{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396236"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396236","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση των συζευγμένων αντισωμάτων - φαρμάκων","abstract":"Η παρούσα ανασκόπηση είναι μια πλήρης παρουσίαση των εγκεκριμένων Συζευγμένων Αντισωμάτων – Φαρμάκων (ADCs). Τα δομικά στοιχεία ενός συζευγμένου αντισώματος φαρμάκου είναι το μονοκλωνικό αντίσωμα (mAb), το φάρμακο/ δραστική ουσία που αποτελεί το φορτίο ή κεφαλή (payload or warhead) και ο συνδέτης που ενώνει το αντίσωμα με το φάρμακο. Η σύζευξη προκύπτει μέσω χημικής ένωση, που πρέπει να δημιουργήσει σταθερό μόριο, αλλά όχι συσσωματωμένο, ώστε φτάνοντας στο αντιγόνο - στόχο , να μπορεί να απελευθερώσει το φάρμακο. Το φάρμακό είναι κυτταροτοξικός παράγοντας, που σταματά τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων στόχων ή τα οδηγεί σε απόπτωση. Παρακάτω συνοψίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά των σημερινών κλινικά ενεργών ADCs ,αναφερόμενοι στη χρονολογία έγκρισής τους, τον τρόπο χορήγησή τους, τον τρόπο δράσης τους, τη σύστασή τους , τη νόσο που στοχεύουν ,τις θεραπευτικές ιδιότητες τους καθώς και τις παρενέργειές τους. Παρουσιάζονται πρόσφατα κλινικά δεδομένα που απεικονίζουν το όφελος της στοχευμένης σε καρκινικά κύτταρα, χρήσης αντισωμάτων , και της απελευθέρωσης των κυτταροτοξικών παραγόντων απευθείας στα καρκινικά κύτταρα. Το πρώτο ADC εγκρίθηκε από τον εθνικό οργανισμό φαρμάκων των Η.Π.Α (FDA) το 2001 , αλλά ανακλήθηκε το 2010 οικειοθελώς από την εταιρία παραγωγής, λόγω αδυναμίας απόδειξης κλινικού οφέλους και υψηλότερου ποσοστού τοξικότητας συγκρινόμενο με κλασικές μεθόδους χημειοθεραπείας. Επανήλθε το 2017 και έκτοτε, έως το τέλος το 2023 , έχουν εγκριθεί συνολικά 15 ADCs, από τα οποία τα 12 είναι εγκεκριμένα από το FDA ( το 14ο ανακαλέστηκε και είναι εγκεκριμένο μόνο από τον ΕΜΑ), 1 είναι εγκεκριμένο μόνο από την Κίνα (NPMA) και 1 μόνο από την Ιαπωνία (PMDA) .Υπάρχουν πάνω από 150 καινούρια ΑDCs σε στάδιο κλινικών δοκιμών επί του παρόντος. Από αυτά, το ~12% βρίσκεται στην όψιμη φάση (Φάση III/IV) λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην τεχνολογία που απαιτούνται για την παραγωγή ADCs Στόχος είναι η μείωση της τοξικότητας και η αύξηση της επιλεκτικότητας και της παραγωγικότητας ώστε να τελειοποιηθούν και να αποτελέσουν το μέσον για τον πλήρη έλεγχο της θεραπείας του καρκίνου.","abstract_html":"Η παρούσα ανασκόπηση είναι μια πλήρης παρουσίαση των εγκεκριμένων Συζευγμένων Αντισωμάτων – Φαρμάκων (ADCs). Τα δομικά στοιχεία ενός συζευγμένου αντισώματος φαρμάκου είναι το μονοκλωνικό αντίσωμα (mAb), το φάρμακο/ δραστική ουσία που αποτελεί το φορτίο ή κεφαλή (payload or warhead) και ο συνδέτης που ενώνει το αντίσωμα με το φάρμακο. Η σύζευξη προκύπτει μέσω χημικής ένωση, που πρέπει να δημιουργήσει σταθερό μόριο, αλλά όχι συσσωματωμένο, ώστε φτάνοντας στο αντιγόνο - στόχο , να μπορεί να απελευθερώσει το φάρμακο. Το φάρμακό είναι κυτταροτοξικός παράγοντας, που σταματά τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων στόχων ή τα οδηγεί σε απόπτωση. Παρακάτω συνοψίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά των σημερινών κλινικά ενεργών ADCs ,αναφερόμενοι στη χρονολογία έγκρισής τους, τον τρόπο χορήγησή τους, τον τρόπο δράσης τους, τη σύστασή τους , τη νόσο που στοχεύουν ,τις θεραπευτικές ιδιότητες τους καθώς και τις παρενέργειές τους. Παρουσιάζονται πρόσφατα κλινικά δεδομένα που απεικονίζουν το όφελος της στοχευμένης σε καρκινικά κύτταρα, χρήσης αντισωμάτων , και της απελευθέρωσης των κυτταροτοξικών παραγόντων απευθείας στα καρκινικά κύτταρα. Το πρώτο ADC εγκρίθηκε από τον εθνικό οργανισμό φαρμάκων των Η.Π.Α (FDA) το 2001 , αλλά ανακλήθηκε το 2010 οικειοθελώς από την εταιρία παραγωγής, λόγω αδυναμίας απόδειξης κλινικού οφέλους και υψηλότερου ποσοστού τοξικότητας συγκρινόμενο με κλασικές μεθόδους χημειοθεραπείας. Επανήλθε το 2017 και έκτοτε, έως το τέλος το 2023 , έχουν εγκριθεί συνολικά 15 ADCs, από τα οποία τα 12 είναι εγκεκριμένα από το FDA ( το 14ο ανακαλέστηκε και είναι εγκεκριμένο μόνο από τον ΕΜΑ), 1 είναι εγκεκριμένο μόνο από την Κίνα (NPMA) και 1 μόνο από την Ιαπωνία (PMDA) .Υπάρχουν πάνω από 150 καινούρια ΑDCs σε στάδιο κλινικών δοκιμών επί του παρόντος. Από αυτά, το ~12% βρίσκεται στην όψιμη φάση (Φάση III/IV) λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην τεχνολογία που απαιτούνται για την παραγωγή ADCs Στόχος είναι η μείωση της τοξικότητας και η αύξηση της επιλεκτικότητας και της παραγωγικότητας ώστε να τελειοποιηθούν και να αποτελέσουν το μέσον για τον πλήρη έλεγχο της θεραπείας του καρκίνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανδράκη Κωνσταντίνα","Mandraki Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396236"],"render_values":[{"text":"uoadl:3396236","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396236","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396236","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3396236","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανδράκη Κωνσταντίνα","Mandraki Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396236","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396236"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα ανασκόπηση είναι μια πλήρης παρουσίαση των εγκεκριμένων Συζευγμένων Αντισωμάτων – Φαρμάκων (ADCs). Τα δομικά στοιχεία ενός συζευγμένου αντισώματος φαρμάκου είναι το μονοκλωνικό αντίσωμα (mAb), το φάρμακο/ δραστική ουσία που αποτελεί το φορτίο ή κεφαλή (payload or warhead) και ο συνδέτης που ενώνει το αντίσωμα με το φάρμακο. Η σύζευξη προκύπτει μέσω χημικής ένωση, που πρέπει να δημιουργήσει σταθερό μόριο, αλλά όχι συσσωματωμένο, ώστε φτάνοντας στο αντιγόνο - στόχο , να μπορεί να απελευθερώσει το φάρμακο. Το φάρμακό είναι κυτταροτοξικός παράγοντας, που σταματά τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων στόχων ή τα οδηγεί σε απόπτωση. Παρακάτω συνοψίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά των σημερινών κλινικά ενεργών ADCs ,αναφερόμενοι στη χρονολογία έγκρισής τους, τον τρόπο χορήγησή τους, τον τρόπο δράσης τους, τη σύστασή τους , τη νόσο που στοχεύουν ,τις θεραπευτικές ιδιότητες τους καθώς και τις παρενέργειές τους. Παρουσιάζονται πρόσφατα κλινικά δεδομένα που απεικονίζουν το όφελος της στοχευμένης σε καρκινικά κύτταρα, χρήσης αντισωμάτων , και της απελευθέρωσης των κυτταροτοξικών παραγόντων απευθείας στα καρκινικά κύτταρα. Το πρώτο ADC εγκρίθηκε από τον εθνικό οργανισμό φαρμάκων των Η.Π.Α (FDA) το 2001 , αλλά ανακλήθηκε το 2010 οικειοθελώς από την εταιρία παραγωγής, λόγω αδυναμίας απόδειξης κλινικού οφέλους και υψηλότερου ποσοστού τοξικότητας συγκρινόμενο με κλασικές μεθόδους χημειοθεραπείας. Επανήλθε το 2017 και έκτοτε, έως το τέλος το 2023 , έχουν εγκριθεί συνολικά 15 ADCs, από τα οποία τα 12 είναι εγκεκριμένα από το FDA ( το 14ο ανακαλέστηκε και είναι εγκεκριμένο μόνο από τον ΕΜΑ), 1 είναι εγκεκριμένο μόνο από την Κίνα (NPMA) και 1 μόνο από την Ιαπωνία (PMDA) .Υπάρχουν πάνω από 150 καινούρια ΑDCs σε στάδιο κλινικών δοκιμών επί του παρόντος. Από αυτά, το ~12% βρίσκεται στην όψιμη φάση (Φάση III/IV) λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην τεχνολογία που απαιτούνται για την παραγωγή ADCs Στόχος είναι η μείωση της τοξικότητας και η αύξηση της επιλεκτικότητας και της παραγωγικότητας ώστε να τελειοποιηθούν και να αποτελέσουν το μέσον για τον πλήρη έλεγχο της θεραπείας του καρκίνου.","This review is a complete presentation of approved Antibody-Drug Conjugates (ADCs). The building blocks of an antibody-drug conjugate are the monoclonal antibody (mAb), the drug/active substance that forms the payload or warhead, and the linker that conjugates the antibody to the drug. The conjugation occurs through a chemical compound, which must create a stable molecule, but not aggregated, so that when it reaches the target antigen, it can release the drug. The conjugation occurs through a chemical reaction, which must create a stable molecule, but not aggregated, so that when it reaches the target antigen, it can release the drug. The drug is a cytotoxic agent, which stops the proliferation of target cells or causes them to undergo apoptosis. The main features of today's clinically active ADCs are summarized below, referring to their approval date, their route of administration, their route of action, their composition, the disease they target, their therapeutic properties as well as their side effects. Recent clinical data are presented illustrating the benefit of targeting cancer cells, using antibodies, and delivering cytotoxic agents directly to cancer cells. The first ADC was approved by the US national drug agency (FDA) in 2001, but was voluntarily recalled in 2010 by the manufacturing company, due to the inability to demonstrate clinical benefit and a lower rate of toxicity compared to classical chemotherapy methods. It was approved again in 2017 and since then, by the end of 2023, a total of 16 ADCs have been approved, of which 13 are approved by the FDA (the 14th was withdrawn and is only approved by the EMA), 1 is only approved by China (NPMA) and 1 only by Japan (PMDA). There are over 150 new ADCs currently in clinical trials. Of these, ~12% are in the late phase (Phase III/IV) due to the rapid advances in technology required to produce ADCs. The goal is to reduce toxicity and increase selectivity and efficacy to refine and form the means for complete control of cancer treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση των συζευγμένων αντισωμάτων - φαρμάκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανδράκη Κωνσταντίνα","Mandraki Konstantina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα ανασκόπηση είναι μια πλήρης παρουσίαση των εγκεκριμένων Συζευγμένων Αντισωμάτων – Φαρμάκων (ADCs). Τα δομικά στοιχεία ενός συζευγμένου αντισώματος φαρμάκου είναι το μονοκλωνικό αντίσωμα (mAb), το φάρμακο/ δραστική ουσία που αποτελεί το φορτίο ή κεφαλή (payload or warhead) και ο συνδέτης που ενώνει το αντίσωμα με το φάρμακο. Η σύζευξη προκύπτει μέσω χημικής ένωση, που πρέπει να δημιουργήσει σταθερό μόριο, αλλά όχι συσσωματωμένο, ώστε φτάνοντας στο αντιγόνο - στόχο , να μπορεί να απελευθερώσει το φάρμακο. Το φάρμακό είναι κυτταροτοξικός παράγοντας, που σταματά τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων στόχων ή τα οδηγεί σε απόπτωση. Παρακάτω συνοψίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά των σημερινών κλινικά ενεργών ADCs ,αναφερόμενοι στη χρονολογία έγκρισής τους, τον τρόπο χορήγησή τους, τον τρόπο δράσης τους, τη σύστασή τους , τη νόσο που στοχεύουν ,τις θεραπευτικές ιδιότητες τους καθώς και τις παρενέργειές τους. Παρουσιάζονται πρόσφατα κλινικά δεδομένα που απεικονίζουν το όφελος της στοχευμένης σε καρκινικά κύτταρα, χρήσης αντισωμάτων , και της απελευθέρωσης των κυτταροτοξικών παραγόντων απευθείας στα καρκινικά κύτταρα. Το πρώτο ADC εγκρίθηκε από τον εθνικό οργανισμό φαρμάκων των Η.Π.Α (FDA) το 2001 , αλλά ανακλήθηκε το 2010 οικειοθελώς από την εταιρία παραγωγής, λόγω αδυναμίας απόδειξης κλινικού οφέλους και υψηλότερου ποσοστού τοξικότητας συγκρινόμενο με κλασικές μεθόδους χημειοθεραπείας. Επανήλθε το 2017 και έκτοτε, έως το τέλος το 2023 , έχουν εγκριθεί συνολικά 15 ADCs, από τα οποία τα 12 είναι εγκεκριμένα από το FDA ( το 14ο ανακαλέστηκε και είναι εγκεκριμένο μόνο από τον ΕΜΑ), 1 είναι εγκεκριμένο μόνο από την Κίνα (NPMA) και 1 μόνο από την Ιαπωνία (PMDA) .Υπάρχουν πάνω από 150 καινούρια ΑDCs σε στάδιο κλινικών δοκιμών επί του παρόντος. Από αυτά, το ~12% βρίσκεται στην όψιμη φάση (Φάση III/IV) λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην τεχνολογία που απαιτούνται για την παραγωγή ADCs Στόχος είναι η μείωση της τοξικότητας και η αύξηση της επιλεκτικότητας και της παραγωγικότητας ώστε να τελειοποιηθούν και να αποτελέσουν το μέσον για τον πλήρη έλεγχο της θεραπείας του καρκίνου.","This review is a complete presentation of approved Antibody-Drug Conjugates (ADCs). The building blocks of an antibody-drug conjugate are the monoclonal antibody (mAb), the drug/active substance that forms the payload or warhead, and the linker that conjugates the antibody to the drug. The conjugation occurs through a chemical compound, which must create a stable molecule, but not aggregated, so that when it reaches the target antigen, it can release the drug. The conjugation occurs through a chemical reaction, which must create a stable molecule, but not aggregated, so that when it reaches the target antigen, it can release the drug. The drug is a cytotoxic agent, which stops the proliferation of target cells or causes them to undergo apoptosis. The main features of today's clinically active ADCs are summarized below, referring to their approval date, their route of administration, their route of action, their composition, the disease they target, their therapeutic properties as well as their side effects. Recent clinical data are presented illustrating the benefit of targeting cancer cells, using antibodies, and delivering cytotoxic agents directly to cancer cells. The first ADC was approved by the US national drug agency (FDA) in 2001, but was voluntarily recalled in 2010 by the manufacturing company, due to the inability to demonstrate clinical benefit and a lower rate of toxicity compared to classical chemotherapy methods. It was approved again in 2017 and since then, by the end of 2023, a total of 16 ADCs have been approved, of which 13 are approved by the FDA (the 14th was withdrawn and is only approved by the EMA), 1 is only approved by China (NPMA) and 1 only by Japan (PMDA). There are over 150 new ADCs currently in clinical trials. Of these, ~12% are in the late phase (Phase III/IV) due to the rapid advances in technology required to produce ADCs. The goal is to reduce toxicity and increase selectivity and efficacy to refine and form the means for complete control of cancer treatment."],"dc:identifier":["uoadl:3396236","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396236"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρήση των συζευγμένων αντισωμάτων - φαρμάκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:12Z"}