{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393590"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393590","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των εξαφανισθέντων ατόμων στην Ελλάδα μέσα απο τη μελέτη περιστατικών που εξετάστηκαν στη μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής σχολής του ΕΚΠΑ","abstract":"Σε κάθε χώρα μείζον πρόβλημα αποτελούν οι αγνοούμενοι ενώ ο προσδιορισμός της ταυτότητας των ανευρεθέντων σορών είναι ένα περίπλοκο ζήτημα στις Δικαστικές Επιστήμες. Ο Δικαστικός ανθρωπολόγος διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην εξέταση και εξακρίβωση της ταυτότητας των ανευρεθέντων, τον προσδιορισμό του είδους των σκελετικών κακώσεων και της αιτίας θανάτου. Η αδυναμία ταυτοποίησης μίας ανευρεθείσας σορού αποτελεί ένα σημαντικό, αλλά υποεκτιμημένο πρόβλημα στη σημερινή κοινωνία, ενώ θεωρείται θεμελιώδης για ποινικούς, αστικούς, αλλά κυρίως για ηθικούς λόγους, αντανακλώντας το δικαίωμα των ανθρώπων να ταφούν και να θρηνηθούν. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση των χαρακτηριστικών των συνθηκών θανάτου και ανεύρεσης των εξαφανισμένων ατόμων στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021 μέσα από τη μελέτη περιστατικών που εξετάστηκαν στη Μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ καθώς και η δημιουργία ενός γενικευμένου προφίλ που αφορά στις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των ατόμων αυτών που παρατηρείται στον ελληνικό χώρο. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 142 υποθέσεις εξαφανισμένων ατόμων που ανευρέθησαν σε στάδιο προχωρημένης σήψης ή πλήρους σκελετοποίησης, δημιουργήθηκαν και μελετήθηκαν παράμετροι που ακολουθούν τις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των πτωμάτων, ενώ μέσω της στατιστικής δοκιμασίας Χ2 Chi-square (Pearson Chi-square test) ερευνήθηκε η πιθανότητα στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ των παραμέτρων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το μεγαλύτερο ποσοστό των ανευρεθέντων ατόμων που έφτασαν στο εργαστήριο παραμένει χωρίς ταυτοποίηση (57,8%) και μόλις στο 24,8% έχει πραγματοποιηθεί εξακρίβωση στοιχείων το οποίο αποτέλεσε το τελικό δείγμα της συγκεκριμένης έρευνας. Το μεγαλύτερο ποσοστό ανευρεθέντων αφορούσε σε άνδρες άνω των 60 ετών (69,5%) στην περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας με κύρια εποχή ανεύρεσης το καλοκαίρι. Οι περισσότερες υποθέσεις ανευρέθησαν από διερχόμενο κόσμο σε εξωτερικό χώρο σε διάστημα μικρότερο του ενός μηνός (40,5%) από την εξαφάνισή τους. Το στάδιο σήψης στο οποίο βρίσκονταν ήταν η πλήρης σκελετοποίηση (34,8%) με αποτέλεσμα η ανάλυση του DNA να αποτελεί και τη βασική μέθοδο ταυτοποίησης για τον προσδιορισμό της ταυτότητας. Αν και στο 51,1% των υποθέσεων δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του τρόπου θανάτου, τα ατυχήματα είναι η κύρια αιτία στο 15,3% των εξαφανισμένων ατόμων που περισυλλέχθησαν και ακολουθεί η ανθρωποκτονία. Οι περισσότερες μεταβλητές όπως ήταν αναμενόμενο, σχετίζονται μεταξύ τους, όπως είναι η γεωγραφική κατανομή των υποθέσεων, οι συνθήκες ανεύρεσης και το περιβάλλον ανεύρεσης, οι ταφονομικές αλλοιώσεις το στάδιο σήψης και ο εκτιμώμενος χρόνος που έχει παρέλθει από τον θάνατο μέχρι την ανεύρεση υποδηλώνοντας ότι αποτελούν βασικούς παράγοντες στην ταχύτητα τόσο της σήψης της σορού όσο και της ανεύρεσης και ανάσυρσης. Παράλληλα, το είδος θανάτου σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την πλειοψηφία των μεταβλητών οι κυριότερες από τις οποίες είναι το στάδιο σήψης και ο χρόνος της σκελετικής κάκωσης. Κατ’ επέκταση μία σορός που βρίσκεται σε προχωρημένη σήψη έως και την πλήρη σκελετοποίηση μπορεί να μελετηθεί για την ύπαρξη προθανατίων και περιθανατίων κακώσεων που συνδέονται με τις συνθήκες θανάτου και την αποσαφήνιση της ύπαρξης ή όχι εγκληματικής ενέργειας. Στην συγκεκριμένη έρευνα πιο συχνά παρατηρούμενες είναι οι περιθανάτιες κακώσεις και συγκεκριμένα οι θλαστικές κακώσεις, ακολουθούμενες από τις προθανάτιες κακώσεις. Οι ταφονομικές αλλοιώσεις που καταγράφηκαν είναι κυρίως αποτέλεσμα της δραστηριότητας των πτωματοφάγων ζώων, τα οποία προκάλεσαν απεξάρθρωση και διασκορπισμό των σκελετικών στοιχείων. Συμπερασματικά, η παρούσα έρευνα αποτελεί την προσπάθεια καταγραφής και αξιολόγησης των ατόμων που εξαφανίστηκαν και ανευρέθηκαν στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021, τη δημιουργία ενός προφίλ που διέπει τις καταστάσεις ανεύρεσης και εξακρίβωσης στοιχείων και του τρόπου θανάτου των σορών που παρατηρούνται στη χώρα. Κρίνεται απαραίτητη η μελέτη και ταυτοποίηση περισσότερων υποθέσεων με σκοπό τον εμπλουτισμό των στοιχείων και την παραγωγή ενός πιο αναλυτικού και ακριβούς προφίλ των χαρακτηριστικών των εξαφανισμένων ατόμων που ανευρίσκονται στον ελληνικό χώρο για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων και την παροχή πληροφοριών σε δικαστικούς ανθρωπολόγους και ερευνητές των Δικαστικών επιστημών.","abstract_html":"Σε κάθε χώρα μείζον πρόβλημα αποτελούν οι αγνοούμενοι ενώ ο προσδιορισμός της ταυτότητας των ανευρεθέντων σορών είναι ένα περίπλοκο ζήτημα στις Δικαστικές Επιστήμες. Ο Δικαστικός ανθρωπολόγος διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην εξέταση και εξακρίβωση της ταυτότητας των ανευρεθέντων, τον προσδιορισμό του είδους των σκελετικών κακώσεων και της αιτίας θανάτου. Η αδυναμία ταυτοποίησης μίας ανευρεθείσας σορού αποτελεί ένα σημαντικό, αλλά υποεκτιμημένο πρόβλημα στη σημερινή κοινωνία, ενώ θεωρείται θεμελιώδης για ποινικούς, αστικούς, αλλά κυρίως για ηθικούς λόγους, αντανακλώντας το δικαίωμα των ανθρώπων να ταφούν και να θρηνηθούν. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση των χαρακτηριστικών των συνθηκών θανάτου και ανεύρεσης των εξαφανισμένων ατόμων στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021 μέσα από τη μελέτη περιστατικών που εξετάστηκαν στη Μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ καθώς και η δημιουργία ενός γενικευμένου προφίλ που αφορά στις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των ατόμων αυτών που παρατηρείται στον ελληνικό χώρο. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 142 υποθέσεις εξαφανισμένων ατόμων που ανευρέθησαν σε στάδιο προχωρημένης σήψης ή πλήρους σκελετοποίησης, δημιουργήθηκαν και μελετήθηκαν παράμετροι που ακολουθούν τις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των πτωμάτων, ενώ μέσω της στατιστικής δοκιμασίας Χ2 Chi-square (Pearson Chi-square test) ερευνήθηκε η πιθανότητα στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ των παραμέτρων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το μεγαλύτερο ποσοστό των ανευρεθέντων ατόμων που έφτασαν στο εργαστήριο παραμένει χωρίς ταυτοποίηση (57,8%) και μόλις στο 24,8% έχει πραγματοποιηθεί εξακρίβωση στοιχείων το οποίο αποτέλεσε το τελικό δείγμα της συγκεκριμένης έρευνας. Το μεγαλύτερο ποσοστό ανευρεθέντων αφορούσε σε άνδρες άνω των 60 ετών (69,5%) στην περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας με κύρια εποχή ανεύρεσης το καλοκαίρι. Οι περισσότερες υποθέσεις ανευρέθησαν από διερχόμενο κόσμο σε εξωτερικό χώρο σε διάστημα μικρότερο του ενός μηνός (40,5%) από την εξαφάνισή τους. Το στάδιο σήψης στο οποίο βρίσκονταν ήταν η πλήρης σκελετοποίηση (34,8%) με αποτέλεσμα η ανάλυση του DNA να αποτελεί και τη βασική μέθοδο ταυτοποίησης για τον προσδιορισμό της ταυτότητας. Αν και στο 51,1% των υποθέσεων δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του τρόπου θανάτου, τα ατυχήματα είναι η κύρια αιτία στο 15,3% των εξαφανισμένων ατόμων που περισυλλέχθησαν και ακολουθεί η ανθρωποκτονία. Οι περισσότερες μεταβλητές όπως ήταν αναμενόμενο, σχετίζονται μεταξύ τους, όπως είναι η γεωγραφική κατανομή των υποθέσεων, οι συνθήκες ανεύρεσης και το περιβάλλον ανεύρεσης, οι ταφονομικές αλλοιώσεις το στάδιο σήψης και ο εκτιμώμενος χρόνος που έχει παρέλθει από τον θάνατο μέχρι την ανεύρεση υποδηλώνοντας ότι αποτελούν βασικούς παράγοντες στην ταχύτητα τόσο της σήψης της σορού όσο και της ανεύρεσης και ανάσυρσης. Παράλληλα, το είδος θανάτου σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την πλειοψηφία των μεταβλητών οι κυριότερες από τις οποίες είναι το στάδιο σήψης και ο χρόνος της σκελετικής κάκωσης. Κατ’ επέκταση μία σορός που βρίσκεται σε προχωρημένη σήψη έως και την πλήρη σκελετοποίηση μπορεί να μελετηθεί για την ύπαρξη προθανατίων και περιθανατίων κακώσεων που συνδέονται με τις συνθήκες θανάτου και την αποσαφήνιση της ύπαρξης ή όχι εγκληματικής ενέργειας. Στην συγκεκριμένη έρευνα πιο συχνά παρατηρούμενες είναι οι περιθανάτιες κακώσεις και συγκεκριμένα οι θλαστικές κακώσεις, ακολουθούμενες από τις προθανάτιες κακώσεις. Οι ταφονομικές αλλοιώσεις που καταγράφηκαν είναι κυρίως αποτέλεσμα της δραστηριότητας των πτωματοφάγων ζώων, τα οποία προκάλεσαν απεξάρθρωση και διασκορπισμό των σκελετικών στοιχείων. Συμπερασματικά, η παρούσα έρευνα αποτελεί την προσπάθεια καταγραφής και αξιολόγησης των ατόμων που εξαφανίστηκαν και ανευρέθηκαν στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021, τη δημιουργία ενός προφίλ που διέπει τις καταστάσεις ανεύρεσης και εξακρίβωσης στοιχείων και του τρόπου θανάτου των σορών που παρατηρούνται στη χώρα. Κρίνεται απαραίτητη η μελέτη και ταυτοποίηση περισσότερων υποθέσεων με σκοπό τον εμπλουτισμό των στοιχείων και την παραγωγή ενός πιο αναλυτικού και ακριβούς προφίλ των χαρακτηριστικών των εξαφανισμένων ατόμων που ανευρίσκονται στον ελληνικό χώρο για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων και την παροχή πληροφοριών σε δικαστικούς ανθρωπολόγους και ερευνητές των Δικαστικών επιστημών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζώη Ίρις","Zoi Iris"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393590"],"render_values":[{"text":"uoadl:3393590","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393590","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393590","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3393590","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζώη Ίρις","Zoi Iris"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393590","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393590"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε κάθε χώρα μείζον πρόβλημα αποτελούν οι αγνοούμενοι ενώ ο προσδιορισμός της ταυτότητας των ανευρεθέντων σορών είναι ένα περίπλοκο ζήτημα στις Δικαστικές Επιστήμες. Ο Δικαστικός ανθρωπολόγος διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην εξέταση και εξακρίβωση της ταυτότητας των ανευρεθέντων, τον προσδιορισμό του είδους των σκελετικών κακώσεων και της αιτίας θανάτου. Η αδυναμία ταυτοποίησης μίας ανευρεθείσας σορού αποτελεί ένα σημαντικό, αλλά υποεκτιμημένο πρόβλημα στη σημερινή κοινωνία, ενώ θεωρείται θεμελιώδης για ποινικούς, αστικούς, αλλά κυρίως για ηθικούς λόγους, αντανακλώντας το δικαίωμα των ανθρώπων να ταφούν και να θρηνηθούν. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση των χαρακτηριστικών των συνθηκών θανάτου και ανεύρεσης των εξαφανισμένων ατόμων στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021 μέσα από τη μελέτη περιστατικών που εξετάστηκαν στη Μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ καθώς και η δημιουργία ενός γενικευμένου προφίλ που αφορά στις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των ατόμων αυτών που παρατηρείται στον ελληνικό χώρο. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 142 υποθέσεις εξαφανισμένων ατόμων που ανευρέθησαν σε στάδιο προχωρημένης σήψης ή πλήρους σκελετοποίησης, δημιουργήθηκαν και μελετήθηκαν παράμετροι που ακολουθούν τις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των πτωμάτων, ενώ μέσω της στατιστικής δοκιμασίας Χ2 Chi-square (Pearson Chi-square test) ερευνήθηκε η πιθανότητα στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ των παραμέτρων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το μεγαλύτερο ποσοστό των ανευρεθέντων ατόμων που έφτασαν στο εργαστήριο παραμένει χωρίς ταυτοποίηση (57,8%) και μόλις στο 24,8% έχει πραγματοποιηθεί εξακρίβωση στοιχείων το οποίο αποτέλεσε το τελικό δείγμα της συγκεκριμένης έρευνας. Το μεγαλύτερο ποσοστό ανευρεθέντων αφορούσε σε άνδρες άνω των 60 ετών (69,5%) στην περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας με κύρια εποχή ανεύρεσης το καλοκαίρι. Οι περισσότερες υποθέσεις ανευρέθησαν από διερχόμενο κόσμο σε εξωτερικό χώρο σε διάστημα μικρότερο του ενός μηνός (40,5%) από την εξαφάνισή τους. Το στάδιο σήψης στο οποίο βρίσκονταν ήταν η πλήρης σκελετοποίηση (34,8%) με αποτέλεσμα η ανάλυση του DNA να αποτελεί και τη βασική μέθοδο ταυτοποίησης για τον προσδιορισμό της ταυτότητας. Αν και στο 51,1% των υποθέσεων δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του τρόπου θανάτου, τα ατυχήματα είναι η κύρια αιτία στο 15,3% των εξαφανισμένων ατόμων που περισυλλέχθησαν και ακολουθεί η ανθρωποκτονία. Οι περισσότερες μεταβλητές όπως ήταν αναμενόμενο, σχετίζονται μεταξύ τους, όπως είναι η γεωγραφική κατανομή των υποθέσεων, οι συνθήκες ανεύρεσης και το περιβάλλον ανεύρεσης, οι ταφονομικές αλλοιώσεις το στάδιο σήψης και ο εκτιμώμενος χρόνος που έχει παρέλθει από τον θάνατο μέχρι την ανεύρεση υποδηλώνοντας ότι αποτελούν βασικούς παράγοντες στην ταχύτητα τόσο της σήψης της σορού όσο και της ανεύρεσης και ανάσυρσης. Παράλληλα, το είδος θανάτου σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την πλειοψηφία των μεταβλητών οι κυριότερες από τις οποίες είναι το στάδιο σήψης και ο χρόνος της σκελετικής κάκωσης. Κατ’ επέκταση μία σορός που βρίσκεται σε προχωρημένη σήψη έως και την πλήρη σκελετοποίηση μπορεί να μελετηθεί για την ύπαρξη προθανατίων και περιθανατίων κακώσεων που συνδέονται με τις συνθήκες θανάτου και την αποσαφήνιση της ύπαρξης ή όχι εγκληματικής ενέργειας. Στην συγκεκριμένη έρευνα πιο συχνά παρατηρούμενες είναι οι περιθανάτιες κακώσεις και συγκεκριμένα οι θλαστικές κακώσεις, ακολουθούμενες από τις προθανάτιες κακώσεις. Οι ταφονομικές αλλοιώσεις που καταγράφηκαν είναι κυρίως αποτέλεσμα της δραστηριότητας των πτωματοφάγων ζώων, τα οποία προκάλεσαν απεξάρθρωση και διασκορπισμό των σκελετικών στοιχείων. Συμπερασματικά, η παρούσα έρευνα αποτελεί την προσπάθεια καταγραφής και αξιολόγησης των ατόμων που εξαφανίστηκαν και ανευρέθηκαν στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021, τη δημιουργία ενός προφίλ που διέπει τις καταστάσεις ανεύρεσης και εξακρίβωσης στοιχείων και του τρόπου θανάτου των σορών που παρατηρούνται στη χώρα. Κρίνεται απαραίτητη η μελέτη και ταυτοποίηση περισσότερων υποθέσεων με σκοπό τον εμπλουτισμό των στοιχείων και την παραγωγή ενός πιο αναλυτικού και ακριβούς προφίλ των χαρακτηριστικών των εξαφανισμένων ατόμων που ανευρίσκονται στον ελληνικό χώρο για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων και την παροχή πληροφοριών σε δικαστικούς ανθρωπολόγους και ερευνητές των Δικαστικών επιστημών.","Missing persons are a significant issue in every country, and the identification of found bodies presents a complex challenge in Forensic Sciences. Forensic anthropologists play a crucial role in examining and identifying bodies, evaluating skeletal trauma, and determining the manner of death. The inability to identify a body represents a substantial yet underestimated problem in modern society, with implications for criminal, civil, and ethical reasons, reflecting the human right of burial and grieving. This study focuses on researching the characteristics of causes of death and the recovery of missing persons in Greece from 1999 to 2021. It relies on cases examined to the Forensic Anthropology Unit of the Medical School of NKUA and aims to create a generalized profile related to the conditions of missing persons and their recovery in the Greek region. Evidence from 142 cases of missing persons in an advanced stage of decomposition or complete skeletonization was gathered. Parameters were created and studied to correlate with missing conditions and body recovery. Additionally, a statistically significant relationship between these parameters was explored using the Χ2 Chi-square (Pearson Chi-square test). Results indicate that the majority of found individuals remain unidentified (57.8%), with only 24.8% identified, forming the final sample of the study. The majority of bodies were 60+ year old men (69.5%) from central Greece, with summer being the prevalent season of recovery. Most cases were discovered outdoors by passersby within a month (40.5%) of their disappearance. The majority of bodies were in a stage of complete skeletonization (34.8%), requiring DNA fingerprinting for identification. Although the manner of death could not be specified in 51.1% of cases, accidents were the primary cause in 15.3% of recovered missing persons, followed by homicide. Many variables were found to be related to each other, including geographical distribution, circumstances of discovery, depositional environment, postmortem changes, stage of preservation, and estimated postmortem interval, all influencing the rate of body decomposition and recovery. The manner of death was statistically significant in relation to most variables, particularly the stage of preservation and timing of skeletal injury. The study also observed postmortem trauma, primarily blunt force trauma, followed by antemortem trauma. Postmortem changes, such as animal scavenging activity causing disarticulation and dispersion of skeletal evidence, were recorded. In conclusion, this study attempts to record and evaluate missing persons found in Greece between 1999 and 2021, creating a profile to guide recovery conditions, evidence identification, and determination of manner of death. Further research and identification of additional cases are necessary to enhance understanding and create a more precise profile of missing persons in the Greek region, aiding forensic anthropologists and forensic science researchers in their work."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των εξαφανισθέντων ατόμων στην Ελλάδα μέσα απο τη μελέτη περιστατικών που εξετάστηκαν στη μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής σχολής του ΕΚΠΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζώη Ίρις","Zoi Iris"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σε κάθε χώρα μείζον πρόβλημα αποτελούν οι αγνοούμενοι ενώ ο προσδιορισμός της ταυτότητας των ανευρεθέντων σορών είναι ένα περίπλοκο ζήτημα στις Δικαστικές Επιστήμες. Ο Δικαστικός ανθρωπολόγος διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην εξέταση και εξακρίβωση της ταυτότητας των ανευρεθέντων, τον προσδιορισμό του είδους των σκελετικών κακώσεων και της αιτίας θανάτου. Η αδυναμία ταυτοποίησης μίας ανευρεθείσας σορού αποτελεί ένα σημαντικό, αλλά υποεκτιμημένο πρόβλημα στη σημερινή κοινωνία, ενώ θεωρείται θεμελιώδης για ποινικούς, αστικούς, αλλά κυρίως για ηθικούς λόγους, αντανακλώντας το δικαίωμα των ανθρώπων να ταφούν και να θρηνηθούν. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση των χαρακτηριστικών των συνθηκών θανάτου και ανεύρεσης των εξαφανισμένων ατόμων στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021 μέσα από τη μελέτη περιστατικών που εξετάστηκαν στη Μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ καθώς και η δημιουργία ενός γενικευμένου προφίλ που αφορά στις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των ατόμων αυτών που παρατηρείται στον ελληνικό χώρο. Συγκεντρώθηκαν στοιχεία από 142 υποθέσεις εξαφανισμένων ατόμων που ανευρέθησαν σε στάδιο προχωρημένης σήψης ή πλήρους σκελετοποίησης, δημιουργήθηκαν και μελετήθηκαν παράμετροι που ακολουθούν τις συνθήκες εξαφάνισης και ανεύρεσης των πτωμάτων, ενώ μέσω της στατιστικής δοκιμασίας Χ2 Chi-square (Pearson Chi-square test) ερευνήθηκε η πιθανότητα στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ των παραμέτρων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το μεγαλύτερο ποσοστό των ανευρεθέντων ατόμων που έφτασαν στο εργαστήριο παραμένει χωρίς ταυτοποίηση (57,8%) και μόλις στο 24,8% έχει πραγματοποιηθεί εξακρίβωση στοιχείων το οποίο αποτέλεσε το τελικό δείγμα της συγκεκριμένης έρευνας. Το μεγαλύτερο ποσοστό ανευρεθέντων αφορούσε σε άνδρες άνω των 60 ετών (69,5%) στην περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας με κύρια εποχή ανεύρεσης το καλοκαίρι. Οι περισσότερες υποθέσεις ανευρέθησαν από διερχόμενο κόσμο σε εξωτερικό χώρο σε διάστημα μικρότερο του ενός μηνός (40,5%) από την εξαφάνισή τους. Το στάδιο σήψης στο οποίο βρίσκονταν ήταν η πλήρης σκελετοποίηση (34,8%) με αποτέλεσμα η ανάλυση του DNA να αποτελεί και τη βασική μέθοδο ταυτοποίησης για τον προσδιορισμό της ταυτότητας. Αν και στο 51,1% των υποθέσεων δεν είναι δυνατός ο προσδιορισμός του τρόπου θανάτου, τα ατυχήματα είναι η κύρια αιτία στο 15,3% των εξαφανισμένων ατόμων που περισυλλέχθησαν και ακολουθεί η ανθρωποκτονία. Οι περισσότερες μεταβλητές όπως ήταν αναμενόμενο, σχετίζονται μεταξύ τους, όπως είναι η γεωγραφική κατανομή των υποθέσεων, οι συνθήκες ανεύρεσης και το περιβάλλον ανεύρεσης, οι ταφονομικές αλλοιώσεις το στάδιο σήψης και ο εκτιμώμενος χρόνος που έχει παρέλθει από τον θάνατο μέχρι την ανεύρεση υποδηλώνοντας ότι αποτελούν βασικούς παράγοντες στην ταχύτητα τόσο της σήψης της σορού όσο και της ανεύρεσης και ανάσυρσης. Παράλληλα, το είδος θανάτου σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την πλειοψηφία των μεταβλητών οι κυριότερες από τις οποίες είναι το στάδιο σήψης και ο χρόνος της σκελετικής κάκωσης. Κατ’ επέκταση μία σορός που βρίσκεται σε προχωρημένη σήψη έως και την πλήρη σκελετοποίηση μπορεί να μελετηθεί για την ύπαρξη προθανατίων και περιθανατίων κακώσεων που συνδέονται με τις συνθήκες θανάτου και την αποσαφήνιση της ύπαρξης ή όχι εγκληματικής ενέργειας. Στην συγκεκριμένη έρευνα πιο συχνά παρατηρούμενες είναι οι περιθανάτιες κακώσεις και συγκεκριμένα οι θλαστικές κακώσεις, ακολουθούμενες από τις προθανάτιες κακώσεις. Οι ταφονομικές αλλοιώσεις που καταγράφηκαν είναι κυρίως αποτέλεσμα της δραστηριότητας των πτωματοφάγων ζώων, τα οποία προκάλεσαν απεξάρθρωση και διασκορπισμό των σκελετικών στοιχείων. Συμπερασματικά, η παρούσα έρευνα αποτελεί την προσπάθεια καταγραφής και αξιολόγησης των ατόμων που εξαφανίστηκαν και ανευρέθηκαν στην Ελλάδα κατά το διάστημα 1999-2021, τη δημιουργία ενός προφίλ που διέπει τις καταστάσεις ανεύρεσης και εξακρίβωσης στοιχείων και του τρόπου θανάτου των σορών που παρατηρούνται στη χώρα. Κρίνεται απαραίτητη η μελέτη και ταυτοποίηση περισσότερων υποθέσεων με σκοπό τον εμπλουτισμό των στοιχείων και την παραγωγή ενός πιο αναλυτικού και ακριβούς προφίλ των χαρακτηριστικών των εξαφανισμένων ατόμων που ανευρίσκονται στον ελληνικό χώρο για την ασφαλέστερη διεξαγωγή συμπερασμάτων και την παροχή πληροφοριών σε δικαστικούς ανθρωπολόγους και ερευνητές των Δικαστικών επιστημών.","Missing persons are a significant issue in every country, and the identification of found bodies presents a complex challenge in Forensic Sciences. Forensic anthropologists play a crucial role in examining and identifying bodies, evaluating skeletal trauma, and determining the manner of death. The inability to identify a body represents a substantial yet underestimated problem in modern society, with implications for criminal, civil, and ethical reasons, reflecting the human right of burial and grieving. This study focuses on researching the characteristics of causes of death and the recovery of missing persons in Greece from 1999 to 2021. It relies on cases examined to the Forensic Anthropology Unit of the Medical School of NKUA and aims to create a generalized profile related to the conditions of missing persons and their recovery in the Greek region. Evidence from 142 cases of missing persons in an advanced stage of decomposition or complete skeletonization was gathered. Parameters were created and studied to correlate with missing conditions and body recovery. Additionally, a statistically significant relationship between these parameters was explored using the Χ2 Chi-square (Pearson Chi-square test). Results indicate that the majority of found individuals remain unidentified (57.8%), with only 24.8% identified, forming the final sample of the study. The majority of bodies were 60+ year old men (69.5%) from central Greece, with summer being the prevalent season of recovery. Most cases were discovered outdoors by passersby within a month (40.5%) of their disappearance. The majority of bodies were in a stage of complete skeletonization (34.8%), requiring DNA fingerprinting for identification. Although the manner of death could not be specified in 51.1% of cases, accidents were the primary cause in 15.3% of recovered missing persons, followed by homicide. Many variables were found to be related to each other, including geographical distribution, circumstances of discovery, depositional environment, postmortem changes, stage of preservation, and estimated postmortem interval, all influencing the rate of body decomposition and recovery. The manner of death was statistically significant in relation to most variables, particularly the stage of preservation and timing of skeletal injury. The study also observed postmortem trauma, primarily blunt force trauma, followed by antemortem trauma. Postmortem changes, such as animal scavenging activity causing disarticulation and dispersion of skeletal evidence, were recorded. In conclusion, this study attempts to record and evaluate missing persons found in Greece between 1999 and 2021, creating a profile to guide recovery conditions, evidence identification, and determination of manner of death. Further research and identification of additional cases are necessary to enhance understanding and create a more precise profile of missing persons in the Greek region, aiding forensic anthropologists and forensic science researchers in their work."],"dc:identifier":["uoadl:3393590","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393590"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση των εξαφανισθέντων ατόμων στην Ελλάδα μέσα απο τη μελέτη περιστατικών που εξετάστηκαν στη μονάδα Δικαστικής Ανθρωπολογίας της Ιατρικής σχολής του ΕΚΠΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z"}