{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392944"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392944","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παχυσαρκία και κύηση","abstract":"Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθήσεις που απαντώνται σε γυναίκες και άνδρες της αναπαραγωγικής ηλικίας και η οποία συνεισφέρει σε μία σειρά προβλημάτων που σχετίζονται με την ανθρώπινη αναπαραγωγή, αφού πρωτίστως επιδρά τόσο στην γυναικεία όσο και στην ανδρική γονιμότητα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η παχυσαρκία συσχετίζεται με επιπλοκές κατά την έναρξη της κύησης αλλά και στη συνέχειά της. Έτσι κατά το πρώτο χρονικό διάστημα της κύησης η μητρική παχυσαρκία συσχετίζεται με αυτόματες αποβολές αλλά και πληθώρα συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου. Στην πορεία της κύησης οι επιπλοκές που απαντώνται λόγω της παχυσαρκίας ή της σεσημασμένης αύξησης του βάρους σώματος, σχετίζονται άμεσα με την αντίσταση στην ινσουλίνη και την παρουσία ενός γενικά διαταραγμένου μεταβολικού περιβάλλοντος. Στα πλαίσια αυτά παρατηρείται συχνά κλινική εκδήλωση διαταραχής της ανοχής στη γλυκόζη και διαβήτης της κύησης που επιδρούν σημαντικά στην ανάπτυξη του εμβρύου με αποτέλεσμα κατά τη γέννηση την εμφάνιση μακροσωμίας ή μικρού βάρους γέννησης. Τα νεογνά παχύσαρκων γυναικών έχουν αυξημένο σωματικό λίπος κατά τη γέννηση, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία. Αν και δεν υπάρχει σαφής ενοχοποιητικός μηχανισμός για τις δυσμενείς προγεννητικές εκβάσεις που σχετίζονται με τη μητρική παχυσαρκία, με βάση τα ως τώρα διαθέσιμα δεδομένα, η αυξημένη αντίσταση των ιστών στη μητρική ινσουλίνη κατά την εγκυμοσύνη και η συνεπακόλουθη υπερινσουλιναιμία, η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να συμβάλλουν στην πρόωρη δυσλειτουργία του πλακούντα και του εμβρύου. Παράλληλα, έχει παρατηρηθεί ότι σε παχύσαρκες γυναίκες αυξάνεται ο κίνδυνος υπέρτασης της κύησης και προεκλαμψίας αλλά και τοκετού με καισαρική τομή η οποία δεν είναι σπάνιο να επιπλέκεται από λοιμώξεις στο σημείο του τραύματος. Μετά τον τοκετό, οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής, κατάθλιψης και δυσκολίας με το θηλασμό. Τέλος, μιας και το 50-60% των υπέρβαρων ή παχύσαρκων γυναικών κερδίζουν περισσότερο βάρος από το συνιστώμενο με βάση τις Κατευθυντήριες Οδηγίες του Ινστιτούτου Ιατρικής, και ταυτόχρονά επειδή φαίνεται μέρος αυτού του βάρους να διατηρείται και μετά τον τοκετό, ο κίνδυνος ανάπτυξης αργότερα στο μέλλον μεταβολικού συνδρόμου και καρδιαγγειακών συμβατών αλλά και παχυσαρκίας σε μία επόμενη κύηση είναι σαφώς αυξημένος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία το σύνολο αυτών των παρατηρήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία στα πλαίσια της προσπάθειας επίτευξης κύησης, κατά τη διάρκειά της αλλά και μετά το πέρας της ανασκοπούνται με έμφαση στα νεότερα βιβλιογραφικά δεδομένα.","abstract_html":"Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθήσεις που απαντώνται σε γυναίκες και άνδρες της αναπαραγωγικής ηλικίας και η οποία συνεισφέρει σε μία σειρά προβλημάτων που σχετίζονται με την ανθρώπινη αναπαραγωγή, αφού πρωτίστως επιδρά τόσο στην γυναικεία όσο και στην ανδρική γονιμότητα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η παχυσαρκία συσχετίζεται με επιπλοκές κατά την έναρξη της κύησης αλλά και στη συνέχειά της. Έτσι κατά το πρώτο χρονικό διάστημα της κύησης η μητρική παχυσαρκία συσχετίζεται με αυτόματες αποβολές αλλά και πληθώρα συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου. Στην πορεία της κύησης οι επιπλοκές που απαντώνται λόγω της παχυσαρκίας ή της σεσημασμένης αύξησης του βάρους σώματος, σχετίζονται άμεσα με την αντίσταση στην ινσουλίνη και την παρουσία ενός γενικά διαταραγμένου μεταβολικού περιβάλλοντος. Στα πλαίσια αυτά παρατηρείται συχνά κλινική εκδήλωση διαταραχής της ανοχής στη γλυκόζη και διαβήτης της κύησης που επιδρούν σημαντικά στην ανάπτυξη του εμβρύου με αποτέλεσμα κατά τη γέννηση την εμφάνιση μακροσωμίας ή μικρού βάρους γέννησης. Τα νεογνά παχύσαρκων γυναικών έχουν αυξημένο σωματικό λίπος κατά τη γέννηση, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία. Αν και δεν υπάρχει σαφής ενοχοποιητικός μηχανισμός για τις δυσμενείς προγεννητικές εκβάσεις που σχετίζονται με τη μητρική παχυσαρκία, με βάση τα ως τώρα διαθέσιμα δεδομένα, η αυξημένη αντίσταση των ιστών στη μητρική ινσουλίνη κατά την εγκυμοσύνη και η συνεπακόλουθη υπερινσουλιναιμία, η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να συμβάλλουν στην πρόωρη δυσλειτουργία του πλακούντα και του εμβρύου. Παράλληλα, έχει παρατηρηθεί ότι σε παχύσαρκες γυναίκες αυξάνεται ο κίνδυνος υπέρτασης της κύησης και προεκλαμψίας αλλά και τοκετού με καισαρική τομή η οποία δεν είναι σπάνιο να επιπλέκεται από λοιμώξεις στο σημείο του τραύματος. Μετά τον τοκετό, οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής, κατάθλιψης και δυσκολίας με το θηλασμό. Τέλος, μιας και το 50-60% των υπέρβαρων ή παχύσαρκων γυναικών κερδίζουν περισσότερο βάρος από το συνιστώμενο με βάση τις Κατευθυντήριες Οδηγίες του Ινστιτούτου Ιατρικής, και ταυτόχρονά επειδή φαίνεται μέρος αυτού του βάρους να διατηρείται και μετά τον τοκετό, ο κίνδυνος ανάπτυξης αργότερα στο μέλλον μεταβολικού συνδρόμου και καρδιαγγειακών συμβατών αλλά και παχυσαρκίας σε μία επόμενη κύηση είναι σαφώς αυξημένος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία το σύνολο αυτών των παρατηρήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία στα πλαίσια της προσπάθειας επίτευξης κύησης, κατά τη διάρκειά της αλλά και μετά το πέρας της ανασκοπούνται με έμφαση στα νεότερα βιβλιογραφικά δεδομένα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κάτσακα Αναστασία","Katsaka Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392944"],"render_values":[{"text":"uoadl:3392944","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392944","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392944","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3392944","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κάτσακα Αναστασία","Katsaka Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392944","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392944"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθήσεις που απαντώνται σε γυναίκες και άνδρες της αναπαραγωγικής ηλικίας και η οποία συνεισφέρει σε μία σειρά προβλημάτων που σχετίζονται με την ανθρώπινη αναπαραγωγή, αφού πρωτίστως επιδρά τόσο στην γυναικεία όσο και στην ανδρική γονιμότητα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η παχυσαρκία συσχετίζεται με επιπλοκές κατά την έναρξη της κύησης αλλά και στη συνέχειά της. Έτσι κατά το πρώτο χρονικό διάστημα της κύησης η μητρική παχυσαρκία συσχετίζεται με αυτόματες αποβολές αλλά και πληθώρα συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου. Στην πορεία της κύησης οι επιπλοκές που απαντώνται λόγω της παχυσαρκίας ή της σεσημασμένης αύξησης του βάρους σώματος, σχετίζονται άμεσα με την αντίσταση στην ινσουλίνη και την παρουσία ενός γενικά διαταραγμένου μεταβολικού περιβάλλοντος. Στα πλαίσια αυτά παρατηρείται συχνά κλινική εκδήλωση διαταραχής της ανοχής στη γλυκόζη και διαβήτης της κύησης που επιδρούν σημαντικά στην ανάπτυξη του εμβρύου με αποτέλεσμα κατά τη γέννηση την εμφάνιση μακροσωμίας ή μικρού βάρους γέννησης. Τα νεογνά παχύσαρκων γυναικών έχουν αυξημένο σωματικό λίπος κατά τη γέννηση, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία. Αν και δεν υπάρχει σαφής ενοχοποιητικός μηχανισμός για τις δυσμενείς προγεννητικές εκβάσεις που σχετίζονται με τη μητρική παχυσαρκία, με βάση τα ως τώρα διαθέσιμα δεδομένα, η αυξημένη αντίσταση των ιστών στη μητρική ινσουλίνη κατά την εγκυμοσύνη και η συνεπακόλουθη υπερινσουλιναιμία, η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να συμβάλλουν στην πρόωρη δυσλειτουργία του πλακούντα και του εμβρύου. Παράλληλα, έχει παρατηρηθεί ότι σε παχύσαρκες γυναίκες αυξάνεται ο κίνδυνος υπέρτασης της κύησης και προεκλαμψίας αλλά και τοκετού με καισαρική τομή η οποία δεν είναι σπάνιο να επιπλέκεται από λοιμώξεις στο σημείο του τραύματος. Μετά τον τοκετό, οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής, κατάθλιψης και δυσκολίας με το θηλασμό. Τέλος, μιας και το 50-60% των υπέρβαρων ή παχύσαρκων γυναικών κερδίζουν περισσότερο βάρος από το συνιστώμενο με βάση τις Κατευθυντήριες Οδηγίες του Ινστιτούτου Ιατρικής, και ταυτόχρονά επειδή φαίνεται μέρος αυτού του βάρους να διατηρείται και μετά τον τοκετό, ο κίνδυνος ανάπτυξης αργότερα στο μέλλον μεταβολικού συνδρόμου και καρδιαγγειακών συμβατών αλλά και παχυσαρκίας σε μία επόμενη κύηση είναι σαφώς αυξημένος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία το σύνολο αυτών των παρατηρήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία στα πλαίσια της προσπάθειας επίτευξης κύησης, κατά τη διάρκειά της αλλά και μετά το πέρας της ανασκοπούνται με έμφαση στα νεότερα βιβλιογραφικά δεδομένα.","Obesity is one of the most common diseases found in women and men of reproductive age and contributes to a number of problems related to human reproduction, as it primarily affects both female and male fertility. During pregnancy, obesity is associated with complications at the beginning of pregnancy and in its continuation. Thus, during the first period of pregnancy, maternal obesity is associated with automatic miscarriages and a multitude of congenital malformations of the fetus. In the course of pregnancy, the complications that occur due to obesity or the excessive weight gain are directly related to insulin resistance and the presence of a generally disturbed metabolic environment. In this context, there is often clinical manifestations of glucose tolerance disorder and gestational diabetes that significantly affect the development of the fetus resulting in macrosomia or low birth weight. Newborn of obese women have increased body fat at birth, which increases the risk of obesity in childhood. Although there is no clear incriminating mechanism for adverse prenatal outcomes associated with maternal obesity, based on available data, increased tissue resistance to maternal insulin during pregnancy and subsequent hyperinsulinemia, inflammation and oxidative stress appear to contribute to premature placental and fetal dysfunction. At the same time, it has been observed that obese women have an increased risk of pregnancy and preeclampsia, as well as cesarean delivery, which commonly is complicated by infections at the site of injury. After childbirth, obese women have an increased risk of venous thromboembolism, depression and difficulty in breastfeeding. Finally, as 50-60% of overweight or obese women gain more weight than those recommended by the Institute of Medicine’ s Guidelines, and at the same time because part of this weight seems to be maintained after childbirth, the risk of developing metabolic syndrome and cardiovascular compliance but also obesity in a subsequent pregnancy later in the future is clearly increased. In the present dissertation, all of these observations related to obesity in the context of the attempt to conceive during and after pregnancy are reviewed with emphasis on the latest bibliographic data"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παχυσαρκία και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κάτσακα Αναστασία","Katsaka Anastasia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθήσεις που απαντώνται σε γυναίκες και άνδρες της αναπαραγωγικής ηλικίας και η οποία συνεισφέρει σε μία σειρά προβλημάτων που σχετίζονται με την ανθρώπινη αναπαραγωγή, αφού πρωτίστως επιδρά τόσο στην γυναικεία όσο και στην ανδρική γονιμότητα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η παχυσαρκία συσχετίζεται με επιπλοκές κατά την έναρξη της κύησης αλλά και στη συνέχειά της. Έτσι κατά το πρώτο χρονικό διάστημα της κύησης η μητρική παχυσαρκία συσχετίζεται με αυτόματες αποβολές αλλά και πληθώρα συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου. Στην πορεία της κύησης οι επιπλοκές που απαντώνται λόγω της παχυσαρκίας ή της σεσημασμένης αύξησης του βάρους σώματος, σχετίζονται άμεσα με την αντίσταση στην ινσουλίνη και την παρουσία ενός γενικά διαταραγμένου μεταβολικού περιβάλλοντος. Στα πλαίσια αυτά παρατηρείται συχνά κλινική εκδήλωση διαταραχής της ανοχής στη γλυκόζη και διαβήτης της κύησης που επιδρούν σημαντικά στην ανάπτυξη του εμβρύου με αποτέλεσμα κατά τη γέννηση την εμφάνιση μακροσωμίας ή μικρού βάρους γέννησης. Τα νεογνά παχύσαρκων γυναικών έχουν αυξημένο σωματικό λίπος κατά τη γέννηση, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία. Αν και δεν υπάρχει σαφής ενοχοποιητικός μηχανισμός για τις δυσμενείς προγεννητικές εκβάσεις που σχετίζονται με τη μητρική παχυσαρκία, με βάση τα ως τώρα διαθέσιμα δεδομένα, η αυξημένη αντίσταση των ιστών στη μητρική ινσουλίνη κατά την εγκυμοσύνη και η συνεπακόλουθη υπερινσουλιναιμία, η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες φαίνεται να συμβάλλουν στην πρόωρη δυσλειτουργία του πλακούντα και του εμβρύου. Παράλληλα, έχει παρατηρηθεί ότι σε παχύσαρκες γυναίκες αυξάνεται ο κίνδυνος υπέρτασης της κύησης και προεκλαμψίας αλλά και τοκετού με καισαρική τομή η οποία δεν είναι σπάνιο να επιπλέκεται από λοιμώξεις στο σημείο του τραύματος. Μετά τον τοκετό, οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής, κατάθλιψης και δυσκολίας με το θηλασμό. Τέλος, μιας και το 50-60% των υπέρβαρων ή παχύσαρκων γυναικών κερδίζουν περισσότερο βάρος από το συνιστώμενο με βάση τις Κατευθυντήριες Οδηγίες του Ινστιτούτου Ιατρικής, και ταυτόχρονά επειδή φαίνεται μέρος αυτού του βάρους να διατηρείται και μετά τον τοκετό, ο κίνδυνος ανάπτυξης αργότερα στο μέλλον μεταβολικού συνδρόμου και καρδιαγγειακών συμβατών αλλά και παχυσαρκίας σε μία επόμενη κύηση είναι σαφώς αυξημένος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία το σύνολο αυτών των παρατηρήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία στα πλαίσια της προσπάθειας επίτευξης κύησης, κατά τη διάρκειά της αλλά και μετά το πέρας της ανασκοπούνται με έμφαση στα νεότερα βιβλιογραφικά δεδομένα.","Obesity is one of the most common diseases found in women and men of reproductive age and contributes to a number of problems related to human reproduction, as it primarily affects both female and male fertility. During pregnancy, obesity is associated with complications at the beginning of pregnancy and in its continuation. Thus, during the first period of pregnancy, maternal obesity is associated with automatic miscarriages and a multitude of congenital malformations of the fetus. In the course of pregnancy, the complications that occur due to obesity or the excessive weight gain are directly related to insulin resistance and the presence of a generally disturbed metabolic environment. In this context, there is often clinical manifestations of glucose tolerance disorder and gestational diabetes that significantly affect the development of the fetus resulting in macrosomia or low birth weight. Newborn of obese women have increased body fat at birth, which increases the risk of obesity in childhood. Although there is no clear incriminating mechanism for adverse prenatal outcomes associated with maternal obesity, based on available data, increased tissue resistance to maternal insulin during pregnancy and subsequent hyperinsulinemia, inflammation and oxidative stress appear to contribute to premature placental and fetal dysfunction. At the same time, it has been observed that obese women have an increased risk of pregnancy and preeclampsia, as well as cesarean delivery, which commonly is complicated by infections at the site of injury. After childbirth, obese women have an increased risk of venous thromboembolism, depression and difficulty in breastfeeding. Finally, as 50-60% of overweight or obese women gain more weight than those recommended by the Institute of Medicine’ s Guidelines, and at the same time because part of this weight seems to be maintained after childbirth, the risk of developing metabolic syndrome and cardiovascular compliance but also obesity in a subsequent pregnancy later in the future is clearly increased. In the present dissertation, all of these observations related to obesity in the context of the attempt to conceive during and after pregnancy are reviewed with emphasis on the latest bibliographic data"],"dc:identifier":["uoadl:3392944","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392944"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παχυσαρκία και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z"}