{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393596"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393596","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οργάνωση συστημάτων αιμοεπαγρύπνησης σε χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης","abstract":"Η μετάγγιση αποτελεί μια καθιερωμένη θεραπευτική μέθοδο, κατά την οποία χορηγείται αίμα ή παράγωγα του αίματος από τον δότη στον λήπτη, που είναι ασφαλέστερη από ποτέ. Ωστόσο κατά τη μετάγγιση ενδέχεται να εμφανιστούν ανεπιθύμητες αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να είναι είτε άμεσες, είτε απώτερες και δυνητικά απειλητικές για την υγεία του λήπτη. Η ασφάλεια των μεταγγίσεων επιτυγχάνεται με τη λεπτομερή ανάλυση των μηχανισμών που ευθύνονται για την εμφάνιση των αντιδράσεων και με τη διασφάλιση της ποιότητας σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Σημαντική προϋπόθεση είναι η καταγραφή των αντιδράσεων και συμβάντων με οργανωμένη και θεσμοθετημένη διαδικασία. Στρατηγικές οι οποίες την διασφαλίζουν είναι το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, οι επιθεωρήσεις, η πιστοποίηση και η διαπίστευση, τα συστήματα ηλεκτρονικής καταγραφής στοιχείων και ιχνηλασιμότητας, οι κατευθυντήριες οδηγίες που εκδίδονται από επιστημονικές εταιρείες, τα πρωτόκολλα εργασίας και οι προτυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας, οι αναφορές ανεπιθύμητων αντιδράσεων και τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης. Ως αιμοεπαγρύπνηση ορίζεται ένα σύνολο οργανωμένων διαδικασιών επιτήρησης των ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβαμάτων που συνδέονται με τη μετάγγιση αίματος και αφορούν τους δότες και τους λήπτες αίματος, καθώς και την επιδημιολογική επιτήρηση των δοτών. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των συστημάτων αιμοεπαγρύπνησης της Ελλάδας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, η διερεύνηση των ομοιοτήτων και των διαφορών τους, καθώς και η παράθεση δεδομένων των τελευταίων ετών από τα οκτώ αυτά συστήματα.","abstract_html":"Η μετάγγιση αποτελεί μια καθιερωμένη θεραπευτική μέθοδο, κατά την οποία χορηγείται αίμα ή παράγωγα του αίματος από τον δότη στον λήπτη, που είναι ασφαλέστερη από ποτέ. Ωστόσο κατά τη μετάγγιση ενδέχεται να εμφανιστούν ανεπιθύμητες αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να είναι είτε άμεσες, είτε απώτερες και δυνητικά απειλητικές για την υγεία του λήπτη. Η ασφάλεια των μεταγγίσεων επιτυγχάνεται με τη λεπτομερή ανάλυση των μηχανισμών που ευθύνονται για την εμφάνιση των αντιδράσεων και με τη διασφάλιση της ποιότητας σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Σημαντική προϋπόθεση είναι η καταγραφή των αντιδράσεων και συμβάντων με οργανωμένη και θεσμοθετημένη διαδικασία. Στρατηγικές οι οποίες την διασφαλίζουν είναι το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, οι επιθεωρήσεις, η πιστοποίηση και η διαπίστευση, τα συστήματα ηλεκτρονικής καταγραφής στοιχείων και ιχνηλασιμότητας, οι κατευθυντήριες οδηγίες που εκδίδονται από επιστημονικές εταιρείες, τα πρωτόκολλα εργασίας και οι προτυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας, οι αναφορές ανεπιθύμητων αντιδράσεων και τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης. Ως αιμοεπαγρύπνηση ορίζεται ένα σύνολο οργανωμένων διαδικασιών επιτήρησης των ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβαμάτων που συνδέονται με τη μετάγγιση αίματος και αφορούν τους δότες και τους λήπτες αίματος, καθώς και την επιδημιολογική επιτήρηση των δοτών. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των συστημάτων αιμοεπαγρύπνησης της Ελλάδας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, η διερεύνηση των ομοιοτήτων και των διαφορών τους, καθώς και η παράθεση δεδομένων των τελευταίων ετών από τα οκτώ αυτά συστήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τριανταφυλλοπούλου Παρασκευή","Triantafyllopoulou Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393596"],"render_values":[{"text":"uoadl:3393596","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393596","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393596","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3393596","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τριανταφυλλοπούλου Παρασκευή","Triantafyllopoulou Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393596"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μετάγγιση αποτελεί μια καθιερωμένη θεραπευτική μέθοδο, κατά την οποία χορηγείται αίμα ή παράγωγα του αίματος από τον δότη στον λήπτη, που είναι ασφαλέστερη από ποτέ. Ωστόσο κατά τη μετάγγιση ενδέχεται να εμφανιστούν ανεπιθύμητες αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να είναι είτε άμεσες, είτε απώτερες και δυνητικά απειλητικές για την υγεία του λήπτη. Η ασφάλεια των μεταγγίσεων επιτυγχάνεται με τη λεπτομερή ανάλυση των μηχανισμών που ευθύνονται για την εμφάνιση των αντιδράσεων και με τη διασφάλιση της ποιότητας σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Σημαντική προϋπόθεση είναι η καταγραφή των αντιδράσεων και συμβάντων με οργανωμένη και θεσμοθετημένη διαδικασία. Στρατηγικές οι οποίες την διασφαλίζουν είναι το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, οι επιθεωρήσεις, η πιστοποίηση και η διαπίστευση, τα συστήματα ηλεκτρονικής καταγραφής στοιχείων και ιχνηλασιμότητας, οι κατευθυντήριες οδηγίες που εκδίδονται από επιστημονικές εταιρείες, τα πρωτόκολλα εργασίας και οι προτυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας, οι αναφορές ανεπιθύμητων αντιδράσεων και τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης. Ως αιμοεπαγρύπνηση ορίζεται ένα σύνολο οργανωμένων διαδικασιών επιτήρησης των ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβαμάτων που συνδέονται με τη μετάγγιση αίματος και αφορούν τους δότες και τους λήπτες αίματος, καθώς και την επιδημιολογική επιτήρηση των δοτών. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των συστημάτων αιμοεπαγρύπνησης της Ελλάδας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, η διερεύνηση των ομοιοτήτων και των διαφορών τους, καθώς και η παράθεση δεδομένων των τελευταίων ετών από τα οκτώ αυτά συστήματα.","Transfusion constitutes a safe therapeutic method in which blood or blood products are donated from the donor to the recipient. During the transfusion, adverse reactions may occur, which can be direct or late and potentially threatening to the recipient’s health. The safety of transfusions is achieved by the detailed analysis of the mechanisms responsible for the occurrence of adverse effects and by quality assurance at each stage of the process. An important condition is the recording of reactions and incidents with an organized and institutionalized process. Strategies that ensure it are the appropriate institutional framework, the inspections, the certification and accreditation, the electronic data recording and the traceability systems, the guidelines issued by scientific societies, the work protocols and standard operating procedures, the adverse reaction reporting and the haemovigilance systems. Haemovigilance is defined as the set of organized surveillance procedures for adverse reactions and events associated with blood transfusion and concerning blood donors and recipients, as well as the epidemiological surveillance of donors. The purpose of this study is to present the hemovigilance systems of Greece, United Kingdom, France, Germany, Netherlands, Ireland, Italy and Spain, the investigation of their similarities and differences, as well as the listing of recent years’ data from these eight systems."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οργάνωση συστημάτων αιμοεπαγρύπνησης σε χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τριανταφυλλοπούλου Παρασκευή","Triantafyllopoulou Paraskevi"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η μετάγγιση αποτελεί μια καθιερωμένη θεραπευτική μέθοδο, κατά την οποία χορηγείται αίμα ή παράγωγα του αίματος από τον δότη στον λήπτη, που είναι ασφαλέστερη από ποτέ. Ωστόσο κατά τη μετάγγιση ενδέχεται να εμφανιστούν ανεπιθύμητες αντιδράσεις, οι οποίες μπορεί να είναι είτε άμεσες, είτε απώτερες και δυνητικά απειλητικές για την υγεία του λήπτη. Η ασφάλεια των μεταγγίσεων επιτυγχάνεται με τη λεπτομερή ανάλυση των μηχανισμών που ευθύνονται για την εμφάνιση των αντιδράσεων και με τη διασφάλιση της ποιότητας σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Σημαντική προϋπόθεση είναι η καταγραφή των αντιδράσεων και συμβάντων με οργανωμένη και θεσμοθετημένη διαδικασία. Στρατηγικές οι οποίες την διασφαλίζουν είναι το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, οι επιθεωρήσεις, η πιστοποίηση και η διαπίστευση, τα συστήματα ηλεκτρονικής καταγραφής στοιχείων και ιχνηλασιμότητας, οι κατευθυντήριες οδηγίες που εκδίδονται από επιστημονικές εταιρείες, τα πρωτόκολλα εργασίας και οι προτυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας, οι αναφορές ανεπιθύμητων αντιδράσεων και τα συστήματα αιμοεπαγρύπνησης. Ως αιμοεπαγρύπνηση ορίζεται ένα σύνολο οργανωμένων διαδικασιών επιτήρησης των ανεπιθύμητων αντιδράσεων και συμβαμάτων που συνδέονται με τη μετάγγιση αίματος και αφορούν τους δότες και τους λήπτες αίματος, καθώς και την επιδημιολογική επιτήρηση των δοτών. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση των συστημάτων αιμοεπαγρύπνησης της Ελλάδας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, η διερεύνηση των ομοιοτήτων και των διαφορών τους, καθώς και η παράθεση δεδομένων των τελευταίων ετών από τα οκτώ αυτά συστήματα.","Transfusion constitutes a safe therapeutic method in which blood or blood products are donated from the donor to the recipient. During the transfusion, adverse reactions may occur, which can be direct or late and potentially threatening to the recipient’s health. The safety of transfusions is achieved by the detailed analysis of the mechanisms responsible for the occurrence of adverse effects and by quality assurance at each stage of the process. An important condition is the recording of reactions and incidents with an organized and institutionalized process. Strategies that ensure it are the appropriate institutional framework, the inspections, the certification and accreditation, the electronic data recording and the traceability systems, the guidelines issued by scientific societies, the work protocols and standard operating procedures, the adverse reaction reporting and the haemovigilance systems. Haemovigilance is defined as the set of organized surveillance procedures for adverse reactions and events associated with blood transfusion and concerning blood donors and recipients, as well as the epidemiological surveillance of donors. The purpose of this study is to present the hemovigilance systems of Greece, United Kingdom, France, Germany, Netherlands, Ireland, Italy and Spain, the investigation of their similarities and differences, as well as the listing of recent years’ data from these eight systems."],"dc:identifier":["uoadl:3393596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393596"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οργάνωση συστημάτων αιμοεπαγρύπνησης σε χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z"}