{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391607"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3391607","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Mοριακή διάγνωση μη συνδρομικής βαρηκοΐας","abstract":"H βαρηκοΐα αποτελεί το πιο συχνό αισθητηριακό έλλειμμα με παγκόσμια κατανομή. Κατόπιν καθιέρωσης του Καθολικού Προγράμματος Νεογνικού Ελέγχου Ακοής, η συγγενής βαρηκοΐα υπολογίζεται ότι προσβάλλει περίπου 1/1000 νεογνά ενώ έως την ηλικία των 18 ετών αφορά 1 στα 5 παιδιά53. Αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με σοβαρές επιπτώσεις σε πολλές εκφάνσεις της ζωής του ατόμου που πάσχει, συμπεριλαμβανομένης της επικοινωνίας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης με τον περίγυρό του, της εκπαίδευσής του, της επαγγελματική του ανέλιξης και της ψυχικής του υγείας. Τα τελευταία 30 χρόνια έχουν συντελεστεί ραγδαίες εξελίξεις στη διάγνωση και διαχείριση της βαρηκοΐας με ολοένα και μεγαλύτερη αναγνώριση του γενετικού υπόβαθρού της. Σε αυτή τη βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύεται η μη συνδρομική βαρηκοΐα (NSHL, Non-syndromic Hearing Loss) , που είναι η πιο συχνή μορφή βαρηκοΐας και που αποτελεί ένα ετερογενές φάσμα ακουστικών διαταραχών χαρακτηριζόμενο από ήπια έως πλήρη απώλεια της ακοής χωρίς συνδρομικά στοιχεία. Για την ανασκόπηση αυτή χρησιμοποιήθηκαν οι εξής ηλεκτρονικές μηχανές αναζήτησης : pubmed, Google Scholar. Χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που ακολουθούσαν τα εξής κριτήρια: 1. διερευνούσαν τη μη συνδρομική βαρηκοΐα στον άνθρωπο, 2. εστίαζαν στους γενετικούς παράγοντες και τη μοριακή διάγνωση, 3. ήταν στην αγγλική γλώσσα. 4. ήταν πρότυπα άρθρα, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν οι παγκόσμιες βάσεις δεδομένων Omim, ClinVar, Hereditary Hearing Loss, GeneCards. H ανάλυση επιλεγμένων μελετών για τη μη συνδρομική βαρηκοΐα ανέδειξε την ετερογένειά της μέσα από τη περιγραφή της πληθώρας των γενετικών τόπων που την απαρτίζουν. Παρουσιάζει όλους τους τύπους κληρονομικότητας ενώ έως σήμερα έχουν ανακαλυφθεί 124 γονίδια, η πλειοψηφία των οποίων είναι αυτοσωμικής υπολειπόμενης κληρονόμησης. Παρά τη μεγάλη γενετική ετερογένεια, το γονίδιο της κοννεξίνης-26 , GJB2, αποτελεί το πιο συχνό γενετικό αίτιο. Επιπλέον αναδείχθηκαν οι δυσκολίες στη διάγνωσή της, λόγω των αλληλεπικαλυπτόμενων φαινοτύπων της , και ο σημαντικός ρόλος των μοριακών τεχνικών διάγνωσής που μπορούν να σημάνουν μια νέα εποχή για την πλήρη κατανόηση του γενετικού της υπόβαθρου. Η παρούσα ανασκόπηση παρέχει μια σφαιρική εικόνα των αιτιών της μη συνδρομικής βαρηκοΐας, εστιάζοντας στη γενετική της βάση, τις κλινικές της εκδηλώσεις και τη διάγνωσή της. Καθίσταται σαφής η ανάγκη διεπιστημονικής προσέγγισης λόγω της ποικιλομορφίας της καθώς και η ανάγκη στρατολόγησης των νέων μοριακών διαγνωστικών μεθόδων στη διάγνωσή της.","abstract_html":"H βαρηκοΐα αποτελεί το πιο συχνό αισθητηριακό έλλειμμα με παγκόσμια κατανομή. Κατόπιν καθιέρωσης του Καθολικού Προγράμματος Νεογνικού Ελέγχου Ακοής, η συγγενής βαρηκοΐα υπολογίζεται ότι προσβάλλει περίπου 1/1000 νεογνά ενώ έως την ηλικία των 18 ετών αφορά 1 στα 5 παιδιά53. Αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με σοβαρές επιπτώσεις σε πολλές εκφάνσεις της ζωής του ατόμου που πάσχει, συμπεριλαμβανομένης της επικοινωνίας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης με τον περίγυρό του, της εκπαίδευσής του, της επαγγελματική του ανέλιξης και της ψυχικής του υγείας. Τα τελευταία 30 χρόνια έχουν συντελεστεί ραγδαίες εξελίξεις στη διάγνωση και διαχείριση της βαρηκοΐας με ολοένα και μεγαλύτερη αναγνώριση του γενετικού υπόβαθρού της. Σε αυτή τη βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύεται η μη συνδρομική βαρηκοΐα (NSHL, Non-syndromic Hearing Loss) , που είναι η πιο συχνή μορφή βαρηκοΐας και που αποτελεί ένα ετερογενές φάσμα ακουστικών διαταραχών χαρακτηριζόμενο από ήπια έως πλήρη απώλεια της ακοής χωρίς συνδρομικά στοιχεία. Για την ανασκόπηση αυτή χρησιμοποιήθηκαν οι εξής ηλεκτρονικές μηχανές αναζήτησης : pubmed, Google Scholar. Χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που ακολουθούσαν τα εξής κριτήρια: 1. διερευνούσαν τη μη συνδρομική βαρηκοΐα στον άνθρωπο, 2. εστίαζαν στους γενετικούς παράγοντες και τη μοριακή διάγνωση, 3. ήταν στην αγγλική γλώσσα. 4. ήταν πρότυπα άρθρα, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν οι παγκόσμιες βάσεις δεδομένων Omim, ClinVar, Hereditary Hearing Loss, GeneCards. H ανάλυση επιλεγμένων μελετών για τη μη συνδρομική βαρηκοΐα ανέδειξε την ετερογένειά της μέσα από τη περιγραφή της πληθώρας των γενετικών τόπων που την απαρτίζουν. Παρουσιάζει όλους τους τύπους κληρονομικότητας ενώ έως σήμερα έχουν ανακαλυφθεί 124 γονίδια, η πλειοψηφία των οποίων είναι αυτοσωμικής υπολειπόμενης κληρονόμησης. Παρά τη μεγάλη γενετική ετερογένεια, το γονίδιο της κοννεξίνης-26 , GJB2, αποτελεί το πιο συχνό γενετικό αίτιο. Επιπλέον αναδείχθηκαν οι δυσκολίες στη διάγνωσή της, λόγω των αλληλεπικαλυπτόμενων φαινοτύπων της , και ο σημαντικός ρόλος των μοριακών τεχνικών διάγνωσής που μπορούν να σημάνουν μια νέα εποχή για την πλήρη κατανόηση του γενετικού της υπόβαθρου. Η παρούσα ανασκόπηση παρέχει μια σφαιρική εικόνα των αιτιών της μη συνδρομικής βαρηκοΐας, εστιάζοντας στη γενετική της βάση, τις κλινικές της εκδηλώσεις και τη διάγνωσή της. Καθίσταται σαφής η ανάγκη διεπιστημονικής προσέγγισης λόγω της ποικιλομορφίας της καθώς και η ανάγκη στρατολόγησης των νέων μοριακών διαγνωστικών μεθόδων στη διάγνωσή της.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσούλη Παναγιώτα","Katsouli Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391607"],"render_values":[{"text":"uoadl:3391607","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391607","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391607","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3391607","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσούλη Παναγιώτα","Katsouli Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3391607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391607"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H βαρηκοΐα αποτελεί το πιο συχνό αισθητηριακό έλλειμμα με παγκόσμια κατανομή. Κατόπιν καθιέρωσης του Καθολικού Προγράμματος Νεογνικού Ελέγχου Ακοής, η συγγενής βαρηκοΐα υπολογίζεται ότι προσβάλλει περίπου 1/1000 νεογνά ενώ έως την ηλικία των 18 ετών αφορά 1 στα 5 παιδιά53. Αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με σοβαρές επιπτώσεις σε πολλές εκφάνσεις της ζωής του ατόμου που πάσχει, συμπεριλαμβανομένης της επικοινωνίας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης με τον περίγυρό του, της εκπαίδευσής του, της επαγγελματική του ανέλιξης και της ψυχικής του υγείας. Τα τελευταία 30 χρόνια έχουν συντελεστεί ραγδαίες εξελίξεις στη διάγνωση και διαχείριση της βαρηκοΐας με ολοένα και μεγαλύτερη αναγνώριση του γενετικού υπόβαθρού της. Σε αυτή τη βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύεται η μη συνδρομική βαρηκοΐα (NSHL, Non-syndromic Hearing Loss) , που είναι η πιο συχνή μορφή βαρηκοΐας και που αποτελεί ένα ετερογενές φάσμα ακουστικών διαταραχών χαρακτηριζόμενο από ήπια έως πλήρη απώλεια της ακοής χωρίς συνδρομικά στοιχεία. Για την ανασκόπηση αυτή χρησιμοποιήθηκαν οι εξής ηλεκτρονικές μηχανές αναζήτησης : pubmed, Google Scholar. Χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που ακολουθούσαν τα εξής κριτήρια: 1. διερευνούσαν τη μη συνδρομική βαρηκοΐα στον άνθρωπο, 2. εστίαζαν στους γενετικούς παράγοντες και τη μοριακή διάγνωση, 3. ήταν στην αγγλική γλώσσα. 4. ήταν πρότυπα άρθρα, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν οι παγκόσμιες βάσεις δεδομένων Omim, ClinVar, Hereditary Hearing Loss, GeneCards. H ανάλυση επιλεγμένων μελετών για τη μη συνδρομική βαρηκοΐα ανέδειξε την ετερογένειά της μέσα από τη περιγραφή της πληθώρας των γενετικών τόπων που την απαρτίζουν. Παρουσιάζει όλους τους τύπους κληρονομικότητας ενώ έως σήμερα έχουν ανακαλυφθεί 124 γονίδια, η πλειοψηφία των οποίων είναι αυτοσωμικής υπολειπόμενης κληρονόμησης. Παρά τη μεγάλη γενετική ετερογένεια, το γονίδιο της κοννεξίνης-26 , GJB2, αποτελεί το πιο συχνό γενετικό αίτιο. Επιπλέον αναδείχθηκαν οι δυσκολίες στη διάγνωσή της, λόγω των αλληλεπικαλυπτόμενων φαινοτύπων της , και ο σημαντικός ρόλος των μοριακών τεχνικών διάγνωσής που μπορούν να σημάνουν μια νέα εποχή για την πλήρη κατανόηση του γενετικού της υπόβαθρου. Η παρούσα ανασκόπηση παρέχει μια σφαιρική εικόνα των αιτιών της μη συνδρομικής βαρηκοΐας, εστιάζοντας στη γενετική της βάση, τις κλινικές της εκδηλώσεις και τη διάγνωσή της. Καθίσταται σαφής η ανάγκη διεπιστημονικής προσέγγισης λόγω της ποικιλομορφίας της καθώς και η ανάγκη στρατολόγησης των νέων μοριακών διαγνωστικών μεθόδων στη διάγνωσή της.","The loss of hearing is the most common sensory deficit globally. After establishing the newborn hearing screening programm, congenital hearing loss (HL) is estimated to affect 1/1000 of neonates and 20% of children under the age of 18 years. Therefore, HL is a major health issue affecting both social and professional life of the individual, contributing to lower quality of life overall. This work aims to provide a review on Non-syndromic Hearing Loss (NSHL), as the most common form of HL. NSHL is defined by the partial or complete loss of hearing and the absence of any syndromic feature. For this review, the following electronic search engines were utilized: PubMed, Google Scholar. Eligible studies were identified as followed: 1. exploring non-syndromic hearing loss in humans, 2. focusing on genetic factors and molecular diagnosis, 3. being in the English language, 4. original research articles, meta-analyses, and systematic reviews. Additionally, global databases such as OMIM, ClinVar, Hereditary Hearing Loss, and GeneCards were used. The selected articles on NHLS suggest a heterogenous pathophysiology, as multiple genetic loci have been associated with it. To date, at least 124 genes have been identified to contribute to NHLS, predominately of autosomal recessive inheritance. According to studies, the connexin-26 gene, GJB2, is the most common genetic cause. Furthermore, this review highlights the diagnostic limitations imposed by overlapping phenotypes and the significance of advanced molecular diagnostic techniques. These may contribute to a greater understating of its genetic background. This review provides a comprehensive overview of the causes of non-syndromic hearing loss, focusing on its genetic basis, clinical manifestations, and diagnosis. The necessity of an interdisciplinary approach due to its variability becomes apparent, as well as the need to incorporate new molecular diagnostic methods in its diagnosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mοριακή διάγνωση μη συνδρομικής βαρηκοΐας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσούλη Παναγιώτα","Katsouli Panagiota"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["H βαρηκοΐα αποτελεί το πιο συχνό αισθητηριακό έλλειμμα με παγκόσμια κατανομή. Κατόπιν καθιέρωσης του Καθολικού Προγράμματος Νεογνικού Ελέγχου Ακοής, η συγγενής βαρηκοΐα υπολογίζεται ότι προσβάλλει περίπου 1/1000 νεογνά ενώ έως την ηλικία των 18 ετών αφορά 1 στα 5 παιδιά53. Αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με σοβαρές επιπτώσεις σε πολλές εκφάνσεις της ζωής του ατόμου που πάσχει, συμπεριλαμβανομένης της επικοινωνίας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης με τον περίγυρό του, της εκπαίδευσής του, της επαγγελματική του ανέλιξης και της ψυχικής του υγείας. Τα τελευταία 30 χρόνια έχουν συντελεστεί ραγδαίες εξελίξεις στη διάγνωση και διαχείριση της βαρηκοΐας με ολοένα και μεγαλύτερη αναγνώριση του γενετικού υπόβαθρού της. Σε αυτή τη βιβλιογραφική ανασκόπηση αναλύεται η μη συνδρομική βαρηκοΐα (NSHL, Non-syndromic Hearing Loss) , που είναι η πιο συχνή μορφή βαρηκοΐας και που αποτελεί ένα ετερογενές φάσμα ακουστικών διαταραχών χαρακτηριζόμενο από ήπια έως πλήρη απώλεια της ακοής χωρίς συνδρομικά στοιχεία. Για την ανασκόπηση αυτή χρησιμοποιήθηκαν οι εξής ηλεκτρονικές μηχανές αναζήτησης : pubmed, Google Scholar. Χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που ακολουθούσαν τα εξής κριτήρια: 1. διερευνούσαν τη μη συνδρομική βαρηκοΐα στον άνθρωπο, 2. εστίαζαν στους γενετικούς παράγοντες και τη μοριακή διάγνωση, 3. ήταν στην αγγλική γλώσσα. 4. ήταν πρότυπα άρθρα, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν οι παγκόσμιες βάσεις δεδομένων Omim, ClinVar, Hereditary Hearing Loss, GeneCards. H ανάλυση επιλεγμένων μελετών για τη μη συνδρομική βαρηκοΐα ανέδειξε την ετερογένειά της μέσα από τη περιγραφή της πληθώρας των γενετικών τόπων που την απαρτίζουν. Παρουσιάζει όλους τους τύπους κληρονομικότητας ενώ έως σήμερα έχουν ανακαλυφθεί 124 γονίδια, η πλειοψηφία των οποίων είναι αυτοσωμικής υπολειπόμενης κληρονόμησης. Παρά τη μεγάλη γενετική ετερογένεια, το γονίδιο της κοννεξίνης-26 , GJB2, αποτελεί το πιο συχνό γενετικό αίτιο. Επιπλέον αναδείχθηκαν οι δυσκολίες στη διάγνωσή της, λόγω των αλληλεπικαλυπτόμενων φαινοτύπων της , και ο σημαντικός ρόλος των μοριακών τεχνικών διάγνωσής που μπορούν να σημάνουν μια νέα εποχή για την πλήρη κατανόηση του γενετικού της υπόβαθρου. Η παρούσα ανασκόπηση παρέχει μια σφαιρική εικόνα των αιτιών της μη συνδρομικής βαρηκοΐας, εστιάζοντας στη γενετική της βάση, τις κλινικές της εκδηλώσεις και τη διάγνωσή της. Καθίσταται σαφής η ανάγκη διεπιστημονικής προσέγγισης λόγω της ποικιλομορφίας της καθώς και η ανάγκη στρατολόγησης των νέων μοριακών διαγνωστικών μεθόδων στη διάγνωσή της.","The loss of hearing is the most common sensory deficit globally. After establishing the newborn hearing screening programm, congenital hearing loss (HL) is estimated to affect 1/1000 of neonates and 20% of children under the age of 18 years. Therefore, HL is a major health issue affecting both social and professional life of the individual, contributing to lower quality of life overall. This work aims to provide a review on Non-syndromic Hearing Loss (NSHL), as the most common form of HL. NSHL is defined by the partial or complete loss of hearing and the absence of any syndromic feature. For this review, the following electronic search engines were utilized: PubMed, Google Scholar. Eligible studies were identified as followed: 1. exploring non-syndromic hearing loss in humans, 2. focusing on genetic factors and molecular diagnosis, 3. being in the English language, 4. original research articles, meta-analyses, and systematic reviews. Additionally, global databases such as OMIM, ClinVar, Hereditary Hearing Loss, and GeneCards were used. The selected articles on NHLS suggest a heterogenous pathophysiology, as multiple genetic loci have been associated with it. To date, at least 124 genes have been identified to contribute to NHLS, predominately of autosomal recessive inheritance. According to studies, the connexin-26 gene, GJB2, is the most common genetic cause. Furthermore, this review highlights the diagnostic limitations imposed by overlapping phenotypes and the significance of advanced molecular diagnostic techniques. These may contribute to a greater understating of its genetic background. This review provides a comprehensive overview of the causes of non-syndromic hearing loss, focusing on its genetic basis, clinical manifestations, and diagnosis. The necessity of an interdisciplinary approach due to its variability becomes apparent, as well as the need to incorporate new molecular diagnostic methods in its diagnosis."],"dc:identifier":["uoadl:3391607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3391607"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Mοριακή διάγνωση μη συνδρομικής βαρηκοΐας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:46Z"}