{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392727"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392727","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινική ανάπτυξη μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των ινιδίων του αμυλοειδούς στην συστηματική Αμυλοείδωση","abstract":"Με τον όρο συστηματική Αμυλοείδωση, αποδίδουμε την νόσο που προκύπτει από την μη φυσιολογική αναδίπλωση συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι οποίες δημιουργούν συσσωματώματα που αποτίθενται στα επιμέρους όργανα επηρεάζοντας την φυσιολογική τους λειτουργία. Η Αμυλοείδωση ελαφράς αλυσίδας προκύπτει από την συσσώρευση των ελαφρών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών, ενώ η σχετιζόμενη με την τρανσθυρετίνη Αμυλοείδωση οφείλεται στην συσσώρευση τρανσθυρετίνης στα επιμέρους όργανα. Μέχρι πρότινος, η θεραπευτική των δύο παραπάνω τύπων Αμυλοείδωσης είχε εστιάσει στον περιορισμό της αμυλοειδογενούς πρωτεΐνης. Η συγκεκριμένη στόχευση έχει σαν αποτέλεσμα να περιορίζεται η κυτταρική βλάβη και να αποτρέπεται η περαιτέρω συσσώρευση αμυλοειδούς. Παρόλα αυτά, η ανάγκη απομάκρυνσης του αμυλοειδούς και της κυτταροτοξικής του δράσης από τα όργανα είναι καθοριστική για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και επιβίωσης των ασθενών. Τα προκλινικά δεδομένα αναφέρουν ότι αυτό μπορεί να γίνει αποτελεσματικά με την χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων που στοχεύουν το αμυλοειδές. Διάφορα μόρια έχουν διερευνηθεί σε κλινικές μελέτες τόσο στο φάσμα της AL Αμυλοείδωσης όσο και της ATTR Αμυλοείδωσης αλλά και συνδυαστικά. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει τις συγκεκριμένες κλινικές μελέτες και να συζητήσει κριτικά τον σχεδιασμό τους. Τα δεδομένα είναι ενθαρρυντικά στην θεραπευτική της AL Αμυλοείδωσης αφού ήδη 3 φάσης ΙΙΙ κλινικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη. Όσον αφορά την θεραπευτική της ATTR Αμυλοείδωσης, αυτή δεν έχει μέχρι στιγμής την ίδια εξέλιξη, με 2 φάσης Ι μελέτες να δημοσιεύουν πρόσφατα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Τέλος, καθοριστικό ρόλο για την επάρκεια των αποτελεσμάτων τους έχει διαδραματίσει ο σχεδιασμός των παραπάνω κλινικών μελετών. Η επιλογή των καταληκτικών σημείων και δευτερευόντως του πληθυσμού-στόχου, είχαν σαν αποτελέσματα να αποτύχουν κρίσιμες κλινικές μελέτες.","abstract_html":"Με τον όρο συστηματική Αμυλοείδωση, αποδίδουμε την νόσο που προκύπτει από την μη φυσιολογική αναδίπλωση συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι οποίες δημιουργούν συσσωματώματα που αποτίθενται στα επιμέρους όργανα επηρεάζοντας την φυσιολογική τους λειτουργία. Η Αμυλοείδωση ελαφράς αλυσίδας προκύπτει από την συσσώρευση των ελαφρών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών, ενώ η σχετιζόμενη με την τρανσθυρετίνη Αμυλοείδωση οφείλεται στην συσσώρευση τρανσθυρετίνης στα επιμέρους όργανα. Μέχρι πρότινος, η θεραπευτική των δύο παραπάνω τύπων Αμυλοείδωσης είχε εστιάσει στον περιορισμό της αμυλοειδογενούς πρωτεΐνης. Η συγκεκριμένη στόχευση έχει σαν αποτέλεσμα να περιορίζεται η κυτταρική βλάβη και να αποτρέπεται η περαιτέρω συσσώρευση αμυλοειδούς. Παρόλα αυτά, η ανάγκη απομάκρυνσης του αμυλοειδούς και της κυτταροτοξικής του δράσης από τα όργανα είναι καθοριστική για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και επιβίωσης των ασθενών. Τα προκλινικά δεδομένα αναφέρουν ότι αυτό μπορεί να γίνει αποτελεσματικά με την χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων που στοχεύουν το αμυλοειδές. Διάφορα μόρια έχουν διερευνηθεί σε κλινικές μελέτες τόσο στο φάσμα της AL Αμυλοείδωσης όσο και της ATTR Αμυλοείδωσης αλλά και συνδυαστικά. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει τις συγκεκριμένες κλινικές μελέτες και να συζητήσει κριτικά τον σχεδιασμό τους. Τα δεδομένα είναι ενθαρρυντικά στην θεραπευτική της AL Αμυλοείδωσης αφού ήδη 3 φάσης ΙΙΙ κλινικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη. Όσον αφορά την θεραπευτική της ATTR Αμυλοείδωσης, αυτή δεν έχει μέχρι στιγμής την ίδια εξέλιξη, με 2 φάσης Ι μελέτες να δημοσιεύουν πρόσφατα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Τέλος, καθοριστικό ρόλο για την επάρκεια των αποτελεσμάτων τους έχει διαδραματίσει ο σχεδιασμός των παραπάνω κλινικών μελετών. Η επιλογή των καταληκτικών σημείων και δευτερευόντως του πληθυσμού-στόχου, είχαν σαν αποτελέσματα να αποτύχουν κρίσιμες κλινικές μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Κολεύρης Σταύρος","Kolevris Stavros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392727"],"render_values":[{"text":"uoadl:3392727","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392727","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392727","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3392727","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κολεύρης Σταύρος","Kolevris Stavros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392727"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με τον όρο συστηματική Αμυλοείδωση, αποδίδουμε την νόσο που προκύπτει από την μη φυσιολογική αναδίπλωση συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι οποίες δημιουργούν συσσωματώματα που αποτίθενται στα επιμέρους όργανα επηρεάζοντας την φυσιολογική τους λειτουργία. Η Αμυλοείδωση ελαφράς αλυσίδας προκύπτει από την συσσώρευση των ελαφρών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών, ενώ η σχετιζόμενη με την τρανσθυρετίνη Αμυλοείδωση οφείλεται στην συσσώρευση τρανσθυρετίνης στα επιμέρους όργανα. Μέχρι πρότινος, η θεραπευτική των δύο παραπάνω τύπων Αμυλοείδωσης είχε εστιάσει στον περιορισμό της αμυλοειδογενούς πρωτεΐνης. Η συγκεκριμένη στόχευση έχει σαν αποτέλεσμα να περιορίζεται η κυτταρική βλάβη και να αποτρέπεται η περαιτέρω συσσώρευση αμυλοειδούς. Παρόλα αυτά, η ανάγκη απομάκρυνσης του αμυλοειδούς και της κυτταροτοξικής του δράσης από τα όργανα είναι καθοριστική για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και επιβίωσης των ασθενών. Τα προκλινικά δεδομένα αναφέρουν ότι αυτό μπορεί να γίνει αποτελεσματικά με την χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων που στοχεύουν το αμυλοειδές. Διάφορα μόρια έχουν διερευνηθεί σε κλινικές μελέτες τόσο στο φάσμα της AL Αμυλοείδωσης όσο και της ATTR Αμυλοείδωσης αλλά και συνδυαστικά. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει τις συγκεκριμένες κλινικές μελέτες και να συζητήσει κριτικά τον σχεδιασμό τους. Τα δεδομένα είναι ενθαρρυντικά στην θεραπευτική της AL Αμυλοείδωσης αφού ήδη 3 φάσης ΙΙΙ κλινικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη. Όσον αφορά την θεραπευτική της ATTR Αμυλοείδωσης, αυτή δεν έχει μέχρι στιγμής την ίδια εξέλιξη, με 2 φάσης Ι μελέτες να δημοσιεύουν πρόσφατα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Τέλος, καθοριστικό ρόλο για την επάρκεια των αποτελεσμάτων τους έχει διαδραματίσει ο σχεδιασμός των παραπάνω κλινικών μελετών. Η επιλογή των καταληκτικών σημείων και δευτερευόντως του πληθυσμού-στόχου, είχαν σαν αποτελέσματα να αποτύχουν κρίσιμες κλινικές μελέτες.","The term of systematic Amyloidosis stands for the disease that arises from the misfolding of specific proteins that aggregate and deposit on target organs, affecting their normal function. Light-chain Amyloidosis arises after the accumulation of immunoglobulin’s light chains, while transthyretin related Amyloidosis arises after the accumulation of transthyretin on the target organs. Until recently, the treatment of these two types of amyloidoses aimed to eliminate the amyloidogenic protein thus limiting cell damage and preventing further amyloid accumulation. Nevertheless, the need for amyloid removal and its cell toxic action from organs is vital to improve patient’s quality of life and survival. Pre-clinical data suggest that this could be done effectively by using monoclonal antibodies that target the amyloid fibrils. Several molecules have been tested through clinical trials not only for AL Amyloidosis but also for ATTR Amyloidosis. The aim of this thesis is to describe these clinical trials and critically discuss their design. Data from the field of AL Amyloidosis are encouraging since there are already 3 phase III clinical trials ongoing. As far as ATTR Amyloidosis is concerned, the progression is not the same, with 2 phase I clinical trials publishing encouraging data recently. Lastly, the design of these trials is crucial in order to demonstrate efficacy results. Limitations in the design of the studies, mostly on the primary outcome measures and secondarily on the target population, have contributed to the failure of some of these trials."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινική ανάπτυξη μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των ινιδίων του αμυλοειδούς στην συστηματική Αμυλοείδωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κολεύρης Σταύρος","Kolevris Stavros"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Με τον όρο συστηματική Αμυλοείδωση, αποδίδουμε την νόσο που προκύπτει από την μη φυσιολογική αναδίπλωση συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι οποίες δημιουργούν συσσωματώματα που αποτίθενται στα επιμέρους όργανα επηρεάζοντας την φυσιολογική τους λειτουργία. Η Αμυλοείδωση ελαφράς αλυσίδας προκύπτει από την συσσώρευση των ελαφρών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών, ενώ η σχετιζόμενη με την τρανσθυρετίνη Αμυλοείδωση οφείλεται στην συσσώρευση τρανσθυρετίνης στα επιμέρους όργανα. Μέχρι πρότινος, η θεραπευτική των δύο παραπάνω τύπων Αμυλοείδωσης είχε εστιάσει στον περιορισμό της αμυλοειδογενούς πρωτεΐνης. Η συγκεκριμένη στόχευση έχει σαν αποτέλεσμα να περιορίζεται η κυτταρική βλάβη και να αποτρέπεται η περαιτέρω συσσώρευση αμυλοειδούς. Παρόλα αυτά, η ανάγκη απομάκρυνσης του αμυλοειδούς και της κυτταροτοξικής του δράσης από τα όργανα είναι καθοριστική για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και επιβίωσης των ασθενών. Τα προκλινικά δεδομένα αναφέρουν ότι αυτό μπορεί να γίνει αποτελεσματικά με την χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων που στοχεύουν το αμυλοειδές. Διάφορα μόρια έχουν διερευνηθεί σε κλινικές μελέτες τόσο στο φάσμα της AL Αμυλοείδωσης όσο και της ATTR Αμυλοείδωσης αλλά και συνδυαστικά. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει τις συγκεκριμένες κλινικές μελέτες και να συζητήσει κριτικά τον σχεδιασμό τους. Τα δεδομένα είναι ενθαρρυντικά στην θεραπευτική της AL Αμυλοείδωσης αφού ήδη 3 φάσης ΙΙΙ κλινικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη. Όσον αφορά την θεραπευτική της ATTR Αμυλοείδωσης, αυτή δεν έχει μέχρι στιγμής την ίδια εξέλιξη, με 2 φάσης Ι μελέτες να δημοσιεύουν πρόσφατα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Τέλος, καθοριστικό ρόλο για την επάρκεια των αποτελεσμάτων τους έχει διαδραματίσει ο σχεδιασμός των παραπάνω κλινικών μελετών. Η επιλογή των καταληκτικών σημείων και δευτερευόντως του πληθυσμού-στόχου, είχαν σαν αποτελέσματα να αποτύχουν κρίσιμες κλινικές μελέτες.","The term of systematic Amyloidosis stands for the disease that arises from the misfolding of specific proteins that aggregate and deposit on target organs, affecting their normal function. Light-chain Amyloidosis arises after the accumulation of immunoglobulin’s light chains, while transthyretin related Amyloidosis arises after the accumulation of transthyretin on the target organs. Until recently, the treatment of these two types of amyloidoses aimed to eliminate the amyloidogenic protein thus limiting cell damage and preventing further amyloid accumulation. Nevertheless, the need for amyloid removal and its cell toxic action from organs is vital to improve patient’s quality of life and survival. Pre-clinical data suggest that this could be done effectively by using monoclonal antibodies that target the amyloid fibrils. Several molecules have been tested through clinical trials not only for AL Amyloidosis but also for ATTR Amyloidosis. The aim of this thesis is to describe these clinical trials and critically discuss their design. Data from the field of AL Amyloidosis are encouraging since there are already 3 phase III clinical trials ongoing. As far as ATTR Amyloidosis is concerned, the progression is not the same, with 2 phase I clinical trials publishing encouraging data recently. Lastly, the design of these trials is crucial in order to demonstrate efficacy results. Limitations in the design of the studies, mostly on the primary outcome measures and secondarily on the target population, have contributed to the failure of some of these trials."],"dc:identifier":["uoadl:3392727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392727"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινική ανάπτυξη μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των ινιδίων του αμυλοειδούς στην συστηματική Αμυλοείδωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:51Z"}