{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396433"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396433","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της σχέσης της αυτοτραυματικής αυμπεριφοράς με τα προβλήματα ψυχικής υγείας των εφήβων και την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο αυτοτραυματισμός των εφήβων έχει αναδειχθεί ως ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό ζήτημα ψυχικής υγείας λόγω των συνακόλουθων δυσμενών επιπτώσεων τόσο στην ψυχική τους ευημερία όσο και στην ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης της αυτοτραυματικής συμπεριφοράς με τα προβλήματα ψυχικής υγείας των εφήβων και την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 αποτέλεσε τον σκοπό της παρούσας συγχρονικής μελέτης. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Διακρατικής Μελέτης \"Psychosocial problems of 13-16 year-olds before and during the recovery phase of the COVID-19 pandemic\" του Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS) network. Συνολικά, 5612 (13,42 ± 0,96 ) έφηβοι συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών - Strength and Difficulties Questionnaire (SDQ) και η Αναθεωρημένη Κλίμακα Επίδρασης Γεγονότων - Children’s Revised Impact of Event Scale-8 (CRIES-8). Η αυτοτραυματική συμπεριφορά των εφήβων αξιολογήθηκε με μία ερώτηση αυτοαναφοράς. Επιπλέον, αξιολογήθηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, οι στρεσογόνες εμπειρίες στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19 και η αυτοκτονικότητα. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι με αυξανόμενα συναισθηματικά, συμπεριφορικά προβλήματα και προβλήματα με συνομηλίκους είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα αυτοτραυματικής συμπεριφοράς σε σχέση με τους εφήβους που δεν εμφάνιζαν τα εν λόγω προβλήματα (p<0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Επιπλέον, οι έφηβοι με αυξανόμενα διεισδυτικά συμπτώματα σχετικά με την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμπλέκονται σε αυτοτραυματική συμπεριφορά σε σχέση με όσους δεν παρουσίαζαν αντίστοιχα συμπτώματα (OR=1,03, 95% ΔΕ [1,01, 1,05]). Ωστόσο, καμία από τις στρεσογόνες εμπειρίες της πανδημίας COVID-19 δεν φάνηκε να επιδρά σημαντικά στον αυτοτραυματισμό των εφήβων (p>0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Τέλος, το γυναικείο φύλο, ο αυτοκτονικός ιδεασμός και το ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας επιδρούσαν επιβαρυντικά στην αυτοτραυματική συμπεριφορά (p<0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι ο αυτοτραυματισμός των εφήβων σχετίζεται με αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά την ψυχική τους υγεία και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπισή του.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο αυτοτραυματισμός των εφήβων έχει αναδειχθεί ως ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό ζήτημα ψυχικής υγείας λόγω των συνακόλουθων δυσμενών επιπτώσεων τόσο στην ψυχική τους ευημερία όσο και στην ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης της αυτοτραυματικής συμπεριφοράς με τα προβλήματα ψυχικής υγείας των εφήβων και την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 αποτέλεσε τον σκοπό της παρούσας συγχρονικής μελέτης. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Διακρατικής Μελέτης &quot;Psychosocial problems of 13-16 year-olds before and during the recovery phase of the COVID-19 pandemic&quot; του Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS) network. Συνολικά, 5612 (13,42 ± 0,96 ) έφηβοι συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών - Strength and Difficulties Questionnaire (SDQ) και η Αναθεωρημένη Κλίμακα Επίδρασης Γεγονότων - Children’s Revised Impact of Event Scale-8 (CRIES-8). Η αυτοτραυματική συμπεριφορά των εφήβων αξιολογήθηκε με μία ερώτηση αυτοαναφοράς. Επιπλέον, αξιολογήθηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, οι στρεσογόνες εμπειρίες στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19 και η αυτοκτονικότητα. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι με αυξανόμενα συναισθηματικά, συμπεριφορικά προβλήματα και προβλήματα με συνομηλίκους είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα αυτοτραυματικής συμπεριφοράς σε σχέση με τους εφήβους που δεν εμφάνιζαν τα εν λόγω προβλήματα (p&lt;0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Επιπλέον, οι έφηβοι με αυξανόμενα διεισδυτικά συμπτώματα σχετικά με την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμπλέκονται σε αυτοτραυματική συμπεριφορά σε σχέση με όσους δεν παρουσίαζαν αντίστοιχα συμπτώματα (OR=1,03, 95% ΔΕ [1,01, 1,05]). Ωστόσο, καμία από τις στρεσογόνες εμπειρίες της πανδημίας COVID-19 δεν φάνηκε να επιδρά σημαντικά στον αυτοτραυματισμό των εφήβων (p&gt;0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Τέλος, το γυναικείο φύλο, ο αυτοκτονικός ιδεασμός και το ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας επιδρούσαν επιβαρυντικά στην αυτοτραυματική συμπεριφορά (p&lt;0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι ο αυτοτραυματισμός των εφήβων σχετίζεται με αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά την ψυχική τους υγεία και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπισή του.","abstract_has_math":false,"creators":["Πιλαφά Ευφροσύνη","Pilafa Effrosyni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396433"],"render_values":[{"text":"uoadl:3396433","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396433","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396433","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3396433","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πιλαφά Ευφροσύνη","Pilafa Effrosyni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396433","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396433"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο αυτοτραυματισμός των εφήβων έχει αναδειχθεί ως ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό ζήτημα ψυχικής υγείας λόγω των συνακόλουθων δυσμενών επιπτώσεων τόσο στην ψυχική τους ευημερία όσο και στην ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης της αυτοτραυματικής συμπεριφοράς με τα προβλήματα ψυχικής υγείας των εφήβων και την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 αποτέλεσε τον σκοπό της παρούσας συγχρονικής μελέτης. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Διακρατικής Μελέτης \"Psychosocial problems of 13-16 year-olds before and during the recovery phase of the COVID-19 pandemic\" του Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS) network. Συνολικά, 5612 (13,42 ± 0,96 ) έφηβοι συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών - Strength and Difficulties Questionnaire (SDQ) και η Αναθεωρημένη Κλίμακα Επίδρασης Γεγονότων - Children’s Revised Impact of Event Scale-8 (CRIES-8). Η αυτοτραυματική συμπεριφορά των εφήβων αξιολογήθηκε με μία ερώτηση αυτοαναφοράς. Επιπλέον, αξιολογήθηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, οι στρεσογόνες εμπειρίες στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19 και η αυτοκτονικότητα. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι με αυξανόμενα συναισθηματικά, συμπεριφορικά προβλήματα και προβλήματα με συνομηλίκους είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα αυτοτραυματικής συμπεριφοράς σε σχέση με τους εφήβους που δεν εμφάνιζαν τα εν λόγω προβλήματα (p<0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Επιπλέον, οι έφηβοι με αυξανόμενα διεισδυτικά συμπτώματα σχετικά με την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμπλέκονται σε αυτοτραυματική συμπεριφορά σε σχέση με όσους δεν παρουσίαζαν αντίστοιχα συμπτώματα (OR=1,03, 95% ΔΕ [1,01, 1,05]). Ωστόσο, καμία από τις στρεσογόνες εμπειρίες της πανδημίας COVID-19 δεν φάνηκε να επιδρά σημαντικά στον αυτοτραυματισμό των εφήβων (p>0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Τέλος, το γυναικείο φύλο, ο αυτοκτονικός ιδεασμός και το ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας επιδρούσαν επιβαρυντικά στην αυτοτραυματική συμπεριφορά (p<0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι ο αυτοτραυματισμός των εφήβων σχετίζεται με αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά την ψυχική τους υγεία και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπισή του.","Background: Adolescent self-injury has emerged as a particularly concerning mental health issue due to the associated adverse effects on both their mental well-being and psychosocial development. Aim: Ιnvestigating the relationship of self-injurious behavior with adolescent mental health problems and the traumatic experience of the COVID-19 pandemic was the aim of this cross-sectional study. Methods: The research was carried out in the framework of the Cross-Country Study \"Psychosocial problems of 13-16 year-olds before and during the recovery phase of the COVID-19 pandemic\"of Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS) network\". In total, 5612 (13,42 ± 0,96) adolescents participated in the present study. The \"Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ)\" and the \"Impact of Events Scale-Revised (CRIES-8)\" were used to collect the data. Adolescent self-injurious behavior was assessed with a self-report question. In addition, participants' demographic characteristics, stressful experiences in the context of the COVID-19 pandemic and suicidality were assessed. Results: Adolescents with increasing emotional, behavioral and peer problems were more likely to engage in self-injurious behavior than adolescents without these problems (p<0,05 for all comparisons). Furthermore, adolescents with increasing intrusive symptoms related to the traumatic experience of the COVID-19 pandemic were more likely to engage in self- injurious behavior than those without these symptoms (OR=1,03, 95% CI [1,01, 1,05]). However, none of the stressful experiences of the COVID-19 pandemic appeared to have a significant effect on adolescent self-injury (p>0,05 for all comparisons). Finally, female gender, suicidal ideation and history of suicide attempt had an aggravating effect on self- injurious behavior (p<0,05 for all comparisons). Conclusions: The results of the present study suggest that self-injury among adolescents is associated with negative effects in terms of their mental health and therefore its early detection and treatment is considered necessary."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της σχέσης της αυτοτραυματικής αυμπεριφοράς με τα προβλήματα ψυχικής υγείας των εφήβων και την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πιλαφά Ευφροσύνη","Pilafa Effrosyni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Ο αυτοτραυματισμός των εφήβων έχει αναδειχθεί ως ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό ζήτημα ψυχικής υγείας λόγω των συνακόλουθων δυσμενών επιπτώσεων τόσο στην ψυχική τους ευημερία όσο και στην ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης της αυτοτραυματικής συμπεριφοράς με τα προβλήματα ψυχικής υγείας των εφήβων και την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 αποτέλεσε τον σκοπό της παρούσας συγχρονικής μελέτης. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Διακρατικής Μελέτης \"Psychosocial problems of 13-16 year-olds before and during the recovery phase of the COVID-19 pandemic\" του Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS) network. Συνολικά, 5612 (13,42 ± 0,96 ) έφηβοι συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών - Strength and Difficulties Questionnaire (SDQ) και η Αναθεωρημένη Κλίμακα Επίδρασης Γεγονότων - Children’s Revised Impact of Event Scale-8 (CRIES-8). Η αυτοτραυματική συμπεριφορά των εφήβων αξιολογήθηκε με μία ερώτηση αυτοαναφοράς. Επιπλέον, αξιολογήθηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, οι στρεσογόνες εμπειρίες στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19 και η αυτοκτονικότητα. Αποτελέσματα: Oι έφηβοι με αυξανόμενα συναισθηματικά, συμπεριφορικά προβλήματα και προβλήματα με συνομηλίκους είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα αυτοτραυματικής συμπεριφοράς σε σχέση με τους εφήβους που δεν εμφάνιζαν τα εν λόγω προβλήματα (p<0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Επιπλέον, οι έφηβοι με αυξανόμενα διεισδυτικά συμπτώματα σχετικά με την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19 είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμπλέκονται σε αυτοτραυματική συμπεριφορά σε σχέση με όσους δεν παρουσίαζαν αντίστοιχα συμπτώματα (OR=1,03, 95% ΔΕ [1,01, 1,05]). Ωστόσο, καμία από τις στρεσογόνες εμπειρίες της πανδημίας COVID-19 δεν φάνηκε να επιδρά σημαντικά στον αυτοτραυματισμό των εφήβων (p>0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Τέλος, το γυναικείο φύλο, ο αυτοκτονικός ιδεασμός και το ιστορικό απόπειρας αυτοκτονίας επιδρούσαν επιβαρυντικά στην αυτοτραυματική συμπεριφορά (p<0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι ο αυτοτραυματισμός των εφήβων σχετίζεται με αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά την ψυχική τους υγεία και επομένως κρίνεται αναγκαία η έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπισή του.","Background: Adolescent self-injury has emerged as a particularly concerning mental health issue due to the associated adverse effects on both their mental well-being and psychosocial development. Aim: Ιnvestigating the relationship of self-injurious behavior with adolescent mental health problems and the traumatic experience of the COVID-19 pandemic was the aim of this cross-sectional study. Methods: The research was carried out in the framework of the Cross-Country Study \"Psychosocial problems of 13-16 year-olds before and during the recovery phase of the COVID-19 pandemic\"of Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS) network\". In total, 5612 (13,42 ± 0,96) adolescents participated in the present study. The \"Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ)\" and the \"Impact of Events Scale-Revised (CRIES-8)\" were used to collect the data. Adolescent self-injurious behavior was assessed with a self-report question. In addition, participants' demographic characteristics, stressful experiences in the context of the COVID-19 pandemic and suicidality were assessed. Results: Adolescents with increasing emotional, behavioral and peer problems were more likely to engage in self-injurious behavior than adolescents without these problems (p<0,05 for all comparisons). Furthermore, adolescents with increasing intrusive symptoms related to the traumatic experience of the COVID-19 pandemic were more likely to engage in self- injurious behavior than those without these symptoms (OR=1,03, 95% CI [1,01, 1,05]). However, none of the stressful experiences of the COVID-19 pandemic appeared to have a significant effect on adolescent self-injury (p>0,05 for all comparisons). Finally, female gender, suicidal ideation and history of suicide attempt had an aggravating effect on self- injurious behavior (p<0,05 for all comparisons). Conclusions: The results of the present study suggest that self-injury among adolescents is associated with negative effects in terms of their mental health and therefore its early detection and treatment is considered necessary."],"dc:identifier":["uoadl:3396433","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396433"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της σχέσης της αυτοτραυματικής αυμπεριφοράς με τα προβλήματα ψυχικής υγείας των εφήβων και την τραυματική εμπειρία της πανδημίας COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:12Z"}