{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3390437"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3390437","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Threats and Vulnerability of Satellite Systems","abstract":"Το διάστημα έχει εξελιχθεί από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ως ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την ισορροπία δυνάμεων σε όλο τον κόσμο. Συγκεκριμένα, η μετάβαση από έναν σχετικά σταθερό διπολικό κόσμο σε έναν πολυπολικό κόσμο που χαρακτηρίζεται από αστάθεια είχε ως αποτέλεσμα όλο και περισσότερα κράτη να αναζητούν ανεξαρτησία στον διαστημικό τομέα και να αναπτύσσουν τα δικά τους εθνικά διαστημικά προγράμματα. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 μετέτρεψε τις Ηνωμένες Πολιτείες τόσο σε παγκόσμια υπερδύναμη όσο και σε βασικό ρυθμιστή σχέσεων και συμφερόντων σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Το ίδιο συνέβη και στο διάστημα, με τις ΗΠΑ να αναπτύσσουν κάθε τύπο δορυφόρου τόσο εμπορικά όσο και στρατιωτικά, κατέχοντας σχεδόν το 68% του συνολικού αριθμού δορυφόρων, γεγονός που μπορεί να τους προσφέρει σημαντικό έλεγχο του διαστήματος. Η ηγεμονία των ΗΠΑ στο διάστημα έχει δημιουργήσει για τις υπόλοιπες υπερδυνάμεις του κόσμου, όπως η Ρωσία και η Κίνα, ένα δίλημμα ασφαλείας που προκαλείται από μια πιο μειονεκτική θέση ισχύος έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών στο διάστημα. Έτσι, τα κράτη αυτά, στην προσπάθειά τους να το αντιμετωπίσουν, και δεδομένου ότι οι ΗΠΑ βασίζουν σημαντικά τις στρατιωτικές τους δυνατότητες σε διαστημικά μέσα και επειδή δεν έχουν ακόμη παρόμοια παρουσία με τις ΗΠΑ στο διάστημα, επιλέγουν να θεωρούν τους αμερικανικούς δορυφόρους ως πιθανούς στρατιωτικούς στόχους. Έτσι, προκειμένου να μειώσουν τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ, αναζητούν μεθόδους για να απενεργοποιήσουν ή να καταστρέψουν τους δορυφόρους τους. Η τακτική αυτή επανέφερε στο προσκήνιο την αόρατη πλευρά του διαστήματος, η οποία χαρακτηρίζεται από τον όρο «Ασφάλεια στο Διάστημα». Πιο συγκεκριμένα, οι αντιδορυφορικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν από τη Ρωσία, την Κίνα, τις ΗΠΑ και την Ινδία, σε συνδυασμό με την επίσημη διεθνή αναγνώριση του διαστήματος ως πεδίου στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλάζουν την ισορροπία δυνάμεων στη διεθνή σκακιέρα και δίνουν στο διάστημα σημαντικό ρόλο στις συνολικές επιχειρησιακές δομές των κρατών. Ταυτόχρονα, ο συνεχώς αυξανόμενος ανταγωνισμός γύρω από τα αντιδορυφορικά όπλα και τις διαστημικές τεχνολογίες εγείρει έντονα ερωτήματα σχετικά με μια πιθανή μελλοντική σύγκρουση υπερδυνάμεων στο διάστημα, με έπαθλο την παγκόσμια κυριαρχία. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στη συνολική παρουσίαση της Ασφάλειας στο Διάστημα. Η ασφάλεια στο διάστημα περιλαμβάνει αντιδορυφορικά όπλα, διαστημικό καιρό και διαστημικά σκουπίδια. Αυτή είναι μια πτυχή της έννοιας της Διαστημικής Ασφάλειας και είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος τόσο για την ακαδημαϊκή όσο και για τη στρατιωτική κοινότητα. Η άλλη σχετίζεται με την παραδοσιακή μορφή της, την Ασφάλεια από το Διάστημα, την υποστήριξη που παρέχεται στη Γη με δορυφορικά μέσα. Τέλος, αναφέρεται η σημασία του Διαστήματος στις μελλοντικές μελέτες και στη Στρατηγική Διερεύνηση Προοπτικών.","abstract_html":"Το διάστημα έχει εξελιχθεί από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ως ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την ισορροπία δυνάμεων σε όλο τον κόσμο. Συγκεκριμένα, η μετάβαση από έναν σχετικά σταθερό διπολικό κόσμο σε έναν πολυπολικό κόσμο που χαρακτηρίζεται από αστάθεια είχε ως αποτέλεσμα όλο και περισσότερα κράτη να αναζητούν ανεξαρτησία στον διαστημικό τομέα και να αναπτύσσουν τα δικά τους εθνικά διαστημικά προγράμματα. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 μετέτρεψε τις Ηνωμένες Πολιτείες τόσο σε παγκόσμια υπερδύναμη όσο και σε βασικό ρυθμιστή σχέσεων και συμφερόντων σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Το ίδιο συνέβη και στο διάστημα, με τις ΗΠΑ να αναπτύσσουν κάθε τύπο δορυφόρου τόσο εμπορικά όσο και στρατιωτικά, κατέχοντας σχεδόν το 68% του συνολικού αριθμού δορυφόρων, γεγονός που μπορεί να τους προσφέρει σημαντικό έλεγχο του διαστήματος. Η ηγεμονία των ΗΠΑ στο διάστημα έχει δημιουργήσει για τις υπόλοιπες υπερδυνάμεις του κόσμου, όπως η Ρωσία και η Κίνα, ένα δίλημμα ασφαλείας που προκαλείται από μια πιο μειονεκτική θέση ισχύος έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών στο διάστημα. Έτσι, τα κράτη αυτά, στην προσπάθειά τους να το αντιμετωπίσουν, και δεδομένου ότι οι ΗΠΑ βασίζουν σημαντικά τις στρατιωτικές τους δυνατότητες σε διαστημικά μέσα και επειδή δεν έχουν ακόμη παρόμοια παρουσία με τις ΗΠΑ στο διάστημα, επιλέγουν να θεωρούν τους αμερικανικούς δορυφόρους ως πιθανούς στρατιωτικούς στόχους. Έτσι, προκειμένου να μειώσουν τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ, αναζητούν μεθόδους για να απενεργοποιήσουν ή να καταστρέψουν τους δορυφόρους τους. Η τακτική αυτή επανέφερε στο προσκήνιο την αόρατη πλευρά του διαστήματος, η οποία χαρακτηρίζεται από τον όρο «Ασφάλεια στο Διάστημα». Πιο συγκεκριμένα, οι αντιδορυφορικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν από τη Ρωσία, την Κίνα, τις ΗΠΑ και την Ινδία, σε συνδυασμό με την επίσημη διεθνή αναγνώριση του διαστήματος ως πεδίου στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλάζουν την ισορροπία δυνάμεων στη διεθνή σκακιέρα και δίνουν στο διάστημα σημαντικό ρόλο στις συνολικές επιχειρησιακές δομές των κρατών. Ταυτόχρονα, ο συνεχώς αυξανόμενος ανταγωνισμός γύρω από τα αντιδορυφορικά όπλα και τις διαστημικές τεχνολογίες εγείρει έντονα ερωτήματα σχετικά με μια πιθανή μελλοντική σύγκρουση υπερδυνάμεων στο διάστημα, με έπαθλο την παγκόσμια κυριαρχία. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στη συνολική παρουσίαση της Ασφάλειας στο Διάστημα. Η ασφάλεια στο διάστημα περιλαμβάνει αντιδορυφορικά όπλα, διαστημικό καιρό και διαστημικά σκουπίδια. Αυτή είναι μια πτυχή της έννοιας της Διαστημικής Ασφάλειας και είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος τόσο για την ακαδημαϊκή όσο και για τη στρατιωτική κοινότητα. Η άλλη σχετίζεται με την παραδοσιακή μορφή της, την Ασφάλεια από το Διάστημα, την υποστήριξη που παρέχεται στη Γη με δορυφορικά μέσα. Τέλος, αναφέρεται η σημασία του Διαστήματος στις μελλοντικές μελέτες και στη Στρατηγική Διερεύνηση Προοπτικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαστεργίου Συμεών","Papastergiou Symeon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:19Z","subjects":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3390437"],"render_values":[{"text":"uoadl:3390437","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3390437","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3390437","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3390437","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαστεργίου Συμεών","Papastergiou Symeon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3390437","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3390437"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το διάστημα έχει εξελιχθεί από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ως ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την ισορροπία δυνάμεων σε όλο τον κόσμο. Συγκεκριμένα, η μετάβαση από έναν σχετικά σταθερό διπολικό κόσμο σε έναν πολυπολικό κόσμο που χαρακτηρίζεται από αστάθεια είχε ως αποτέλεσμα όλο και περισσότερα κράτη να αναζητούν ανεξαρτησία στον διαστημικό τομέα και να αναπτύσσουν τα δικά τους εθνικά διαστημικά προγράμματα. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 μετέτρεψε τις Ηνωμένες Πολιτείες τόσο σε παγκόσμια υπερδύναμη όσο και σε βασικό ρυθμιστή σχέσεων και συμφερόντων σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Το ίδιο συνέβη και στο διάστημα, με τις ΗΠΑ να αναπτύσσουν κάθε τύπο δορυφόρου τόσο εμπορικά όσο και στρατιωτικά, κατέχοντας σχεδόν το 68% του συνολικού αριθμού δορυφόρων, γεγονός που μπορεί να τους προσφέρει σημαντικό έλεγχο του διαστήματος. Η ηγεμονία των ΗΠΑ στο διάστημα έχει δημιουργήσει για τις υπόλοιπες υπερδυνάμεις του κόσμου, όπως η Ρωσία και η Κίνα, ένα δίλημμα ασφαλείας που προκαλείται από μια πιο μειονεκτική θέση ισχύος έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών στο διάστημα. Έτσι, τα κράτη αυτά, στην προσπάθειά τους να το αντιμετωπίσουν, και δεδομένου ότι οι ΗΠΑ βασίζουν σημαντικά τις στρατιωτικές τους δυνατότητες σε διαστημικά μέσα και επειδή δεν έχουν ακόμη παρόμοια παρουσία με τις ΗΠΑ στο διάστημα, επιλέγουν να θεωρούν τους αμερικανικούς δορυφόρους ως πιθανούς στρατιωτικούς στόχους. Έτσι, προκειμένου να μειώσουν τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ, αναζητούν μεθόδους για να απενεργοποιήσουν ή να καταστρέψουν τους δορυφόρους τους. Η τακτική αυτή επανέφερε στο προσκήνιο την αόρατη πλευρά του διαστήματος, η οποία χαρακτηρίζεται από τον όρο «Ασφάλεια στο Διάστημα». Πιο συγκεκριμένα, οι αντιδορυφορικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν από τη Ρωσία, την Κίνα, τις ΗΠΑ και την Ινδία, σε συνδυασμό με την επίσημη διεθνή αναγνώριση του διαστήματος ως πεδίου στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλάζουν την ισορροπία δυνάμεων στη διεθνή σκακιέρα και δίνουν στο διάστημα σημαντικό ρόλο στις συνολικές επιχειρησιακές δομές των κρατών. Ταυτόχρονα, ο συνεχώς αυξανόμενος ανταγωνισμός γύρω από τα αντιδορυφορικά όπλα και τις διαστημικές τεχνολογίες εγείρει έντονα ερωτήματα σχετικά με μια πιθανή μελλοντική σύγκρουση υπερδυνάμεων στο διάστημα, με έπαθλο την παγκόσμια κυριαρχία. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στη συνολική παρουσίαση της Ασφάλειας στο Διάστημα. Η ασφάλεια στο διάστημα περιλαμβάνει αντιδορυφορικά όπλα, διαστημικό καιρό και διαστημικά σκουπίδια. Αυτή είναι μια πτυχή της έννοιας της Διαστημικής Ασφάλειας και είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος τόσο για την ακαδημαϊκή όσο και για τη στρατιωτική κοινότητα. Η άλλη σχετίζεται με την παραδοσιακή μορφή της, την Ασφάλεια από το Διάστημα, την υποστήριξη που παρέχεται στη Γη με δορυφορικά μέσα. Τέλος, αναφέρεται η σημασία του Διαστήματος στις μελλοντικές μελέτες και στη Στρατηγική Διερεύνηση Προοπτικών.","Since the end of the Cold War, space has emerged as a key determinant of global power dynamics. The shift from a relatively stable bipolar world to an unstable multipolar one has led to an increasing number of states seeking autonomy in the space sector and developing their own national space programs. The dissolution of the Soviet Union in 1991 positioned the United States as both a global superpower and a primary arbiter of relations and interests worldwide. This dominance extended to space, with the U.S. developing a variety of satellites for both commercial and military purposes, accounting for nearly 68% of the total satellite count, thereby gaining significant control over space. The U.S. hegemony in space has created a security dilemma for other superpowers like Russia and China, who find themselves in a less advantageous position in space compared to the U.S. To counter this, these states, recognizing the U.S.'s heavy reliance on space assets, have started to view American satellites as potential military targets. Their aim is to reduce U.S. military power by finding ways to disable or destroy these satellites.This strategy has brought the less visible aspect of space, termed ‘Security in Space’, into focus. The anti-satellite tests conducted by Russia, China, the U.S., and India, coupled with the official international recognition of space as a theater of military operations, have altered the balance of power on the global stage and underscored the critical role of space in states’ operational structures. The escalating competition around anti-satellite weapons and space technologies raises serious concerns about a potential future conflict in space for global dominance.This thesis provides a comprehensive overview of Security in Space, which encompasses anti-satellite weapons, space weather, and space debris. This is one facet of the concept of Space Security, a relatively new term for both academic and military communities. The other facet pertains to its traditional form, Security from Space, which refers to the support provided to Earth through satellite means.Lastly, the thesis highlights the significance of Space in future studies and Strategic Foresight."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Threats and Vulnerability of Satellite Systems"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαστεργίου Συμεών","Papastergiou Symeon"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το διάστημα έχει εξελιχθεί από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ως ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την ισορροπία δυνάμεων σε όλο τον κόσμο. Συγκεκριμένα, η μετάβαση από έναν σχετικά σταθερό διπολικό κόσμο σε έναν πολυπολικό κόσμο που χαρακτηρίζεται από αστάθεια είχε ως αποτέλεσμα όλο και περισσότερα κράτη να αναζητούν ανεξαρτησία στον διαστημικό τομέα και να αναπτύσσουν τα δικά τους εθνικά διαστημικά προγράμματα. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 μετέτρεψε τις Ηνωμένες Πολιτείες τόσο σε παγκόσμια υπερδύναμη όσο και σε βασικό ρυθμιστή σχέσεων και συμφερόντων σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Το ίδιο συνέβη και στο διάστημα, με τις ΗΠΑ να αναπτύσσουν κάθε τύπο δορυφόρου τόσο εμπορικά όσο και στρατιωτικά, κατέχοντας σχεδόν το 68% του συνολικού αριθμού δορυφόρων, γεγονός που μπορεί να τους προσφέρει σημαντικό έλεγχο του διαστήματος. Η ηγεμονία των ΗΠΑ στο διάστημα έχει δημιουργήσει για τις υπόλοιπες υπερδυνάμεις του κόσμου, όπως η Ρωσία και η Κίνα, ένα δίλημμα ασφαλείας που προκαλείται από μια πιο μειονεκτική θέση ισχύος έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών στο διάστημα. Έτσι, τα κράτη αυτά, στην προσπάθειά τους να το αντιμετωπίσουν, και δεδομένου ότι οι ΗΠΑ βασίζουν σημαντικά τις στρατιωτικές τους δυνατότητες σε διαστημικά μέσα και επειδή δεν έχουν ακόμη παρόμοια παρουσία με τις ΗΠΑ στο διάστημα, επιλέγουν να θεωρούν τους αμερικανικούς δορυφόρους ως πιθανούς στρατιωτικούς στόχους. Έτσι, προκειμένου να μειώσουν τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ, αναζητούν μεθόδους για να απενεργοποιήσουν ή να καταστρέψουν τους δορυφόρους τους. Η τακτική αυτή επανέφερε στο προσκήνιο την αόρατη πλευρά του διαστήματος, η οποία χαρακτηρίζεται από τον όρο «Ασφάλεια στο Διάστημα». Πιο συγκεκριμένα, οι αντιδορυφορικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν από τη Ρωσία, την Κίνα, τις ΗΠΑ και την Ινδία, σε συνδυασμό με την επίσημη διεθνή αναγνώριση του διαστήματος ως πεδίου στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλάζουν την ισορροπία δυνάμεων στη διεθνή σκακιέρα και δίνουν στο διάστημα σημαντικό ρόλο στις συνολικές επιχειρησιακές δομές των κρατών. Ταυτόχρονα, ο συνεχώς αυξανόμενος ανταγωνισμός γύρω από τα αντιδορυφορικά όπλα και τις διαστημικές τεχνολογίες εγείρει έντονα ερωτήματα σχετικά με μια πιθανή μελλοντική σύγκρουση υπερδυνάμεων στο διάστημα, με έπαθλο την παγκόσμια κυριαρχία. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στη συνολική παρουσίαση της Ασφάλειας στο Διάστημα. Η ασφάλεια στο διάστημα περιλαμβάνει αντιδορυφορικά όπλα, διαστημικό καιρό και διαστημικά σκουπίδια. Αυτή είναι μια πτυχή της έννοιας της Διαστημικής Ασφάλειας και είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος τόσο για την ακαδημαϊκή όσο και για τη στρατιωτική κοινότητα. Η άλλη σχετίζεται με την παραδοσιακή μορφή της, την Ασφάλεια από το Διάστημα, την υποστήριξη που παρέχεται στη Γη με δορυφορικά μέσα. Τέλος, αναφέρεται η σημασία του Διαστήματος στις μελλοντικές μελέτες και στη Στρατηγική Διερεύνηση Προοπτικών.","Since the end of the Cold War, space has emerged as a key determinant of global power dynamics. The shift from a relatively stable bipolar world to an unstable multipolar one has led to an increasing number of states seeking autonomy in the space sector and developing their own national space programs. The dissolution of the Soviet Union in 1991 positioned the United States as both a global superpower and a primary arbiter of relations and interests worldwide. This dominance extended to space, with the U.S. developing a variety of satellites for both commercial and military purposes, accounting for nearly 68% of the total satellite count, thereby gaining significant control over space. The U.S. hegemony in space has created a security dilemma for other superpowers like Russia and China, who find themselves in a less advantageous position in space compared to the U.S. To counter this, these states, recognizing the U.S.'s heavy reliance on space assets, have started to view American satellites as potential military targets. Their aim is to reduce U.S. military power by finding ways to disable or destroy these satellites.This strategy has brought the less visible aspect of space, termed ‘Security in Space’, into focus. The anti-satellite tests conducted by Russia, China, the U.S., and India, coupled with the official international recognition of space as a theater of military operations, have altered the balance of power on the global stage and underscored the critical role of space in states’ operational structures. The escalating competition around anti-satellite weapons and space technologies raises serious concerns about a potential future conflict in space for global dominance.This thesis provides a comprehensive overview of Security in Space, which encompasses anti-satellite weapons, space weather, and space debris. This is one facet of the concept of Space Security, a relatively new term for both academic and military communities. The other facet pertains to its traditional form, Security from Space, which refers to the support provided to Earth through satellite means.Lastly, the thesis highlights the significance of Space in future studies and Strategic Foresight."],"dc:identifier":["uoadl:3390437","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3390437"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Τεχνολογία – Πληροφορική","Technology - Computer science"],"dc:title":["Threats and Vulnerability of Satellite Systems"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:19Z"}