχοντας ως ομάδες συμμετεχόντων επιστημονικά- βίο-ηθικά περιοδικά, φαρμακευτικές εταιρείες, βίο-ιατρικούς συντάκτες και συγγραφείς, επαγγελματίες δημοσίευσης και κλινικές μελέτες. Χρησιμοποιήθηκε η ποιοτική κλίμακα αξιολόγησης ερευνών Newcastle-Ottawa και ο πίνακας Picos ως μεθοδολογικά εργαλεία για την κατανόηση και εύρεση βασικών σημείων κάθε μελέτης απορρέοντας τα παρακάτω αποτελέσματα: Το 62,5% των επιστημονικών περιοδικών είχε πολιτική συγγραφέα και υψηλότερο αντίκτυπο στην έρευνα σε σχέση με αυτά χωρίς πολιτική συγγραφέα, ενώ 19/30 των βίο-ηθικών περιοδικών δεν παρείχαν καμία καθοδήγηση συγγραφής. Οι φαρμακευτικές εταιρείες δεσμεύτηκαν: 91% για καταχώρηση όλων των δοκιμών , 96% για κοινοποίηση συνοπτικών αποτελεσμάτων,74% για διάθεση περιλήψεων προηγούμενων αποτελεσμάτων από δοκιμές, ενώ 26% είχαν πολιτικές δημοσίευσης χρονοδιαγραμμάτων για δοκιμές φαρμάκων χωρίς άδεια και χρήσεις εκτός ετικέτας. Οι συντάκτες επιστημονικών περιοδικών αισθάνθηκαν σοβαρότατη ανησυχία για την συχνή περιττή δημοσίευση και καθόλου βέβαιοι για το χειρισμό τους με τα δώρα συγγραφέα και το συγγραφέα ‹‹φάντασμα›› ενώ δεν πίστευαν ότι προέκυψαν 12/16 εξεταζόμενα ηθικά προβλήματα στα περιοδικά τους. Αντίστοιχα ιατρικοί συντάκτες δήλωσαν βελτίωση διαφάνειας 63,5% και αξιοπιστίας 53,2% λόγω αποκάλυψης του χορηγού δοκιμής καθώς και εγγραφής και δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της. Οι επαγγελματίες δημοσίευσης ανέφεραν: 91% ορθή πρακτική δημοσίευσης, 93% τήρηση καθοδήγησης, 46% επίσημο έλεγχο δημοσίευσης,≈60% δημοσίευση μελετών με αρνητικά ή ασαφή αποτελέσματα. Οι βίο-ιατρικοί συγγραφείς αντιλήφθηκαν 74% κάποιον που προστέθηκε χωρίς να συνεισφέρει ουσιαστικά,34% συγγραφέα ‹‹φάντασμα››, 29% τουλάχιστον μια φορά και τα δύο παραπάνω, εντούτοις 51% των συγγραφέων δεν έχει δεχτεί τυπική εκπαίδευση σε ηθικά ζητήματα δημοσίευσης και το 1/3 αυτών είναι μερικής γνώσης σε αυτά. Σε επίπεδο δοκιμών- στην ογκολογία υπήρξε υψηλός συσχετισμός μεταξύ των βασικών συγγραφέων και των οικονομικών δεσμών με τη βιομηχανία- σε άλλες κλινικές δοκιμές βρέθηκε υψηλός στατιστικός συνδετικός δείκτης μεταξύ βιομηχανικής χρηματοδότησης και φίλο-βιομηχανικού αποτελέσματος. Ως προς την εγγραφή οι μη καταγεγραμμένες εμφάνισαν περισσότερες πιθανότητες ευνοϊκών ευρημάτων από ότι οι καταγεγραμμένες 89% έναντι 64%. Ως προς τους κύριους ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς ήταν αρκετά συχνότεροι σε δοκιμές χρηματοδοτούμενες και συνεργαζόμενες με τη βιομηχανία, ενώ σε τυχαιοποιημένες δοκιμές υλοποιημένες από τη βιομηχανία βρέθηκε υψηλός επιπολασμός για συγγραφέα ‹‹φάντασμα››. Συνεπώς τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι η απουσία κατευθυντήριων οδηγιών στα βίο-ηθικά περιοδικά για τη συγγραφή που αξίζει σε συνδυασμό με την ετερογένεια των πολιτικών που ακολουθούν οι φαρμακευτικές εταιρίες στη διαφάνεια για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων δημιουργούν ένα ασαφές περιβάλλον για το βαθμό υλοποίησης των δεσμεύσεων τους. Επιπρόσθετα ο χρόνος καταγραφής των κλινικών μελετών μπορεί να οδηγήσει σε πιθανή μεροληψία υπέρ των αναδρομικών και μη καταγεγραμμένων. Οι ‹‹επίτιμοι›› συγγραφείς, οι συγγραφείς ‹‹φαντάσματα›› και οι ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς σε χρηματοδοτούμενες κλινικές δοκιμές λειτουργούν αθροιστικά ως αίτια για τη δημιουργία αναξιόπιστων αποτελεσμάτων παραγκωνίζοντας τις βίο-ηθικές αρχές της δικαιοσύνης ,της αυτονομίας και του ‹‹ου βλάπτειν››.","Scientific progress guided by bioethics and its principles aims to improve societal well-being, often achieved through clinical studies. Clinical trials are frequently funded by the industry, especially pharmaceutical companies. The objective of this review is to investigate whether, under what conditions, and by whom, bioethical principles are neglected in industry-funded clinical trials, as well as whether the writing and publication guidelines deviate in practice. The review was based on thirteen research articles obtained through PubMed and evaluated considering the following participant groups: scientific-bioethical journals, pharmaceutical companies, bio-medical writers and authors, publication professionals, and clinical studies. The Newcastle-Ottawa qualitative research assessment scale and the PICO table were employed as methodological tools to identify key points in each study, yielding the following results: 62.5% of scientific journals had an authorship policy, which had a greater impact on research compared to those without such a policy, while 19 out of 30 bioethics journals did not provide any writing guidance. Pharmaceutical companies committed to various transparency measures, such as: registering all trials (91%), sharing summary results (96%), and providing access to trial results (74%). However, 26% had publication timeline policies for unapproved drug trials and off-label uses. Scientific editors expressed concern over frequent unnecessary publication and uncertainty regarding handling gift authorship and ghostwriting, while they did not believe that 12 out of the 16 examined ethical problems arose in their journals. Medical editors reported improved transparency (63.5%) and credibility (53.2%) due to disclosing trial sponsors and results registration and publication. Publishing professionals mentioned adherence to good publication practices (91%), following guidelines (93%), formal publication auditing (46%), and publishing studies with negative or inconclusive results (approximately 60%). Bio-medical authors acknowledged the presence of individuals added without substantial contribution (74%), ghost writers (34%), and both in at least one instance. Nevertheless, 51% of authors had not received formal training in publication ethics, and one-third of them had only partial knowledge. At a trial level, a high correlation existed between lead authors and financial ties to the industry in oncology, whereas in other clinical trials, there was a statistically significant association between industry funding and pro-industry outcomes. Unregistered trials had a higher likelihood of favorable findings compared to registered ones (89% vs. 64%). In terms of primary guest authors, they were significantly more frequent in industry-sponsored and industry-sponsored trials, while in industry-implemented randomized trials a high prevalence of ghost authors was found. Therefore, the conclusions drawn are that the absence of authorship guidelines in bio-ethical journals in combination with the heterogeneity of the policies followed by the pharmaceutical companies in the transparency of the extraction of the results create an unclear environment for the degree of implementation of their commitments. In addition, A the timing of clinical studies recording may lead to potential bias in favor of retrospective and unrecorded ones. \"Honorary\" authors, \"ghost\" authors, and \"guest\" authors in industry-funded clinical trials cumulatively contribute to unreliable results, undermining bioethical principles of justice, autonomy, and non maleficence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιομηχανική χρηματοδότηση και κλινικές μελέτες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτινόπουλος Ιωάννης","Kotinopoulos Ioannis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η επιστημονική πρόοδος με οδηγό την βίο-ηθική και τις αρχές της καλείται να βελτιώσει την κοινωνική ζωή, κάτι που επιτυγχάνεται και μέσω των κλινικών μελετών. Συχνό φαινόμενο των κλινικών μελετών είναι η χρηματοδότηση τους από τη βιομηχανία και δη τη φαρμακοβιομηχανία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να διερευνήσει εάν και με ποιον τρόπο, υπό ποιες συνθήκες και από ποιους οι βιοηθικές αρχές σε χρηματοδοτούμενες κλινικές μελέτες από τη βιομηχανία παραμελούνται καθώς και εάν οι κατευθυντήριες οδηγίες συγγραφής και δημοσίευσης παρεκκλίνουν σε πρακτικό επίπεδο. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δεκατρία ερευνητικά άρθρα έπειτα από αναζήτηση στο pub med και αξιολόγηση των ευρισκομένων έχοντας ως ομάδες συμμετεχόντων επιστημονικά- βίο-ηθικά περιοδικά, φαρμακευτικές εταιρείες, βίο-ιατρικούς συντάκτες και συγγραφείς, επαγγελματίες δημοσίευσης και κλινικές μελέτες. Χρησιμοποιήθηκε η ποιοτική κλίμακα αξιολόγησης ερευνών Newcastle-Ottawa και ο πίνακας Picos ως μεθοδολογικά εργαλεία για την κατανόηση και εύρεση βασικών σημείων κάθε μελέτης απορρέοντας τα παρακάτω αποτελέσματα: Το 62,5% των επιστημονικών περιοδικών είχε πολιτική συγγραφέα και υψηλότερο αντίκτυπο στην έρευνα σε σχέση με αυτά χωρίς πολιτική συγγραφέα, ενώ 19/30 των βίο-ηθικών περιοδικών δεν παρείχαν καμία καθοδήγηση συγγραφής. Οι φαρμακευτικές εταιρείες δεσμεύτηκαν: 91% για καταχώρηση όλων των δοκιμών , 96% για κοινοποίηση συνοπτικών αποτελεσμάτων,74% για διάθεση περιλήψεων προηγούμενων αποτελεσμάτων από δοκιμές, ενώ 26% είχαν πολιτικές δημοσίευσης χρονοδιαγραμμάτων για δοκιμές φαρμάκων χωρίς άδεια και χρήσεις εκτός ετικέτας. Οι συντάκτες επιστημονικών περιοδικών αισθάνθηκαν σοβαρότατη ανησυχία για την συχνή περιττή δημοσίευση και καθόλου βέβαιοι για το χειρισμό τους με τα δώρα συγγραφέα και το συγγραφέα ‹‹φάντασμα›› ενώ δεν πίστευαν ότι προέκυψαν 12/16 εξεταζόμενα ηθικά προβλήματα στα περιοδικά τους. Αντίστοιχα ιατρικοί συντάκτες δήλωσαν βελτίωση διαφάνειας 63,5% και αξιοπιστίας 53,2% λόγω αποκάλυψης του χορηγού δοκιμής καθώς και εγγραφής και δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της. Οι επαγγελματίες δημοσίευσης ανέφεραν: 91% ορθή πρακτική δημοσίευσης, 93% τήρηση καθοδήγησης, 46% επίσημο έλεγχο δημοσίευσης,≈60% δημοσίευση μελετών με αρνητικά ή ασαφή αποτελέσματα. Οι βίο-ιατρικοί συγγραφείς αντιλήφθηκαν 74% κάποιον που προστέθηκε χωρίς να συνεισφέρει ουσιαστικά,34% συγγραφέα ‹‹φάντασμα››, 29% τουλάχιστον μια φορά και τα δύο παραπάνω, εντούτοις 51% των συγγραφέων δεν έχει δεχτεί τυπική εκπαίδευση σε ηθικά ζητήματα δημοσίευσης και το 1/3 αυτών είναι μερικής γνώσης σε αυτά. Σε επίπεδο δοκιμών- στην ογκολογία υπήρξε υψηλός συσχετισμός μεταξύ των βασικών συγγραφέων και των οικονομικών δεσμών με τη βιομηχανία- σε άλλες κλινικές δοκιμές βρέθηκε υψηλός στατιστικός συνδετικός δείκτης μεταξύ βιομηχανικής χρηματοδότησης και φίλο-βιομηχανικού αποτελέσματος. Ως προς την εγγραφή οι μη καταγεγραμμένες εμφάνισαν περισσότερες πιθανότητες ευνοϊκών ευρημάτων από ότι οι καταγεγραμμένες 89% έναντι 64%. Ως προς τους κύριους ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς ήταν αρκετά συχνότεροι σε δοκιμές χρηματοδοτούμενες και συνεργαζόμενες με τη βιομηχανία, ενώ σε τυχαιοποιημένες δοκιμές υλοποιημένες από τη βιομηχανία βρέθηκε υψηλός επιπολασμός για συγγραφέα ‹‹φάντασμα››. Συνεπώς τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι η απουσία κατευθυντήριων οδηγιών στα βίο-ηθικά περιοδικά για τη συγγραφή που αξίζει σε συνδυασμό με την ετερογένεια των πολιτικών που ακολουθούν οι φαρμακευτικές εταιρίες στη διαφάνεια για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων δημιουργούν ένα ασαφές περιβάλλον για το βαθμό υλοποίησης των δεσμεύσεων τους. Επιπρόσθετα ο χρόνος καταγραφής των κλινικών μελετών μπορεί να οδηγήσει σε πιθανή μεροληψία υπέρ των αναδρομικών και μη καταγεγραμμένων. Οι ‹‹επίτιμοι›› συγγραφείς, οι συγγραφείς ‹‹φαντάσματα›› και οι ‹‹επισκέπτες›› συγγραφείς σε χρηματοδοτούμενες κλινικές δοκιμές λειτουργούν αθροιστικά ως αίτια για τη δημιουργία αναξιόπιστων αποτελεσμάτων παραγκωνίζοντας τις βίο-ηθικές αρχές της δικαιοσύνης ,της αυτονομίας και του ‹‹ου βλάπτειν››.","Scientific progress guided by bioethics and its principles aims to improve societal well-being, often achieved through clinical studies. Clinical trials are frequently funded by the industry, especially pharmaceutical companies. The objective of this review is to investigate whether, under what conditions, and by whom, bioethical principles are neglected in industry-funded clinical trials, as well as whether the writing and publication guidelines deviate in practice. The review was based on thirteen research articles obtained through PubMed and evaluated considering the following participant groups: scientific-bioethical journals, pharmaceutical companies, bio-medical writers and authors, publication professionals, and clinical studies. The Newcastle-Ottawa qualitative research assessment scale and the PICO table were employed as methodological tools to identify key points in each study, yielding the following results: 62.5% of scientific journals had an authorship policy, which had a greater impact on research compared to those without such a policy, while 19 out of 30 bioethics journals did not provide any writing guidance. Pharmaceutical companies committed to various transparency measures, such as: registering all trials (91%), sharing summary results (96%), and providing access to trial results (74%). However, 26% had publication timeline policies for unapproved drug trials and off-label uses. Scientific editors expressed concern over frequent unnecessary publication and uncertainty regarding handling gift authorship and ghostwriting, while they did not believe that 12 out of the 16 examined ethical problems arose in their journals. Medical editors reported improved transparency (63.5%) and credibility (53.2%) due to disclosing trial sponsors and results registration and publication. Publishing professionals mentioned adherence to good publication practices (91%), following guidelines (93%), formal publication auditing (46%), and publishing studies with negative or inconclusive results (approximately 60%). Bio-medical authors acknowledged the presence of individuals added without substantial contribution (74%), ghost writers (34%), and both in at least one instance. Nevertheless, 51% of authors had not received formal training in publication ethics, and one-third of them had only partial knowledge. At a trial level, a high correlation existed between lead authors and financial ties to the industry in oncology, whereas in other clinical trials, there was a statistically significant association between industry funding and pro-industry outcomes. Unregistered trials had a higher likelihood of favorable findings compared to registered ones (89% vs. 64%). In terms of primary guest authors, they were significantly more frequent in industry-sponsored and industry-sponsored trials, while in industry-implemented randomized trials a high prevalence of ghost authors was found. Therefore, the conclusions drawn are that the absence of authorship guidelines in bio-ethical journals in combination with the heterogeneity of the policies followed by the pharmaceutical companies in the transparency of the extraction of the results create an unclear environment for the degree of implementation of their commitments. In addition, A the timing of clinical studies recording may lead to potential bias in favor of retrospective and unrecorded ones. \"Honorary\" authors, \"ghost\" authors, and \"guest\" authors in industry-funded clinical trials cumulatively contribute to unreliable results, undermining bioethical principles of justice, autonomy, and non maleficence."],"dc:identifier":["uoadl:3389667","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389667"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιομηχανική χρηματοδότηση και κλινικές μελέτες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:55Z"}