{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3394026"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3394026","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη καρδιοτοξικότητας σε παιδιά που έλαβαν ως χημειοθεραπευτικό φάρμακο την ανθρακυκλίνη","abstract":"Εισαγωγή: Οι ανθρακυκλίνες αποτελούν σημαντικό τμήμα της θεραπείας κακοήθων όγκων σε παιδιά, παρέχοντας υψηλά ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, η χρήση αυτών των χημικοθεραπευτικών φαρμάκων συνδέεται με τον κίνδυνο καρδιακής δυσλειτουργίας. Η καρδιοτοξικότητα μπορεί να είναι οξεία (εντός ενός μήνα από την έναρξη της θεραπείας), υποξεία (εντός ενός έτους μετά τη θεραπεία) και χρόνια (μετά από ένα έτος θεραπείας). Σκοπός: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να διερευνήσει τη σχέση καρδιοτοξικότητας των παιδιών με νεοπλασία, τα οποία υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το αντινεοπλασματικό φάρμακο της ανθρακυκλίνης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 παιδιατρικοί ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο και έλαβαν χημειοθεραπεία στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου «Παναγιώτου & Αγλαΐας Κυριακού». Τα δεδομένα λήφθηκαν από 25 Μαΐου 2023 έως 12 Σεπτεμβρίου 2023, τα δεδομένα πάρθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών. Επίσης, καταγράφηκαν και στοιχεία που αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-Test, Anova και x2-test. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα: Από τους 100 παιδιατρικοί ασθενείς με καρκίνο, τα 64 άτομα (64%) ήταν αγόρια. Η ηλικία του δείγματος στο 15 % κυμαίνεται στο ηλικιακό εύρος 1-3 ετών, στο 26 % στο 4-6 ετών, στο 32% στο 7-12 ετών και το 27% αποτέλεσε η ομάδα 13-17 ετών. Τα 57 παιδιά (57%) έπασχαν από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, 9 παιδιά (9%) είχαν οστεοσάρκωμα, 16 παιδιά (16%) Σάρκωμα Ewing, 14 παιδιά (14%) Λέμφωμα Hodgkin και 4 παιδιά (4%) είχαν διαγνωσθεί με νεφροβλάστωμα, ηπατοβλάστωμα και ραβδομυοσάρκωμα. Τα 43 παιδιά (43%) έλαβαν μόνο δοξορουβικίνη (Doxorubicin) και 57 παιδιά (57%) έλαβαν συνδυασμό δοξορουβικίνης με δαουνορουβικίνη (Daunorubicin). Τα 18 παιδιά (18%) εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα και στα 10 παιδιά (55,6%) δόθηκε αναστολέας ΜΕΑ και στα υπόλοιπα 8 παιδιά άλλου είδους καρδιοπροστασία. Μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας είχε η ηλιακή ομαδα13-17 ετών (p=0,010) και τα παιδιά με οστεοσάρκωμα (p=0,010). Οι συμπαγείς όγκοι είχαν το μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά το πέρας των συνεδρίων στη σύγκριση με την λευχαιμία(p=0,023). Για τη μεταβλητή RV’S δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p>0,05) σε σύγκριση της αρχικής με την τελική τιμή της. Για την μεταβλητή Ε΄ μεταξύ της 1ης και της τελευταίας μέτρησης μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,009). Συμπέρασμα: Το 18% εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα από τη χορήγηση ανθρακυκλίνης με μεταβολές στο κλάσμα εξώθησης και της μέγιστης πρώιμης διαστολικής ταχύτητας του μιτροειδικού δακτυλίου. Όμως, οι ανθρακυκλίνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας στην παιδιατρική ογκολογία και το καρδιοτοξικό τους δυναμικό απαιτεί επιτήρηση και προληπτικές στρατηγικές διαχείρισης για τη μείωση των αρνητικών καρδιακών επιπτώσεων και τη βελτίωση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων για τα επιζώντα από καρκίνο παιδιά.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ανθρακυκλίνες αποτελούν σημαντικό τμήμα της θεραπείας κακοήθων όγκων σε παιδιά, παρέχοντας υψηλά ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, η χρήση αυτών των χημικοθεραπευτικών φαρμάκων συνδέεται με τον κίνδυνο καρδιακής δυσλειτουργίας. Η καρδιοτοξικότητα μπορεί να είναι οξεία (εντός ενός μήνα από την έναρξη της θεραπείας), υποξεία (εντός ενός έτους μετά τη θεραπεία) και χρόνια (μετά από ένα έτος θεραπείας). Σκοπός: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να διερευνήσει τη σχέση καρδιοτοξικότητας των παιδιών με νεοπλασία, τα οποία υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το αντινεοπλασματικό φάρμακο της ανθρακυκλίνης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 παιδιατρικοί ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο και έλαβαν χημειοθεραπεία στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου «Παναγιώτου &amp; Αγλαΐας Κυριακού». Τα δεδομένα λήφθηκαν από 25 Μαΐου 2023 έως 12 Σεπτεμβρίου 2023, τα δεδομένα πάρθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών. Επίσης, καταγράφηκαν και στοιχεία που αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-Test, Anova και x2-test. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p&lt;0,05. Αποτελέσματα: Από τους 100 παιδιατρικοί ασθενείς με καρκίνο, τα 64 άτομα (64%) ήταν αγόρια. Η ηλικία του δείγματος στο 15 % κυμαίνεται στο ηλικιακό εύρος 1-3 ετών, στο 26 % στο 4-6 ετών, στο 32% στο 7-12 ετών και το 27% αποτέλεσε η ομάδα 13-17 ετών. Τα 57 παιδιά (57%) έπασχαν από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, 9 παιδιά (9%) είχαν οστεοσάρκωμα, 16 παιδιά (16%) Σάρκωμα Ewing, 14 παιδιά (14%) Λέμφωμα Hodgkin και 4 παιδιά (4%) είχαν διαγνωσθεί με νεφροβλάστωμα, ηπατοβλάστωμα και ραβδομυοσάρκωμα. Τα 43 παιδιά (43%) έλαβαν μόνο δοξορουβικίνη (Doxorubicin) και 57 παιδιά (57%) έλαβαν συνδυασμό δοξορουβικίνης με δαουνορουβικίνη (Daunorubicin). Τα 18 παιδιά (18%) εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα και στα 10 παιδιά (55,6%) δόθηκε αναστολέας ΜΕΑ και στα υπόλοιπα 8 παιδιά άλλου είδους καρδιοπροστασία. Μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας είχε η ηλιακή ομαδα13-17 ετών (p=0,010) και τα παιδιά με οστεοσάρκωμα (p=0,010). Οι συμπαγείς όγκοι είχαν το μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά το πέρας των συνεδρίων στη σύγκριση με την λευχαιμία(p=0,023). Για τη μεταβλητή RV’S δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p&gt;0,05) σε σύγκριση της αρχικής με την τελική τιμή της. Για την μεταβλητή Ε΄ μεταξύ της 1ης και της τελευταίας μέτρησης μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,009). Συμπέρασμα: Το 18% εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα από τη χορήγηση ανθρακυκλίνης με μεταβολές στο κλάσμα εξώθησης και της μέγιστης πρώιμης διαστολικής ταχύτητας του μιτροειδικού δακτυλίου. Όμως, οι ανθρακυκλίνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας στην παιδιατρική ογκολογία και το καρδιοτοξικό τους δυναμικό απαιτεί επιτήρηση και προληπτικές στρατηγικές διαχείρισης για τη μείωση των αρνητικών καρδιακών επιπτώσεων και τη βελτίωση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων για τα επιζώντα από καρκίνο παιδιά.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιώτου Ειρήνη","Panagiotou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3394026"],"render_values":[{"text":"uoadl:3394026","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3394026","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3394026","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3394026","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιώτου Ειρήνη","Panagiotou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3394026","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3394026"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ανθρακυκλίνες αποτελούν σημαντικό τμήμα της θεραπείας κακοήθων όγκων σε παιδιά, παρέχοντας υψηλά ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, η χρήση αυτών των χημικοθεραπευτικών φαρμάκων συνδέεται με τον κίνδυνο καρδιακής δυσλειτουργίας. Η καρδιοτοξικότητα μπορεί να είναι οξεία (εντός ενός μήνα από την έναρξη της θεραπείας), υποξεία (εντός ενός έτους μετά τη θεραπεία) και χρόνια (μετά από ένα έτος θεραπείας). Σκοπός: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να διερευνήσει τη σχέση καρδιοτοξικότητας των παιδιών με νεοπλασία, τα οποία υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το αντινεοπλασματικό φάρμακο της ανθρακυκλίνης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 παιδιατρικοί ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο και έλαβαν χημειοθεραπεία στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου «Παναγιώτου & Αγλαΐας Κυριακού». Τα δεδομένα λήφθηκαν από 25 Μαΐου 2023 έως 12 Σεπτεμβρίου 2023, τα δεδομένα πάρθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών. Επίσης, καταγράφηκαν και στοιχεία που αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-Test, Anova και x2-test. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα: Από τους 100 παιδιατρικοί ασθενείς με καρκίνο, τα 64 άτομα (64%) ήταν αγόρια. Η ηλικία του δείγματος στο 15 % κυμαίνεται στο ηλικιακό εύρος 1-3 ετών, στο 26 % στο 4-6 ετών, στο 32% στο 7-12 ετών και το 27% αποτέλεσε η ομάδα 13-17 ετών. Τα 57 παιδιά (57%) έπασχαν από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, 9 παιδιά (9%) είχαν οστεοσάρκωμα, 16 παιδιά (16%) Σάρκωμα Ewing, 14 παιδιά (14%) Λέμφωμα Hodgkin και 4 παιδιά (4%) είχαν διαγνωσθεί με νεφροβλάστωμα, ηπατοβλάστωμα και ραβδομυοσάρκωμα. Τα 43 παιδιά (43%) έλαβαν μόνο δοξορουβικίνη (Doxorubicin) και 57 παιδιά (57%) έλαβαν συνδυασμό δοξορουβικίνης με δαουνορουβικίνη (Daunorubicin). Τα 18 παιδιά (18%) εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα και στα 10 παιδιά (55,6%) δόθηκε αναστολέας ΜΕΑ και στα υπόλοιπα 8 παιδιά άλλου είδους καρδιοπροστασία. Μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας είχε η ηλιακή ομαδα13-17 ετών (p=0,010) και τα παιδιά με οστεοσάρκωμα (p=0,010). Οι συμπαγείς όγκοι είχαν το μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά το πέρας των συνεδρίων στη σύγκριση με την λευχαιμία(p=0,023). Για τη μεταβλητή RV’S δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p>0,05) σε σύγκριση της αρχικής με την τελική τιμή της. Για την μεταβλητή Ε΄ μεταξύ της 1ης και της τελευταίας μέτρησης μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,009). Συμπέρασμα: Το 18% εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα από τη χορήγηση ανθρακυκλίνης με μεταβολές στο κλάσμα εξώθησης και της μέγιστης πρώιμης διαστολικής ταχύτητας του μιτροειδικού δακτυλίου. Όμως, οι ανθρακυκλίνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας στην παιδιατρική ογκολογία και το καρδιοτοξικό τους δυναμικό απαιτεί επιτήρηση και προληπτικές στρατηγικές διαχείρισης για τη μείωση των αρνητικών καρδιακών επιπτώσεων και τη βελτίωση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων για τα επιζώντα από καρκίνο παιδιά.","Introduction: Anthracyclines constitute a significant part of the therapy for malignant tumours in children, providing high survival rates. However, the use of these chemotherapeutic agents is associated with the risk of cardiac dysfunction. Cardiotoxicity can manifest as acute (within one month of therapy initiation), subacute (within one year after therapy), and chronic (after one year of therapy). Aim: The present study aims to investigate the relationship between cardiotoxicity in children with neoplasms who underwent treatment with the anthracycline anticancer drug. Materials and Methods: The study sample comprised 100 paediatric patients diagnosed with cancer who received chemotherapy at the Oncology Department of \"Panagiotis & Aglaia Kyriakou\" Hospital. Data were collected from May 25, 2023, to September 12, 2023, from patients' medical records. Additionally, demographic and clinical characteristics were recorded. Statistical tests such as t-Test, Anova, and x2-test were applied, with statistical significance set at p<0.05. Results: Out of the 100 paediatric cancer patients, 64 individuals (64%) were boys. The age distribution of the sample was as follows: 15% in the age range of 1-3 years, 26% in the range of 4-6 years, 32% in the range of 7-12 years, and 27% in the group of 13-17 years. Among the diagnoses, 57 children (57%) suffered from acute lymphoblastic leukaemia, 9 children (9%) had osteosarcoma, 16 children (16%) had Ewing's sarcoma, 14 children (14%) had Hodgkin's lymphoma, and 4 children (4%) were diagnosed with Wilms tumor, hepatoblastoma, and rhabdomyosarcoma. Forty-three children (43%) received only doxorubicin, while 57 children (57%) received a combination of doxorubicin and daunorubicin. Furthermore, 18 children (18%) developed acute cardiotoxicity, and 10 of them (55.6%) were administered a ACE inhibitors, while the remaining 8 children received another type of cardioprotection. The solar group aged 13-17 years (p=0.010) and children with osteosarcoma (p=0.010) had a lower ejection fraction after completing treatment. Solid tumors had a lower ejection fraction after completing treatment compared to leukaemia (p=0.023). Additionally, no statistically significant differences were found for the variable RV S' between the initial and final measurements (p>0.05). However, for variable E', there was a statistically significant difference between the first and last measurements after completing treatments (p=0.009). Conclusion: 18% experienced acute cardiotoxicity from anthracycline administration with changes in ejection fraction and peak early diastolic mitral annular velocity. However, anthracyclines are an integral part of treatment in paediatric oncology, and their cardiotoxic potential requires surveillance and proactive management strategies to reduce adverse cardiac effects and improve long-term outcomes for cancer survivors in children."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη καρδιοτοξικότητας σε παιδιά που έλαβαν ως χημειοθεραπευτικό φάρμακο την ανθρακυκλίνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιώτου Ειρήνη","Panagiotou Eirini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ανθρακυκλίνες αποτελούν σημαντικό τμήμα της θεραπείας κακοήθων όγκων σε παιδιά, παρέχοντας υψηλά ποσοστά επιβίωσης. Ωστόσο, η χρήση αυτών των χημικοθεραπευτικών φαρμάκων συνδέεται με τον κίνδυνο καρδιακής δυσλειτουργίας. Η καρδιοτοξικότητα μπορεί να είναι οξεία (εντός ενός μήνα από την έναρξη της θεραπείας), υποξεία (εντός ενός έτους μετά τη θεραπεία) και χρόνια (μετά από ένα έτος θεραπείας). Σκοπός: Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό να διερευνήσει τη σχέση καρδιοτοξικότητας των παιδιών με νεοπλασία, τα οποία υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το αντινεοπλασματικό φάρμακο της ανθρακυκλίνης. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 παιδιατρικοί ασθενείς που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο και έλαβαν χημειοθεραπεία στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου «Παναγιώτου & Αγλαΐας Κυριακού». Τα δεδομένα λήφθηκαν από 25 Μαΐου 2023 έως 12 Σεπτεμβρίου 2023, τα δεδομένα πάρθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών. Επίσης, καταγράφηκαν και στοιχεία που αφορούσαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-Test, Anova και x2-test. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα: Από τους 100 παιδιατρικοί ασθενείς με καρκίνο, τα 64 άτομα (64%) ήταν αγόρια. Η ηλικία του δείγματος στο 15 % κυμαίνεται στο ηλικιακό εύρος 1-3 ετών, στο 26 % στο 4-6 ετών, στο 32% στο 7-12 ετών και το 27% αποτέλεσε η ομάδα 13-17 ετών. Τα 57 παιδιά (57%) έπασχαν από οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, 9 παιδιά (9%) είχαν οστεοσάρκωμα, 16 παιδιά (16%) Σάρκωμα Ewing, 14 παιδιά (14%) Λέμφωμα Hodgkin και 4 παιδιά (4%) είχαν διαγνωσθεί με νεφροβλάστωμα, ηπατοβλάστωμα και ραβδομυοσάρκωμα. Τα 43 παιδιά (43%) έλαβαν μόνο δοξορουβικίνη (Doxorubicin) και 57 παιδιά (57%) έλαβαν συνδυασμό δοξορουβικίνης με δαουνορουβικίνη (Daunorubicin). Τα 18 παιδιά (18%) εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα και στα 10 παιδιά (55,6%) δόθηκε αναστολέας ΜΕΑ και στα υπόλοιπα 8 παιδιά άλλου είδους καρδιοπροστασία. Μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας είχε η ηλιακή ομαδα13-17 ετών (p=0,010) και τα παιδιά με οστεοσάρκωμα (p=0,010). Οι συμπαγείς όγκοι είχαν το μικρότερο κλάσμα εξώθησης μετά το πέρας των συνεδρίων στη σύγκριση με την λευχαιμία(p=0,023). Για τη μεταβλητή RV’S δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p>0,05) σε σύγκριση της αρχικής με την τελική τιμή της. Για την μεταβλητή Ε΄ μεταξύ της 1ης και της τελευταίας μέτρησης μετά την ολοκλήρωση των θεραπειών υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,009). Συμπέρασμα: Το 18% εκδήλωσαν οξεία καρδιοτοξικότητα από τη χορήγηση ανθρακυκλίνης με μεταβολές στο κλάσμα εξώθησης και της μέγιστης πρώιμης διαστολικής ταχύτητας του μιτροειδικού δακτυλίου. Όμως, οι ανθρακυκλίνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας στην παιδιατρική ογκολογία και το καρδιοτοξικό τους δυναμικό απαιτεί επιτήρηση και προληπτικές στρατηγικές διαχείρισης για τη μείωση των αρνητικών καρδιακών επιπτώσεων και τη βελτίωση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων για τα επιζώντα από καρκίνο παιδιά.","Introduction: Anthracyclines constitute a significant part of the therapy for malignant tumours in children, providing high survival rates. However, the use of these chemotherapeutic agents is associated with the risk of cardiac dysfunction. Cardiotoxicity can manifest as acute (within one month of therapy initiation), subacute (within one year after therapy), and chronic (after one year of therapy). Aim: The present study aims to investigate the relationship between cardiotoxicity in children with neoplasms who underwent treatment with the anthracycline anticancer drug. Materials and Methods: The study sample comprised 100 paediatric patients diagnosed with cancer who received chemotherapy at the Oncology Department of \"Panagiotis & Aglaia Kyriakou\" Hospital. Data were collected from May 25, 2023, to September 12, 2023, from patients' medical records. Additionally, demographic and clinical characteristics were recorded. Statistical tests such as t-Test, Anova, and x2-test were applied, with statistical significance set at p<0.05. Results: Out of the 100 paediatric cancer patients, 64 individuals (64%) were boys. The age distribution of the sample was as follows: 15% in the age range of 1-3 years, 26% in the range of 4-6 years, 32% in the range of 7-12 years, and 27% in the group of 13-17 years. Among the diagnoses, 57 children (57%) suffered from acute lymphoblastic leukaemia, 9 children (9%) had osteosarcoma, 16 children (16%) had Ewing's sarcoma, 14 children (14%) had Hodgkin's lymphoma, and 4 children (4%) were diagnosed with Wilms tumor, hepatoblastoma, and rhabdomyosarcoma. Forty-three children (43%) received only doxorubicin, while 57 children (57%) received a combination of doxorubicin and daunorubicin. Furthermore, 18 children (18%) developed acute cardiotoxicity, and 10 of them (55.6%) were administered a ACE inhibitors, while the remaining 8 children received another type of cardioprotection. The solar group aged 13-17 years (p=0.010) and children with osteosarcoma (p=0.010) had a lower ejection fraction after completing treatment. Solid tumors had a lower ejection fraction after completing treatment compared to leukaemia (p=0.023). Additionally, no statistically significant differences were found for the variable RV S' between the initial and final measurements (p>0.05). However, for variable E', there was a statistically significant difference between the first and last measurements after completing treatments (p=0.009). Conclusion: 18% experienced acute cardiotoxicity from anthracycline administration with changes in ejection fraction and peak early diastolic mitral annular velocity. However, anthracyclines are an integral part of treatment in paediatric oncology, and their cardiotoxic potential requires surveillance and proactive management strategies to reduce adverse cardiac effects and improve long-term outcomes for cancer survivors in children."],"dc:identifier":["uoadl:3394026","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3394026"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη καρδιοτοξικότητας σε παιδιά που έλαβαν ως χημειοθεραπευτικό φάρμακο την ανθρακυκλίνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:55Z"}