{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396532"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396532","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χορογραφώντας τη Φυσική: Μια διεπιστημονική προσέγγιση των καταστάσεων της ύλης μέσω της τέχνης του Χορού","abstract":"Η παρούσα έρευνα είχε ως στόχο την ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που βασίζεται σε μια ενσώματη προσέγγιση για τις καταστάσεις της ύλης μέσω της τέχνης του χορού. Δομικό του χαρακτηριστικό αποτέλεσε ο συνεχής εσωτερικός διδακτικός μετασχηματισμός της γνώσης αναφοράς από τον χορό και τη φυσική, με τη συνεργασία της βασικής ερευνήτριας (χορογράφος - εκπαιδευτικός χορού), με έναν ερευνητή (ειδικό στη διδακτική των φυσικών επιστημών). Η εφαρμογή έγινε σε ένα αστικό σχολείο με τη συμμετοχή ενός τμήματος 12 παιδιών της Ε’ τάξης δημοτικού, εκ των οποίων τα δέκα δε μιλούν την ελληνική γλώσσα ως μητρική. Βασικό εργαλείο διερεύνησης και εννοιολόγησης των μαθητών και των μαθητριών αλλά και των ερευνητών αποτέλεσε το κινούμενο ανθρώπινο σώμα ως μέσο παραγωγής και μετασχηματισμού χορογραφιών. Ο ερευνητικός σχεδιασμός είχε μια γραμμική πορεία με διακριτές φάσεις (pre test, διδακτική παρέμβαση, post test), η οποία επέτρεψε την αξιολόγηση της επίδρασης του προγράμματος στη μάθηση των παιδιών από δεδομένα που συλλέχθηκαν πριν και μετά την κάθε διδακτική παρέμβαση μέσω γραπτών ερωτηματολογίων, αλλά και κατά τη διάρκεια μέσω βιντεοσκόπησης. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα διαρθρώνεται σε τρεις διδακτικές δραστηριότητες οι οποίες αποτέλεσαν τις παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή και την αξιολόγησή του. Η πρώτη αφορούσε τα στερεά σώματα, η δεύτερη τα υγρά και τα αέρια και η τρίτη και τις τρεις καταστάσεις της ύλης μαζί, ενσωματώνοντας στη διδασκαλία ένα βίντεο το οποίο διαμορφώθηκε αποκλειστικά για τους σκοπούς της διδακτικής παρέμβασης. Οι διδακτικές παρεμβάσεις ήταν προϊόντα αλληλεπίδρασης των δύο ερευνητών, η οποία σε σημαντικό βαθμό ήταν ψηφιακά διαμεσολαβημένη και ενσώματη, είτε μέσω της συνεργατικής εργασίας υποστηριζόμενης από υπολογιστή, είτε μέσω των κινητικών πειραματισμών που λάμβαναν χώρα στις μεταξύ τους συναντήσεις οι οποίες βιντεοσκοπούνταν. Καταδεικνύεται ότι η εφαρμογή του προγράμματος οδήγησε την πλειονότητα των παιδιών να βελτιώσει τις εννοιολογήσεις τους τόσο σε σχέση με μακροσκοπικά χαρακτηριστικά της ύλης, όπως είναι η προσέγγιση του στερεού σώματος ως 3D οντότητας και η σύνδεση της εξαέρωσης με την παροχή θερμότητας, όσο και σε σχέση με μικροσκοπικά χαρακτηριστικά αυτής, όπως είναι η αναπαράσταση της σωματιδιακής φύσης της ύλης και η σχετική κίνηση των μορίων στις διαφορετικές καταστάσεις της. Τα παιδιά έκαναν μία μετάβαση από τις πρωταρχικές, εναλλακτικές τους ιδέες σε άλλες, σύμφωνες με το επιστημονικά συμβατό, συγκροτώντας έτσι ένα πρόδρομο μοντέλο (precursor model) για τις καταστάσεις της ύλης το οποίο εμπίπτει στους στόχους μάθησης που προκύπτουν από το αναλυτικό πρόγραμμα. Κατόπιν ορισμένων μετασχηματισμών, φαίνεται ότι θα μπορούσαν να ελεγχθούν τα όρια της εφαρμογής του προτεινόμενου εκπαιδευτικού προγράμματος και σε μαθητές και μαθήτριες άλλων ηλικιών, καθώς και σε άλλες έννοιες των φυσικών επιστημών. Συνολικά αναδεικνύεται η ανάγκη για ενσωμάτωση τέτοιων διδακτικών δραστηριοτήτων εντός του σχολικού προγράμματος, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που κατά κύριο λόγο αποκλείει το σώμα από τη διαδικασία της μάθησης στερώντας έτσι τη δημιουργικότητα και τη φαντασία από τον επιστημονικό τρόπο σκέψης.","abstract_html":"Η παρούσα έρευνα είχε ως στόχο την ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που βασίζεται σε μια ενσώματη προσέγγιση για τις καταστάσεις της ύλης μέσω της τέχνης του χορού. Δομικό του χαρακτηριστικό αποτέλεσε ο συνεχής εσωτερικός διδακτικός μετασχηματισμός της γνώσης αναφοράς από τον χορό και τη φυσική, με τη συνεργασία της βασικής ερευνήτριας (χορογράφος - εκπαιδευτικός χορού), με έναν ερευνητή (ειδικό στη διδακτική των φυσικών επιστημών). Η εφαρμογή έγινε σε ένα αστικό σχολείο με τη συμμετοχή ενός τμήματος 12 παιδιών της Ε’ τάξης δημοτικού, εκ των οποίων τα δέκα δε μιλούν την ελληνική γλώσσα ως μητρική. Βασικό εργαλείο διερεύνησης και εννοιολόγησης των μαθητών και των μαθητριών αλλά και των ερευνητών αποτέλεσε το κινούμενο ανθρώπινο σώμα ως μέσο παραγωγής και μετασχηματισμού χορογραφιών. Ο ερευνητικός σχεδιασμός είχε μια γραμμική πορεία με διακριτές φάσεις (pre test, διδακτική παρέμβαση, post test), η οποία επέτρεψε την αξιολόγηση της επίδρασης του προγράμματος στη μάθηση των παιδιών από δεδομένα που συλλέχθηκαν πριν και μετά την κάθε διδακτική παρέμβαση μέσω γραπτών ερωτηματολογίων, αλλά και κατά τη διάρκεια μέσω βιντεοσκόπησης. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα διαρθρώνεται σε τρεις διδακτικές δραστηριότητες οι οποίες αποτέλεσαν τις παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή και την αξιολόγησή του. Η πρώτη αφορούσε τα στερεά σώματα, η δεύτερη τα υγρά και τα αέρια και η τρίτη και τις τρεις καταστάσεις της ύλης μαζί, ενσωματώνοντας στη διδασκαλία ένα βίντεο το οποίο διαμορφώθηκε αποκλειστικά για τους σκοπούς της διδακτικής παρέμβασης. Οι διδακτικές παρεμβάσεις ήταν προϊόντα αλληλεπίδρασης των δύο ερευνητών, η οποία σε σημαντικό βαθμό ήταν ψηφιακά διαμεσολαβημένη και ενσώματη, είτε μέσω της συνεργατικής εργασίας υποστηριζόμενης από υπολογιστή, είτε μέσω των κινητικών πειραματισμών που λάμβαναν χώρα στις μεταξύ τους συναντήσεις οι οποίες βιντεοσκοπούνταν. Καταδεικνύεται ότι η εφαρμογή του προγράμματος οδήγησε την πλειονότητα των παιδιών να βελτιώσει τις εννοιολογήσεις τους τόσο σε σχέση με μακροσκοπικά χαρακτηριστικά της ύλης, όπως είναι η προσέγγιση του στερεού σώματος ως 3D οντότητας και η σύνδεση της εξαέρωσης με την παροχή θερμότητας, όσο και σε σχέση με μικροσκοπικά χαρακτηριστικά αυτής, όπως είναι η αναπαράσταση της σωματιδιακής φύσης της ύλης και η σχετική κίνηση των μορίων στις διαφορετικές καταστάσεις της. Τα παιδιά έκαναν μία μετάβαση από τις πρωταρχικές, εναλλακτικές τους ιδέες σε άλλες, σύμφωνες με το επιστημονικά συμβατό, συγκροτώντας έτσι ένα πρόδρομο μοντέλο (precursor model) για τις καταστάσεις της ύλης το οποίο εμπίπτει στους στόχους μάθησης που προκύπτουν από το αναλυτικό πρόγραμμα. Κατόπιν ορισμένων μετασχηματισμών, φαίνεται ότι θα μπορούσαν να ελεγχθούν τα όρια της εφαρμογής του προτεινόμενου εκπαιδευτικού προγράμματος και σε μαθητές και μαθήτριες άλλων ηλικιών, καθώς και σε άλλες έννοιες των φυσικών επιστημών. Συνολικά αναδεικνύεται η ανάγκη για ενσωμάτωση τέτοιων διδακτικών δραστηριοτήτων εντός του σχολικού προγράμματος, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που κατά κύριο λόγο αποκλείει το σώμα από τη διαδικασία της μάθησης στερώντας έτσι τη δημιουργικότητα και τη φαντασία από τον επιστημονικό τρόπο σκέψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Φωτιάδη Στέλλα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:15Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396532"],"render_values":[{"text":"uoadl:3396532","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396532","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396532","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3396532","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φωτιάδη Στέλλα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396532","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396532"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα έρευνα είχε ως στόχο την ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που βασίζεται σε μια ενσώματη προσέγγιση για τις καταστάσεις της ύλης μέσω της τέχνης του χορού. Δομικό του χαρακτηριστικό αποτέλεσε ο συνεχής εσωτερικός διδακτικός μετασχηματισμός της γνώσης αναφοράς από τον χορό και τη φυσική, με τη συνεργασία της βασικής ερευνήτριας (χορογράφος - εκπαιδευτικός χορού), με έναν ερευνητή (ειδικό στη διδακτική των φυσικών επιστημών). Η εφαρμογή έγινε σε ένα αστικό σχολείο με τη συμμετοχή ενός τμήματος 12 παιδιών της Ε’ τάξης δημοτικού, εκ των οποίων τα δέκα δε μιλούν την ελληνική γλώσσα ως μητρική. Βασικό εργαλείο διερεύνησης και εννοιολόγησης των μαθητών και των μαθητριών αλλά και των ερευνητών αποτέλεσε το κινούμενο ανθρώπινο σώμα ως μέσο παραγωγής και μετασχηματισμού χορογραφιών. Ο ερευνητικός σχεδιασμός είχε μια γραμμική πορεία με διακριτές φάσεις (pre test, διδακτική παρέμβαση, post test), η οποία επέτρεψε την αξιολόγηση της επίδρασης του προγράμματος στη μάθηση των παιδιών από δεδομένα που συλλέχθηκαν πριν και μετά την κάθε διδακτική παρέμβαση μέσω γραπτών ερωτηματολογίων, αλλά και κατά τη διάρκεια μέσω βιντεοσκόπησης. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα διαρθρώνεται σε τρεις διδακτικές δραστηριότητες οι οποίες αποτέλεσαν τις παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή και την αξιολόγησή του. Η πρώτη αφορούσε τα στερεά σώματα, η δεύτερη τα υγρά και τα αέρια και η τρίτη και τις τρεις καταστάσεις της ύλης μαζί, ενσωματώνοντας στη διδασκαλία ένα βίντεο το οποίο διαμορφώθηκε αποκλειστικά για τους σκοπούς της διδακτικής παρέμβασης. Οι διδακτικές παρεμβάσεις ήταν προϊόντα αλληλεπίδρασης των δύο ερευνητών, η οποία σε σημαντικό βαθμό ήταν ψηφιακά διαμεσολαβημένη και ενσώματη, είτε μέσω της συνεργατικής εργασίας υποστηριζόμενης από υπολογιστή, είτε μέσω των κινητικών πειραματισμών που λάμβαναν χώρα στις μεταξύ τους συναντήσεις οι οποίες βιντεοσκοπούνταν. Καταδεικνύεται ότι η εφαρμογή του προγράμματος οδήγησε την πλειονότητα των παιδιών να βελτιώσει τις εννοιολογήσεις τους τόσο σε σχέση με μακροσκοπικά χαρακτηριστικά της ύλης, όπως είναι η προσέγγιση του στερεού σώματος ως 3D οντότητας και η σύνδεση της εξαέρωσης με την παροχή θερμότητας, όσο και σε σχέση με μικροσκοπικά χαρακτηριστικά αυτής, όπως είναι η αναπαράσταση της σωματιδιακής φύσης της ύλης και η σχετική κίνηση των μορίων στις διαφορετικές καταστάσεις της. Τα παιδιά έκαναν μία μετάβαση από τις πρωταρχικές, εναλλακτικές τους ιδέες σε άλλες, σύμφωνες με το επιστημονικά συμβατό, συγκροτώντας έτσι ένα πρόδρομο μοντέλο (precursor model) για τις καταστάσεις της ύλης το οποίο εμπίπτει στους στόχους μάθησης που προκύπτουν από το αναλυτικό πρόγραμμα. Κατόπιν ορισμένων μετασχηματισμών, φαίνεται ότι θα μπορούσαν να ελεγχθούν τα όρια της εφαρμογής του προτεινόμενου εκπαιδευτικού προγράμματος και σε μαθητές και μαθήτριες άλλων ηλικιών, καθώς και σε άλλες έννοιες των φυσικών επιστημών. Συνολικά αναδεικνύεται η ανάγκη για ενσωμάτωση τέτοιων διδακτικών δραστηριοτήτων εντός του σχολικού προγράμματος, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που κατά κύριο λόγο αποκλείει το σώμα από τη διαδικασία της μάθησης στερώντας έτσι τη δημιουργικότητα και τη φαντασία από τον επιστημονικό τρόπο σκέψης.","The present study aimed to develop an educational program based on an embodied approach for understanding the states of matter through the art of dance. A key structural characteristic was the continuous internal didactic transposition of reference knowledge from dance and physics, in collaboration between the lead researcher (choreographer - dance educator) and a researcher (specialist in science education). The application took place in an urban school with the participation of a group of 12 fifth-grade students, ten of whom did not speak Greek as their first language. The primary tool for exploring and conceptualizing the students' and researchers' understanding was the moving human body as a means of generating and transforming choreographies. The research design followed a linear trajectory with discrete phases (pre-test, instructional intervention, post-test), allowing for the assessment of the program's impact on student learning through data collected before and after each instructional intervention via written questionnaires and video recordings. The educational program was structured into three instructional activities, each constituting interventions. The first focused on solids, the second on fluids and gases, and the third on all three states of matter combined, integrating into instruction a video created exclusively for the purposes of the instructional intervention. The instructional interventions were products of the interaction between the two researchers, largely digitally mediated and embodied, either through computer-supported collaborative work or through engaging in experimental movement exploration conducted during their meetings, which were videotaped. It is shown that the implementation of the educational program led the majority of the children to improve their conceptualizations regarding both macroscopic features of matter, such as approaching solids as 3D entities and connecting evaporation with heat transfer, and microscopic characteristics, such as representing the particulate nature of matter and the relative motion of molecules in different states. The children transitioned from their initial, alternative ideas to others consistent with scientific knowledge, thus forming a precursor model for the states of matter that aligns with the learning objectives derived from the curriculum. After some modifications, it appears that the boundaries of applying the proposed educational program could be tested with students of different ages, as well as with other concepts in the natural sciences. Overall, the need for integrating such instructional activities within the school curriculum is highlighted in an educational system that primarily excludes the body from the learning process, thus depriving scientific thinking of creativity and imagination."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χορογραφώντας τη Φυσική: Μια διεπιστημονική προσέγγιση των καταστάσεων της ύλης μέσω της τέχνης του Χορού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φωτιάδη Στέλλα"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα έρευνα είχε ως στόχο την ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που βασίζεται σε μια ενσώματη προσέγγιση για τις καταστάσεις της ύλης μέσω της τέχνης του χορού. Δομικό του χαρακτηριστικό αποτέλεσε ο συνεχής εσωτερικός διδακτικός μετασχηματισμός της γνώσης αναφοράς από τον χορό και τη φυσική, με τη συνεργασία της βασικής ερευνήτριας (χορογράφος - εκπαιδευτικός χορού), με έναν ερευνητή (ειδικό στη διδακτική των φυσικών επιστημών). Η εφαρμογή έγινε σε ένα αστικό σχολείο με τη συμμετοχή ενός τμήματος 12 παιδιών της Ε’ τάξης δημοτικού, εκ των οποίων τα δέκα δε μιλούν την ελληνική γλώσσα ως μητρική. Βασικό εργαλείο διερεύνησης και εννοιολόγησης των μαθητών και των μαθητριών αλλά και των ερευνητών αποτέλεσε το κινούμενο ανθρώπινο σώμα ως μέσο παραγωγής και μετασχηματισμού χορογραφιών. Ο ερευνητικός σχεδιασμός είχε μια γραμμική πορεία με διακριτές φάσεις (pre test, διδακτική παρέμβαση, post test), η οποία επέτρεψε την αξιολόγηση της επίδρασης του προγράμματος στη μάθηση των παιδιών από δεδομένα που συλλέχθηκαν πριν και μετά την κάθε διδακτική παρέμβαση μέσω γραπτών ερωτηματολογίων, αλλά και κατά τη διάρκεια μέσω βιντεοσκόπησης. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα διαρθρώνεται σε τρεις διδακτικές δραστηριότητες οι οποίες αποτέλεσαν τις παρεμβάσεις κατά την εφαρμογή και την αξιολόγησή του. Η πρώτη αφορούσε τα στερεά σώματα, η δεύτερη τα υγρά και τα αέρια και η τρίτη και τις τρεις καταστάσεις της ύλης μαζί, ενσωματώνοντας στη διδασκαλία ένα βίντεο το οποίο διαμορφώθηκε αποκλειστικά για τους σκοπούς της διδακτικής παρέμβασης. Οι διδακτικές παρεμβάσεις ήταν προϊόντα αλληλεπίδρασης των δύο ερευνητών, η οποία σε σημαντικό βαθμό ήταν ψηφιακά διαμεσολαβημένη και ενσώματη, είτε μέσω της συνεργατικής εργασίας υποστηριζόμενης από υπολογιστή, είτε μέσω των κινητικών πειραματισμών που λάμβαναν χώρα στις μεταξύ τους συναντήσεις οι οποίες βιντεοσκοπούνταν. Καταδεικνύεται ότι η εφαρμογή του προγράμματος οδήγησε την πλειονότητα των παιδιών να βελτιώσει τις εννοιολογήσεις τους τόσο σε σχέση με μακροσκοπικά χαρακτηριστικά της ύλης, όπως είναι η προσέγγιση του στερεού σώματος ως 3D οντότητας και η σύνδεση της εξαέρωσης με την παροχή θερμότητας, όσο και σε σχέση με μικροσκοπικά χαρακτηριστικά αυτής, όπως είναι η αναπαράσταση της σωματιδιακής φύσης της ύλης και η σχετική κίνηση των μορίων στις διαφορετικές καταστάσεις της. Τα παιδιά έκαναν μία μετάβαση από τις πρωταρχικές, εναλλακτικές τους ιδέες σε άλλες, σύμφωνες με το επιστημονικά συμβατό, συγκροτώντας έτσι ένα πρόδρομο μοντέλο (precursor model) για τις καταστάσεις της ύλης το οποίο εμπίπτει στους στόχους μάθησης που προκύπτουν από το αναλυτικό πρόγραμμα. Κατόπιν ορισμένων μετασχηματισμών, φαίνεται ότι θα μπορούσαν να ελεγχθούν τα όρια της εφαρμογής του προτεινόμενου εκπαιδευτικού προγράμματος και σε μαθητές και μαθήτριες άλλων ηλικιών, καθώς και σε άλλες έννοιες των φυσικών επιστημών. Συνολικά αναδεικνύεται η ανάγκη για ενσωμάτωση τέτοιων διδακτικών δραστηριοτήτων εντός του σχολικού προγράμματος, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που κατά κύριο λόγο αποκλείει το σώμα από τη διαδικασία της μάθησης στερώντας έτσι τη δημιουργικότητα και τη φαντασία από τον επιστημονικό τρόπο σκέψης.","The present study aimed to develop an educational program based on an embodied approach for understanding the states of matter through the art of dance. A key structural characteristic was the continuous internal didactic transposition of reference knowledge from dance and physics, in collaboration between the lead researcher (choreographer - dance educator) and a researcher (specialist in science education). The application took place in an urban school with the participation of a group of 12 fifth-grade students, ten of whom did not speak Greek as their first language. The primary tool for exploring and conceptualizing the students' and researchers' understanding was the moving human body as a means of generating and transforming choreographies. The research design followed a linear trajectory with discrete phases (pre-test, instructional intervention, post-test), allowing for the assessment of the program's impact on student learning through data collected before and after each instructional intervention via written questionnaires and video recordings. The educational program was structured into three instructional activities, each constituting interventions. The first focused on solids, the second on fluids and gases, and the third on all three states of matter combined, integrating into instruction a video created exclusively for the purposes of the instructional intervention. The instructional interventions were products of the interaction between the two researchers, largely digitally mediated and embodied, either through computer-supported collaborative work or through engaging in experimental movement exploration conducted during their meetings, which were videotaped. It is shown that the implementation of the educational program led the majority of the children to improve their conceptualizations regarding both macroscopic features of matter, such as approaching solids as 3D entities and connecting evaporation with heat transfer, and microscopic characteristics, such as representing the particulate nature of matter and the relative motion of molecules in different states. The children transitioned from their initial, alternative ideas to others consistent with scientific knowledge, thus forming a precursor model for the states of matter that aligns with the learning objectives derived from the curriculum. After some modifications, it appears that the boundaries of applying the proposed educational program could be tested with students of different ages, as well as with other concepts in the natural sciences. Overall, the need for integrating such instructional activities within the school curriculum is highlighted in an educational system that primarily excludes the body from the learning process, thus depriving scientific thinking of creativity and imagination."],"dc:identifier":["uoadl:3396532","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396532"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Χορογραφώντας τη Φυσική: Μια διεπιστημονική προσέγγιση των καταστάσεων της ύλης μέσω της τέχνης του Χορού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:15Z"}