{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396758"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396758","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μουσεία Τσέπης: Θεωρητικές και Πρακτικές Προσεγγίσεις","abstract":"Ο μουσειακός θεσμός προσαρμόζεται στα εκάστοτε κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά δεδομένα, ενώ αποσκοπεί παράλληλα στην κοινωνική και ανθρωπιστική αρωγή. Η παρούσα διπλωματική εργασία στηρίζεται στην έννοια και τη δυναμική της μινιατούρας και στοχεύει στην πρόταση εναλλακτικών πολιτιστικών και μουσειακών εκφράσεων. Η συμβολή της μινιατούρας δύναται να εκτιμηθεί μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις και αντιλήψεις, όπως αυτές της τέχνης, της ιστορίας, και συγκεκριμένα της «μικροϊστορίας», του χώρου και του υλικού πολιτισμού. Στο μουσειακό θεσμό, η έννοια της μινιατούρας αποτυπώνεται στα «μικρομουσεία», που είναι μικροί μουσειακοί χώροι με περιορισμένο και μονοθεματικό περιεχόμενο. Αυτά αποτελούν και τη βάση για το κεντρικό ζητούμενο της παρούσας μελέτης, το οποίο είναι ο εντοπισμός πρωτότυπων μουσειακών μορφών, που συμβαδίζουν με την έννοια της μινιατούρας και διαθέτουν μερικά διακριτά χαρακτηριστικά. Εισάγοντας τον όρο «μουσεία τσέπης», τεκμηριώνουμε, νοηματοδοτούμε και κατασκευάζουμε αυτές τις πρωτότυπες μουσειακές μορφές. Συνεπώς, αναλύουμε έξι παραδείγματα που ακολουθούν τα βασικά χαρακτηριστικά των «μουσείων τσέπης». Τέσσερα από αυτά (Warley Museum, MICRO Museum, Mmuseumm, και Edgar’s Closet) συναντώνται στη δημόσια σφαίρα, ενώ τα δύο (Hoosesagg και Džepčište) σε ιδιωτική. Το κεντρικό τους στοιχείο είναι η ενσωμάτωσή τους σε καθημερινά σημεία, η προσαρμογή τους στον περιορισμένο αστικό διαθέσιμο χώρο, η πρωτότυπη φυσιογνωμία τους, η κοινωνική τους εγγύτητα και η επαφή τους με τον πολίτη μέσα από καθημερινές αφορμές. Όμως, το περιορισμένο τους περιεχόμενο και η έλλειψη σύνδεσης μεταξύ μουσειακής θεματικής τους και χωρικού πλαισίου, μπορούν να οδηγήσουν σε απειλές, όπως την εφήμερη και επιφανειακή επαφή ανάμεσα στο μουσείο και τον επισκέπτη, καθώς και την υποτίμηση της μουσειακής τους αποστολής. Με γνώμονα την αποστολή των «μουσείων τσέπης», προτείνουμε ενδεικτικά για την πόλη της Αθήνας το «Προσφυγικό Μουσείο Τσέπης», το «Μουσείο Τσέπης για το Ρεμπέτικο» και το «Μουσείο Τσέπης Επιστημόνων». Στόχος τους είναι τόσο η μουσειοποίηση ιστορικών σταθμών της πόλης, που δεν έχουν ακόμα αναδειχθεί μέσα από το μουσειακό θεσμό ως αυτόνομες θεματικές, όσο και η γνωριμία με την πόλη μέσα από την «έκθεση» ανθρώπινων ιστοριών. Διαφορά τους με τα υπάρχοντα «μουσεία τσέπης» είναι η στρατηγική τοποθέτηση τους στους κατάλληλους χώρους, ώστε η κάθε μουσειακή ενότητα να επικοινωνεί με το αυθεντικό περιβάλλον. Τα τρία «μουσεία τσέπης» συνδέουν το περιεχόμενο του μουσείου με το χώρο, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν οπτικοακουστικά εκθεσιακά μέσα, ώστε να παρακινήσουν το ανθρώπινο ενδιαφέρον και να εντείνουν την επαφή μεταξύ μουσείου και επισκέπτη. ‘Έτσι, ο μουσειακός θεσμός ενσωματώνεται στην κοινωνία και συνυπάρχει με τον καθημερινό βίο, η πόλη της Αθήνας αναζωογονείται, ενώ πολιτιστικοί και καλλιτεχνικοί σταθμοί αναδύονται μέσα στο δημόσιο άστυ.","abstract_html":"Ο μουσειακός θεσμός προσαρμόζεται στα εκάστοτε κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά δεδομένα, ενώ αποσκοπεί παράλληλα στην κοινωνική και ανθρωπιστική αρωγή. Η παρούσα διπλωματική εργασία στηρίζεται στην έννοια και τη δυναμική της μινιατούρας και στοχεύει στην πρόταση εναλλακτικών πολιτιστικών και μουσειακών εκφράσεων. Η συμβολή της μινιατούρας δύναται να εκτιμηθεί μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις και αντιλήψεις, όπως αυτές της τέχνης, της ιστορίας, και συγκεκριμένα της «μικροϊστορίας», του χώρου και του υλικού πολιτισμού. Στο μουσειακό θεσμό, η έννοια της μινιατούρας αποτυπώνεται στα «μικρομουσεία», που είναι μικροί μουσειακοί χώροι με περιορισμένο και μονοθεματικό περιεχόμενο. Αυτά αποτελούν και τη βάση για το κεντρικό ζητούμενο της παρούσας μελέτης, το οποίο είναι ο εντοπισμός πρωτότυπων μουσειακών μορφών, που συμβαδίζουν με την έννοια της μινιατούρας και διαθέτουν μερικά διακριτά χαρακτηριστικά. Εισάγοντας τον όρο «μουσεία τσέπης», τεκμηριώνουμε, νοηματοδοτούμε και κατασκευάζουμε αυτές τις πρωτότυπες μουσειακές μορφές. Συνεπώς, αναλύουμε έξι παραδείγματα που ακολουθούν τα βασικά χαρακτηριστικά των «μουσείων τσέπης». Τέσσερα από αυτά (Warley Museum, MICRO Museum, Mmuseumm, και Edgar’s Closet) συναντώνται στη δημόσια σφαίρα, ενώ τα δύο (Hoosesagg και Džepčište) σε ιδιωτική. Το κεντρικό τους στοιχείο είναι η ενσωμάτωσή τους σε καθημερινά σημεία, η προσαρμογή τους στον περιορισμένο αστικό διαθέσιμο χώρο, η πρωτότυπη φυσιογνωμία τους, η κοινωνική τους εγγύτητα και η επαφή τους με τον πολίτη μέσα από καθημερινές αφορμές. Όμως, το περιορισμένο τους περιεχόμενο και η έλλειψη σύνδεσης μεταξύ μουσειακής θεματικής τους και χωρικού πλαισίου, μπορούν να οδηγήσουν σε απειλές, όπως την εφήμερη και επιφανειακή επαφή ανάμεσα στο μουσείο και τον επισκέπτη, καθώς και την υποτίμηση της μουσειακής τους αποστολής. Με γνώμονα την αποστολή των «μουσείων τσέπης», προτείνουμε ενδεικτικά για την πόλη της Αθήνας το «Προσφυγικό Μουσείο Τσέπης», το «Μουσείο Τσέπης για το Ρεμπέτικο» και το «Μουσείο Τσέπης Επιστημόνων». Στόχος τους είναι τόσο η μουσειοποίηση ιστορικών σταθμών της πόλης, που δεν έχουν ακόμα αναδειχθεί μέσα από το μουσειακό θεσμό ως αυτόνομες θεματικές, όσο και η γνωριμία με την πόλη μέσα από την «έκθεση» ανθρώπινων ιστοριών. Διαφορά τους με τα υπάρχοντα «μουσεία τσέπης» είναι η στρατηγική τοποθέτηση τους στους κατάλληλους χώρους, ώστε η κάθε μουσειακή ενότητα να επικοινωνεί με το αυθεντικό περιβάλλον. Τα τρία «μουσεία τσέπης» συνδέουν το περιεχόμενο του μουσείου με το χώρο, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν οπτικοακουστικά εκθεσιακά μέσα, ώστε να παρακινήσουν το ανθρώπινο ενδιαφέρον και να εντείνουν την επαφή μεταξύ μουσείου και επισκέπτη. ‘Έτσι, ο μουσειακός θεσμός ενσωματώνεται στην κοινωνία και συνυπάρχει με τον καθημερινό βίο, η πόλη της Αθήνας αναζωογονείται, ενώ πολιτιστικοί και καλλιτεχνικοί σταθμοί αναδύονται μέσα στο δημόσιο άστυ.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαγλία Αλεξία","Gaglia Alexia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:15Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396758"],"render_values":[{"text":"uoadl:3396758","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396758","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396758","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3396758","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαγλία Αλεξία","Gaglia Alexia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396758","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396758"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο μουσειακός θεσμός προσαρμόζεται στα εκάστοτε κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά δεδομένα, ενώ αποσκοπεί παράλληλα στην κοινωνική και ανθρωπιστική αρωγή. Η παρούσα διπλωματική εργασία στηρίζεται στην έννοια και τη δυναμική της μινιατούρας και στοχεύει στην πρόταση εναλλακτικών πολιτιστικών και μουσειακών εκφράσεων. Η συμβολή της μινιατούρας δύναται να εκτιμηθεί μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις και αντιλήψεις, όπως αυτές της τέχνης, της ιστορίας, και συγκεκριμένα της «μικροϊστορίας», του χώρου και του υλικού πολιτισμού. Στο μουσειακό θεσμό, η έννοια της μινιατούρας αποτυπώνεται στα «μικρομουσεία», που είναι μικροί μουσειακοί χώροι με περιορισμένο και μονοθεματικό περιεχόμενο. Αυτά αποτελούν και τη βάση για το κεντρικό ζητούμενο της παρούσας μελέτης, το οποίο είναι ο εντοπισμός πρωτότυπων μουσειακών μορφών, που συμβαδίζουν με την έννοια της μινιατούρας και διαθέτουν μερικά διακριτά χαρακτηριστικά. Εισάγοντας τον όρο «μουσεία τσέπης», τεκμηριώνουμε, νοηματοδοτούμε και κατασκευάζουμε αυτές τις πρωτότυπες μουσειακές μορφές. Συνεπώς, αναλύουμε έξι παραδείγματα που ακολουθούν τα βασικά χαρακτηριστικά των «μουσείων τσέπης». Τέσσερα από αυτά (Warley Museum, MICRO Museum, Mmuseumm, και Edgar’s Closet) συναντώνται στη δημόσια σφαίρα, ενώ τα δύο (Hoosesagg και Džepčište) σε ιδιωτική. Το κεντρικό τους στοιχείο είναι η ενσωμάτωσή τους σε καθημερινά σημεία, η προσαρμογή τους στον περιορισμένο αστικό διαθέσιμο χώρο, η πρωτότυπη φυσιογνωμία τους, η κοινωνική τους εγγύτητα και η επαφή τους με τον πολίτη μέσα από καθημερινές αφορμές. Όμως, το περιορισμένο τους περιεχόμενο και η έλλειψη σύνδεσης μεταξύ μουσειακής θεματικής τους και χωρικού πλαισίου, μπορούν να οδηγήσουν σε απειλές, όπως την εφήμερη και επιφανειακή επαφή ανάμεσα στο μουσείο και τον επισκέπτη, καθώς και την υποτίμηση της μουσειακής τους αποστολής. Με γνώμονα την αποστολή των «μουσείων τσέπης», προτείνουμε ενδεικτικά για την πόλη της Αθήνας το «Προσφυγικό Μουσείο Τσέπης», το «Μουσείο Τσέπης για το Ρεμπέτικο» και το «Μουσείο Τσέπης Επιστημόνων». Στόχος τους είναι τόσο η μουσειοποίηση ιστορικών σταθμών της πόλης, που δεν έχουν ακόμα αναδειχθεί μέσα από το μουσειακό θεσμό ως αυτόνομες θεματικές, όσο και η γνωριμία με την πόλη μέσα από την «έκθεση» ανθρώπινων ιστοριών. Διαφορά τους με τα υπάρχοντα «μουσεία τσέπης» είναι η στρατηγική τοποθέτηση τους στους κατάλληλους χώρους, ώστε η κάθε μουσειακή ενότητα να επικοινωνεί με το αυθεντικό περιβάλλον. Τα τρία «μουσεία τσέπης» συνδέουν το περιεχόμενο του μουσείου με το χώρο, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν οπτικοακουστικά εκθεσιακά μέσα, ώστε να παρακινήσουν το ανθρώπινο ενδιαφέρον και να εντείνουν την επαφή μεταξύ μουσείου και επισκέπτη. ‘Έτσι, ο μουσειακός θεσμός ενσωματώνεται στην κοινωνία και συνυπάρχει με τον καθημερινό βίο, η πόλη της Αθήνας αναζωογονείται, ενώ πολιτιστικοί και καλλιτεχνικοί σταθμοί αναδύονται μέσα στο δημόσιο άστυ.","The museum institution adapts to the current social, economic, political and cultural conditions, while it simultaneously aims at social and humanitarian support. This thesis is based on the concept of “miniature” and its dynamics, and proposes alternative cultural expressions of museums. Miniature’s contributions can be assessed through different approaches and perceptions, such as those of art, history (and specifically in \"micro-history\"), space, and material culture. Regarding museums, the concept of miniature is reflected in \"micro museums\", which are small museum spaces with limited and monothematic content. Motivated by this, the current study aims at the identification of alternative museum forms, which follow the concept of miniature and preserve some of its distinct characteristics. By introducing the term \"pocket museums\", we specify, characterize, and construct these alternative museum forms. As a result, we analyze six different museums that follow the basic properties of \"pocket museums\". Four of them (Warley Museum, MICRO Museum, Mmuseumm, and Edgar's Closet) are public museums, while the other two (Hoosesagg and Džepčište) are private. Their common characteristics are their integration in everyday places and in small urban spaces, their original content, their proximity with society and their daily interaction with citizens. However, as “pocket museums” may have limited content and may be placed in non-strategic areas or public points, they face threats, such as short-term visits, show of reduced interest from the visitors, and consequently, become museums of questionable quality. Based on the mission of \"pocket museums\", we propose for the city of Athens the \"Refugee Pocket Museum\", the \"Pocket Museum of Rebetiko\" and the \"Pocket Museum of Scientists\". Their goal is the museumization of historical stations and events that have not yet been leveraged by the museum institutions, as well as to introduce the history of the city through human stories. Their difference with the existing examples of \"pocket museums\" is their strategic placement in the appropriate public points and social areas. This makes them part of the external environment and supports their direct interaction with the public. The three \"pocket museums\" connect the museum's content with the outer environment, exploit the originality of their context, while at the same time they use audio-visual media to stimulate human interest and extend the contact between museum and visitor. Thus, the museum institution is integrated into the society and coexists with daily life, the society of Athens is revitalized, while cultural and artistic activities emerge in public areas of the city."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μουσεία Τσέπης: Θεωρητικές και Πρακτικές Προσεγγίσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαγλία Αλεξία","Gaglia Alexia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο μουσειακός θεσμός προσαρμόζεται στα εκάστοτε κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά δεδομένα, ενώ αποσκοπεί παράλληλα στην κοινωνική και ανθρωπιστική αρωγή. Η παρούσα διπλωματική εργασία στηρίζεται στην έννοια και τη δυναμική της μινιατούρας και στοχεύει στην πρόταση εναλλακτικών πολιτιστικών και μουσειακών εκφράσεων. Η συμβολή της μινιατούρας δύναται να εκτιμηθεί μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις και αντιλήψεις, όπως αυτές της τέχνης, της ιστορίας, και συγκεκριμένα της «μικροϊστορίας», του χώρου και του υλικού πολιτισμού. Στο μουσειακό θεσμό, η έννοια της μινιατούρας αποτυπώνεται στα «μικρομουσεία», που είναι μικροί μουσειακοί χώροι με περιορισμένο και μονοθεματικό περιεχόμενο. Αυτά αποτελούν και τη βάση για το κεντρικό ζητούμενο της παρούσας μελέτης, το οποίο είναι ο εντοπισμός πρωτότυπων μουσειακών μορφών, που συμβαδίζουν με την έννοια της μινιατούρας και διαθέτουν μερικά διακριτά χαρακτηριστικά. Εισάγοντας τον όρο «μουσεία τσέπης», τεκμηριώνουμε, νοηματοδοτούμε και κατασκευάζουμε αυτές τις πρωτότυπες μουσειακές μορφές. Συνεπώς, αναλύουμε έξι παραδείγματα που ακολουθούν τα βασικά χαρακτηριστικά των «μουσείων τσέπης». Τέσσερα από αυτά (Warley Museum, MICRO Museum, Mmuseumm, και Edgar’s Closet) συναντώνται στη δημόσια σφαίρα, ενώ τα δύο (Hoosesagg και Džepčište) σε ιδιωτική. Το κεντρικό τους στοιχείο είναι η ενσωμάτωσή τους σε καθημερινά σημεία, η προσαρμογή τους στον περιορισμένο αστικό διαθέσιμο χώρο, η πρωτότυπη φυσιογνωμία τους, η κοινωνική τους εγγύτητα και η επαφή τους με τον πολίτη μέσα από καθημερινές αφορμές. Όμως, το περιορισμένο τους περιεχόμενο και η έλλειψη σύνδεσης μεταξύ μουσειακής θεματικής τους και χωρικού πλαισίου, μπορούν να οδηγήσουν σε απειλές, όπως την εφήμερη και επιφανειακή επαφή ανάμεσα στο μουσείο και τον επισκέπτη, καθώς και την υποτίμηση της μουσειακής τους αποστολής. Με γνώμονα την αποστολή των «μουσείων τσέπης», προτείνουμε ενδεικτικά για την πόλη της Αθήνας το «Προσφυγικό Μουσείο Τσέπης», το «Μουσείο Τσέπης για το Ρεμπέτικο» και το «Μουσείο Τσέπης Επιστημόνων». Στόχος τους είναι τόσο η μουσειοποίηση ιστορικών σταθμών της πόλης, που δεν έχουν ακόμα αναδειχθεί μέσα από το μουσειακό θεσμό ως αυτόνομες θεματικές, όσο και η γνωριμία με την πόλη μέσα από την «έκθεση» ανθρώπινων ιστοριών. Διαφορά τους με τα υπάρχοντα «μουσεία τσέπης» είναι η στρατηγική τοποθέτηση τους στους κατάλληλους χώρους, ώστε η κάθε μουσειακή ενότητα να επικοινωνεί με το αυθεντικό περιβάλλον. Τα τρία «μουσεία τσέπης» συνδέουν το περιεχόμενο του μουσείου με το χώρο, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν οπτικοακουστικά εκθεσιακά μέσα, ώστε να παρακινήσουν το ανθρώπινο ενδιαφέρον και να εντείνουν την επαφή μεταξύ μουσείου και επισκέπτη. ‘Έτσι, ο μουσειακός θεσμός ενσωματώνεται στην κοινωνία και συνυπάρχει με τον καθημερινό βίο, η πόλη της Αθήνας αναζωογονείται, ενώ πολιτιστικοί και καλλιτεχνικοί σταθμοί αναδύονται μέσα στο δημόσιο άστυ.","The museum institution adapts to the current social, economic, political and cultural conditions, while it simultaneously aims at social and humanitarian support. This thesis is based on the concept of “miniature” and its dynamics, and proposes alternative cultural expressions of museums. Miniature’s contributions can be assessed through different approaches and perceptions, such as those of art, history (and specifically in \"micro-history\"), space, and material culture. Regarding museums, the concept of miniature is reflected in \"micro museums\", which are small museum spaces with limited and monothematic content. Motivated by this, the current study aims at the identification of alternative museum forms, which follow the concept of miniature and preserve some of its distinct characteristics. By introducing the term \"pocket museums\", we specify, characterize, and construct these alternative museum forms. As a result, we analyze six different museums that follow the basic properties of \"pocket museums\". Four of them (Warley Museum, MICRO Museum, Mmuseumm, and Edgar's Closet) are public museums, while the other two (Hoosesagg and Džepčište) are private. Their common characteristics are their integration in everyday places and in small urban spaces, their original content, their proximity with society and their daily interaction with citizens. However, as “pocket museums” may have limited content and may be placed in non-strategic areas or public points, they face threats, such as short-term visits, show of reduced interest from the visitors, and consequently, become museums of questionable quality. Based on the mission of \"pocket museums\", we propose for the city of Athens the \"Refugee Pocket Museum\", the \"Pocket Museum of Rebetiko\" and the \"Pocket Museum of Scientists\". Their goal is the museumization of historical stations and events that have not yet been leveraged by the museum institutions, as well as to introduce the history of the city through human stories. Their difference with the existing examples of \"pocket museums\" is their strategic placement in the appropriate public points and social areas. This makes them part of the external environment and supports their direct interaction with the public. The three \"pocket museums\" connect the museum's content with the outer environment, exploit the originality of their context, while at the same time they use audio-visual media to stimulate human interest and extend the contact between museum and visitor. Thus, the museum institution is integrated into the society and coexists with daily life, the society of Athens is revitalized, while cultural and artistic activities emerge in public areas of the city."],"dc:identifier":["uoadl:3396758","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396758"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Μουσεία Τσέπης: Θεωρητικές και Πρακτικές Προσεγγίσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:15Z"}