{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391185"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391185","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη ψυχολογικών παραγόντων σε άτομα με αιμοσφαιρινοπάθειες","abstract":"Εισαγωγή: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν μία ομάδα νόσων που είναι ευρέως διαδεδομένες και προκαλούν πολλά και σημαντικά προβλήματα στους ασθενείς με πιθανές ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις. Μία από τις σημαντικότερες επιπτώσεις που έχουν οι τρείς σημαντικότερες αιμοσφαιρινοπάθειες (δηλαδή η μεσογειακή αναιμία, η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία) είναι ότι απαιτούν τακτικές μεταγγίσεις αίματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ασθενών-μαρτύρων ήταν να διερευνήσει την ευεξία καθώς και άλλους σημαντικούς ψυχολογικούς παράγοντες των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή, δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία σε σύγκριση με ομάδα υγιών μαρτύρων κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας COVID-19. Μέθοδος: Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ήταν 146 άτομα. Από αυτούς οι 80 είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα ασθενών) και οι 66 δεν είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα μαρτύρων). Χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) για να εκτιμηθεί το άγχος και η κατάθλιψη, η Mental Health Continuum - Short Form για την εκτίμηση της ψυχικής ευεξίας, η Κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg για τη μέτρηση της αυτοεκτίμησης, η Κλίμακα Μοναξιάς UCLA για την εκτίμηση της μοναξιάς και η Σύντομη Κλίμακα Ψυχικής Ανθεκτικότητας BRS για την ψυχική ανθεκτικότητα καθώς και το λήμμα 9 από το Ερωτηματολόγιο υγείας ασθενούς (PHQ9) για να αξιολογηθεί ο αυτοκτονικός ιδεασμός. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το αίσθημα μοναξιάς, το άγχος, την κατάθλιψη και την ψυχική ευεξία από την ομάδα μαρτύρων που δεν νοσούν από αιμοσφαιρινοπάθειες. Όσον αφορά την ψυχική ανθεκτικότητα, οι ασθενείς παρουσιάζουν κατά μέσο όρο χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τους μάρτυρες. Διαφορά εντοπίστηκε και μεταξύ αυτών που νόσησαν από COVID-19 και αυτών που δεν νόσησαν με τους δεύτερους να εμφανίζουν μεγαλύτερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης και μικρότερα επίπεδα ψυχικής ευεξίας. Παρομοίως και οι μάρτυρες που δεν νόσησαν από COVID-19 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους και μοναξιάς από αυτούς που νόσησαν. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά άγχους, κατάθλιψης και μοναξιάς, ούτε μικρότερα ποσοστά ψυχικής ευεξίας από την ομάδα μαρτύρων. Στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ ασθενών-μαρτύρων προέκυψε όμως ως προς την ψυχική ανθεκτικότητα. Η ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών ήταν χαμηλότερη από αυτή του γενικού πληθυσμού. Απαιτούνται επιπλέον έρευνες που θα μελετούν τους ψυχολογικούς παράγοντες των ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες ομαδοποιημένα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν μία ομάδα νόσων που είναι ευρέως διαδεδομένες και προκαλούν πολλά και σημαντικά προβλήματα στους ασθενείς με πιθανές ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις. Μία από τις σημαντικότερες επιπτώσεις που έχουν οι τρείς σημαντικότερες αιμοσφαιρινοπάθειες (δηλαδή η μεσογειακή αναιμία, η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία) είναι ότι απαιτούν τακτικές μεταγγίσεις αίματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ασθενών-μαρτύρων ήταν να διερευνήσει την ευεξία καθώς και άλλους σημαντικούς ψυχολογικούς παράγοντες των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή, δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία σε σύγκριση με ομάδα υγιών μαρτύρων κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας COVID-19. Μέθοδος: Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ήταν 146 άτομα. Από αυτούς οι 80 είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα ασθενών) και οι 66 δεν είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα μαρτύρων). Χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) για να εκτιμηθεί το άγχος και η κατάθλιψη, η Mental Health Continuum - Short Form για την εκτίμηση της ψυχικής ευεξίας, η Κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg για τη μέτρηση της αυτοεκτίμησης, η Κλίμακα Μοναξιάς UCLA για την εκτίμηση της μοναξιάς και η Σύντομη Κλίμακα Ψυχικής Ανθεκτικότητας BRS για την ψυχική ανθεκτικότητα καθώς και το λήμμα 9 από το Ερωτηματολόγιο υγείας ασθενούς (PHQ9) για να αξιολογηθεί ο αυτοκτονικός ιδεασμός. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το αίσθημα μοναξιάς, το άγχος, την κατάθλιψη και την ψυχική ευεξία από την ομάδα μαρτύρων που δεν νοσούν από αιμοσφαιρινοπάθειες. Όσον αφορά την ψυχική ανθεκτικότητα, οι ασθενείς παρουσιάζουν κατά μέσο όρο χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τους μάρτυρες. Διαφορά εντοπίστηκε και μεταξύ αυτών που νόσησαν από COVID-19 και αυτών που δεν νόσησαν με τους δεύτερους να εμφανίζουν μεγαλύτερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης και μικρότερα επίπεδα ψυχικής ευεξίας. Παρομοίως και οι μάρτυρες που δεν νόσησαν από COVID-19 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους και μοναξιάς από αυτούς που νόσησαν. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά άγχους, κατάθλιψης και μοναξιάς, ούτε μικρότερα ποσοστά ψυχικής ευεξίας από την ομάδα μαρτύρων. Στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ ασθενών-μαρτύρων προέκυψε όμως ως προς την ψυχική ανθεκτικότητα. Η ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών ήταν χαμηλότερη από αυτή του γενικού πληθυσμού. Απαιτούνται επιπλέον έρευνες που θα μελετούν τους ψυχολογικούς παράγοντες των ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες ομαδοποιημένα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζωιτάκη Σοφία-Γεωργία","Zoitaki Sofia-Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391185"],"render_values":[{"text":"uoadl:3391185","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391185","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391185","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3391185","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζωιτάκη Σοφία-Γεωργία","Zoitaki Sofia-Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391185","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391185"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν μία ομάδα νόσων που είναι ευρέως διαδεδομένες και προκαλούν πολλά και σημαντικά προβλήματα στους ασθενείς με πιθανές ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις. Μία από τις σημαντικότερες επιπτώσεις που έχουν οι τρείς σημαντικότερες αιμοσφαιρινοπάθειες (δηλαδή η μεσογειακή αναιμία, η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία) είναι ότι απαιτούν τακτικές μεταγγίσεις αίματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ασθενών-μαρτύρων ήταν να διερευνήσει την ευεξία καθώς και άλλους σημαντικούς ψυχολογικούς παράγοντες των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή, δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία σε σύγκριση με ομάδα υγιών μαρτύρων κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας COVID-19. Μέθοδος: Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ήταν 146 άτομα. Από αυτούς οι 80 είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα ασθενών) και οι 66 δεν είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα μαρτύρων). Χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) για να εκτιμηθεί το άγχος και η κατάθλιψη, η Mental Health Continuum - Short Form για την εκτίμηση της ψυχικής ευεξίας, η Κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg για τη μέτρηση της αυτοεκτίμησης, η Κλίμακα Μοναξιάς UCLA για την εκτίμηση της μοναξιάς και η Σύντομη Κλίμακα Ψυχικής Ανθεκτικότητας BRS για την ψυχική ανθεκτικότητα καθώς και το λήμμα 9 από το Ερωτηματολόγιο υγείας ασθενούς (PHQ9) για να αξιολογηθεί ο αυτοκτονικός ιδεασμός. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το αίσθημα μοναξιάς, το άγχος, την κατάθλιψη και την ψυχική ευεξία από την ομάδα μαρτύρων που δεν νοσούν από αιμοσφαιρινοπάθειες. Όσον αφορά την ψυχική ανθεκτικότητα, οι ασθενείς παρουσιάζουν κατά μέσο όρο χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τους μάρτυρες. Διαφορά εντοπίστηκε και μεταξύ αυτών που νόσησαν από COVID-19 και αυτών που δεν νόσησαν με τους δεύτερους να εμφανίζουν μεγαλύτερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης και μικρότερα επίπεδα ψυχικής ευεξίας. Παρομοίως και οι μάρτυρες που δεν νόσησαν από COVID-19 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους και μοναξιάς από αυτούς που νόσησαν. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά άγχους, κατάθλιψης και μοναξιάς, ούτε μικρότερα ποσοστά ψυχικής ευεξίας από την ομάδα μαρτύρων. Στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ ασθενών-μαρτύρων προέκυψε όμως ως προς την ψυχική ανθεκτικότητα. Η ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών ήταν χαμηλότερη από αυτή του γενικού πληθυσμού. Απαιτούνται επιπλέον έρευνες που θα μελετούν τους ψυχολογικούς παράγοντες των ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες ομαδοποιημένα.","Introduction: Hemoglobinopathies are a group of diseases that are widespread and cause many and significant problems to patients with possible psychosocial implications. One of the most important effects of the three major haemoglobinopathies (i.e. thalassemia, sickle cell anemia and microsickle cell anemia) is that they require regular blood transfusions. Purpose: The purpose of the present case-control study was to investigate the well-being as well as other important psychological factors of subjects suffering from Mediterranean, sickle cell and microsickle cell anaemia compared to a healthy control group during the recent COVID-19 pandemic. Method: The total number of participants was 146 people. Of these, 80 had haemoglobinopathy (group of patients) and 66 had no haemoglobinopathy (control group). The Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) was used to assess anxiety and depression, the Mental Health Continuum - Short Form to assess mental well-being, the Rosenberg Self-Esteem Scale to measure self-esteem, the UCLA Loneliness Scale to estimate loneliness, and the BRS Mental Resilience Brief Scale on mental resilience as well as entry 9 of the Patient Health Questionnaire (PHQ9) to assess suicidal ideation. Results: The results of the study showed that patients with haemoglobinopathies did not have a statistically significant difference in loneliness, anxiety, depression and mental well-being from the control group who did not suffer from haemoglobinopathies. In terms of mental resilience, patients have on average lower levels than controls. A difference was also found between those who contracted COVID-19 and those who did not, with the latter showing greater levels of anxiety and depression and lower levels of mental well-being. Similarly, controls who did not get COVID-19 showed higher levels of anxiety and loneliness than those who did. Conclusions: Patients with haemoglobinopathies did not experience higher rates of anxiety, depression and loneliness, nor lower rates of mental well-being than the control group. A statistically significant difference between control patients, however, emerged in mental resilience. The mental resilience of patients was lower than that of the general population. Additional research is needed to study the psychological factors of patients with haemoglobinopathies grouped together."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη ψυχολογικών παραγόντων σε άτομα με αιμοσφαιρινοπάθειες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζωιτάκη Σοφία-Γεωργία","Zoitaki Sofia-Georgia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν μία ομάδα νόσων που είναι ευρέως διαδεδομένες και προκαλούν πολλά και σημαντικά προβλήματα στους ασθενείς με πιθανές ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις. Μία από τις σημαντικότερες επιπτώσεις που έχουν οι τρείς σημαντικότερες αιμοσφαιρινοπάθειες (δηλαδή η μεσογειακή αναιμία, η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία) είναι ότι απαιτούν τακτικές μεταγγίσεις αίματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ασθενών-μαρτύρων ήταν να διερευνήσει την ευεξία καθώς και άλλους σημαντικούς ψυχολογικούς παράγοντες των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή, δρεπανοκυτταρική και μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία σε σύγκριση με ομάδα υγιών μαρτύρων κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας COVID-19. Μέθοδος: Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ήταν 146 άτομα. Από αυτούς οι 80 είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα ασθενών) και οι 66 δεν είχαν κάποια αιμοσφαιρινοπάθεια (ομάδα μαρτύρων). Χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) για να εκτιμηθεί το άγχος και η κατάθλιψη, η Mental Health Continuum - Short Form για την εκτίμηση της ψυχικής ευεξίας, η Κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg για τη μέτρηση της αυτοεκτίμησης, η Κλίμακα Μοναξιάς UCLA για την εκτίμηση της μοναξιάς και η Σύντομη Κλίμακα Ψυχικής Ανθεκτικότητας BRS για την ψυχική ανθεκτικότητα καθώς και το λήμμα 9 από το Ερωτηματολόγιο υγείας ασθενούς (PHQ9) για να αξιολογηθεί ο αυτοκτονικός ιδεασμός. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το αίσθημα μοναξιάς, το άγχος, την κατάθλιψη και την ψυχική ευεξία από την ομάδα μαρτύρων που δεν νοσούν από αιμοσφαιρινοπάθειες. Όσον αφορά την ψυχική ανθεκτικότητα, οι ασθενείς παρουσιάζουν κατά μέσο όρο χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τους μάρτυρες. Διαφορά εντοπίστηκε και μεταξύ αυτών που νόσησαν από COVID-19 και αυτών που δεν νόσησαν με τους δεύτερους να εμφανίζουν μεγαλύτερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης και μικρότερα επίπεδα ψυχικής ευεξίας. Παρομοίως και οι μάρτυρες που δεν νόσησαν από COVID-19 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους και μοναξιάς από αυτούς που νόσησαν. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες δεν εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά άγχους, κατάθλιψης και μοναξιάς, ούτε μικρότερα ποσοστά ψυχικής ευεξίας από την ομάδα μαρτύρων. Στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ ασθενών-μαρτύρων προέκυψε όμως ως προς την ψυχική ανθεκτικότητα. Η ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών ήταν χαμηλότερη από αυτή του γενικού πληθυσμού. Απαιτούνται επιπλέον έρευνες που θα μελετούν τους ψυχολογικούς παράγοντες των ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες ομαδοποιημένα.","Introduction: Hemoglobinopathies are a group of diseases that are widespread and cause many and significant problems to patients with possible psychosocial implications. One of the most important effects of the three major haemoglobinopathies (i.e. thalassemia, sickle cell anemia and microsickle cell anemia) is that they require regular blood transfusions. Purpose: The purpose of the present case-control study was to investigate the well-being as well as other important psychological factors of subjects suffering from Mediterranean, sickle cell and microsickle cell anaemia compared to a healthy control group during the recent COVID-19 pandemic. Method: The total number of participants was 146 people. Of these, 80 had haemoglobinopathy (group of patients) and 66 had no haemoglobinopathy (control group). The Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS) was used to assess anxiety and depression, the Mental Health Continuum - Short Form to assess mental well-being, the Rosenberg Self-Esteem Scale to measure self-esteem, the UCLA Loneliness Scale to estimate loneliness, and the BRS Mental Resilience Brief Scale on mental resilience as well as entry 9 of the Patient Health Questionnaire (PHQ9) to assess suicidal ideation. Results: The results of the study showed that patients with haemoglobinopathies did not have a statistically significant difference in loneliness, anxiety, depression and mental well-being from the control group who did not suffer from haemoglobinopathies. In terms of mental resilience, patients have on average lower levels than controls. A difference was also found between those who contracted COVID-19 and those who did not, with the latter showing greater levels of anxiety and depression and lower levels of mental well-being. Similarly, controls who did not get COVID-19 showed higher levels of anxiety and loneliness than those who did. Conclusions: Patients with haemoglobinopathies did not experience higher rates of anxiety, depression and loneliness, nor lower rates of mental well-being than the control group. A statistically significant difference between control patients, however, emerged in mental resilience. The mental resilience of patients was lower than that of the general population. Additional research is needed to study the psychological factors of patients with haemoglobinopathies grouped together."],"dc:identifier":["uoadl:3391185","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391185"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη ψυχολογικών παραγόντων σε άτομα με αιμοσφαιρινοπάθειες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:21Z"}