{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3395377"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3395377","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the impact of GPER1 activation on behavioral aspects in male and female rats after chronic mild stress","abstract":"Έχει αποδειχθεί πως τα οιστρογόνα εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της κατάθλιψης και του άγχους, υποστηρίζοντας τον παρατηρούμενο υψηλότερο επιπολασμό αυτών των διαταραχών στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Τα νεύρο-οιστρογόνα θεωρείται ότι δρουν ταχέως στον εγκέφαλο μέσω του υποδοχέα οιστρογόνων συζευγμένου με G-πρωτεΐνη, GPER1. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως επιδρά στο άγχος και την κατάθλιψη, αλλά η δράση του δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί πλήρως. Στη μελέτη αυτή θα διερευνηθεί η πιθανή αντικαταθλιπτική και/ή αγχολυτική επίδραση της ενεργοποίησης του GPER1 σε πειραματόζωα που έχουν υποβληθεί σε χρόνιο, ήπιο στρες (CMS). Στην παρούσα διατριβή, θηλυκοί και αρσενικοί αρουραίοι Wistar υποβλήθηκαν σε CMS και έπειτα έγινε χορηγήση ενδοπεριτοναϊκώς, καθημερινά και για μία εβδομάδα, έκδοχο, κεταμίνη ή G1, αγωνιστής του GPER1. Όλα τα ζώα υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες ανοιχτού πεδίου και φωτεινού-σκοτεινού κλωβού. Είναι ενδιαφέρον ότι στη μελέτη μας, το CMS οδήγησε σε μια πιθανώς προκαλούμενη από στρες υπερκινητικότητα των ζώων, ειδικά στα θηλυκά. Οι θηλυκοί αρουραίοι που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με G1 εμφάνισαν μειωμένο άγχος και στις δύο δοκιμασίες. Αντίθετα, η ενεργοποίηση του GPER1 σε αρσενικούς αρουραίους με στρες επηρέασε μόνο τον αριθμό εισόδων στη κέντρο της πλατφόρμας, αποκαλύπτοντας διαφυλική διαφορά. Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη υποστηρίζει ότι ο G1 αγωνιστής έχει δυνητικά αγχολυτική δράση με τρόπο που σχετίζεται με το φύλο και το στρες. Κρίνεται απαραίτητη περαιτέρω έρευνα για τη λειτουργία και δράση του GPER1 στην παθοφυσιολογία των διαταραχών της διάθεσης και για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για την κατάθλιψη και το άγχος.","abstract_html":"Έχει αποδειχθεί πως τα οιστρογόνα εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της κατάθλιψης και του άγχους, υποστηρίζοντας τον παρατηρούμενο υψηλότερο επιπολασμό αυτών των διαταραχών στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Τα νεύρο-οιστρογόνα θεωρείται ότι δρουν ταχέως στον εγκέφαλο μέσω του υποδοχέα οιστρογόνων συζευγμένου με G-πρωτεΐνη, GPER1. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως επιδρά στο άγχος και την κατάθλιψη, αλλά η δράση του δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί πλήρως. Στη μελέτη αυτή θα διερευνηθεί η πιθανή αντικαταθλιπτική και/ή αγχολυτική επίδραση της ενεργοποίησης του GPER1 σε πειραματόζωα που έχουν υποβληθεί σε χρόνιο, ήπιο στρες (CMS). Στην παρούσα διατριβή, θηλυκοί και αρσενικοί αρουραίοι Wistar υποβλήθηκαν σε CMS και έπειτα έγινε χορηγήση ενδοπεριτοναϊκώς, καθημερινά και για μία εβδομάδα, έκδοχο, κεταμίνη ή G1, αγωνιστής του GPER1. Όλα τα ζώα υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες ανοιχτού πεδίου και φωτεινού-σκοτεινού κλωβού. Είναι ενδιαφέρον ότι στη μελέτη μας, το CMS οδήγησε σε μια πιθανώς προκαλούμενη από στρες υπερκινητικότητα των ζώων, ειδικά στα θηλυκά. Οι θηλυκοί αρουραίοι που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με G1 εμφάνισαν μειωμένο άγχος και στις δύο δοκιμασίες. Αντίθετα, η ενεργοποίηση του GPER1 σε αρσενικούς αρουραίους με στρες επηρέασε μόνο τον αριθμό εισόδων στη κέντρο της πλατφόρμας, αποκαλύπτοντας διαφυλική διαφορά. Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη υποστηρίζει ότι ο G1 αγωνιστής έχει δυνητικά αγχολυτική δράση με τρόπο που σχετίζεται με το φύλο και το στρες. Κρίνεται απαραίτητη περαιτέρω έρευνα για τη λειτουργία και δράση του GPER1 στην παθοφυσιολογία των διαταραχών της διάθεσης και για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για την κατάθλιψη και το άγχος.","abstract_has_math":false,"creators":["Καμίτσου Αθηνά","Kamitsou Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:28:57Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3395377"],"render_values":[{"text":"uoadl:3395377","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3395377","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3395377","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3395377","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καμίτσου Αθηνά","Kamitsou Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3395377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3395377"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Έχει αποδειχθεί πως τα οιστρογόνα εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της κατάθλιψης και του άγχους, υποστηρίζοντας τον παρατηρούμενο υψηλότερο επιπολασμό αυτών των διαταραχών στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Τα νεύρο-οιστρογόνα θεωρείται ότι δρουν ταχέως στον εγκέφαλο μέσω του υποδοχέα οιστρογόνων συζευγμένου με G-πρωτεΐνη, GPER1. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως επιδρά στο άγχος και την κατάθλιψη, αλλά η δράση του δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί πλήρως. Στη μελέτη αυτή θα διερευνηθεί η πιθανή αντικαταθλιπτική και/ή αγχολυτική επίδραση της ενεργοποίησης του GPER1 σε πειραματόζωα που έχουν υποβληθεί σε χρόνιο, ήπιο στρες (CMS). Στην παρούσα διατριβή, θηλυκοί και αρσενικοί αρουραίοι Wistar υποβλήθηκαν σε CMS και έπειτα έγινε χορηγήση ενδοπεριτοναϊκώς, καθημερινά και για μία εβδομάδα, έκδοχο, κεταμίνη ή G1, αγωνιστής του GPER1. Όλα τα ζώα υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες ανοιχτού πεδίου και φωτεινού-σκοτεινού κλωβού. Είναι ενδιαφέρον ότι στη μελέτη μας, το CMS οδήγησε σε μια πιθανώς προκαλούμενη από στρες υπερκινητικότητα των ζώων, ειδικά στα θηλυκά. Οι θηλυκοί αρουραίοι που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με G1 εμφάνισαν μειωμένο άγχος και στις δύο δοκιμασίες. Αντίθετα, η ενεργοποίηση του GPER1 σε αρσενικούς αρουραίους με στρες επηρέασε μόνο τον αριθμό εισόδων στη κέντρο της πλατφόρμας, αποκαλύπτοντας διαφυλική διαφορά. Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη υποστηρίζει ότι ο G1 αγωνιστής έχει δυνητικά αγχολυτική δράση με τρόπο που σχετίζεται με το φύλο και το στρες. Κρίνεται απαραίτητη περαιτέρω έρευνα για τη λειτουργία και δράση του GPER1 στην παθοφυσιολογία των διαταραχών της διάθεσης και για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για την κατάθλιψη και το άγχος.","Estrogens have been shown to be involved in the pathophysiology of depression and anxiety, supporting the observed higher prevalence of these disorders in women than men. Neuro-estrogens are considered to act rapidly in the brain through G protein-coupled estrogen receptor 1, GPER1. Recent studies have shown its implication to anxiety and depression, but its action is yet to be clarified. The aim of this study is to investigate the potential antidepressant and/or anxiolytic effect of GPER1 activation in experimental animals subjected to chronic mild stress (CMS). In the present thesis, female and male Wistar rats were subjected to CMS and subsequently were treated intraperitoneally daily for one week with vehicle, ketamine or G1, a GPER1 agonist. All animals were subjected to open field and light-dark tests. Interestingly, in our study, CMS resulted into a possibly stress-induced animals’ hyperlocomotion, especially in females. G1-treated stressed female rats displayed reduced anxiety in both tests. In opposition, GPER1 activation in stressed male rats affected only zone entries, revealing a sex difference. Overall, this study supports that G1 potentially has an anxiolytic effect in a sex- and stress-related manner, prompting further investigation into leveraging GPER1’s function to develop novel treatments for depression and anxiety."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the impact of GPER1 activation on behavioral aspects in male and female rats after chronic mild stress"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καμίτσου Αθηνά","Kamitsou Athina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Έχει αποδειχθεί πως τα οιστρογόνα εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της κατάθλιψης και του άγχους, υποστηρίζοντας τον παρατηρούμενο υψηλότερο επιπολασμό αυτών των διαταραχών στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Τα νεύρο-οιστρογόνα θεωρείται ότι δρουν ταχέως στον εγκέφαλο μέσω του υποδοχέα οιστρογόνων συζευγμένου με G-πρωτεΐνη, GPER1. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως επιδρά στο άγχος και την κατάθλιψη, αλλά η δράση του δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί πλήρως. Στη μελέτη αυτή θα διερευνηθεί η πιθανή αντικαταθλιπτική και/ή αγχολυτική επίδραση της ενεργοποίησης του GPER1 σε πειραματόζωα που έχουν υποβληθεί σε χρόνιο, ήπιο στρες (CMS). Στην παρούσα διατριβή, θηλυκοί και αρσενικοί αρουραίοι Wistar υποβλήθηκαν σε CMS και έπειτα έγινε χορηγήση ενδοπεριτοναϊκώς, καθημερινά και για μία εβδομάδα, έκδοχο, κεταμίνη ή G1, αγωνιστής του GPER1. Όλα τα ζώα υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες ανοιχτού πεδίου και φωτεινού-σκοτεινού κλωβού. Είναι ενδιαφέρον ότι στη μελέτη μας, το CMS οδήγησε σε μια πιθανώς προκαλούμενη από στρες υπερκινητικότητα των ζώων, ειδικά στα θηλυκά. Οι θηλυκοί αρουραίοι που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με G1 εμφάνισαν μειωμένο άγχος και στις δύο δοκιμασίες. Αντίθετα, η ενεργοποίηση του GPER1 σε αρσενικούς αρουραίους με στρες επηρέασε μόνο τον αριθμό εισόδων στη κέντρο της πλατφόρμας, αποκαλύπτοντας διαφυλική διαφορά. Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη υποστηρίζει ότι ο G1 αγωνιστής έχει δυνητικά αγχολυτική δράση με τρόπο που σχετίζεται με το φύλο και το στρες. Κρίνεται απαραίτητη περαιτέρω έρευνα για τη λειτουργία και δράση του GPER1 στην παθοφυσιολογία των διαταραχών της διάθεσης και για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για την κατάθλιψη και το άγχος.","Estrogens have been shown to be involved in the pathophysiology of depression and anxiety, supporting the observed higher prevalence of these disorders in women than men. Neuro-estrogens are considered to act rapidly in the brain through G protein-coupled estrogen receptor 1, GPER1. Recent studies have shown its implication to anxiety and depression, but its action is yet to be clarified. The aim of this study is to investigate the potential antidepressant and/or anxiolytic effect of GPER1 activation in experimental animals subjected to chronic mild stress (CMS). In the present thesis, female and male Wistar rats were subjected to CMS and subsequently were treated intraperitoneally daily for one week with vehicle, ketamine or G1, a GPER1 agonist. All animals were subjected to open field and light-dark tests. Interestingly, in our study, CMS resulted into a possibly stress-induced animals’ hyperlocomotion, especially in females. G1-treated stressed female rats displayed reduced anxiety in both tests. In opposition, GPER1 activation in stressed male rats affected only zone entries, revealing a sex difference. Overall, this study supports that G1 potentially has an anxiolytic effect in a sex- and stress-related manner, prompting further investigation into leveraging GPER1’s function to develop novel treatments for depression and anxiety."],"dc:identifier":["uoadl:3395377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3395377"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Investigation of the impact of GPER1 activation on behavioral aspects in male and female rats after chronic mild stress"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:28:57Z"}