{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετική - κλινική ετερογένεια συνδρόμου Usher, σύνδρομο Usher1B και σύγχρονες θεραπείες","abstract":"Εισαγωγή Το σύνδρομο Usher παρουσιάζει τρείς τύπους και η κλινική εικόνα περιλαμβάνει νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια και προβλήματα στην αιθουσαία λειτουργία του ωτός με ξεχωριστή διαβάθμιση και περίοδο έναρξης για κάθε τύπο. Ο τύπος Usher1 χαρακτηρίζεται ως ο πιο βαρύς. Το σύνδρομο Usher είναι γενετικά και κλινικά ετερογενές καθώς μέχρι στιγμής τουλάχιστον δέκα γονίδια εμπλέκονται προκαλώντας παθολογικούς φαινότυπους με τη λίστα των γονιδίων να αυξάνεται και να προστίθενται νέα τροποποιητικά Usher σχετιζόμενα γονίδια. Το γονίδιο ΜΥΟ7Α, υπεύθυνο για το σύνδρομο Usher1B και για το 21% του συνδρόμου Usher γενικά, με κυριότερες τις παραλλαγές αλλαγής πλαισίου ανάγνωσης , τις παρανοηματικές παραλλαγές, τις μη νοηματικές παραλλαγές και τις παραλλαγές που επηρεάζουν το μάτισμα, κωδικοποιεί μια μη συμβατική πρωτεΐνη, τη μυοσίνη 7 α. Η μυοσίνη 7α έχει ως κύριο ρόλο τη μεταφορά μελανοσώματων και φαγοσωμάτων στον αμφιβληστροειδή και τη μετάδοση του ακουστικού σήματος από τα τριχωτά κύτταρα του έσω ωτός στα νευρικά κύτταρα. Οι ποικίλες παραλλαγές που έχουν ταυτοποιηθεί στο γονίδιο ΜΥΟ7Α όσο και στα υπόλοιπα Usher σχετιζόμενα γονίδια, έχουν ως αποτέλεσμα να παράγονται ελλιπείς ή ανεπαρκείς ως προς τη λειτουργία πρωτεΐνες. Καθώς το δίκτυο συνεργασίας των πρωτεϊνών σε κύτταρα των αισθητηρίων οργάνων είναι σύνθετο προκειμένου να επιτευχθεί η εξειδικευμένη λειτουργία τους, η κλινική ετερογένεια του συνδρόμου αυξάνεται. Σκοπός Η μελέτη των γενετικών παραλλαγών του συνδρόμου σε διάφορους πληθυσμούς , η προσπάθεια κατανόησης τους σε μοριακό επίπεδο, η ανάδειξη των πιο συχνών παθογόνων παραλλαγών, η γενετική συμβουλευτική καθώς και οι προοπτικές που ανοίγονται για κυτταρική όσο και γονιδιακή θεραπεία, με κυριότερη πρόκληση να αποτελεί η σύνθετη ίαση του συνδρόμου. Αποτελέσματα Η αναμφισβήτητη γενετική και κλινική ετερογένεια του συνδρόμου που απορρέει από τις γενετικές παραλλαγές κάθε ατόμου που συμβάλλουν στη δημιουργία του εκάστοτε φαινοτύπου δυσκολεύει την εύρεση μαζικής θεραπείας. Η πρόκληση για εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας για το σύνδρομο Usher συνεχίζει να είναι μεγάλη και δύσκολη.","abstract_html":"Εισαγωγή Το σύνδρομο Usher παρουσιάζει τρείς τύπους και η κλινική εικόνα περιλαμβάνει νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια και προβλήματα στην αιθουσαία λειτουργία του ωτός με ξεχωριστή διαβάθμιση και περίοδο έναρξης για κάθε τύπο. Ο τύπος Usher1 χαρακτηρίζεται ως ο πιο βαρύς. Το σύνδρομο Usher είναι γενετικά και κλινικά ετερογενές καθώς μέχρι στιγμής τουλάχιστον δέκα γονίδια εμπλέκονται προκαλώντας παθολογικούς φαινότυπους με τη λίστα των γονιδίων να αυξάνεται και να προστίθενται νέα τροποποιητικά Usher σχετιζόμενα γονίδια. Το γονίδιο ΜΥΟ7Α, υπεύθυνο για το σύνδρομο Usher1B και για το 21% του συνδρόμου Usher γενικά, με κυριότερες τις παραλλαγές αλλαγής πλαισίου ανάγνωσης , τις παρανοηματικές παραλλαγές, τις μη νοηματικές παραλλαγές και τις παραλλαγές που επηρεάζουν το μάτισμα, κωδικοποιεί μια μη συμβατική πρωτεΐνη, τη μυοσίνη 7 α. Η μυοσίνη 7α έχει ως κύριο ρόλο τη μεταφορά μελανοσώματων και φαγοσωμάτων στον αμφιβληστροειδή και τη μετάδοση του ακουστικού σήματος από τα τριχωτά κύτταρα του έσω ωτός στα νευρικά κύτταρα. Οι ποικίλες παραλλαγές που έχουν ταυτοποιηθεί στο γονίδιο ΜΥΟ7Α όσο και στα υπόλοιπα Usher σχετιζόμενα γονίδια, έχουν ως αποτέλεσμα να παράγονται ελλιπείς ή ανεπαρκείς ως προς τη λειτουργία πρωτεΐνες. Καθώς το δίκτυο συνεργασίας των πρωτεϊνών σε κύτταρα των αισθητηρίων οργάνων είναι σύνθετο προκειμένου να επιτευχθεί η εξειδικευμένη λειτουργία τους, η κλινική ετερογένεια του συνδρόμου αυξάνεται. Σκοπός Η μελέτη των γενετικών παραλλαγών του συνδρόμου σε διάφορους πληθυσμούς , η προσπάθεια κατανόησης τους σε μοριακό επίπεδο, η ανάδειξη των πιο συχνών παθογόνων παραλλαγών, η γενετική συμβουλευτική καθώς και οι προοπτικές που ανοίγονται για κυτταρική όσο και γονιδιακή θεραπεία, με κυριότερη πρόκληση να αποτελεί η σύνθετη ίαση του συνδρόμου. Αποτελέσματα Η αναμφισβήτητη γενετική και κλινική ετερογένεια του συνδρόμου που απορρέει από τις γενετικές παραλλαγές κάθε ατόμου που συμβάλλουν στη δημιουργία του εκάστοτε φαινοτύπου δυσκολεύει την εύρεση μαζικής θεραπείας. Η πρόκληση για εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας για το σύνδρομο Usher συνεχίζει να είναι μεγάλη και δύσκολη.","abstract_has_math":false,"creators":["Χοτρούδη Αναστασία","Chotroudi Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391023"],"render_values":[{"text":"uoadl:3391023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3391023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χοτρούδη Αναστασία","Chotroudi Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Το σύνδρομο Usher παρουσιάζει τρείς τύπους και η κλινική εικόνα περιλαμβάνει νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια και προβλήματα στην αιθουσαία λειτουργία του ωτός με ξεχωριστή διαβάθμιση και περίοδο έναρξης για κάθε τύπο. Ο τύπος Usher1 χαρακτηρίζεται ως ο πιο βαρύς. Το σύνδρομο Usher είναι γενετικά και κλινικά ετερογενές καθώς μέχρι στιγμής τουλάχιστον δέκα γονίδια εμπλέκονται προκαλώντας παθολογικούς φαινότυπους με τη λίστα των γονιδίων να αυξάνεται και να προστίθενται νέα τροποποιητικά Usher σχετιζόμενα γονίδια. Το γονίδιο ΜΥΟ7Α, υπεύθυνο για το σύνδρομο Usher1B και για το 21% του συνδρόμου Usher γενικά, με κυριότερες τις παραλλαγές αλλαγής πλαισίου ανάγνωσης , τις παρανοηματικές παραλλαγές, τις μη νοηματικές παραλλαγές και τις παραλλαγές που επηρεάζουν το μάτισμα, κωδικοποιεί μια μη συμβατική πρωτεΐνη, τη μυοσίνη 7 α. Η μυοσίνη 7α έχει ως κύριο ρόλο τη μεταφορά μελανοσώματων και φαγοσωμάτων στον αμφιβληστροειδή και τη μετάδοση του ακουστικού σήματος από τα τριχωτά κύτταρα του έσω ωτός στα νευρικά κύτταρα. Οι ποικίλες παραλλαγές που έχουν ταυτοποιηθεί στο γονίδιο ΜΥΟ7Α όσο και στα υπόλοιπα Usher σχετιζόμενα γονίδια, έχουν ως αποτέλεσμα να παράγονται ελλιπείς ή ανεπαρκείς ως προς τη λειτουργία πρωτεΐνες. Καθώς το δίκτυο συνεργασίας των πρωτεϊνών σε κύτταρα των αισθητηρίων οργάνων είναι σύνθετο προκειμένου να επιτευχθεί η εξειδικευμένη λειτουργία τους, η κλινική ετερογένεια του συνδρόμου αυξάνεται. Σκοπός Η μελέτη των γενετικών παραλλαγών του συνδρόμου σε διάφορους πληθυσμούς , η προσπάθεια κατανόησης τους σε μοριακό επίπεδο, η ανάδειξη των πιο συχνών παθογόνων παραλλαγών, η γενετική συμβουλευτική καθώς και οι προοπτικές που ανοίγονται για κυτταρική όσο και γονιδιακή θεραπεία, με κυριότερη πρόκληση να αποτελεί η σύνθετη ίαση του συνδρόμου. Αποτελέσματα Η αναμφισβήτητη γενετική και κλινική ετερογένεια του συνδρόμου που απορρέει από τις γενετικές παραλλαγές κάθε ατόμου που συμβάλλουν στη δημιουργία του εκάστοτε φαινοτύπου δυσκολεύει την εύρεση μαζικής θεραπείας. Η πρόκληση για εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας για το σύνδρομο Usher συνεχίζει να είναι μεγάλη και δύσκολη.","Introduction There are three types of Usher Syndrome each of which draws a different clinical picture with a combination of sensorineural hearing loss and retinitis pigmentosa where vestibular dysfunction may be present or not. Symptoms for each type may differ to severity and age of onset, as different genes count for variable dysfunctions, resulting to genetic and clinical heterogeneity. There are at least ten genes associated with Usher syndrome, pointing its genetic heterogeneity, while other modifying and Usher like genes tend to join the group. Usher proteins cooperate in differentiated cells allowing specific functions. Many and different pathogenic gene variants count for protein malfunctions that manifest a clinical type. Usher 1B is the most severe type of Usher syndrome. MYO7A gene answers for 21% of Usher syndrome, encoding an unconventional myosin model, myosin 7 α. Due to genetic variants such as frameshift variants, missense variants, nonsense variants and splicing variants, myosin 7 α appears with a deficit at melanosome and phagosome transport into retina. Protein myosin 7 α is also present at inner hair cells supporting the transduction of hearing signal to cochlear nerve. Purpose Το study the most common gene variants accounting for Usher syndrome into different populations, as well as to understand how genetic variants to Usher genes apply for clinical types of Usher syndrome. Το offer genetic counseling and present if there are studies for a specific and suitable therapy. Finding a successful therapeutic combination for Usher syndrome still remains a challenge. Results Usher Syndrome is undeniably genetically and clinically heterogeneous depending on separate gene variants among both different and same population, therefore it becomes extremely difficult to create a massive and effective therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετική - κλινική ετερογένεια συνδρόμου Usher, σύνδρομο Usher1B και σύγχρονες θεραπείες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χοτρούδη Αναστασία","Chotroudi Anastasia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή Το σύνδρομο Usher παρουσιάζει τρείς τύπους και η κλινική εικόνα περιλαμβάνει νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια και προβλήματα στην αιθουσαία λειτουργία του ωτός με ξεχωριστή διαβάθμιση και περίοδο έναρξης για κάθε τύπο. Ο τύπος Usher1 χαρακτηρίζεται ως ο πιο βαρύς. Το σύνδρομο Usher είναι γενετικά και κλινικά ετερογενές καθώς μέχρι στιγμής τουλάχιστον δέκα γονίδια εμπλέκονται προκαλώντας παθολογικούς φαινότυπους με τη λίστα των γονιδίων να αυξάνεται και να προστίθενται νέα τροποποιητικά Usher σχετιζόμενα γονίδια. Το γονίδιο ΜΥΟ7Α, υπεύθυνο για το σύνδρομο Usher1B και για το 21% του συνδρόμου Usher γενικά, με κυριότερες τις παραλλαγές αλλαγής πλαισίου ανάγνωσης , τις παρανοηματικές παραλλαγές, τις μη νοηματικές παραλλαγές και τις παραλλαγές που επηρεάζουν το μάτισμα, κωδικοποιεί μια μη συμβατική πρωτεΐνη, τη μυοσίνη 7 α. Η μυοσίνη 7α έχει ως κύριο ρόλο τη μεταφορά μελανοσώματων και φαγοσωμάτων στον αμφιβληστροειδή και τη μετάδοση του ακουστικού σήματος από τα τριχωτά κύτταρα του έσω ωτός στα νευρικά κύτταρα. Οι ποικίλες παραλλαγές που έχουν ταυτοποιηθεί στο γονίδιο ΜΥΟ7Α όσο και στα υπόλοιπα Usher σχετιζόμενα γονίδια, έχουν ως αποτέλεσμα να παράγονται ελλιπείς ή ανεπαρκείς ως προς τη λειτουργία πρωτεΐνες. Καθώς το δίκτυο συνεργασίας των πρωτεϊνών σε κύτταρα των αισθητηρίων οργάνων είναι σύνθετο προκειμένου να επιτευχθεί η εξειδικευμένη λειτουργία τους, η κλινική ετερογένεια του συνδρόμου αυξάνεται. Σκοπός Η μελέτη των γενετικών παραλλαγών του συνδρόμου σε διάφορους πληθυσμούς , η προσπάθεια κατανόησης τους σε μοριακό επίπεδο, η ανάδειξη των πιο συχνών παθογόνων παραλλαγών, η γενετική συμβουλευτική καθώς και οι προοπτικές που ανοίγονται για κυτταρική όσο και γονιδιακή θεραπεία, με κυριότερη πρόκληση να αποτελεί η σύνθετη ίαση του συνδρόμου. Αποτελέσματα Η αναμφισβήτητη γενετική και κλινική ετερογένεια του συνδρόμου που απορρέει από τις γενετικές παραλλαγές κάθε ατόμου που συμβάλλουν στη δημιουργία του εκάστοτε φαινοτύπου δυσκολεύει την εύρεση μαζικής θεραπείας. Η πρόκληση για εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας για το σύνδρομο Usher συνεχίζει να είναι μεγάλη και δύσκολη.","Introduction There are three types of Usher Syndrome each of which draws a different clinical picture with a combination of sensorineural hearing loss and retinitis pigmentosa where vestibular dysfunction may be present or not. Symptoms for each type may differ to severity and age of onset, as different genes count for variable dysfunctions, resulting to genetic and clinical heterogeneity. There are at least ten genes associated with Usher syndrome, pointing its genetic heterogeneity, while other modifying and Usher like genes tend to join the group. Usher proteins cooperate in differentiated cells allowing specific functions. Many and different pathogenic gene variants count for protein malfunctions that manifest a clinical type. Usher 1B is the most severe type of Usher syndrome. MYO7A gene answers for 21% of Usher syndrome, encoding an unconventional myosin model, myosin 7 α. Due to genetic variants such as frameshift variants, missense variants, nonsense variants and splicing variants, myosin 7 α appears with a deficit at melanosome and phagosome transport into retina. Protein myosin 7 α is also present at inner hair cells supporting the transduction of hearing signal to cochlear nerve. Purpose Το study the most common gene variants accounting for Usher syndrome into different populations, as well as to understand how genetic variants to Usher genes apply for clinical types of Usher syndrome. Το offer genetic counseling and present if there are studies for a specific and suitable therapy. Finding a successful therapeutic combination for Usher syndrome still remains a challenge. Results Usher Syndrome is undeniably genetically and clinically heterogeneous depending on separate gene variants among both different and same population, therefore it becomes extremely difficult to create a massive and effective therapy."],"dc:identifier":["uoadl:3391023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391023"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γενετική - κλινική ετερογένεια συνδρόμου Usher, σύνδρομο Usher1B και σύγχρονες θεραπείες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:21Z"}