{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392823"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392823","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση πνευμόνων: Μία συστηματική ανασκόπηση","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί μία αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για τα άτομα με αναπνευστικές παθήσεις τελικού σταδίου. Η περιορισμένη ικανότητα στην άσκηση και η μειωμένη ποιότητα ζωής αποτελούν κοινά χαρακτηριστικά των ασθενών που οδηγούνται σε μεταμόσχευση πνεύμονα. Ωστόσο, οι πνευμονικοί λήπτες συνεχίζουν να εμφανίζουν δυσκολία στην άσκηση και χαμηλή ποιότητα ζωής για αρκετά χρόνια μετά τη μεταμόσχευση. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα προγράμματα αποκατάστασης με άσκηση μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση πολλών παραμέτρων και είναι σημαντικό να εφαρμόζονται πριν και μετά τη μεταμόσχευση. ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνήσει την επίδραση της άσκησης μετεγχειρητικά, σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση πνευμόνων. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας μελετών, που δημοσιεύθηκαν μέχρι το 2020, στην αγγλική γλώσσα, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed, CINAHL και SCOPUS, χρησιμοποιώντας σχετικούς όρους αναζήτησης. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από ενήλικες λήπτες μετά από μεταμόσχευση πνευμόνων, που υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμπεριλήφθηκαν έντεκα μελέτες (5 RCT, 3 κοόρτης και 3 πιλοτικές μελέτες ενός σκέλους), που αξιολόγησαν τις επιδράσεις της άσκησης σε 1072 ασθενείς μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα. Το διάμεσο μέγεθος του δείγματος ήταν 34 συμμετέχοντες (εύρος 4 έως 722 ασθενείς). Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 54,9 έτη. Συμμετείχαν ασθενείς και από τα δύο φύλα, ενώ το 46% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Σε όλες τις μελέτες οι ασθενείς παρακολούθησαν κάποιο πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση, με εξαίρεση την ομάδα ελέγχου σε μία μελέτη που δεν ασκήθηκε. Στην πλειοψηφία των μελετών, η παρέμβαση αφορούσε συνδυασμό αερόβιας γυμναστικής με ασκήσεις ενδυνάμωσης. Η διάμεση διάρκεια των προγραμμάτων αποκατάστασης ήταν 6 εβδομάδες (εύρος 3 έως 24 εβδομάδες). Η συχνότητα των συνεδριών κυμαινόταν από 1 έως 7 φορές την εβδομάδα. Η μέση βαθμολογία για τις 5 RCT μελέτες ήταν 6 (εύρος 5 έως 8), υποδεικνύοντας μέτρια μεθοδολογική ποιότητα. Στην πλειοψηφία των μελετών, η αερόβια άσκηση σε συνδυασμό με τις ασκήσεις αντιστάσεων βελτίωσε την ικανότητα άσκησης, τη μυϊκή ισχύ, την ποιότητα ζωής και την αναπνευστική λειτουργία των ληπτών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η άσκηση έχει θετική επίδραση στους ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση πνεύμονα. Οι βελτιώσεις στην ικανότητα άσκησης, στη μυϊκή ισχύ, στην ποιότητα ζωής και στον λειτουργικό έλεγχο της αναπνοής υποδεικνύουν τη σημασία της φυσικής αποκατάστασης για αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με μελέτες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας, για να επιβεβαιωθούν και να ενισχυθούν αυτά τα ευρήματα. Επιπλέον, η εξέταση άλλων παραμέτρων, όπως η επιβίωση, ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο, η απόρριψη, οι επανεισαγωγές στο νοσοκομείο, είναι σημαντική για να κατανοήσουμε πλήρως τα οφέλη της άσκησης σε αυτή την ομάδα ασθενών.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί μία αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για τα άτομα με αναπνευστικές παθήσεις τελικού σταδίου. Η περιορισμένη ικανότητα στην άσκηση και η μειωμένη ποιότητα ζωής αποτελούν κοινά χαρακτηριστικά των ασθενών που οδηγούνται σε μεταμόσχευση πνεύμονα. Ωστόσο, οι πνευμονικοί λήπτες συνεχίζουν να εμφανίζουν δυσκολία στην άσκηση και χαμηλή ποιότητα ζωής για αρκετά χρόνια μετά τη μεταμόσχευση. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα προγράμματα αποκατάστασης με άσκηση μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση πολλών παραμέτρων και είναι σημαντικό να εφαρμόζονται πριν και μετά τη μεταμόσχευση. ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνήσει την επίδραση της άσκησης μετεγχειρητικά, σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση πνευμόνων. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας μελετών, που δημοσιεύθηκαν μέχρι το 2020, στην αγγλική γλώσσα, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed, CINAHL και SCOPUS, χρησιμοποιώντας σχετικούς όρους αναζήτησης. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από ενήλικες λήπτες μετά από μεταμόσχευση πνευμόνων, που υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμπεριλήφθηκαν έντεκα μελέτες (5 RCT, 3 κοόρτης και 3 πιλοτικές μελέτες ενός σκέλους), που αξιολόγησαν τις επιδράσεις της άσκησης σε 1072 ασθενείς μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα. Το διάμεσο μέγεθος του δείγματος ήταν 34 συμμετέχοντες (εύρος 4 έως 722 ασθενείς). Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 54,9 έτη. Συμμετείχαν ασθενείς και από τα δύο φύλα, ενώ το 46% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Σε όλες τις μελέτες οι ασθενείς παρακολούθησαν κάποιο πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση, με εξαίρεση την ομάδα ελέγχου σε μία μελέτη που δεν ασκήθηκε. Στην πλειοψηφία των μελετών, η παρέμβαση αφορούσε συνδυασμό αερόβιας γυμναστικής με ασκήσεις ενδυνάμωσης. Η διάμεση διάρκεια των προγραμμάτων αποκατάστασης ήταν 6 εβδομάδες (εύρος 3 έως 24 εβδομάδες). Η συχνότητα των συνεδριών κυμαινόταν από 1 έως 7 φορές την εβδομάδα. Η μέση βαθμολογία για τις 5 RCT μελέτες ήταν 6 (εύρος 5 έως 8), υποδεικνύοντας μέτρια μεθοδολογική ποιότητα. Στην πλειοψηφία των μελετών, η αερόβια άσκηση σε συνδυασμό με τις ασκήσεις αντιστάσεων βελτίωσε την ικανότητα άσκησης, τη μυϊκή ισχύ, την ποιότητα ζωής και την αναπνευστική λειτουργία των ληπτών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η άσκηση έχει θετική επίδραση στους ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση πνεύμονα. Οι βελτιώσεις στην ικανότητα άσκησης, στη μυϊκή ισχύ, στην ποιότητα ζωής και στον λειτουργικό έλεγχο της αναπνοής υποδεικνύουν τη σημασία της φυσικής αποκατάστασης για αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με μελέτες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας, για να επιβεβαιωθούν και να ενισχυθούν αυτά τα ευρήματα. Επιπλέον, η εξέταση άλλων παραμέτρων, όπως η επιβίωση, ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο, η απόρριψη, οι επανεισαγωγές στο νοσοκομείο, είναι σημαντική για να κατανοήσουμε πλήρως τα οφέλη της άσκησης σε αυτή την ομάδα ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αδάμου Ελένη","Adamou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392823"],"render_values":[{"text":"uoadl:3392823","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392823","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392823","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3392823","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αδάμου Ελένη","Adamou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392823"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί μία αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για τα άτομα με αναπνευστικές παθήσεις τελικού σταδίου. Η περιορισμένη ικανότητα στην άσκηση και η μειωμένη ποιότητα ζωής αποτελούν κοινά χαρακτηριστικά των ασθενών που οδηγούνται σε μεταμόσχευση πνεύμονα. Ωστόσο, οι πνευμονικοί λήπτες συνεχίζουν να εμφανίζουν δυσκολία στην άσκηση και χαμηλή ποιότητα ζωής για αρκετά χρόνια μετά τη μεταμόσχευση. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα προγράμματα αποκατάστασης με άσκηση μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση πολλών παραμέτρων και είναι σημαντικό να εφαρμόζονται πριν και μετά τη μεταμόσχευση. ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνήσει την επίδραση της άσκησης μετεγχειρητικά, σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση πνευμόνων. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας μελετών, που δημοσιεύθηκαν μέχρι το 2020, στην αγγλική γλώσσα, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed, CINAHL και SCOPUS, χρησιμοποιώντας σχετικούς όρους αναζήτησης. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από ενήλικες λήπτες μετά από μεταμόσχευση πνευμόνων, που υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμπεριλήφθηκαν έντεκα μελέτες (5 RCT, 3 κοόρτης και 3 πιλοτικές μελέτες ενός σκέλους), που αξιολόγησαν τις επιδράσεις της άσκησης σε 1072 ασθενείς μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα. Το διάμεσο μέγεθος του δείγματος ήταν 34 συμμετέχοντες (εύρος 4 έως 722 ασθενείς). Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 54,9 έτη. Συμμετείχαν ασθενείς και από τα δύο φύλα, ενώ το 46% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Σε όλες τις μελέτες οι ασθενείς παρακολούθησαν κάποιο πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση, με εξαίρεση την ομάδα ελέγχου σε μία μελέτη που δεν ασκήθηκε. Στην πλειοψηφία των μελετών, η παρέμβαση αφορούσε συνδυασμό αερόβιας γυμναστικής με ασκήσεις ενδυνάμωσης. Η διάμεση διάρκεια των προγραμμάτων αποκατάστασης ήταν 6 εβδομάδες (εύρος 3 έως 24 εβδομάδες). Η συχνότητα των συνεδριών κυμαινόταν από 1 έως 7 φορές την εβδομάδα. Η μέση βαθμολογία για τις 5 RCT μελέτες ήταν 6 (εύρος 5 έως 8), υποδεικνύοντας μέτρια μεθοδολογική ποιότητα. Στην πλειοψηφία των μελετών, η αερόβια άσκηση σε συνδυασμό με τις ασκήσεις αντιστάσεων βελτίωσε την ικανότητα άσκησης, τη μυϊκή ισχύ, την ποιότητα ζωής και την αναπνευστική λειτουργία των ληπτών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η άσκηση έχει θετική επίδραση στους ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση πνεύμονα. Οι βελτιώσεις στην ικανότητα άσκησης, στη μυϊκή ισχύ, στην ποιότητα ζωής και στον λειτουργικό έλεγχο της αναπνοής υποδεικνύουν τη σημασία της φυσικής αποκατάστασης για αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με μελέτες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας, για να επιβεβαιωθούν και να ενισχυθούν αυτά τα ευρήματα. Επιπλέον, η εξέταση άλλων παραμέτρων, όπως η επιβίωση, ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο, η απόρριψη, οι επανεισαγωγές στο νοσοκομείο, είναι σημαντική για να κατανοήσουμε πλήρως τα οφέλη της άσκησης σε αυτή την ομάδα ασθενών.","INTRODUCTION: Lung transplantation is the final treatment option for people with end-stage respiratory disease. Dyspnea, limited exercise capacity and reduced quality of life are common features of respiratory patients undergoing lung transplantation. However, lung transplant recipients continue to experience exercise difficulty and poor quality of life for several years after transplantation. Studies have shown that exercise rehabilitation programs can help improve many parameters and it is important to implement them before and after transplantation. OBJECTIVES: The aim of this systematic review was to investigate the effect of exercise postoperatively in patients undergoing lung transplantation. METHODS: A search of the literature of studies published up to 2020, in English was performed in the PubMed, CINAHL and SCOPUS databases using relevant search terms. The study population consisted of adult recipients after lung transplantation who underwent a postoperative rehabilitation program. RESULTS: Eleven studies (5 RCTs, 3 cohort and 3 single-arm pilot studies) were included, evaluating the effects of PR in 1072 patients after lung transplantation. The median sample size was 34 participants (range 4 to 722 participants). The median age of participants was 54.9 years. Patients of both genders were included, while 46% of the participants were women. In all studies participants followed an exercise rehabilitation programme, with the exception of the control group in one study who did not exercise. In the majority of studies, the intervention involved a combination of aerobic exercise and strengthening exercises. The median duration of the rehabilitation programs was 6 weeks (range 3 to 24 weeks). The frequency of the sessions varied from 1 to 7 times per week. The mean score for the 5 RCTs was 6 (range 5 to 8), indicating moderate methodological quality. In the majority of studies, aerobic exercise combined with resistance exercises improved exercise capacity, muscle strength, quality of life and respiratory function in the recipients. CONCLUSIONS: Exercise has a positive effect on patients after lung transplantation. Improvements in exercise capacity, muscle strength, quality of life and respiratory function indicate the importance of physical rehabilitation for these patients. However, further research, with studies of high methodological quality, is needed to confirm and strengthen these findings. In addition, examination of other parameters, such as survival, hospital length of stay, rejection, hospital readmissions, is important to fully understand the benefits of exercise in this patient group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση πνευμόνων: Μία συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αδάμου Ελένη","Adamou Eleni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί μία αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για τα άτομα με αναπνευστικές παθήσεις τελικού σταδίου. Η περιορισμένη ικανότητα στην άσκηση και η μειωμένη ποιότητα ζωής αποτελούν κοινά χαρακτηριστικά των ασθενών που οδηγούνται σε μεταμόσχευση πνεύμονα. Ωστόσο, οι πνευμονικοί λήπτες συνεχίζουν να εμφανίζουν δυσκολία στην άσκηση και χαμηλή ποιότητα ζωής για αρκετά χρόνια μετά τη μεταμόσχευση. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα προγράμματα αποκατάστασης με άσκηση μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση πολλών παραμέτρων και είναι σημαντικό να εφαρμόζονται πριν και μετά τη μεταμόσχευση. ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνήσει την επίδραση της άσκησης μετεγχειρητικά, σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση πνευμόνων. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας μελετών, που δημοσιεύθηκαν μέχρι το 2020, στην αγγλική γλώσσα, στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed, CINAHL και SCOPUS, χρησιμοποιώντας σχετικούς όρους αναζήτησης. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από ενήλικες λήπτες μετά από μεταμόσχευση πνευμόνων, που υποβλήθηκαν μετεγχειρητικά σε πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμπεριλήφθηκαν έντεκα μελέτες (5 RCT, 3 κοόρτης και 3 πιλοτικές μελέτες ενός σκέλους), που αξιολόγησαν τις επιδράσεις της άσκησης σε 1072 ασθενείς μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα. Το διάμεσο μέγεθος του δείγματος ήταν 34 συμμετέχοντες (εύρος 4 έως 722 ασθενείς). Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 54,9 έτη. Συμμετείχαν ασθενείς και από τα δύο φύλα, ενώ το 46% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες. Σε όλες τις μελέτες οι ασθενείς παρακολούθησαν κάποιο πρόγραμμα αποκατάστασης με άσκηση, με εξαίρεση την ομάδα ελέγχου σε μία μελέτη που δεν ασκήθηκε. Στην πλειοψηφία των μελετών, η παρέμβαση αφορούσε συνδυασμό αερόβιας γυμναστικής με ασκήσεις ενδυνάμωσης. Η διάμεση διάρκεια των προγραμμάτων αποκατάστασης ήταν 6 εβδομάδες (εύρος 3 έως 24 εβδομάδες). Η συχνότητα των συνεδριών κυμαινόταν από 1 έως 7 φορές την εβδομάδα. Η μέση βαθμολογία για τις 5 RCT μελέτες ήταν 6 (εύρος 5 έως 8), υποδεικνύοντας μέτρια μεθοδολογική ποιότητα. Στην πλειοψηφία των μελετών, η αερόβια άσκηση σε συνδυασμό με τις ασκήσεις αντιστάσεων βελτίωσε την ικανότητα άσκησης, τη μυϊκή ισχύ, την ποιότητα ζωής και την αναπνευστική λειτουργία των ληπτών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η άσκηση έχει θετική επίδραση στους ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση πνεύμονα. Οι βελτιώσεις στην ικανότητα άσκησης, στη μυϊκή ισχύ, στην ποιότητα ζωής και στον λειτουργικό έλεγχο της αναπνοής υποδεικνύουν τη σημασία της φυσικής αποκατάστασης για αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με μελέτες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας, για να επιβεβαιωθούν και να ενισχυθούν αυτά τα ευρήματα. Επιπλέον, η εξέταση άλλων παραμέτρων, όπως η επιβίωση, ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο, η απόρριψη, οι επανεισαγωγές στο νοσοκομείο, είναι σημαντική για να κατανοήσουμε πλήρως τα οφέλη της άσκησης σε αυτή την ομάδα ασθενών.","INTRODUCTION: Lung transplantation is the final treatment option for people with end-stage respiratory disease. Dyspnea, limited exercise capacity and reduced quality of life are common features of respiratory patients undergoing lung transplantation. However, lung transplant recipients continue to experience exercise difficulty and poor quality of life for several years after transplantation. Studies have shown that exercise rehabilitation programs can help improve many parameters and it is important to implement them before and after transplantation. OBJECTIVES: The aim of this systematic review was to investigate the effect of exercise postoperatively in patients undergoing lung transplantation. METHODS: A search of the literature of studies published up to 2020, in English was performed in the PubMed, CINAHL and SCOPUS databases using relevant search terms. The study population consisted of adult recipients after lung transplantation who underwent a postoperative rehabilitation program. RESULTS: Eleven studies (5 RCTs, 3 cohort and 3 single-arm pilot studies) were included, evaluating the effects of PR in 1072 patients after lung transplantation. The median sample size was 34 participants (range 4 to 722 participants). The median age of participants was 54.9 years. Patients of both genders were included, while 46% of the participants were women. In all studies participants followed an exercise rehabilitation programme, with the exception of the control group in one study who did not exercise. In the majority of studies, the intervention involved a combination of aerobic exercise and strengthening exercises. The median duration of the rehabilitation programs was 6 weeks (range 3 to 24 weeks). The frequency of the sessions varied from 1 to 7 times per week. The mean score for the 5 RCTs was 6 (range 5 to 8), indicating moderate methodological quality. In the majority of studies, aerobic exercise combined with resistance exercises improved exercise capacity, muscle strength, quality of life and respiratory function in the recipients. CONCLUSIONS: Exercise has a positive effect on patients after lung transplantation. Improvements in exercise capacity, muscle strength, quality of life and respiratory function indicate the importance of physical rehabilitation for these patients. However, further research, with studies of high methodological quality, is needed to confirm and strengthen these findings. In addition, examination of other parameters, such as survival, hospital length of stay, rejection, hospital readmissions, is important to fully understand the benefits of exercise in this patient group."],"dc:identifier":["uoadl:3392823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392823"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της άσκησης σε ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση πνευμόνων: Μία συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:51Z"}