{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391194"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391194","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Thalamocortical connectivity in schizophrenia: a systematic literature review","abstract":"Σκοπός: Οι θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες συνδέουν τον θάλαμο με τον εγκεφαλικό φλοιό και μεταδίδουν αισθητικές και κινητικές πληροφορίες. Υπάρχουν τέσσερα διακριτά μονοπάτια της ακτινοβολίας του θαλάμου - πρόσθια, οπίσθια, κάτω και άνω. Η δυσλειτουργία των συνδέσεων αυτών εμπλέκεται στην παθολογία νευρολογικών διαταραχών. Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια νόσος του εγκεφάλου με σημαντικό παγκόσμιο αντίκτυπο. Εκδηλώνεται με διάφορα θετικά, αρνητικά και συμπτώματα και γνωσιακές διαταραχές. Μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές υποθέσεις για να εξηγήσουν την αιτιολογία της νόσου. Ωστόσο, μία από τις σημαντικότερες υποθέσεις είναι η δυσλειτουργία των θαλαμοφλοιϊκών ακτινοβολιών και κυρίως των συνδέσεων με τον μετωπιαίο και τον προμετωπιαίο λοβό. Ωστόσο, δεν υπάρχουν συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας για τις θαλαμοφλοιώδεις συνδέσεις στη σχιζοφρένεια. Για το λόγο αυτό, στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συγκεντρωθεί η δημοσιευμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις δομικές αλλαγές που συμβαίνουν στις θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες σε ασθενείς με σχιζοφρένεια και να εξετάσει την επίδραση της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της αύξησης βάρους/παχυσαρκίας. Μέθοδοι: H συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε με χρήση μηχανών αναζήτησης, όπως το Google Scholar και το PubMed, με όρους και λέξεις-κλειδιά (MeSH terms and keywords). Η βιβλιογραφική ανασκόπηση συμπληρώθηκε με αναζήτηση της λίστας των αναφορών των άρθρων. Χρησιμοποιήθηκε η κατευθυντήρια γραμμή PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις με μετα-αναλύσεις. Τα κριτήρια ενσωμάτωσης περιλάμβαναν μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με μαγνητικό τομογράφο και απεικόνιση τανυστή διάχυσης (diffusion tensor imaging [DTI]), και ανάφεραν τις οδούς ακτινοβολίας του θαλαμοφλοιικο δίκτυο σε σχιζοφρενείς ασθενείς. Τα δεδομένα επεξεργάστηκαν με το στατιστικό πρόγραμμα JASP. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας οδήγησε στην αναγνώριση 1137 άρθων. Μεταξύ αυτών, 22 συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανάλυση. Μερικές από αυτές τις μελέτες είχαν δειγματοληπτική μεροληψία από τον μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Άλλες μελέτες είχαν μεθοδολογική προκατάληψη στην ανάλυση DTI και στη μέθοδο λήψης εικόνας, ενώ υπήρχαν μελέτες με μεροληψία αναφοράς. Το τελευταίο περιλάμβανε μελέτες που ανέφεραν μόνο θετικά αποτελέσματα. Οι μισές από τις μελέτες ήταν επιλέξιμες για συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, ενώ οι άλλες μισές ήταν επιλέξιμες μόνο για συστηματική ανασκόπηση. Οι περισσότερες από τις μελέτες ανέφεραν την πρόσθια ακτινοβολία θαλάμου και την οπίσθια θαλαμική ακτινοβολία. Μόνο μία μελέτη αφορούσε την κατώτερη ακτινοβολία του θαλάμου και δεν ήταν κατάλληλη για περαιτέρω ανάλυση. Η πλειοψηφία των μελετών έδειξε ότι η κλασματική ανισοτροπία (FA) της θαλαμικής ακτινοβολίας ήταν μειωμένη στους σχιζοφρενείς ασθενείς. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε μελέτες που ανέφεραν ακτινοβολίες του πρόσθιου θαλάμου (ATR) σε ασθενείς με και χωρίς φαρμακευτική αγωγή και ακτινοβολίες του οπίσθιου θαλάμου (PTR) σε ασθενείς υπό αντιψυχωσικά. Οι περισσότερες μελέτες ανέφεραν μειωμένη FA στην ακτινοβολία ATR, PTR και κατώτερου θαλάμου σε ασθενείς με σχιζοφρένεια σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, δεδομένο που επιβεβαιώνεται και από την παρούσα μετα-ανάλυση. Επιπλέον, το t-test έδειξε ότι το d του cohen και το τυπικό σφάλμα των μελετών που ανέφεραν ασθενείς χωρίς και υπό φαρμακευτική αγωγή ήταν ίσα, με αποτέλεσμα το φάρμακο να μην έχει επίδραση στο FA της θαλαμικής ακτινοβολίας. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών όσον αφορά τους τύπους φαρμάκων ήταν υψηλή και τα αποτελέσματα θα πρέπει να ερμηνευθούν προσεκτικά. Τέλος, μόνο μία μελέτη ανέφερε την επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Η συσχέτιση της ακεραιότητας της λευκής ουσίας με τη συμπτωματολογία (αρνητικά θετικά συμπτώματα) δεν μπορούσε να αξιολογηθεί λόγω της μεγάλης ετερογένειας των μελετών και των περιορισμένων δεδομένων. Συμπέρασμα: Αρκετές μελέτες έχουν αναφέρει μειωμένες τιμές FA των ακτινοβολιών του θαλάμου μεταξύ ασθενών με σχιζοφρένεια και δειγμάτων μαρτύρων. Στην παρούσα μετα-ανάλυση η FA ήταν σημαντικά μειωμένη στην ATR και PTR. Ωστόσο απαιτούνται πιο στοχευμένες και ομοιογενείς μελέτες για να προσδιοριστεί εάν η ίδια η σχιζοφρένεια ή οποιοδήποτε φάρμακο επηρεάζει την ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Οι αναλύσεις συσχέτισης που πραγματοποιήθηκαν σε κάθε μελέτη παρέχουν μια εικόνα των εξεταζόμενων δεδομένων. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον προσδιορισμό της συσχέτισης των διαφορών της τιμής FA με τη γνωσιακή κατάσταση, τη μνήμη, τα αποτελέσματα των νευροψυχολογικών εξετάσεων. Θα πρέπει να διεξαχθούν περισσότερες μελέτες, και πάλι πιο στοχευμένες και ομοιογενείς, για να διαπιστωθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των τιμών FA και της συμπτωματολογίας. Τέλος, παρότι στη βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις για την επίδραση της παχυσαρκίας στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας, μόνο μία μελέτη από όσες αναλύθηκαν στη παρούσα εργασία εξέτασε την σχέση αυτή.","abstract_html":"Σκοπός: Οι θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες συνδέουν τον θάλαμο με τον εγκεφαλικό φλοιό και μεταδίδουν αισθητικές και κινητικές πληροφορίες. Υπάρχουν τέσσερα διακριτά μονοπάτια της ακτινοβολίας του θαλάμου - πρόσθια, οπίσθια, κάτω και άνω. Η δυσλειτουργία των συνδέσεων αυτών εμπλέκεται στην παθολογία νευρολογικών διαταραχών. Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια νόσος του εγκεφάλου με σημαντικό παγκόσμιο αντίκτυπο. Εκδηλώνεται με διάφορα θετικά, αρνητικά και συμπτώματα και γνωσιακές διαταραχές. Μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές υποθέσεις για να εξηγήσουν την αιτιολογία της νόσου. Ωστόσο, μία από τις σημαντικότερες υποθέσεις είναι η δυσλειτουργία των θαλαμοφλοιϊκών ακτινοβολιών και κυρίως των συνδέσεων με τον μετωπιαίο και τον προμετωπιαίο λοβό. Ωστόσο, δεν υπάρχουν συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας για τις θαλαμοφλοιώδεις συνδέσεις στη σχιζοφρένεια. Για το λόγο αυτό, στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συγκεντρωθεί η δημοσιευμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις δομικές αλλαγές που συμβαίνουν στις θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες σε ασθενείς με σχιζοφρένεια και να εξετάσει την επίδραση της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της αύξησης βάρους/παχυσαρκίας. Μέθοδοι: H συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε με χρήση μηχανών αναζήτησης, όπως το Google Scholar και το PubMed, με όρους και λέξεις-κλειδιά (MeSH terms and keywords). Η βιβλιογραφική ανασκόπηση συμπληρώθηκε με αναζήτηση της λίστας των αναφορών των άρθρων. Χρησιμοποιήθηκε η κατευθυντήρια γραμμή PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις με μετα-αναλύσεις. Τα κριτήρια ενσωμάτωσης περιλάμβαναν μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με μαγνητικό τομογράφο και απεικόνιση τανυστή διάχυσης (diffusion tensor imaging [DTI]), και ανάφεραν τις οδούς ακτινοβολίας του θαλαμοφλοιικο δίκτυο σε σχιζοφρενείς ασθενείς. Τα δεδομένα επεξεργάστηκαν με το στατιστικό πρόγραμμα JASP. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας οδήγησε στην αναγνώριση 1137 άρθων. Μεταξύ αυτών, 22 συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανάλυση. Μερικές από αυτές τις μελέτες είχαν δειγματοληπτική μεροληψία από τον μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Άλλες μελέτες είχαν μεθοδολογική προκατάληψη στην ανάλυση DTI και στη μέθοδο λήψης εικόνας, ενώ υπήρχαν μελέτες με μεροληψία αναφοράς. Το τελευταίο περιλάμβανε μελέτες που ανέφεραν μόνο θετικά αποτελέσματα. Οι μισές από τις μελέτες ήταν επιλέξιμες για συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, ενώ οι άλλες μισές ήταν επιλέξιμες μόνο για συστηματική ανασκόπηση. Οι περισσότερες από τις μελέτες ανέφεραν την πρόσθια ακτινοβολία θαλάμου και την οπίσθια θαλαμική ακτινοβολία. Μόνο μία μελέτη αφορούσε την κατώτερη ακτινοβολία του θαλάμου και δεν ήταν κατάλληλη για περαιτέρω ανάλυση. Η πλειοψηφία των μελετών έδειξε ότι η κλασματική ανισοτροπία (FA) της θαλαμικής ακτινοβολίας ήταν μειωμένη στους σχιζοφρενείς ασθενείς. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε μελέτες που ανέφεραν ακτινοβολίες του πρόσθιου θαλάμου (ATR) σε ασθενείς με και χωρίς φαρμακευτική αγωγή και ακτινοβολίες του οπίσθιου θαλάμου (PTR) σε ασθενείς υπό αντιψυχωσικά. Οι περισσότερες μελέτες ανέφεραν μειωμένη FA στην ακτινοβολία ATR, PTR και κατώτερου θαλάμου σε ασθενείς με σχιζοφρένεια σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, δεδομένο που επιβεβαιώνεται και από την παρούσα μετα-ανάλυση. Επιπλέον, το t-test έδειξε ότι το d του cohen και το τυπικό σφάλμα των μελετών που ανέφεραν ασθενείς χωρίς και υπό φαρμακευτική αγωγή ήταν ίσα, με αποτέλεσμα το φάρμακο να μην έχει επίδραση στο FA της θαλαμικής ακτινοβολίας. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών όσον αφορά τους τύπους φαρμάκων ήταν υψηλή και τα αποτελέσματα θα πρέπει να ερμηνευθούν προσεκτικά. Τέλος, μόνο μία μελέτη ανέφερε την επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Η συσχέτιση της ακεραιότητας της λευκής ουσίας με τη συμπτωματολογία (αρνητικά θετικά συμπτώματα) δεν μπορούσε να αξιολογηθεί λόγω της μεγάλης ετερογένειας των μελετών και των περιορισμένων δεδομένων. Συμπέρασμα: Αρκετές μελέτες έχουν αναφέρει μειωμένες τιμές FA των ακτινοβολιών του θαλάμου μεταξύ ασθενών με σχιζοφρένεια και δειγμάτων μαρτύρων. Στην παρούσα μετα-ανάλυση η FA ήταν σημαντικά μειωμένη στην ATR και PTR. Ωστόσο απαιτούνται πιο στοχευμένες και ομοιογενείς μελέτες για να προσδιοριστεί εάν η ίδια η σχιζοφρένεια ή οποιοδήποτε φάρμακο επηρεάζει την ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Οι αναλύσεις συσχέτισης που πραγματοποιήθηκαν σε κάθε μελέτη παρέχουν μια εικόνα των εξεταζόμενων δεδομένων. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον προσδιορισμό της συσχέτισης των διαφορών της τιμής FA με τη γνωσιακή κατάσταση, τη μνήμη, τα αποτελέσματα των νευροψυχολογικών εξετάσεων. Θα πρέπει να διεξαχθούν περισσότερες μελέτες, και πάλι πιο στοχευμένες και ομοιογενείς, για να διαπιστωθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των τιμών FA και της συμπτωματολογίας. Τέλος, παρότι στη βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις για την επίδραση της παχυσαρκίας στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας, μόνο μία μελέτη από όσες αναλύθηκαν στη παρούσα εργασία εξέτασε την σχέση αυτή.","abstract_has_math":false,"creators":["Νίκοβα Αλεξανδρίνα","Nikova Aleksandrina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391194"],"render_values":[{"text":"uoadl:3391194","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391194","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391194","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3391194","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νίκοβα Αλεξανδρίνα","Nikova Aleksandrina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391194","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391194"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Οι θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες συνδέουν τον θάλαμο με τον εγκεφαλικό φλοιό και μεταδίδουν αισθητικές και κινητικές πληροφορίες. Υπάρχουν τέσσερα διακριτά μονοπάτια της ακτινοβολίας του θαλάμου - πρόσθια, οπίσθια, κάτω και άνω. Η δυσλειτουργία των συνδέσεων αυτών εμπλέκεται στην παθολογία νευρολογικών διαταραχών. Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια νόσος του εγκεφάλου με σημαντικό παγκόσμιο αντίκτυπο. Εκδηλώνεται με διάφορα θετικά, αρνητικά και συμπτώματα και γνωσιακές διαταραχές. Μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές υποθέσεις για να εξηγήσουν την αιτιολογία της νόσου. Ωστόσο, μία από τις σημαντικότερες υποθέσεις είναι η δυσλειτουργία των θαλαμοφλοιϊκών ακτινοβολιών και κυρίως των συνδέσεων με τον μετωπιαίο και τον προμετωπιαίο λοβό. Ωστόσο, δεν υπάρχουν συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας για τις θαλαμοφλοιώδεις συνδέσεις στη σχιζοφρένεια. Για το λόγο αυτό, στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συγκεντρωθεί η δημοσιευμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις δομικές αλλαγές που συμβαίνουν στις θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες σε ασθενείς με σχιζοφρένεια και να εξετάσει την επίδραση της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της αύξησης βάρους/παχυσαρκίας. Μέθοδοι: H συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε με χρήση μηχανών αναζήτησης, όπως το Google Scholar και το PubMed, με όρους και λέξεις-κλειδιά (MeSH terms and keywords). Η βιβλιογραφική ανασκόπηση συμπληρώθηκε με αναζήτηση της λίστας των αναφορών των άρθρων. Χρησιμοποιήθηκε η κατευθυντήρια γραμμή PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις με μετα-αναλύσεις. Τα κριτήρια ενσωμάτωσης περιλάμβαναν μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με μαγνητικό τομογράφο και απεικόνιση τανυστή διάχυσης (diffusion tensor imaging [DTI]), και ανάφεραν τις οδούς ακτινοβολίας του θαλαμοφλοιικο δίκτυο σε σχιζοφρενείς ασθενείς. Τα δεδομένα επεξεργάστηκαν με το στατιστικό πρόγραμμα JASP. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας οδήγησε στην αναγνώριση 1137 άρθων. Μεταξύ αυτών, 22 συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανάλυση. Μερικές από αυτές τις μελέτες είχαν δειγματοληπτική μεροληψία από τον μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Άλλες μελέτες είχαν μεθοδολογική προκατάληψη στην ανάλυση DTI και στη μέθοδο λήψης εικόνας, ενώ υπήρχαν μελέτες με μεροληψία αναφοράς. Το τελευταίο περιλάμβανε μελέτες που ανέφεραν μόνο θετικά αποτελέσματα. Οι μισές από τις μελέτες ήταν επιλέξιμες για συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, ενώ οι άλλες μισές ήταν επιλέξιμες μόνο για συστηματική ανασκόπηση. Οι περισσότερες από τις μελέτες ανέφεραν την πρόσθια ακτινοβολία θαλάμου και την οπίσθια θαλαμική ακτινοβολία. Μόνο μία μελέτη αφορούσε την κατώτερη ακτινοβολία του θαλάμου και δεν ήταν κατάλληλη για περαιτέρω ανάλυση. Η πλειοψηφία των μελετών έδειξε ότι η κλασματική ανισοτροπία (FA) της θαλαμικής ακτινοβολίας ήταν μειωμένη στους σχιζοφρενείς ασθενείς. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε μελέτες που ανέφεραν ακτινοβολίες του πρόσθιου θαλάμου (ATR) σε ασθενείς με και χωρίς φαρμακευτική αγωγή και ακτινοβολίες του οπίσθιου θαλάμου (PTR) σε ασθενείς υπό αντιψυχωσικά. Οι περισσότερες μελέτες ανέφεραν μειωμένη FA στην ακτινοβολία ATR, PTR και κατώτερου θαλάμου σε ασθενείς με σχιζοφρένεια σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, δεδομένο που επιβεβαιώνεται και από την παρούσα μετα-ανάλυση. Επιπλέον, το t-test έδειξε ότι το d του cohen και το τυπικό σφάλμα των μελετών που ανέφεραν ασθενείς χωρίς και υπό φαρμακευτική αγωγή ήταν ίσα, με αποτέλεσμα το φάρμακο να μην έχει επίδραση στο FA της θαλαμικής ακτινοβολίας. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών όσον αφορά τους τύπους φαρμάκων ήταν υψηλή και τα αποτελέσματα θα πρέπει να ερμηνευθούν προσεκτικά. Τέλος, μόνο μία μελέτη ανέφερε την επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Η συσχέτιση της ακεραιότητας της λευκής ουσίας με τη συμπτωματολογία (αρνητικά θετικά συμπτώματα) δεν μπορούσε να αξιολογηθεί λόγω της μεγάλης ετερογένειας των μελετών και των περιορισμένων δεδομένων. Συμπέρασμα: Αρκετές μελέτες έχουν αναφέρει μειωμένες τιμές FA των ακτινοβολιών του θαλάμου μεταξύ ασθενών με σχιζοφρένεια και δειγμάτων μαρτύρων. Στην παρούσα μετα-ανάλυση η FA ήταν σημαντικά μειωμένη στην ATR και PTR. Ωστόσο απαιτούνται πιο στοχευμένες και ομοιογενείς μελέτες για να προσδιοριστεί εάν η ίδια η σχιζοφρένεια ή οποιοδήποτε φάρμακο επηρεάζει την ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Οι αναλύσεις συσχέτισης που πραγματοποιήθηκαν σε κάθε μελέτη παρέχουν μια εικόνα των εξεταζόμενων δεδομένων. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον προσδιορισμό της συσχέτισης των διαφορών της τιμής FA με τη γνωσιακή κατάσταση, τη μνήμη, τα αποτελέσματα των νευροψυχολογικών εξετάσεων. Θα πρέπει να διεξαχθούν περισσότερες μελέτες, και πάλι πιο στοχευμένες και ομοιογενείς, για να διαπιστωθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των τιμών FA και της συμπτωματολογίας. Τέλος, παρότι στη βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις για την επίδραση της παχυσαρκίας στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας, μόνο μία μελέτη από όσες αναλύθηκαν στη παρούσα εργασία εξέτασε την σχέση αυτή.","Objective: The thalamocortical radiations connect the thalamus to the cerebral cortex and transmit sensory and motor information. They are organized into re are four distinct pathways, namely, the anterior, posterior, inferior, and superior thalamic radiations. Connectivity dysfunction involving these pathways is implicated in the pathology of several neurological disorders. Schizophrenia is a chronic brain disease with a substantial global impact. It manifests with various positive or negative affective, as well as cognitive symptoms. To date, different hypotheses have been brought forward to explain the etiology of the disease, including dysfunction of the thalamocortical radiations and, particularly, the connections with the frontal and prefrontal lobes. To date there are no systematic reviews on thalamocortical white matter (WM) structural integrity in schizophrenia. Therefore, our aim was to identify and analyze previous studies reporting structural changes of the thalamocortical radiations in patients with schizophrenia and to examine the putative impact of antipsychotic medication and of weight gain/obesity. Methods: A systematic literature search was performed on international search engines and databases using MeSH terms and keywords following the PRISMA guidelines. The literature review was supplemented by reading the reference lists of the articles. The inclusion criteria encompassed studies reporting the use of diffusion tensor imaging (DTI), describing the thalamocortical radiation pathways in patients with schizophrenia. The data were statistically processed with JASP. Results: The literature search identified 1137 articles that were screened. A total of 22 were finally included in the systematic analysis. Several studies carried sampling bias due to the small number of participants. Other studies had methodological bias in their DTI analysis and of image acquisition method, while other studies had reporting bias. The latter included studies reporting only positive results. Half of the studies were deemed eligible for meta-analysis. Most of the studies reported on the anterior (ATR) and posterior (PTR) thalamic radiations. Only one study included the inferior thalamic radiation and was ineligible for further analysis. Nine studies reported that the fractional anisotropy (FA) of the thalamic radiations was reduced in patients with schizophrenia. The meta-analysis was performed on studies reporting on the ATR of patients who were or were not receiving medication and the PTR of patients who were receiving treatment with antipsychotics and showed significantly reduced FA in the ATR and PTR of SCZ patients. Nevertheless, the t-test showed that Cohen’s d and the standard error of the studies reporting on patients who were or were not receiving medication were equal, a finding indicating that the medication had no significant impact on the FA of the thalamic radiations. However, the heterogeneity of the studies regarding the type of medication used was high, and hence the results should be interpreted cautiously. Finally, only one study reported on the effect of BMI on WM integrity. Correlations between WM integrity and symptomatology (negative and positive symptoms) could not be evaluated due to the substantial heterogeneity of the studies and limited data availability. Conclusion: Several studies have reported reduced FA values in the thalamocortical radiations (ATR and PTR) in patients with schizophrenia compared to the corresponding of matched controls. These changes were significant following the present meta-analysis. However, more targeted, and homogenous studies are needed to determine whether schizophrenia per se or medication administered for schizophrenia influences WM integrity and to determine correlations between the FA values and cognitive status, memory, and neuropsychological test results could not be established due to insufficient data. In addition, more studies, targeted and homogenous, are warranted to establish these correlations. Finally, the impact of obesity on WM integrity in schizophrenia warrants further investigation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Thalamocortical connectivity in schizophrenia: a systematic literature review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νίκοβα Αλεξανδρίνα","Nikova Aleksandrina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Οι θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες συνδέουν τον θάλαμο με τον εγκεφαλικό φλοιό και μεταδίδουν αισθητικές και κινητικές πληροφορίες. Υπάρχουν τέσσερα διακριτά μονοπάτια της ακτινοβολίας του θαλάμου - πρόσθια, οπίσθια, κάτω και άνω. Η δυσλειτουργία των συνδέσεων αυτών εμπλέκεται στην παθολογία νευρολογικών διαταραχών. Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια νόσος του εγκεφάλου με σημαντικό παγκόσμιο αντίκτυπο. Εκδηλώνεται με διάφορα θετικά, αρνητικά και συμπτώματα και γνωσιακές διαταραχές. Μέχρι σήμερα, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές υποθέσεις για να εξηγήσουν την αιτιολογία της νόσου. Ωστόσο, μία από τις σημαντικότερες υποθέσεις είναι η δυσλειτουργία των θαλαμοφλοιϊκών ακτινοβολιών και κυρίως των συνδέσεων με τον μετωπιαίο και τον προμετωπιαίο λοβό. Ωστόσο, δεν υπάρχουν συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας για τις θαλαμοφλοιώδεις συνδέσεις στη σχιζοφρένεια. Για το λόγο αυτό, στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συγκεντρωθεί η δημοσιευμένη βιβλιογραφία σχετικά με τις δομικές αλλαγές που συμβαίνουν στις θαλαμοφλοιώδεις ακτινοβολίες σε ασθενείς με σχιζοφρένεια και να εξετάσει την επίδραση της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της αύξησης βάρους/παχυσαρκίας. Μέθοδοι: H συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε με χρήση μηχανών αναζήτησης, όπως το Google Scholar και το PubMed, με όρους και λέξεις-κλειδιά (MeSH terms and keywords). Η βιβλιογραφική ανασκόπηση συμπληρώθηκε με αναζήτηση της λίστας των αναφορών των άρθρων. Χρησιμοποιήθηκε η κατευθυντήρια γραμμή PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις με μετα-αναλύσεις. Τα κριτήρια ενσωμάτωσης περιλάμβαναν μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με μαγνητικό τομογράφο και απεικόνιση τανυστή διάχυσης (diffusion tensor imaging [DTI]), και ανάφεραν τις οδούς ακτινοβολίας του θαλαμοφλοιικο δίκτυο σε σχιζοφρενείς ασθενείς. Τα δεδομένα επεξεργάστηκαν με το στατιστικό πρόγραμμα JASP. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας οδήγησε στην αναγνώριση 1137 άρθων. Μεταξύ αυτών, 22 συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανάλυση. Μερικές από αυτές τις μελέτες είχαν δειγματοληπτική μεροληψία από τον μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Άλλες μελέτες είχαν μεθοδολογική προκατάληψη στην ανάλυση DTI και στη μέθοδο λήψης εικόνας, ενώ υπήρχαν μελέτες με μεροληψία αναφοράς. Το τελευταίο περιλάμβανε μελέτες που ανέφεραν μόνο θετικά αποτελέσματα. Οι μισές από τις μελέτες ήταν επιλέξιμες για συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, ενώ οι άλλες μισές ήταν επιλέξιμες μόνο για συστηματική ανασκόπηση. Οι περισσότερες από τις μελέτες ανέφεραν την πρόσθια ακτινοβολία θαλάμου και την οπίσθια θαλαμική ακτινοβολία. Μόνο μία μελέτη αφορούσε την κατώτερη ακτινοβολία του θαλάμου και δεν ήταν κατάλληλη για περαιτέρω ανάλυση. Η πλειοψηφία των μελετών έδειξε ότι η κλασματική ανισοτροπία (FA) της θαλαμικής ακτινοβολίας ήταν μειωμένη στους σχιζοφρενείς ασθενείς. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε μελέτες που ανέφεραν ακτινοβολίες του πρόσθιου θαλάμου (ATR) σε ασθενείς με και χωρίς φαρμακευτική αγωγή και ακτινοβολίες του οπίσθιου θαλάμου (PTR) σε ασθενείς υπό αντιψυχωσικά. Οι περισσότερες μελέτες ανέφεραν μειωμένη FA στην ακτινοβολία ATR, PTR και κατώτερου θαλάμου σε ασθενείς με σχιζοφρένεια σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, δεδομένο που επιβεβαιώνεται και από την παρούσα μετα-ανάλυση. Επιπλέον, το t-test έδειξε ότι το d του cohen και το τυπικό σφάλμα των μελετών που ανέφεραν ασθενείς χωρίς και υπό φαρμακευτική αγωγή ήταν ίσα, με αποτέλεσμα το φάρμακο να μην έχει επίδραση στο FA της θαλαμικής ακτινοβολίας. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών όσον αφορά τους τύπους φαρμάκων ήταν υψηλή και τα αποτελέσματα θα πρέπει να ερμηνευθούν προσεκτικά. Τέλος, μόνο μία μελέτη ανέφερε την επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Η συσχέτιση της ακεραιότητας της λευκής ουσίας με τη συμπτωματολογία (αρνητικά θετικά συμπτώματα) δεν μπορούσε να αξιολογηθεί λόγω της μεγάλης ετερογένειας των μελετών και των περιορισμένων δεδομένων. Συμπέρασμα: Αρκετές μελέτες έχουν αναφέρει μειωμένες τιμές FA των ακτινοβολιών του θαλάμου μεταξύ ασθενών με σχιζοφρένεια και δειγμάτων μαρτύρων. Στην παρούσα μετα-ανάλυση η FA ήταν σημαντικά μειωμένη στην ATR και PTR. Ωστόσο απαιτούνται πιο στοχευμένες και ομοιογενείς μελέτες για να προσδιοριστεί εάν η ίδια η σχιζοφρένεια ή οποιοδήποτε φάρμακο επηρεάζει την ακεραιότητα της λευκής ουσίας. Οι αναλύσεις συσχέτισης που πραγματοποιήθηκαν σε κάθε μελέτη παρέχουν μια εικόνα των εξεταζόμενων δεδομένων. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον προσδιορισμό της συσχέτισης των διαφορών της τιμής FA με τη γνωσιακή κατάσταση, τη μνήμη, τα αποτελέσματα των νευροψυχολογικών εξετάσεων. Θα πρέπει να διεξαχθούν περισσότερες μελέτες, και πάλι πιο στοχευμένες και ομοιογενείς, για να διαπιστωθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των τιμών FA και της συμπτωματολογίας. Τέλος, παρότι στη βιβλιογραφία υπάρχουν ενδείξεις για την επίδραση της παχυσαρκίας στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας, μόνο μία μελέτη από όσες αναλύθηκαν στη παρούσα εργασία εξέτασε την σχέση αυτή.","Objective: The thalamocortical radiations connect the thalamus to the cerebral cortex and transmit sensory and motor information. They are organized into re are four distinct pathways, namely, the anterior, posterior, inferior, and superior thalamic radiations. Connectivity dysfunction involving these pathways is implicated in the pathology of several neurological disorders. Schizophrenia is a chronic brain disease with a substantial global impact. It manifests with various positive or negative affective, as well as cognitive symptoms. To date, different hypotheses have been brought forward to explain the etiology of the disease, including dysfunction of the thalamocortical radiations and, particularly, the connections with the frontal and prefrontal lobes. To date there are no systematic reviews on thalamocortical white matter (WM) structural integrity in schizophrenia. Therefore, our aim was to identify and analyze previous studies reporting structural changes of the thalamocortical radiations in patients with schizophrenia and to examine the putative impact of antipsychotic medication and of weight gain/obesity. Methods: A systematic literature search was performed on international search engines and databases using MeSH terms and keywords following the PRISMA guidelines. The literature review was supplemented by reading the reference lists of the articles. The inclusion criteria encompassed studies reporting the use of diffusion tensor imaging (DTI), describing the thalamocortical radiation pathways in patients with schizophrenia. The data were statistically processed with JASP. Results: The literature search identified 1137 articles that were screened. A total of 22 were finally included in the systematic analysis. Several studies carried sampling bias due to the small number of participants. Other studies had methodological bias in their DTI analysis and of image acquisition method, while other studies had reporting bias. The latter included studies reporting only positive results. Half of the studies were deemed eligible for meta-analysis. Most of the studies reported on the anterior (ATR) and posterior (PTR) thalamic radiations. Only one study included the inferior thalamic radiation and was ineligible for further analysis. Nine studies reported that the fractional anisotropy (FA) of the thalamic radiations was reduced in patients with schizophrenia. The meta-analysis was performed on studies reporting on the ATR of patients who were or were not receiving medication and the PTR of patients who were receiving treatment with antipsychotics and showed significantly reduced FA in the ATR and PTR of SCZ patients. Nevertheless, the t-test showed that Cohen’s d and the standard error of the studies reporting on patients who were or were not receiving medication were equal, a finding indicating that the medication had no significant impact on the FA of the thalamic radiations. However, the heterogeneity of the studies regarding the type of medication used was high, and hence the results should be interpreted cautiously. Finally, only one study reported on the effect of BMI on WM integrity. Correlations between WM integrity and symptomatology (negative and positive symptoms) could not be evaluated due to the substantial heterogeneity of the studies and limited data availability. Conclusion: Several studies have reported reduced FA values in the thalamocortical radiations (ATR and PTR) in patients with schizophrenia compared to the corresponding of matched controls. These changes were significant following the present meta-analysis. However, more targeted, and homogenous studies are needed to determine whether schizophrenia per se or medication administered for schizophrenia influences WM integrity and to determine correlations between the FA values and cognitive status, memory, and neuropsychological test results could not be established due to insufficient data. In addition, more studies, targeted and homogenous, are warranted to establish these correlations. Finally, the impact of obesity on WM integrity in schizophrenia warrants further investigation."],"dc:identifier":["uoadl:3391194","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391194"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Thalamocortical connectivity in schizophrenia: a systematic literature review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:21Z"}