{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393728"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3393728","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας","abstract":"Η παχυσαρκία αποτελεί μία χρόνια, υποτροπιάζουσα και εξελισσόμενη νόσο που έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια και αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα νοσηρότητας και θνησιμότητας. Οφείλεται στο μακροχρόνιο θετικό ενεργειακό ισοζύγιο και στη συνακόλουθη συσσώρευση υπερβάλλοντος σωματικού λίπους. Η ταχεία εξάπλωσή της παγκοσμίως καταδεικνύει την αναγκαιότητα λήψης μέτρων με στόχο την αντιμετώπισή της. Εκτός από την υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση (διατροφή-άσκηση-συμπεριφορική θεραπεία), η φαρμακοθεραπεία αποτελεί μία αποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, που εφαρμόζεται επικουρικά με τις αλλαγές του τρόπου ζωής, όταν οι τελευταίες αποτυγχάνουν από μόνες τους να προκαλέσουν επαρκή απώλεια βάρους. Η θυρεοειδική ορμόνη αποτέλεσε το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η οποία αποσύρθηκε από την αγορά λόγω των σοβαρών παρενεργειών της. Ακολούθησαν κι άλλες φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αλλά και αυτές αποσύρθηκαν από την αγορά λόγω επικίνδυνων ανεπιθύμητων ενεργειών (αμφεταμίνες και ανάλογα αμφεταμινών, εφεδρίνη, σιμπουτραμίνη, rimonabant). Στις μέρες μας, τα παρακάτω φάρμακα που είναι εγκεκριμένα από τον FDA κυκλοφορούν στην Αμερική για την αντιμετώπιση της παχυσαρκιας: ορλιστάτη, φεντερμίνη, συνδυασμός φεντερμίνης και τοπιραμάτης, συνδυασμός ναλτρεξόνης και βουπροπιόνης, σεμαγλουτίδη 2.4 mg και λιραγλουτίδη των 3 mg. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό και ασφαλή παράγοντα, να απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","abstract_html":"Η παχυσαρκία αποτελεί μία χρόνια, υποτροπιάζουσα και εξελισσόμενη νόσο που έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια και αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα νοσηρότητας και θνησιμότητας. Οφείλεται στο μακροχρόνιο θετικό ενεργειακό ισοζύγιο και στη συνακόλουθη συσσώρευση υπερβάλλοντος σωματικού λίπους. Η ταχεία εξάπλωσή της παγκοσμίως καταδεικνύει την αναγκαιότητα λήψης μέτρων με στόχο την αντιμετώπισή της. Εκτός από την υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση (διατροφή-άσκηση-συμπεριφορική θεραπεία), η φαρμακοθεραπεία αποτελεί μία αποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, που εφαρμόζεται επικουρικά με τις αλλαγές του τρόπου ζωής, όταν οι τελευταίες αποτυγχάνουν από μόνες τους να προκαλέσουν επαρκή απώλεια βάρους. Η θυρεοειδική ορμόνη αποτέλεσε το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η οποία αποσύρθηκε από την αγορά λόγω των σοβαρών παρενεργειών της. Ακολούθησαν κι άλλες φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αλλά και αυτές αποσύρθηκαν από την αγορά λόγω επικίνδυνων ανεπιθύμητων ενεργειών (αμφεταμίνες και ανάλογα αμφεταμινών, εφεδρίνη, σιμπουτραμίνη, rimonabant). Στις μέρες μας, τα παρακάτω φάρμακα που είναι εγκεκριμένα από τον FDA κυκλοφορούν στην Αμερική για την αντιμετώπιση της παχυσαρκιας: ορλιστάτη, φεντερμίνη, συνδυασμός φεντερμίνης και τοπιραμάτης, συνδυασμός ναλτρεξόνης και βουπροπιόνης, σεμαγλουτίδη 2.4 mg και λιραγλουτίδη των 3 mg. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό και ασφαλή παράγοντα, να απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","abstract_has_math":false,"creators":["Νέμτσα Δέσποινα","Nemtsa Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393728"],"render_values":[{"text":"uoadl:3393728","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393728","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393728","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3393728","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νέμτσα Δέσποινα","Nemtsa Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3393728","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393728"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παχυσαρκία αποτελεί μία χρόνια, υποτροπιάζουσα και εξελισσόμενη νόσο που έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια και αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα νοσηρότητας και θνησιμότητας. Οφείλεται στο μακροχρόνιο θετικό ενεργειακό ισοζύγιο και στη συνακόλουθη συσσώρευση υπερβάλλοντος σωματικού λίπους. Η ταχεία εξάπλωσή της παγκοσμίως καταδεικνύει την αναγκαιότητα λήψης μέτρων με στόχο την αντιμετώπισή της. Εκτός από την υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση (διατροφή-άσκηση-συμπεριφορική θεραπεία), η φαρμακοθεραπεία αποτελεί μία αποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, που εφαρμόζεται επικουρικά με τις αλλαγές του τρόπου ζωής, όταν οι τελευταίες αποτυγχάνουν από μόνες τους να προκαλέσουν επαρκή απώλεια βάρους. Η θυρεοειδική ορμόνη αποτέλεσε το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η οποία αποσύρθηκε από την αγορά λόγω των σοβαρών παρενεργειών της. Ακολούθησαν κι άλλες φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αλλά και αυτές αποσύρθηκαν από την αγορά λόγω επικίνδυνων ανεπιθύμητων ενεργειών (αμφεταμίνες και ανάλογα αμφεταμινών, εφεδρίνη, σιμπουτραμίνη, rimonabant). Στις μέρες μας, τα παρακάτω φάρμακα που είναι εγκεκριμένα από τον FDA κυκλοφορούν στην Αμερική για την αντιμετώπιση της παχυσαρκιας: ορλιστάτη, φεντερμίνη, συνδυασμός φεντερμίνης και τοπιραμάτης, συνδυασμός ναλτρεξόνης και βουπροπιόνης, σεμαγλουτίδη 2.4 mg και λιραγλουτίδη των 3 mg. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό και ασφαλή παράγοντα, να απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","Obesity is a chronic, relapsing and progressive disease that has reached epidemic proportions in the recent years. It is a major factor of morbidity and mortality. Obesity is the result of the long term positive energy balance and the subsequent accumulation of excess body fat. The increasing incidence of obesity worldwide demonstrates the need for immediate action. In addition to lifestyle intervention (diet- exercise-behavioural therapy), pharmacotherapy is an effective strategy for tackling obesity. When lifestyle intervention fails to induce adequate weight loss, pharmacotherapy can contribute to the treatment of obesity. Thyroid hormone was the first medicine that was used for the treatment of obesity. It was withdrawn from the market due to serious adverse effects. Then, other anti- obesity drugs were used in order to treat obesity, such as amphetamines and amphetamine-like analogues, ephedrine, sibutramine and rimonabant. All these drugs were also withdrawn because of their adverse effects. Current major FDAapproved anti-obesity medications include: phentermine, orlistat, phenterminetopiramate, lorcaserin, naltrexone-bupropion sustained-release and liraglutide 3 mg. The future of anti-obesity medications seems to be promising. Feverish research on this modern pandemic is testing a variety of new formulations. Perhaps the key to an effective and safe agent requires a multilevel treatment, a combination of neurohormonal, lipolytic and thermogenetic agents, aimed at simultaneously inducing satiety, suppressing hunger, increasing lipolysis, thermogenesis and energy costs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νέμτσα Δέσποινα","Nemtsa Despoina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παχυσαρκία αποτελεί μία χρόνια, υποτροπιάζουσα και εξελισσόμενη νόσο που έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια και αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα νοσηρότητας και θνησιμότητας. Οφείλεται στο μακροχρόνιο θετικό ενεργειακό ισοζύγιο και στη συνακόλουθη συσσώρευση υπερβάλλοντος σωματικού λίπους. Η ταχεία εξάπλωσή της παγκοσμίως καταδεικνύει την αναγκαιότητα λήψης μέτρων με στόχο την αντιμετώπισή της. Εκτός από την υγιεινοδιαιτητική παρέμβαση (διατροφή-άσκηση-συμπεριφορική θεραπεία), η φαρμακοθεραπεία αποτελεί μία αποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της παχυσαρκίας, που εφαρμόζεται επικουρικά με τις αλλαγές του τρόπου ζωής, όταν οι τελευταίες αποτυγχάνουν από μόνες τους να προκαλέσουν επαρκή απώλεια βάρους. Η θυρεοειδική ορμόνη αποτέλεσε το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η οποία αποσύρθηκε από την αγορά λόγω των σοβαρών παρενεργειών της. Ακολούθησαν κι άλλες φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αλλά και αυτές αποσύρθηκαν από την αγορά λόγω επικίνδυνων ανεπιθύμητων ενεργειών (αμφεταμίνες και ανάλογα αμφεταμινών, εφεδρίνη, σιμπουτραμίνη, rimonabant). Στις μέρες μας, τα παρακάτω φάρμακα που είναι εγκεκριμένα από τον FDA κυκλοφορούν στην Αμερική για την αντιμετώπιση της παχυσαρκιας: ορλιστάτη, φεντερμίνη, συνδυασμός φεντερμίνης και τοπιραμάτης, συνδυασμός ναλτρεξόνης και βουπροπιόνης, σεμαγλουτίδη 2.4 mg και λιραγλουτίδη των 3 mg. Το μέλλον της φαρμακευτικής θεραπείας της παχυσαρκίας προμηνύεται πλούσιο και ενδιαφέρον. Η πυρετώδης έρευνα για την σύγχρονη αυτή πανδημία, δοκιμάζει μια ποικιλία νέων σκευασμάτων. Ίσως το κλειδί για έναν αποτελεσματικό και ασφαλή παράγοντα, να απαιτεί πολυεπίπεδη αντιμετώπιση, έναν συνδυασμό δηλαδή νευροορμονικών, λιπολυτικών και θερμογενετικών παραγόντων που θα στοχεύει στην ταυτόχρονη πρόκληση του κορεσμού, καταστολή της πείνας, αύξηση της λιπόλυσης, της θερμογένεσης και των ενεργειακών δαπανών.","Obesity is a chronic, relapsing and progressive disease that has reached epidemic proportions in the recent years. It is a major factor of morbidity and mortality. Obesity is the result of the long term positive energy balance and the subsequent accumulation of excess body fat. The increasing incidence of obesity worldwide demonstrates the need for immediate action. In addition to lifestyle intervention (diet- exercise-behavioural therapy), pharmacotherapy is an effective strategy for tackling obesity. When lifestyle intervention fails to induce adequate weight loss, pharmacotherapy can contribute to the treatment of obesity. Thyroid hormone was the first medicine that was used for the treatment of obesity. It was withdrawn from the market due to serious adverse effects. Then, other anti- obesity drugs were used in order to treat obesity, such as amphetamines and amphetamine-like analogues, ephedrine, sibutramine and rimonabant. All these drugs were also withdrawn because of their adverse effects. Current major FDAapproved anti-obesity medications include: phentermine, orlistat, phenterminetopiramate, lorcaserin, naltrexone-bupropion sustained-release and liraglutide 3 mg. The future of anti-obesity medications seems to be promising. Feverish research on this modern pandemic is testing a variety of new formulations. Perhaps the key to an effective and safe agent requires a multilevel treatment, a combination of neurohormonal, lipolytic and thermogenetic agents, aimed at simultaneously inducing satiety, suppressing hunger, increasing lipolysis, thermogenesis and energy costs."],"dc:identifier":["uoadl:3393728","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3393728"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:53Z"}