{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389796"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3389796","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση των ψυχοκοινωνικών χαρακτηριστικών των μητέρων και των παιδιών τους, πριν και μετά τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα ηλεκτρονικής υγείας για τη ρύθμιση του σωματικού βάρους των παιδιών","abstract":"Η παιδική παχυσαρκία, η οποία επιδεινώθηκε κατά την πανδημία COVID-19 με τον εγκλεισμό, αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, προκαλώντας ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις, τόσο στα παιδιά και τους εφήβους με αυξημένο βάρος, όσο και στις οικογένειές τους. Στην παρούσα εργασία, διερευνήθηκε μέσω ημι-δομημένης κλινικής συνέντευξης και ερωτηματολογίων (Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών του παιδιού-SDQ parental version, Ερωτηματολόγιο γονεϊκότητας για την μητέρα-PSDQ, Ερωτηματολόγιο Υγείας για την μητέρα-PHQ-9, Κλίμακα Στάσεων Διατροφής της μητέρας-EAT-26), εάν οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο σε ένα εντατικό ηλεκτρονικό πρόγραμμα (e-health) ρύθμισης βάρους παιδιών και εφήβων, συγκριτικά με οικογένειες για τις οποίες δεν προκύπτουν ιδιαίτερες ανησυχίες κατά την ψυχολογική αξιολόγηση. Επιπλέον, εάν η συμμετοχή στο πρόγραμμα προκαλεί επιπρόσθετες δυσκολίες στις οικογένειες των συμμετεχόντων και αν υπάρχουν συγκεκριμένοι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την επιτυχία ή την αποτυχία στη ρύθμιση του βάρους των παιδιών. Στη μελέτη συμμετείχαν 30 παιδιά με μέση ηλικία τα 10 έτη (40% αγόρια, 57% έφηβοι, με μέση τιμή BMI z-score=2.79) και οι μητέρες τους (μέση ηλικία 43,6 έτη, 96,7% Ελληνίδες). Επιτυχής ρύθμιση βάρους επιτεύχθηκε στο 70% των παιδιών (n=21), το 20% των παιδιών (n=6) αύξησε το BMI z-score του, ενώ το 10% των παιδιών (n=3) δεν ολοκλήρωσε τη μελέτη. Σύμφωνα με την κλινική συνέντευξη και το ερωτηματολόγιο SDQ, η συμμετοχή στο πρόγραμμα δεν οδήγησε σε επιπρόσθετες ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στις οικογένειες που συμμετείχαν. Επίσης οι μητέρες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες (π.χ. ανεργία, διαζύγιο, ψυχολογικές και οικογενειακές δυσκολίες), ανταποκρίθηκαν στον ίδιο βαθμό στο πρόγραμμα και επιτεύχθηκε θετική συσχέτιση της μείωσης της αυστηρότητας της μητέρας και της μείωσης του BMI z-score των παιδιών (Spearman’s rho=0.546, p=0.003). Κατά την κλινική συνέντευξη προέκυψαν ανησυχίες σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας για το σύνολο των παιδιών (n=6) των οποίων το BMI z-score αυξήθηκε, ενώ το ποσοστό των δυσκολιών που αναφέρθηκε στις οικογενειακές σχέσεις των υπόλοιπων παιδιών (n=21) των οποίων το BMI z-score παρέμεινε σταθερό ή μειώθηκε, ήταν 57%. Συμπερασματικά, παρά τις αντίξοες συνθήκες διεξαγωγής της μελέτης, λόγω της πανδημίας COVID-19, οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες που συμμετείχαν σε ένα εξ ’αποστάσεως πρόγραμμα ρύθμισης βάρους ανταποκρίθηκαν εξίσου καλά με τις οικογένειες για τις οποίες δεν προέκυψαν ανησυχίες κατά την ψυχολογική συνέντευξη. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι τα e-health προγράμματα είναι πολλά υποσχόμενα στον αγώνα για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας.","abstract_html":"Η παιδική παχυσαρκία, η οποία επιδεινώθηκε κατά την πανδημία COVID-19 με τον εγκλεισμό, αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, προκαλώντας ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις, τόσο στα παιδιά και τους εφήβους με αυξημένο βάρος, όσο και στις οικογένειές τους. Στην παρούσα εργασία, διερευνήθηκε μέσω ημι-δομημένης κλινικής συνέντευξης και ερωτηματολογίων (Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών του παιδιού-SDQ parental version, Ερωτηματολόγιο γονεϊκότητας για την μητέρα-PSDQ, Ερωτηματολόγιο Υγείας για την μητέρα-PHQ-9, Κλίμακα Στάσεων Διατροφής της μητέρας-EAT-26), εάν οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο σε ένα εντατικό ηλεκτρονικό πρόγραμμα (e-health) ρύθμισης βάρους παιδιών και εφήβων, συγκριτικά με οικογένειες για τις οποίες δεν προκύπτουν ιδιαίτερες ανησυχίες κατά την ψυχολογική αξιολόγηση. Επιπλέον, εάν η συμμετοχή στο πρόγραμμα προκαλεί επιπρόσθετες δυσκολίες στις οικογένειες των συμμετεχόντων και αν υπάρχουν συγκεκριμένοι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την επιτυχία ή την αποτυχία στη ρύθμιση του βάρους των παιδιών. Στη μελέτη συμμετείχαν 30 παιδιά με μέση ηλικία τα 10 έτη (40% αγόρια, 57% έφηβοι, με μέση τιμή BMI z-score=2.79) και οι μητέρες τους (μέση ηλικία 43,6 έτη, 96,7% Ελληνίδες). Επιτυχής ρύθμιση βάρους επιτεύχθηκε στο 70% των παιδιών (n=21), το 20% των παιδιών (n=6) αύξησε το BMI z-score του, ενώ το 10% των παιδιών (n=3) δεν ολοκλήρωσε τη μελέτη. Σύμφωνα με την κλινική συνέντευξη και το ερωτηματολόγιο SDQ, η συμμετοχή στο πρόγραμμα δεν οδήγησε σε επιπρόσθετες ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στις οικογένειες που συμμετείχαν. Επίσης οι μητέρες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες (π.χ. ανεργία, διαζύγιο, ψυχολογικές και οικογενειακές δυσκολίες), ανταποκρίθηκαν στον ίδιο βαθμό στο πρόγραμμα και επιτεύχθηκε θετική συσχέτιση της μείωσης της αυστηρότητας της μητέρας και της μείωσης του BMI z-score των παιδιών (Spearman’s rho=0.546, p=0.003). Κατά την κλινική συνέντευξη προέκυψαν ανησυχίες σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας για το σύνολο των παιδιών (n=6) των οποίων το BMI z-score αυξήθηκε, ενώ το ποσοστό των δυσκολιών που αναφέρθηκε στις οικογενειακές σχέσεις των υπόλοιπων παιδιών (n=21) των οποίων το BMI z-score παρέμεινε σταθερό ή μειώθηκε, ήταν 57%. Συμπερασματικά, παρά τις αντίξοες συνθήκες διεξαγωγής της μελέτης, λόγω της πανδημίας COVID-19, οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες που συμμετείχαν σε ένα εξ ’αποστάσεως πρόγραμμα ρύθμισης βάρους ανταποκρίθηκαν εξίσου καλά με τις οικογένειες για τις οποίες δεν προέκυψαν ανησυχίες κατά την ψυχολογική συνέντευξη. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι τα e-health προγράμματα είναι πολλά υποσχόμενα στον αγώνα για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μούρτου Λυδία","Mourtou Lydia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:27:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389796"],"render_values":[{"text":"uoadl:3389796","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389796","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389796","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3389796","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μούρτου Λυδία","Mourtou Lydia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3389796","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389796"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παιδική παχυσαρκία, η οποία επιδεινώθηκε κατά την πανδημία COVID-19 με τον εγκλεισμό, αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, προκαλώντας ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις, τόσο στα παιδιά και τους εφήβους με αυξημένο βάρος, όσο και στις οικογένειές τους. Στην παρούσα εργασία, διερευνήθηκε μέσω ημι-δομημένης κλινικής συνέντευξης και ερωτηματολογίων (Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών του παιδιού-SDQ parental version, Ερωτηματολόγιο γονεϊκότητας για την μητέρα-PSDQ, Ερωτηματολόγιο Υγείας για την μητέρα-PHQ-9, Κλίμακα Στάσεων Διατροφής της μητέρας-EAT-26), εάν οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο σε ένα εντατικό ηλεκτρονικό πρόγραμμα (e-health) ρύθμισης βάρους παιδιών και εφήβων, συγκριτικά με οικογένειες για τις οποίες δεν προκύπτουν ιδιαίτερες ανησυχίες κατά την ψυχολογική αξιολόγηση. Επιπλέον, εάν η συμμετοχή στο πρόγραμμα προκαλεί επιπρόσθετες δυσκολίες στις οικογένειες των συμμετεχόντων και αν υπάρχουν συγκεκριμένοι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την επιτυχία ή την αποτυχία στη ρύθμιση του βάρους των παιδιών. Στη μελέτη συμμετείχαν 30 παιδιά με μέση ηλικία τα 10 έτη (40% αγόρια, 57% έφηβοι, με μέση τιμή BMI z-score=2.79) και οι μητέρες τους (μέση ηλικία 43,6 έτη, 96,7% Ελληνίδες). Επιτυχής ρύθμιση βάρους επιτεύχθηκε στο 70% των παιδιών (n=21), το 20% των παιδιών (n=6) αύξησε το BMI z-score του, ενώ το 10% των παιδιών (n=3) δεν ολοκλήρωσε τη μελέτη. Σύμφωνα με την κλινική συνέντευξη και το ερωτηματολόγιο SDQ, η συμμετοχή στο πρόγραμμα δεν οδήγησε σε επιπρόσθετες ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στις οικογένειες που συμμετείχαν. Επίσης οι μητέρες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες (π.χ. ανεργία, διαζύγιο, ψυχολογικές και οικογενειακές δυσκολίες), ανταποκρίθηκαν στον ίδιο βαθμό στο πρόγραμμα και επιτεύχθηκε θετική συσχέτιση της μείωσης της αυστηρότητας της μητέρας και της μείωσης του BMI z-score των παιδιών (Spearman’s rho=0.546, p=0.003). Κατά την κλινική συνέντευξη προέκυψαν ανησυχίες σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας για το σύνολο των παιδιών (n=6) των οποίων το BMI z-score αυξήθηκε, ενώ το ποσοστό των δυσκολιών που αναφέρθηκε στις οικογενειακές σχέσεις των υπόλοιπων παιδιών (n=21) των οποίων το BMI z-score παρέμεινε σταθερό ή μειώθηκε, ήταν 57%. Συμπερασματικά, παρά τις αντίξοες συνθήκες διεξαγωγής της μελέτης, λόγω της πανδημίας COVID-19, οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες που συμμετείχαν σε ένα εξ ’αποστάσεως πρόγραμμα ρύθμισης βάρους ανταποκρίθηκαν εξίσου καλά με τις οικογένειες για τις οποίες δεν προέκυψαν ανησυχίες κατά την ψυχολογική συνέντευξη. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι τα e-health προγράμματα είναι πολλά υποσχόμενα στον αγώνα για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας.","Childhood obesity, which was exacerbated during the COVID-19 pandemic, represents a significant global public health concern, leading to psychosocial consequences for both overweight and obese children, as well as adolescents and their families. The study aimed to investigate whether families facing psychosocial challenges responded similarly to an e-health weight management program, compared to families without such concerns, based on the outcomes of the psychological assessment. The investigation utilized semi-structured clinical interviews and questionnaires, including the Strengths and Difficulties Questionnaire-SDQ parental version, the Parenting Styles and Dimensions Questionnaire-PSDQ, the Patient Health Questionnaire-PHQ 9, and the Eating Attitudes Test-EAT 26. Additionally, the study sought to explore whether program participation led to additional difficulties for the families of the participants and identify specific psychosocial factors related to successful or unsuccessful weight regulation in children. The study involved 30 children with an average age of 10 years (40% boys, 57% teenagers, with an average BMI z-score=2.79) and their mothers (average age 43.6 years, 96.7% Greek). According to the clinical interview and the SDQ questionnaire, participation in the program did not lead to additional psychosocial difficulties for the families. Furthermore, mothers with psychosocial difficulties, such as unemployment, divorce, psychological, and family difficulties, responded to the program to the same degree as those without such challenges. A positive correlation was found between the reduction of maternal strictness and the reduction of children's BMI z-score (Spearman's rho = 0.546, p = 0.003). During the clinical interview, concerns about relationships between family members emerged for all children (n = 6) whose BMI z-score increased, while 57% of the remaining children (n = 21) whose BMI z-score remained stable or decreased reported difficulties in family relationships. In conclusion, despite the adverse conditions of the study due to the COVID-19 pandemic, families with psychosocial difficulties who participated in a remote weight management program responded as well as families without concerns raised during the psychological interview. This finding reinforces the view that e-health programs are promising in the fight against childhood obesity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση των ψυχοκοινωνικών χαρακτηριστικών των μητέρων και των παιδιών τους, πριν και μετά τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα ηλεκτρονικής υγείας για τη ρύθμιση του σωματικού βάρους των παιδιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μούρτου Λυδία","Mourtou Lydia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παιδική παχυσαρκία, η οποία επιδεινώθηκε κατά την πανδημία COVID-19 με τον εγκλεισμό, αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, προκαλώντας ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις, τόσο στα παιδιά και τους εφήβους με αυξημένο βάρος, όσο και στις οικογένειές τους. Στην παρούσα εργασία, διερευνήθηκε μέσω ημι-δομημένης κλινικής συνέντευξης και ερωτηματολογίων (Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών του παιδιού-SDQ parental version, Ερωτηματολόγιο γονεϊκότητας για την μητέρα-PSDQ, Ερωτηματολόγιο Υγείας για την μητέρα-PHQ-9, Κλίμακα Στάσεων Διατροφής της μητέρας-EAT-26), εάν οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο σε ένα εντατικό ηλεκτρονικό πρόγραμμα (e-health) ρύθμισης βάρους παιδιών και εφήβων, συγκριτικά με οικογένειες για τις οποίες δεν προκύπτουν ιδιαίτερες ανησυχίες κατά την ψυχολογική αξιολόγηση. Επιπλέον, εάν η συμμετοχή στο πρόγραμμα προκαλεί επιπρόσθετες δυσκολίες στις οικογένειες των συμμετεχόντων και αν υπάρχουν συγκεκριμένοι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την επιτυχία ή την αποτυχία στη ρύθμιση του βάρους των παιδιών. Στη μελέτη συμμετείχαν 30 παιδιά με μέση ηλικία τα 10 έτη (40% αγόρια, 57% έφηβοι, με μέση τιμή BMI z-score=2.79) και οι μητέρες τους (μέση ηλικία 43,6 έτη, 96,7% Ελληνίδες). Επιτυχής ρύθμιση βάρους επιτεύχθηκε στο 70% των παιδιών (n=21), το 20% των παιδιών (n=6) αύξησε το BMI z-score του, ενώ το 10% των παιδιών (n=3) δεν ολοκλήρωσε τη μελέτη. Σύμφωνα με την κλινική συνέντευξη και το ερωτηματολόγιο SDQ, η συμμετοχή στο πρόγραμμα δεν οδήγησε σε επιπρόσθετες ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στις οικογένειες που συμμετείχαν. Επίσης οι μητέρες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες (π.χ. ανεργία, διαζύγιο, ψυχολογικές και οικογενειακές δυσκολίες), ανταποκρίθηκαν στον ίδιο βαθμό στο πρόγραμμα και επιτεύχθηκε θετική συσχέτιση της μείωσης της αυστηρότητας της μητέρας και της μείωσης του BMI z-score των παιδιών (Spearman’s rho=0.546, p=0.003). Κατά την κλινική συνέντευξη προέκυψαν ανησυχίες σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας για το σύνολο των παιδιών (n=6) των οποίων το BMI z-score αυξήθηκε, ενώ το ποσοστό των δυσκολιών που αναφέρθηκε στις οικογενειακές σχέσεις των υπόλοιπων παιδιών (n=21) των οποίων το BMI z-score παρέμεινε σταθερό ή μειώθηκε, ήταν 57%. Συμπερασματικά, παρά τις αντίξοες συνθήκες διεξαγωγής της μελέτης, λόγω της πανδημίας COVID-19, οι οικογένειες με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες που συμμετείχαν σε ένα εξ ’αποστάσεως πρόγραμμα ρύθμισης βάρους ανταποκρίθηκαν εξίσου καλά με τις οικογένειες για τις οποίες δεν προέκυψαν ανησυχίες κατά την ψυχολογική συνέντευξη. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι τα e-health προγράμματα είναι πολλά υποσχόμενα στον αγώνα για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας.","Childhood obesity, which was exacerbated during the COVID-19 pandemic, represents a significant global public health concern, leading to psychosocial consequences for both overweight and obese children, as well as adolescents and their families. The study aimed to investigate whether families facing psychosocial challenges responded similarly to an e-health weight management program, compared to families without such concerns, based on the outcomes of the psychological assessment. The investigation utilized semi-structured clinical interviews and questionnaires, including the Strengths and Difficulties Questionnaire-SDQ parental version, the Parenting Styles and Dimensions Questionnaire-PSDQ, the Patient Health Questionnaire-PHQ 9, and the Eating Attitudes Test-EAT 26. Additionally, the study sought to explore whether program participation led to additional difficulties for the families of the participants and identify specific psychosocial factors related to successful or unsuccessful weight regulation in children. The study involved 30 children with an average age of 10 years (40% boys, 57% teenagers, with an average BMI z-score=2.79) and their mothers (average age 43.6 years, 96.7% Greek). According to the clinical interview and the SDQ questionnaire, participation in the program did not lead to additional psychosocial difficulties for the families. Furthermore, mothers with psychosocial difficulties, such as unemployment, divorce, psychological, and family difficulties, responded to the program to the same degree as those without such challenges. A positive correlation was found between the reduction of maternal strictness and the reduction of children's BMI z-score (Spearman's rho = 0.546, p = 0.003). During the clinical interview, concerns about relationships between family members emerged for all children (n = 6) whose BMI z-score increased, while 57% of the remaining children (n = 21) whose BMI z-score remained stable or decreased reported difficulties in family relationships. In conclusion, despite the adverse conditions of the study due to the COVID-19 pandemic, families with psychosocial difficulties who participated in a remote weight management program responded as well as families without concerns raised during the psychological interview. This finding reinforces the view that e-health programs are promising in the fight against childhood obesity."],"dc:identifier":["uoadl:3389796","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3389796"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση των ψυχοκοινωνικών χαρακτηριστικών των μητέρων και των παιδιών τους, πριν και μετά τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα ηλεκτρονικής υγείας για τη ρύθμιση του σωματικού βάρους των παιδιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:27:55Z"}