{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392984"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3392984","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας στη γυναικεία γονιμότητα","abstract":"Είναι ευρέως γνωστό και εύκολα αντιληπτό ότι οι γυναικολογικές κακοήθειες και ιδιαίτερα οι αντικαρκινικές αγωγές που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπισή τους, έχουν δυνητικά βλαπτικές επιδράσεις στην δυνατότητα γονιμοποίησης. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί όχι μόνο στην διερεύνηση της ακριβούς επίδρασης της ακτινοθεραπείας και της χημειοθεραπείας στη γυναικεία γονιμότητα, αλλά και στην συγκέντρωση των ήδη χρησιμοποιούμενων και μη, τεχνικών διάσωσης αυτής. Η γυναικεία γονιμότητα μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από ανατομικούς παράγοντες, τόσο συγγενείς όσο και επίκτητους. Οι κυριότεροι παράγοντες, μητριαίοι και ωοθηκικοί, που οδηγούν σε μείωση της γονιμότητας περιλαμβάνουν εκ γενετής ανατομικές ανωμαλίες, επίκτητες διαταραχές της αρχιτεκτονικής, ιατρογενείς αιτίες, συμφύσεις, λοιμώξεις και άλλα. Οι γυναικολογικές κακοήθειες μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε όργανο της αναπαραγωγικής οδού, με κυριότερη εντόπιση τον τράχηλο της μήτρας και το ενδομήτριο, ενώ ακολουθούν οι ωοθήκες και οι σάλπιγγες. Κάθε τύπος καρκίνου παρουσιάζει ξεχωριστή παθογένεση, βιολογική δραστηριότητα, και τελικά θνητότητα. Πέραν της χειρουργικής αφαίρεσης, σημαντικά μέσα για την αντιμετώπιση του καρκίνου αποτελεί η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία στηρίζεται στην καταστροφή του γεννητικού υλικού μέσω της χρήσης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ενώ η χημειοθεραπεία στηρίζεται σε χημικά μόρια με βλαπτική βιολογική δραστηριότητα σε ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα. Αναλόγως τον τύπο του καρκίνου ποικίλλει και η χήμειο και ακτινοευαισθησία που παρουσιάζει, με αυξημένη χρησιμότητα αυτών στον καρκίνο των ωοθηκών. Η βλάβη που προκαλείται στα ωάρια από την ακτινοβολία σχετίζεται με την ηλικία της ασθενούς, την δόση της ακτινοβολίας και την συγχορήγηση ή μη, χημειοθεραπείας. Η ακτινοτοξική δράση προκαλείται μέσω διαταραχής της αγγείωσης των υγειών ιστών, μέσω ανατομικής βλάβης στους λείους μύες της μήτρας, μέσω της πρόκλησης ίνωσης, ατροφίας και πλακουντιακής ανεπάρκειας. Το ωοθηκικό απόθεμα μιας νεαρής ασθενούς αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητο στόχο της χημειοθεραπείας. Η βλάβη προκαλείται είτε μέσω της άμεσης οδού της απευθείας βλαπτικής επίδρασης στα αρχέγονα ωοθυλάκια, είτε μέσω της έμμεσης οδού που οδηγεί σε πρόωρη γήρανση αυτών, μέσω άρσης αναστολής της ενεργοποίησής τους από γειτονικά ωοθυλάκια. Στη βιβλιογραφία έχουν ήδη εντοπισθεί πολλά μονοπάτια που συμβάλλουν στην τοξικότητα αυτή όπως το ATR/CHEKI/CKI, PUMA, NOXA, PTEN/AKT/FOXO3a, Ιnhibin a και άλλα. Η ύπαρξη του ίδιου του καρκίνου συμβάλλει αρνητικά στη γονιμότητα, όπως επίσης και η αύξηση του στρες και η συναισθηματική κατάπτωση που προκαλούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας της νόσου. Η διατήρηση της γονιμότητας αποτελεί μια εξατομικευμένη έγκαιρη απόφαση που περιλαμβάνει διάφορες τεχνικές άλλες περισσότερο δοκιμασμένες όπως η κατάψυξη εμβρύων και ωαρίων όπως και άλλες σπανιότερες όπως η χορήγηση GnRH, η μετάθεση ωοθηκικού ιστού, η θωράκιση γονάδων, η κλασματοποιημένη ακτινοθεραπεία και αρκετές ακόμη πειραματικές τεχνικές με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψιν η επίδραση που έχουν οι χημειοθεραπευτικοί και οι ακτινοθεραπευτικοί παράγοντες στην μείωση της γονιμότητας των ασθενών αποσκοπώντας στην ορθότερη και πιο έγκαιρη διατήρησή της, προσφέροντας στη γυναίκα την βέλτιστη δυνατή ολιστική περίθαλψη.","abstract_html":"Είναι ευρέως γνωστό και εύκολα αντιληπτό ότι οι γυναικολογικές κακοήθειες και ιδιαίτερα οι αντικαρκινικές αγωγές που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπισή τους, έχουν δυνητικά βλαπτικές επιδράσεις στην δυνατότητα γονιμοποίησης. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί όχι μόνο στην διερεύνηση της ακριβούς επίδρασης της ακτινοθεραπείας και της χημειοθεραπείας στη γυναικεία γονιμότητα, αλλά και στην συγκέντρωση των ήδη χρησιμοποιούμενων και μη, τεχνικών διάσωσης αυτής. Η γυναικεία γονιμότητα μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από ανατομικούς παράγοντες, τόσο συγγενείς όσο και επίκτητους. Οι κυριότεροι παράγοντες, μητριαίοι και ωοθηκικοί, που οδηγούν σε μείωση της γονιμότητας περιλαμβάνουν εκ γενετής ανατομικές ανωμαλίες, επίκτητες διαταραχές της αρχιτεκτονικής, ιατρογενείς αιτίες, συμφύσεις, λοιμώξεις και άλλα. Οι γυναικολογικές κακοήθειες μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε όργανο της αναπαραγωγικής οδού, με κυριότερη εντόπιση τον τράχηλο της μήτρας και το ενδομήτριο, ενώ ακολουθούν οι ωοθήκες και οι σάλπιγγες. Κάθε τύπος καρκίνου παρουσιάζει ξεχωριστή παθογένεση, βιολογική δραστηριότητα, και τελικά θνητότητα. Πέραν της χειρουργικής αφαίρεσης, σημαντικά μέσα για την αντιμετώπιση του καρκίνου αποτελεί η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία στηρίζεται στην καταστροφή του γεννητικού υλικού μέσω της χρήσης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ενώ η χημειοθεραπεία στηρίζεται σε χημικά μόρια με βλαπτική βιολογική δραστηριότητα σε ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα. Αναλόγως τον τύπο του καρκίνου ποικίλλει και η χήμειο και ακτινοευαισθησία που παρουσιάζει, με αυξημένη χρησιμότητα αυτών στον καρκίνο των ωοθηκών. Η βλάβη που προκαλείται στα ωάρια από την ακτινοβολία σχετίζεται με την ηλικία της ασθενούς, την δόση της ακτινοβολίας και την συγχορήγηση ή μη, χημειοθεραπείας. Η ακτινοτοξική δράση προκαλείται μέσω διαταραχής της αγγείωσης των υγειών ιστών, μέσω ανατομικής βλάβης στους λείους μύες της μήτρας, μέσω της πρόκλησης ίνωσης, ατροφίας και πλακουντιακής ανεπάρκειας. Το ωοθηκικό απόθεμα μιας νεαρής ασθενούς αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητο στόχο της χημειοθεραπείας. Η βλάβη προκαλείται είτε μέσω της άμεσης οδού της απευθείας βλαπτικής επίδρασης στα αρχέγονα ωοθυλάκια, είτε μέσω της έμμεσης οδού που οδηγεί σε πρόωρη γήρανση αυτών, μέσω άρσης αναστολής της ενεργοποίησής τους από γειτονικά ωοθυλάκια. Στη βιβλιογραφία έχουν ήδη εντοπισθεί πολλά μονοπάτια που συμβάλλουν στην τοξικότητα αυτή όπως το ATR/CHEKI/CKI, PUMA, NOXA, PTEN/AKT/FOXO3a, Ιnhibin a και άλλα. Η ύπαρξη του ίδιου του καρκίνου συμβάλλει αρνητικά στη γονιμότητα, όπως επίσης και η αύξηση του στρες και η συναισθηματική κατάπτωση που προκαλούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας της νόσου. Η διατήρηση της γονιμότητας αποτελεί μια εξατομικευμένη έγκαιρη απόφαση που περιλαμβάνει διάφορες τεχνικές άλλες περισσότερο δοκιμασμένες όπως η κατάψυξη εμβρύων και ωαρίων όπως και άλλες σπανιότερες όπως η χορήγηση GnRH, η μετάθεση ωοθηκικού ιστού, η θωράκιση γονάδων, η κλασματοποιημένη ακτινοθεραπεία και αρκετές ακόμη πειραματικές τεχνικές με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψιν η επίδραση που έχουν οι χημειοθεραπευτικοί και οι ακτινοθεραπευτικοί παράγοντες στην μείωση της γονιμότητας των ασθενών αποσκοπώντας στην ορθότερη και πιο έγκαιρη διατήρησή της, προσφέροντας στη γυναίκα την βέλτιστη δυνατή ολιστική περίθαλψη.","abstract_has_math":false,"creators":["Ξυλούρη Χρυσή","Xylouri Chrysi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392984"],"render_values":[{"text":"uoadl:3392984","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392984","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392984","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3392984","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ξυλούρη Χρυσή","Xylouri Chrysi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3392984","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392984"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Είναι ευρέως γνωστό και εύκολα αντιληπτό ότι οι γυναικολογικές κακοήθειες και ιδιαίτερα οι αντικαρκινικές αγωγές που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπισή τους, έχουν δυνητικά βλαπτικές επιδράσεις στην δυνατότητα γονιμοποίησης. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί όχι μόνο στην διερεύνηση της ακριβούς επίδρασης της ακτινοθεραπείας και της χημειοθεραπείας στη γυναικεία γονιμότητα, αλλά και στην συγκέντρωση των ήδη χρησιμοποιούμενων και μη, τεχνικών διάσωσης αυτής. Η γυναικεία γονιμότητα μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από ανατομικούς παράγοντες, τόσο συγγενείς όσο και επίκτητους. Οι κυριότεροι παράγοντες, μητριαίοι και ωοθηκικοί, που οδηγούν σε μείωση της γονιμότητας περιλαμβάνουν εκ γενετής ανατομικές ανωμαλίες, επίκτητες διαταραχές της αρχιτεκτονικής, ιατρογενείς αιτίες, συμφύσεις, λοιμώξεις και άλλα. Οι γυναικολογικές κακοήθειες μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε όργανο της αναπαραγωγικής οδού, με κυριότερη εντόπιση τον τράχηλο της μήτρας και το ενδομήτριο, ενώ ακολουθούν οι ωοθήκες και οι σάλπιγγες. Κάθε τύπος καρκίνου παρουσιάζει ξεχωριστή παθογένεση, βιολογική δραστηριότητα, και τελικά θνητότητα. Πέραν της χειρουργικής αφαίρεσης, σημαντικά μέσα για την αντιμετώπιση του καρκίνου αποτελεί η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία στηρίζεται στην καταστροφή του γεννητικού υλικού μέσω της χρήσης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ενώ η χημειοθεραπεία στηρίζεται σε χημικά μόρια με βλαπτική βιολογική δραστηριότητα σε ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα. Αναλόγως τον τύπο του καρκίνου ποικίλλει και η χήμειο και ακτινοευαισθησία που παρουσιάζει, με αυξημένη χρησιμότητα αυτών στον καρκίνο των ωοθηκών. Η βλάβη που προκαλείται στα ωάρια από την ακτινοβολία σχετίζεται με την ηλικία της ασθενούς, την δόση της ακτινοβολίας και την συγχορήγηση ή μη, χημειοθεραπείας. Η ακτινοτοξική δράση προκαλείται μέσω διαταραχής της αγγείωσης των υγειών ιστών, μέσω ανατομικής βλάβης στους λείους μύες της μήτρας, μέσω της πρόκλησης ίνωσης, ατροφίας και πλακουντιακής ανεπάρκειας. Το ωοθηκικό απόθεμα μιας νεαρής ασθενούς αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητο στόχο της χημειοθεραπείας. Η βλάβη προκαλείται είτε μέσω της άμεσης οδού της απευθείας βλαπτικής επίδρασης στα αρχέγονα ωοθυλάκια, είτε μέσω της έμμεσης οδού που οδηγεί σε πρόωρη γήρανση αυτών, μέσω άρσης αναστολής της ενεργοποίησής τους από γειτονικά ωοθυλάκια. Στη βιβλιογραφία έχουν ήδη εντοπισθεί πολλά μονοπάτια που συμβάλλουν στην τοξικότητα αυτή όπως το ATR/CHEKI/CKI, PUMA, NOXA, PTEN/AKT/FOXO3a, Ιnhibin a και άλλα. Η ύπαρξη του ίδιου του καρκίνου συμβάλλει αρνητικά στη γονιμότητα, όπως επίσης και η αύξηση του στρες και η συναισθηματική κατάπτωση που προκαλούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας της νόσου. Η διατήρηση της γονιμότητας αποτελεί μια εξατομικευμένη έγκαιρη απόφαση που περιλαμβάνει διάφορες τεχνικές άλλες περισσότερο δοκιμασμένες όπως η κατάψυξη εμβρύων και ωαρίων όπως και άλλες σπανιότερες όπως η χορήγηση GnRH, η μετάθεση ωοθηκικού ιστού, η θωράκιση γονάδων, η κλασματοποιημένη ακτινοθεραπεία και αρκετές ακόμη πειραματικές τεχνικές με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψιν η επίδραση που έχουν οι χημειοθεραπευτικοί και οι ακτινοθεραπευτικοί παράγοντες στην μείωση της γονιμότητας των ασθενών αποσκοπώντας στην ορθότερη και πιο έγκαιρη διατήρησή της, προσφέροντας στη γυναίκα την βέλτιστη δυνατή ολιστική περίθαλψη.","It is widely known and easily understood that gynaecological malignancies and especially the anti-cancer treatments used in their treatment have potentially harmful effects on fertility. This study aims not only to investigate the exact effect of radiotherapy and chemotherapy on female fertility, but also to summarize the already used and non-used techniques to rescue it. Female fertility can be significantly affected by anatomical factors, both congenital and acquired. The main factors, uterine and ovarian, that lead to a decrease in fertility include congenital anatomical abnormalities, acquired architectural disorders, iatrogenic causes, adhesions, infections and others. Gynecological malignancies can develop in any organ of the reproductive tract, with the cervix and endometrium being the main sites, followed by the ovaries and fallopian tubes. Each type of cancer has a distinct pathogenesis, biological activity, and ultimately mortality. In addition to surgical excision, chemotherapy and radiotherapy are important tools in the treatment of cancer. Radiotherapy relies on the destruction of genetic material through the use of electromagnetic radiation, while chemotherapy relies on chemical molecules with damaging biological activity in rapidly proliferating cells. Depending on the type of cancer, the chemo- and radiosensitivity of the cancer varies, with increased benefits in ovarian cancer. The damage caused to the oocytes by radiation is related to the age of the patient, the dose of radiation and the co-administration, or not, of chemotherapy. The radiotoxic effect is induced by disruption of the vascularisation of healthy tissues, by anatomical damage to the smooth muscles of the uterus, by inducing fibrosis, atrophy and placental insufficiency. The ovarian reserve of a young patient is a highly sensitive target of chemotherapy. Damage is caused either through the direct pathway of immediate damage to the primordial follicles, or through the indirect pathway leading to premature ageing of the follicles by removing the inhibition of their activation by neighbouring follicles. Several pathways contributing to this toxicity have already been identified in the literature such as ATR/CHEKI/CKI, PUMA, NOXA, PTEN/AKT/FOXO3a, Inhibin a and others. The existence of the cancer itself contributes negatively to fertility, as does the increased stress and emotional distress caused during treatment of the disease. Fertility preservation is an individualized and early decision that involves various techniques, some more established such as embryo and egg freezing and others used more rarely such as GnRH administration, ovarian tissue transplantation, gonadal shielding, fractionated radiotherapy and several other experimental techniques with promising results. It is important to take into account the effect that chemotherapeutic and radiotherapeutic agents have on patients' fertility reduction, aiming at a more appropriate and effective preservation of fertility, offering the woman the optimal holistic care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας στη γυναικεία γονιμότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ξυλούρη Χρυσή","Xylouri Chrysi"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Είναι ευρέως γνωστό και εύκολα αντιληπτό ότι οι γυναικολογικές κακοήθειες και ιδιαίτερα οι αντικαρκινικές αγωγές που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπισή τους, έχουν δυνητικά βλαπτικές επιδράσεις στην δυνατότητα γονιμοποίησης. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί όχι μόνο στην διερεύνηση της ακριβούς επίδρασης της ακτινοθεραπείας και της χημειοθεραπείας στη γυναικεία γονιμότητα, αλλά και στην συγκέντρωση των ήδη χρησιμοποιούμενων και μη, τεχνικών διάσωσης αυτής. Η γυναικεία γονιμότητα μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από ανατομικούς παράγοντες, τόσο συγγενείς όσο και επίκτητους. Οι κυριότεροι παράγοντες, μητριαίοι και ωοθηκικοί, που οδηγούν σε μείωση της γονιμότητας περιλαμβάνουν εκ γενετής ανατομικές ανωμαλίες, επίκτητες διαταραχές της αρχιτεκτονικής, ιατρογενείς αιτίες, συμφύσεις, λοιμώξεις και άλλα. Οι γυναικολογικές κακοήθειες μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε όργανο της αναπαραγωγικής οδού, με κυριότερη εντόπιση τον τράχηλο της μήτρας και το ενδομήτριο, ενώ ακολουθούν οι ωοθήκες και οι σάλπιγγες. Κάθε τύπος καρκίνου παρουσιάζει ξεχωριστή παθογένεση, βιολογική δραστηριότητα, και τελικά θνητότητα. Πέραν της χειρουργικής αφαίρεσης, σημαντικά μέσα για την αντιμετώπιση του καρκίνου αποτελεί η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία στηρίζεται στην καταστροφή του γεννητικού υλικού μέσω της χρήσης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ενώ η χημειοθεραπεία στηρίζεται σε χημικά μόρια με βλαπτική βιολογική δραστηριότητα σε ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα. Αναλόγως τον τύπο του καρκίνου ποικίλλει και η χήμειο και ακτινοευαισθησία που παρουσιάζει, με αυξημένη χρησιμότητα αυτών στον καρκίνο των ωοθηκών. Η βλάβη που προκαλείται στα ωάρια από την ακτινοβολία σχετίζεται με την ηλικία της ασθενούς, την δόση της ακτινοβολίας και την συγχορήγηση ή μη, χημειοθεραπείας. Η ακτινοτοξική δράση προκαλείται μέσω διαταραχής της αγγείωσης των υγειών ιστών, μέσω ανατομικής βλάβης στους λείους μύες της μήτρας, μέσω της πρόκλησης ίνωσης, ατροφίας και πλακουντιακής ανεπάρκειας. Το ωοθηκικό απόθεμα μιας νεαρής ασθενούς αποτελεί εξαιρετικά ευαίσθητο στόχο της χημειοθεραπείας. Η βλάβη προκαλείται είτε μέσω της άμεσης οδού της απευθείας βλαπτικής επίδρασης στα αρχέγονα ωοθυλάκια, είτε μέσω της έμμεσης οδού που οδηγεί σε πρόωρη γήρανση αυτών, μέσω άρσης αναστολής της ενεργοποίησής τους από γειτονικά ωοθυλάκια. Στη βιβλιογραφία έχουν ήδη εντοπισθεί πολλά μονοπάτια που συμβάλλουν στην τοξικότητα αυτή όπως το ATR/CHEKI/CKI, PUMA, NOXA, PTEN/AKT/FOXO3a, Ιnhibin a και άλλα. Η ύπαρξη του ίδιου του καρκίνου συμβάλλει αρνητικά στη γονιμότητα, όπως επίσης και η αύξηση του στρες και η συναισθηματική κατάπτωση που προκαλούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας της νόσου. Η διατήρηση της γονιμότητας αποτελεί μια εξατομικευμένη έγκαιρη απόφαση που περιλαμβάνει διάφορες τεχνικές άλλες περισσότερο δοκιμασμένες όπως η κατάψυξη εμβρύων και ωαρίων όπως και άλλες σπανιότερες όπως η χορήγηση GnRH, η μετάθεση ωοθηκικού ιστού, η θωράκιση γονάδων, η κλασματοποιημένη ακτινοθεραπεία και αρκετές ακόμη πειραματικές τεχνικές με ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψιν η επίδραση που έχουν οι χημειοθεραπευτικοί και οι ακτινοθεραπευτικοί παράγοντες στην μείωση της γονιμότητας των ασθενών αποσκοπώντας στην ορθότερη και πιο έγκαιρη διατήρησή της, προσφέροντας στη γυναίκα την βέλτιστη δυνατή ολιστική περίθαλψη.","It is widely known and easily understood that gynaecological malignancies and especially the anti-cancer treatments used in their treatment have potentially harmful effects on fertility. This study aims not only to investigate the exact effect of radiotherapy and chemotherapy on female fertility, but also to summarize the already used and non-used techniques to rescue it. Female fertility can be significantly affected by anatomical factors, both congenital and acquired. The main factors, uterine and ovarian, that lead to a decrease in fertility include congenital anatomical abnormalities, acquired architectural disorders, iatrogenic causes, adhesions, infections and others. Gynecological malignancies can develop in any organ of the reproductive tract, with the cervix and endometrium being the main sites, followed by the ovaries and fallopian tubes. Each type of cancer has a distinct pathogenesis, biological activity, and ultimately mortality. In addition to surgical excision, chemotherapy and radiotherapy are important tools in the treatment of cancer. Radiotherapy relies on the destruction of genetic material through the use of electromagnetic radiation, while chemotherapy relies on chemical molecules with damaging biological activity in rapidly proliferating cells. Depending on the type of cancer, the chemo- and radiosensitivity of the cancer varies, with increased benefits in ovarian cancer. The damage caused to the oocytes by radiation is related to the age of the patient, the dose of radiation and the co-administration, or not, of chemotherapy. The radiotoxic effect is induced by disruption of the vascularisation of healthy tissues, by anatomical damage to the smooth muscles of the uterus, by inducing fibrosis, atrophy and placental insufficiency. The ovarian reserve of a young patient is a highly sensitive target of chemotherapy. Damage is caused either through the direct pathway of immediate damage to the primordial follicles, or through the indirect pathway leading to premature ageing of the follicles by removing the inhibition of their activation by neighbouring follicles. Several pathways contributing to this toxicity have already been identified in the literature such as ATR/CHEKI/CKI, PUMA, NOXA, PTEN/AKT/FOXO3a, Inhibin a and others. The existence of the cancer itself contributes negatively to fertility, as does the increased stress and emotional distress caused during treatment of the disease. Fertility preservation is an individualized and early decision that involves various techniques, some more established such as embryo and egg freezing and others used more rarely such as GnRH administration, ovarian tissue transplantation, gonadal shielding, fractionated radiotherapy and several other experimental techniques with promising results. It is important to take into account the effect that chemotherapeutic and radiotherapeutic agents have on patients' fertility reduction, aiming at a more appropriate and effective preservation of fertility, offering the woman the optimal holistic care."],"dc:identifier":["uoadl:3392984","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3392984"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση της χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας στη γυναικεία γονιμότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z"}