{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392480"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392480","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των GLP-1 αγωνιστών σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια","abstract":"Εισαγωγή: Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μία πολυπαραγοντική νόσος. Σύμφωνα με τα επιδημιολογικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αποτελεί τη 3 η αιτία θανάτου παγκοσμίως. Επίσης, η ΧΑΠ φαίνεται συχνά να συνυπάρχει με την παχυσαρκία και το Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί η πιθανή επίδραση των υποδοχέων αγωνιστών του γλακαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1 αγωνιστές) που προσδένονται στους αντίστοιχους υποδοχείς του πνεύμονα με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Υλικό & Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιείται μια συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις επιστημονικών δεδομένων (Pubmed, Scopus, ClinicalTrials.gov, Google Scholar). Επιπρόσθετα, κριτήρια εισαγωγής στην ανασκόπηση είναι η ελληνική και η αγγλική γλώσσα καθώς και η ημερομηνία δημοσίευσης των μελετών, που περιορίστηκε εντός της τελευταίας δεκαετίας (2013-2023). Αποτελέσματα: Τα ευρήματα της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, για τη δράση των GLP-1 αγωνιστών στη ΧΑΠ είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Βρέθηκαν μονάχα δέκα σχετικές μελέτες, εκ των οποίων οι τρεις είναι σε προκλινικό επίπεδο. Από τις προκλινικές μελέτες εντοπίστηκε αυξημένη έκφραση των γονιδίων του υποδοχέα GLP-1 στους πνεύμονες, ενώ η ενδογενής GLP-1 φαίνεται να μην προστατεύει τα ποντίκια με ΧΑΠ. Η χορήγηση GLP-1 αγωνιστών σε ποντίκια με ΧΑΠ, είχε αντφλεγμονώδη και αντιαποπτωτική δράση. Καταλήγοντας, οι ερευνητές ανέφεραν βελτιωμένη αναπνευστική λειτουργία και μείωση μετρίων/σοβαρών παροξύνσεων ΧΑΠ και κατά επέκταση της θνησιμότητας μετά την χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών. Από τις λοιπές μελέτες, οι GLP-1 αγωνιστές συγκριτικά με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα, φαίνεται να μείωσαν τη φλεγμονή, την υπερευαισθησία και την αντίσταση των αεραγωγών. Τέλος, βελτίωσαν την αναπνευστική λειτουργία και μείωσαν τον κίνδυνο σοβαρών και μετρίων παροξύνσεων 30% και 37%, αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Από την παρούσα μελέτη φαίνεται ότι η χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προστατευτική αγωγή σε ασθενείς με ΧΑΠ, για τη βελτίωση των συμπτωμάτων και τη μείωση των παροξύνσεων ΧΑΠ ανά έτος. Είναι σημαντικό να γίνουν πολυκεντρικές μελέτες με μεγαλύτερο δείγμα, καθώς ο αριθμός των μελετών ήταν περιορισμένος και τα αποτελέσματα στηρίζονται και σε προκλινικές μελέτες, με στόχο την καλύτερη πρόγνωση και ποιότητας ζωής των ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μία πολυπαραγοντική νόσος. Σύμφωνα με τα επιδημιολογικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αποτελεί τη 3 η αιτία θανάτου παγκοσμίως. Επίσης, η ΧΑΠ φαίνεται συχνά να συνυπάρχει με την παχυσαρκία και το Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί η πιθανή επίδραση των υποδοχέων αγωνιστών του γλακαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1 αγωνιστές) που προσδένονται στους αντίστοιχους υποδοχείς του πνεύμονα με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Υλικό &amp; Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιείται μια συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις επιστημονικών δεδομένων (Pubmed, Scopus, ClinicalTrials.gov, Google Scholar). Επιπρόσθετα, κριτήρια εισαγωγής στην ανασκόπηση είναι η ελληνική και η αγγλική γλώσσα καθώς και η ημερομηνία δημοσίευσης των μελετών, που περιορίστηκε εντός της τελευταίας δεκαετίας (2013-2023). Αποτελέσματα: Τα ευρήματα της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, για τη δράση των GLP-1 αγωνιστών στη ΧΑΠ είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Βρέθηκαν μονάχα δέκα σχετικές μελέτες, εκ των οποίων οι τρεις είναι σε προκλινικό επίπεδο. Από τις προκλινικές μελέτες εντοπίστηκε αυξημένη έκφραση των γονιδίων του υποδοχέα GLP-1 στους πνεύμονες, ενώ η ενδογενής GLP-1 φαίνεται να μην προστατεύει τα ποντίκια με ΧΑΠ. Η χορήγηση GLP-1 αγωνιστών σε ποντίκια με ΧΑΠ, είχε αντφλεγμονώδη και αντιαποπτωτική δράση. Καταλήγοντας, οι ερευνητές ανέφεραν βελτιωμένη αναπνευστική λειτουργία και μείωση μετρίων/σοβαρών παροξύνσεων ΧΑΠ και κατά επέκταση της θνησιμότητας μετά την χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών. Από τις λοιπές μελέτες, οι GLP-1 αγωνιστές συγκριτικά με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα, φαίνεται να μείωσαν τη φλεγμονή, την υπερευαισθησία και την αντίσταση των αεραγωγών. Τέλος, βελτίωσαν την αναπνευστική λειτουργία και μείωσαν τον κίνδυνο σοβαρών και μετρίων παροξύνσεων 30% και 37%, αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Από την παρούσα μελέτη φαίνεται ότι η χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προστατευτική αγωγή σε ασθενείς με ΧΑΠ, για τη βελτίωση των συμπτωμάτων και τη μείωση των παροξύνσεων ΧΑΠ ανά έτος. Είναι σημαντικό να γίνουν πολυκεντρικές μελέτες με μεγαλύτερο δείγμα, καθώς ο αριθμός των μελετών ήταν περιορισμένος και τα αποτελέσματα στηρίζονται και σε προκλινικές μελέτες, με στόχο την καλύτερη πρόγνωση και ποιότητας ζωής των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Πρωτογέρου Αικατερίνη","Protogerou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392480"],"render_values":[{"text":"uoadl:3392480","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392480","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392480","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3392480","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πρωτογέρου Αικατερίνη","Protogerou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392480","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392480"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μία πολυπαραγοντική νόσος. Σύμφωνα με τα επιδημιολογικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αποτελεί τη 3 η αιτία θανάτου παγκοσμίως. Επίσης, η ΧΑΠ φαίνεται συχνά να συνυπάρχει με την παχυσαρκία και το Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί η πιθανή επίδραση των υποδοχέων αγωνιστών του γλακαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1 αγωνιστές) που προσδένονται στους αντίστοιχους υποδοχείς του πνεύμονα με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Υλικό & Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιείται μια συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις επιστημονικών δεδομένων (Pubmed, Scopus, ClinicalTrials.gov, Google Scholar). Επιπρόσθετα, κριτήρια εισαγωγής στην ανασκόπηση είναι η ελληνική και η αγγλική γλώσσα καθώς και η ημερομηνία δημοσίευσης των μελετών, που περιορίστηκε εντός της τελευταίας δεκαετίας (2013-2023). Αποτελέσματα: Τα ευρήματα της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, για τη δράση των GLP-1 αγωνιστών στη ΧΑΠ είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Βρέθηκαν μονάχα δέκα σχετικές μελέτες, εκ των οποίων οι τρεις είναι σε προκλινικό επίπεδο. Από τις προκλινικές μελέτες εντοπίστηκε αυξημένη έκφραση των γονιδίων του υποδοχέα GLP-1 στους πνεύμονες, ενώ η ενδογενής GLP-1 φαίνεται να μην προστατεύει τα ποντίκια με ΧΑΠ. Η χορήγηση GLP-1 αγωνιστών σε ποντίκια με ΧΑΠ, είχε αντφλεγμονώδη και αντιαποπτωτική δράση. Καταλήγοντας, οι ερευνητές ανέφεραν βελτιωμένη αναπνευστική λειτουργία και μείωση μετρίων/σοβαρών παροξύνσεων ΧΑΠ και κατά επέκταση της θνησιμότητας μετά την χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών. Από τις λοιπές μελέτες, οι GLP-1 αγωνιστές συγκριτικά με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα, φαίνεται να μείωσαν τη φλεγμονή, την υπερευαισθησία και την αντίσταση των αεραγωγών. Τέλος, βελτίωσαν την αναπνευστική λειτουργία και μείωσαν τον κίνδυνο σοβαρών και μετρίων παροξύνσεων 30% και 37%, αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Από την παρούσα μελέτη φαίνεται ότι η χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προστατευτική αγωγή σε ασθενείς με ΧΑΠ, για τη βελτίωση των συμπτωμάτων και τη μείωση των παροξύνσεων ΧΑΠ ανά έτος. Είναι σημαντικό να γίνουν πολυκεντρικές μελέτες με μεγαλύτερο δείγμα, καθώς ο αριθμός των μελετών ήταν περιορισμένος και τα αποτελέσματα στηρίζονται και σε προκλινικές μελέτες, με στόχο την καλύτερη πρόγνωση και ποιότητας ζωής των ασθενών.","Introduction: Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is a multifactorial condition. According to global epidemiological data from the World Health Organization (WHO), it stands as the third most prevalent cause of death worldwide. Additionally, COPD often appears to coexist with obesity and Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM). Purpose: The aim of this systematic review was to investigate the potential impact of glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1 RAs) on the corresponding receptor in Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD). Materials & Methods: In this study, a systematic review of existing literature was conducted, searching international scientific databases including PubMed, Scopus, ClinicalTrials.gov, and Google Scholar. Inclusion criteria for the review mainly involved studies published in Greek or English, or studies with translations available in these languages, and publication dates restricted to the last decade (2013-2023). Results: The findings of the existing literature on the action of GLP-1 agonists in COPD are extremely limited. Only ten relevant studies were identified, of which three are at the preclinical level. From the preclinical studies, increased expression of GLP- 1 receptor genes in the lungs was identified, while endogenous GLP-1 appears not to protect mice with COPD. Administration of GLP-1 agonists in mice with COPD had anti-inflammatory and anti-apoptotic effects. Researchers reported improved respiratory function and reduced moderate/severe COPD exacerbations and, consequently, mortality after GLP-1 agonist administration. From the other studies, GLP-1 agonists compared to other anti-hyperglycemic drugs seemed to reduce inflammation, hyperresponsiveness, and airway resistance. Finally, they improved respiratory function and reduced the risk of severe and moderate exacerbations by 30% and 37%, respectively. Conclusions: From the present study, it appears that the administration of GLP-1 agonists could be used as protective therapy in patients with COPD to improve symptoms and reduce COPD exacerbations per year. It is important to conduct collaborative studies with larger samples since the number of studies was limited, and the results are supported by preclinical studies, aiming to improve the prognosis and quality of life of patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των GLP-1 αγωνιστών σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πρωτογέρου Αικατερίνη","Protogerou Aikaterini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μία πολυπαραγοντική νόσος. Σύμφωνα με τα επιδημιολογικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αποτελεί τη 3 η αιτία θανάτου παγκοσμίως. Επίσης, η ΧΑΠ φαίνεται συχνά να συνυπάρχει με την παχυσαρκία και το Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι να διερευνηθεί η πιθανή επίδραση των υποδοχέων αγωνιστών του γλακαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1 αγωνιστές) που προσδένονται στους αντίστοιχους υποδοχείς του πνεύμονα με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Υλικό & Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιείται μια συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις επιστημονικών δεδομένων (Pubmed, Scopus, ClinicalTrials.gov, Google Scholar). Επιπρόσθετα, κριτήρια εισαγωγής στην ανασκόπηση είναι η ελληνική και η αγγλική γλώσσα καθώς και η ημερομηνία δημοσίευσης των μελετών, που περιορίστηκε εντός της τελευταίας δεκαετίας (2013-2023). Αποτελέσματα: Τα ευρήματα της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, για τη δράση των GLP-1 αγωνιστών στη ΧΑΠ είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Βρέθηκαν μονάχα δέκα σχετικές μελέτες, εκ των οποίων οι τρεις είναι σε προκλινικό επίπεδο. Από τις προκλινικές μελέτες εντοπίστηκε αυξημένη έκφραση των γονιδίων του υποδοχέα GLP-1 στους πνεύμονες, ενώ η ενδογενής GLP-1 φαίνεται να μην προστατεύει τα ποντίκια με ΧΑΠ. Η χορήγηση GLP-1 αγωνιστών σε ποντίκια με ΧΑΠ, είχε αντφλεγμονώδη και αντιαποπτωτική δράση. Καταλήγοντας, οι ερευνητές ανέφεραν βελτιωμένη αναπνευστική λειτουργία και μείωση μετρίων/σοβαρών παροξύνσεων ΧΑΠ και κατά επέκταση της θνησιμότητας μετά την χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών. Από τις λοιπές μελέτες, οι GLP-1 αγωνιστές συγκριτικά με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα, φαίνεται να μείωσαν τη φλεγμονή, την υπερευαισθησία και την αντίσταση των αεραγωγών. Τέλος, βελτίωσαν την αναπνευστική λειτουργία και μείωσαν τον κίνδυνο σοβαρών και μετρίων παροξύνσεων 30% και 37%, αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Από την παρούσα μελέτη φαίνεται ότι η χορήγηση των GLP-1 αγωνιστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προστατευτική αγωγή σε ασθενείς με ΧΑΠ, για τη βελτίωση των συμπτωμάτων και τη μείωση των παροξύνσεων ΧΑΠ ανά έτος. Είναι σημαντικό να γίνουν πολυκεντρικές μελέτες με μεγαλύτερο δείγμα, καθώς ο αριθμός των μελετών ήταν περιορισμένος και τα αποτελέσματα στηρίζονται και σε προκλινικές μελέτες, με στόχο την καλύτερη πρόγνωση και ποιότητας ζωής των ασθενών.","Introduction: Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is a multifactorial condition. According to global epidemiological data from the World Health Organization (WHO), it stands as the third most prevalent cause of death worldwide. Additionally, COPD often appears to coexist with obesity and Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM). Purpose: The aim of this systematic review was to investigate the potential impact of glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1 RAs) on the corresponding receptor in Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD). Materials & Methods: In this study, a systematic review of existing literature was conducted, searching international scientific databases including PubMed, Scopus, ClinicalTrials.gov, and Google Scholar. Inclusion criteria for the review mainly involved studies published in Greek or English, or studies with translations available in these languages, and publication dates restricted to the last decade (2013-2023). Results: The findings of the existing literature on the action of GLP-1 agonists in COPD are extremely limited. Only ten relevant studies were identified, of which three are at the preclinical level. From the preclinical studies, increased expression of GLP- 1 receptor genes in the lungs was identified, while endogenous GLP-1 appears not to protect mice with COPD. Administration of GLP-1 agonists in mice with COPD had anti-inflammatory and anti-apoptotic effects. Researchers reported improved respiratory function and reduced moderate/severe COPD exacerbations and, consequently, mortality after GLP-1 agonist administration. From the other studies, GLP-1 agonists compared to other anti-hyperglycemic drugs seemed to reduce inflammation, hyperresponsiveness, and airway resistance. Finally, they improved respiratory function and reduced the risk of severe and moderate exacerbations by 30% and 37%, respectively. Conclusions: From the present study, it appears that the administration of GLP-1 agonists could be used as protective therapy in patients with COPD to improve symptoms and reduce COPD exacerbations per year. It is important to conduct collaborative studies with larger samples since the number of studies was limited, and the results are supported by preclinical studies, aiming to improve the prognosis and quality of life of patients."],"dc:identifier":["uoadl:3392480","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392480"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση των GLP-1 αγωνιστών σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:51Z"}