{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393684"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393684","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κύηση και επίδραση του στρές","abstract":"Σ’ αυτή την ανασκόπηση εξετάζονται πτυχές των επιδράσεων που ασκούν οι στρεσογόνοι παράγοντες και οι μετρήσεις και παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν στην ψυχική κατάσταση και τη φυσιολογία της εγκύου. Οι μέλλουσες μητέρες έχουν υψηλά ποσοστά αγχωδών και καταθλιπτικών διαταραχών και πολλές είναι επιρρεπείς σε διάφορους στρεσογόνους παράγοντες. Οικονομικά προβλήματα και διαταραγμένες σχέσεις μπορεί να προστεθούν σε ψυχοσωματικές και κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες που υποβάλλονται σε ψυχιατρική θεραπεία, αυτές στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και όσες δεν ζουν σε συζυγική στέγη, τείνουν να βιώνουν υψηλότερα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας. Επιπλέον, εξωτερικοί στρεσογόνοι παράγοντες όπως ακραία καιρικά φαινόμενα και άλλα διεθνούς εμβέλειας όπως η πανδημία της COVID-2019 μπορεί να συμβάλλουν στο στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χαμηλή ανθεκτικότητα έχει συσχετιστεί με επιδείνωση των εκβάσεων της εγκυμοσύνης και με αύξηση του στρες που αντιλαμβάνεται η έγκυος. Τόσο το οξύ όσο και το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσουν μακροπρόθεσμη ανισορροπία στην ομοιόσταση και διαταραχές στις ενδοκρινικές αποκρίσεις και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα πρόωρου τοκετού. Το αυξημένο στρες της μητέρας στην περιγεννητική περίοδο και τα σωματικά συμπτώματα της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσουν μελλοντικά σε δυσκολίες στη φροντίδα του νεογνού. Η επιβάρυνση είναι ακόμη μεγαλύτερη αν η μητέρα είναι πολύ νέα ακόμη και έφηβη. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος και η υποστήριξη για να μειωθεί το στρες μπορεί να ωφελήσει τόσο την υγεία της μητέρας, όσο και του παιδιού και να αποτρέψει το μετατραυματικό στρες. Όμως οι έρευνες δεν έχουν ακόμη καταλήξει οριστικά σε σαφές συμπέρασμα για την άμεση σχέση μεταξύ στρες και επιδείνωσης της πορείας της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Οι μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν σε μεθόδους για την αντικειμενική αξιολόγηση του στρες στις εγκύους γυναίκες και στις παρεμβάσεις που μπορούν να τις ωφελήσουν ουσιαστικά.","abstract_html":"Σ’ αυτή την ανασκόπηση εξετάζονται πτυχές των επιδράσεων που ασκούν οι στρεσογόνοι παράγοντες και οι μετρήσεις και παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν στην ψυχική κατάσταση και τη φυσιολογία της εγκύου. Οι μέλλουσες μητέρες έχουν υψηλά ποσοστά αγχωδών και καταθλιπτικών διαταραχών και πολλές είναι επιρρεπείς σε διάφορους στρεσογόνους παράγοντες. Οικονομικά προβλήματα και διαταραγμένες σχέσεις μπορεί να προστεθούν σε ψυχοσωματικές και κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες που υποβάλλονται σε ψυχιατρική θεραπεία, αυτές στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και όσες δεν ζουν σε συζυγική στέγη, τείνουν να βιώνουν υψηλότερα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας. Επιπλέον, εξωτερικοί στρεσογόνοι παράγοντες όπως ακραία καιρικά φαινόμενα και άλλα διεθνούς εμβέλειας όπως η πανδημία της COVID-2019 μπορεί να συμβάλλουν στο στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χαμηλή ανθεκτικότητα έχει συσχετιστεί με επιδείνωση των εκβάσεων της εγκυμοσύνης και με αύξηση του στρες που αντιλαμβάνεται η έγκυος. Τόσο το οξύ όσο και το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσουν μακροπρόθεσμη ανισορροπία στην ομοιόσταση και διαταραχές στις ενδοκρινικές αποκρίσεις και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα πρόωρου τοκετού. Το αυξημένο στρες της μητέρας στην περιγεννητική περίοδο και τα σωματικά συμπτώματα της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσουν μελλοντικά σε δυσκολίες στη φροντίδα του νεογνού. Η επιβάρυνση είναι ακόμη μεγαλύτερη αν η μητέρα είναι πολύ νέα ακόμη και έφηβη. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος και η υποστήριξη για να μειωθεί το στρες μπορεί να ωφελήσει τόσο την υγεία της μητέρας, όσο και του παιδιού και να αποτρέψει το μετατραυματικό στρες. Όμως οι έρευνες δεν έχουν ακόμη καταλήξει οριστικά σε σαφές συμπέρασμα για την άμεση σχέση μεταξύ στρες και επιδείνωσης της πορείας της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Οι μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν σε μεθόδους για την αντικειμενική αξιολόγηση του στρες στις εγκύους γυναίκες και στις παρεμβάσεις που μπορούν να τις ωφελήσουν ουσιαστικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Κίκερη Βασιλική","Kikeri Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393684"],"render_values":[{"text":"uoadl:3393684","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393684","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393684","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3393684","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κίκερη Βασιλική","Kikeri Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393684"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σ’ αυτή την ανασκόπηση εξετάζονται πτυχές των επιδράσεων που ασκούν οι στρεσογόνοι παράγοντες και οι μετρήσεις και παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν στην ψυχική κατάσταση και τη φυσιολογία της εγκύου. Οι μέλλουσες μητέρες έχουν υψηλά ποσοστά αγχωδών και καταθλιπτικών διαταραχών και πολλές είναι επιρρεπείς σε διάφορους στρεσογόνους παράγοντες. Οικονομικά προβλήματα και διαταραγμένες σχέσεις μπορεί να προστεθούν σε ψυχοσωματικές και κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες που υποβάλλονται σε ψυχιατρική θεραπεία, αυτές στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και όσες δεν ζουν σε συζυγική στέγη, τείνουν να βιώνουν υψηλότερα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας. Επιπλέον, εξωτερικοί στρεσογόνοι παράγοντες όπως ακραία καιρικά φαινόμενα και άλλα διεθνούς εμβέλειας όπως η πανδημία της COVID-2019 μπορεί να συμβάλλουν στο στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χαμηλή ανθεκτικότητα έχει συσχετιστεί με επιδείνωση των εκβάσεων της εγκυμοσύνης και με αύξηση του στρες που αντιλαμβάνεται η έγκυος. Τόσο το οξύ όσο και το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσουν μακροπρόθεσμη ανισορροπία στην ομοιόσταση και διαταραχές στις ενδοκρινικές αποκρίσεις και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα πρόωρου τοκετού. Το αυξημένο στρες της μητέρας στην περιγεννητική περίοδο και τα σωματικά συμπτώματα της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσουν μελλοντικά σε δυσκολίες στη φροντίδα του νεογνού. Η επιβάρυνση είναι ακόμη μεγαλύτερη αν η μητέρα είναι πολύ νέα ακόμη και έφηβη. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος και η υποστήριξη για να μειωθεί το στρες μπορεί να ωφελήσει τόσο την υγεία της μητέρας, όσο και του παιδιού και να αποτρέψει το μετατραυματικό στρες. Όμως οι έρευνες δεν έχουν ακόμη καταλήξει οριστικά σε σαφές συμπέρασμα για την άμεση σχέση μεταξύ στρες και επιδείνωσης της πορείας της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Οι μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν σε μεθόδους για την αντικειμενική αξιολόγηση του στρες στις εγκύους γυναίκες και στις παρεμβάσεις που μπορούν να τις ωφελήσουν ουσιαστικά.","This review examines aspects of the effects of stressors and the measurements and interventions that can be made on the mental state and physiology of the pregnant woman. Expectant mothers have high rates of anxiety and depressive disorders, and many are prone to various stressors. Financial problems and troubled relationships can add to the psychosomatic and social changes that occur during pregnancy. Women undergoing psychiatric treatment, those in the first trimester of pregnancy, and those not living in the marital home tend to experience higher levels of anxiety and distress. In addition, external stressors such as extreme weather events and others of international scope such as the COVID-2019 pandemic may contribute to stress during pregnancy. Low resilience has been associated with worse pregnancy outcomes and an increase in the stress perceived by the pregnant woman. Both acute and chronic stress can cause long-term imbalances in homeostasis and disturbances in endocrine responses and immune function, increasing the likelihood of preterm birth. The increased stress of the mother in the perinatal period and the physical symptoms of pregnancy may lead to difficulties in caring for the newborn in the future. The burden is even greater if the mother is very young or even a teenager. Screening and support to reduce stress can benefit both mother and child health and prevent post-traumatic stress disorder. But research has not yet definitively reached a clear conclusion about the direct relationship between stress and deterioration of the course of pregnancy and childbirth. Future research should focus on methods to objectively assess stress in pregnant women and interventions that can meaningfully benefit them."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κύηση και επίδραση του στρές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κίκερη Βασιλική","Kikeri Vasiliki"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σ’ αυτή την ανασκόπηση εξετάζονται πτυχές των επιδράσεων που ασκούν οι στρεσογόνοι παράγοντες και οι μετρήσεις και παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν στην ψυχική κατάσταση και τη φυσιολογία της εγκύου. Οι μέλλουσες μητέρες έχουν υψηλά ποσοστά αγχωδών και καταθλιπτικών διαταραχών και πολλές είναι επιρρεπείς σε διάφορους στρεσογόνους παράγοντες. Οικονομικά προβλήματα και διαταραγμένες σχέσεις μπορεί να προστεθούν σε ψυχοσωματικές και κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες που υποβάλλονται σε ψυχιατρική θεραπεία, αυτές στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και όσες δεν ζουν σε συζυγική στέγη, τείνουν να βιώνουν υψηλότερα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας. Επιπλέον, εξωτερικοί στρεσογόνοι παράγοντες όπως ακραία καιρικά φαινόμενα και άλλα διεθνούς εμβέλειας όπως η πανδημία της COVID-2019 μπορεί να συμβάλλουν στο στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χαμηλή ανθεκτικότητα έχει συσχετιστεί με επιδείνωση των εκβάσεων της εγκυμοσύνης και με αύξηση του στρες που αντιλαμβάνεται η έγκυος. Τόσο το οξύ όσο και το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσουν μακροπρόθεσμη ανισορροπία στην ομοιόσταση και διαταραχές στις ενδοκρινικές αποκρίσεις και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα πρόωρου τοκετού. Το αυξημένο στρες της μητέρας στην περιγεννητική περίοδο και τα σωματικά συμπτώματα της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσουν μελλοντικά σε δυσκολίες στη φροντίδα του νεογνού. Η επιβάρυνση είναι ακόμη μεγαλύτερη αν η μητέρα είναι πολύ νέα ακόμη και έφηβη. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος και η υποστήριξη για να μειωθεί το στρες μπορεί να ωφελήσει τόσο την υγεία της μητέρας, όσο και του παιδιού και να αποτρέψει το μετατραυματικό στρες. Όμως οι έρευνες δεν έχουν ακόμη καταλήξει οριστικά σε σαφές συμπέρασμα για την άμεση σχέση μεταξύ στρες και επιδείνωσης της πορείας της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Οι μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν σε μεθόδους για την αντικειμενική αξιολόγηση του στρες στις εγκύους γυναίκες και στις παρεμβάσεις που μπορούν να τις ωφελήσουν ουσιαστικά.","This review examines aspects of the effects of stressors and the measurements and interventions that can be made on the mental state and physiology of the pregnant woman. Expectant mothers have high rates of anxiety and depressive disorders, and many are prone to various stressors. Financial problems and troubled relationships can add to the psychosomatic and social changes that occur during pregnancy. Women undergoing psychiatric treatment, those in the first trimester of pregnancy, and those not living in the marital home tend to experience higher levels of anxiety and distress. In addition, external stressors such as extreme weather events and others of international scope such as the COVID-2019 pandemic may contribute to stress during pregnancy. Low resilience has been associated with worse pregnancy outcomes and an increase in the stress perceived by the pregnant woman. Both acute and chronic stress can cause long-term imbalances in homeostasis and disturbances in endocrine responses and immune function, increasing the likelihood of preterm birth. The increased stress of the mother in the perinatal period and the physical symptoms of pregnancy may lead to difficulties in caring for the newborn in the future. The burden is even greater if the mother is very young or even a teenager. Screening and support to reduce stress can benefit both mother and child health and prevent post-traumatic stress disorder. But research has not yet definitively reached a clear conclusion about the direct relationship between stress and deterioration of the course of pregnancy and childbirth. Future research should focus on methods to objectively assess stress in pregnant women and interventions that can meaningfully benefit them."],"dc:identifier":["uoadl:3393684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393684"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κύηση και επίδραση του στρές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z"}