{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396824"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396824","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της έκβασης ασθενών με επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη σε σχέση με προγραμματισμένη","abstract":"Εισαγωγή: Η χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης θεωρείται συχνά μια διαδικασία υψηλού κινδύνου, που σχετίζεται με ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας εντός 30 ημερών έως 14,0% και 2,0%, αντίστοιχα. Συνολικά, το 7% των ασθενών μετά την επέμβαση CABG θα βιώσουν περισσότερες από μία επισκέψεις στο ΤΕΠ ή επανεισαγωγής εντός 30 ημερών από την επέμβαση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη σε σχέση με αυτή των ασθενών μετά από προγραμματισμένη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη και νοσηλεύτηκαν στην καρδιοχειρουργική μονάδα και κλινική του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΝ» από 1/1/2022 έως 31/12/2022. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση ειδικά για τις ανάγκες της μελέτης κατασκευασμένου εντύπου συλλογής δεδομένων. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και καταγράφονταν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά που αφορούσαν το ιατρικό ιστορικό των ασθενών, και χαρακτηριστικά που αφορούσαν την επέμβαση. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-25 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, x2-test και Pearson correlation. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤5%. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο 44% η εισαγωγή τους ήταν επείγουσα και στο 79,2% ήταν άνδρες. Μετεγχειρητική σύγχυση παρουσίασε το 26,4%, πνευμονική εμβολή το 2,4%, διαταραχές αγωγιμότητας το 22,4%, αιμορραγία το 7,2%, επανεισαγωγή στο χειρουργείο το 6,4 % καρδιογενές shock το 2,4%, λοίμωξη το 5,6% κολπική μαρμαρυγή το 7,2%, και εμφύτευση βηματοδότη το 2,4%. Σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη συχνότερα υποβλήθηκαν οι ασθενείς με κλάσμα εξώθησης <50%, (p=0,002), είχαν μικρότερη ηλικία, (p=0,036) και συχνότερα υποβλήθηκαν σε Off Pump επέμβαση, (p=0,006). Σε σχέση με την έκβαση, θάνατος συχνότερα παρατηρήθηκε στην επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη, (p=0,003), σε ασθενείς με χαμηλό κλάσμα εξώθησης, (p=0,021), με παθολογικές τιμές ουρίας, προ και μετά χειρουργείου, (p<0,001), (p=0,002), κρεατινίνης μετά χειρουργείου, (p=0,034), σακχάρου προ χειρουργείου, (p=0,021), στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας74,4 vs 66,1, (p=0,023), με μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης, (p=0,002), και διάρκεια καταστολής, (p=0,002). Συμπέρασμα: Στην παρούσα εργασία ένα μεγάλο ποσοστό υποβλήθηκε σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη που αφορούσε συχνότερα άτομα νεότερης ηλικίας και ευθυνόταν για τη μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων. Εκτός του είδους της εισαγωγής και άλλοι κλινικοί παράγοντες ευθύνονταν για την κακή έκβαση των ασθενών","abstract_html":"Εισαγωγή: Η χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης θεωρείται συχνά μια διαδικασία υψηλού κινδύνου, που σχετίζεται με ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας εντός 30 ημερών έως 14,0% και 2,0%, αντίστοιχα. Συνολικά, το 7% των ασθενών μετά την επέμβαση CABG θα βιώσουν περισσότερες από μία επισκέψεις στο ΤΕΠ ή επανεισαγωγής εντός 30 ημερών από την επέμβαση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη σε σχέση με αυτή των ασθενών μετά από προγραμματισμένη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη και νοσηλεύτηκαν στην καρδιοχειρουργική μονάδα και κλινική του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΝ» από 1/1/2022 έως 31/12/2022. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση ειδικά για τις ανάγκες της μελέτης κατασκευασμένου εντύπου συλλογής δεδομένων. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και καταγράφονταν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά που αφορούσαν το ιατρικό ιστορικό των ασθενών, και χαρακτηριστικά που αφορούσαν την επέμβαση. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-25 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, x2-test και Pearson correlation. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤5%. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο 44% η εισαγωγή τους ήταν επείγουσα και στο 79,2% ήταν άνδρες. Μετεγχειρητική σύγχυση παρουσίασε το 26,4%, πνευμονική εμβολή το 2,4%, διαταραχές αγωγιμότητας το 22,4%, αιμορραγία το 7,2%, επανεισαγωγή στο χειρουργείο το 6,4 % καρδιογενές shock το 2,4%, λοίμωξη το 5,6% κολπική μαρμαρυγή το 7,2%, και εμφύτευση βηματοδότη το 2,4%. Σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη συχνότερα υποβλήθηκαν οι ασθενείς με κλάσμα εξώθησης &lt;50%, (p=0,002), είχαν μικρότερη ηλικία, (p=0,036) και συχνότερα υποβλήθηκαν σε Off Pump επέμβαση, (p=0,006). Σε σχέση με την έκβαση, θάνατος συχνότερα παρατηρήθηκε στην επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη, (p=0,003), σε ασθενείς με χαμηλό κλάσμα εξώθησης, (p=0,021), με παθολογικές τιμές ουρίας, προ και μετά χειρουργείου, (p&lt;0,001), (p=0,002), κρεατινίνης μετά χειρουργείου, (p=0,034), σακχάρου προ χειρουργείου, (p=0,021), στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας74,4 vs 66,1, (p=0,023), με μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης, (p=0,002), και διάρκεια καταστολής, (p=0,002). Συμπέρασμα: Στην παρούσα εργασία ένα μεγάλο ποσοστό υποβλήθηκε σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη που αφορούσε συχνότερα άτομα νεότερης ηλικίας και ευθυνόταν για τη μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων. Εκτός του είδους της εισαγωγής και άλλοι κλινικοί παράγοντες ευθύνονταν για την κακή έκβαση των ασθενών","abstract_has_math":false,"creators":["Τηλεμάχου Χαραλαμπία","Tilemachou Charalampia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396824"],"render_values":[{"text":"uoadl:3396824","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396824","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396824","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3396824","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τηλεμάχου Χαραλαμπία","Tilemachou Charalampia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396824","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396824"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης θεωρείται συχνά μια διαδικασία υψηλού κινδύνου, που σχετίζεται με ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας εντός 30 ημερών έως 14,0% και 2,0%, αντίστοιχα. Συνολικά, το 7% των ασθενών μετά την επέμβαση CABG θα βιώσουν περισσότερες από μία επισκέψεις στο ΤΕΠ ή επανεισαγωγής εντός 30 ημερών από την επέμβαση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη σε σχέση με αυτή των ασθενών μετά από προγραμματισμένη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη και νοσηλεύτηκαν στην καρδιοχειρουργική μονάδα και κλινική του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΝ» από 1/1/2022 έως 31/12/2022. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση ειδικά για τις ανάγκες της μελέτης κατασκευασμένου εντύπου συλλογής δεδομένων. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και καταγράφονταν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά που αφορούσαν το ιατρικό ιστορικό των ασθενών, και χαρακτηριστικά που αφορούσαν την επέμβαση. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-25 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, x2-test και Pearson correlation. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤5%. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο 44% η εισαγωγή τους ήταν επείγουσα και στο 79,2% ήταν άνδρες. Μετεγχειρητική σύγχυση παρουσίασε το 26,4%, πνευμονική εμβολή το 2,4%, διαταραχές αγωγιμότητας το 22,4%, αιμορραγία το 7,2%, επανεισαγωγή στο χειρουργείο το 6,4 % καρδιογενές shock το 2,4%, λοίμωξη το 5,6% κολπική μαρμαρυγή το 7,2%, και εμφύτευση βηματοδότη το 2,4%. Σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη συχνότερα υποβλήθηκαν οι ασθενείς με κλάσμα εξώθησης <50%, (p=0,002), είχαν μικρότερη ηλικία, (p=0,036) και συχνότερα υποβλήθηκαν σε Off Pump επέμβαση, (p=0,006). Σε σχέση με την έκβαση, θάνατος συχνότερα παρατηρήθηκε στην επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη, (p=0,003), σε ασθενείς με χαμηλό κλάσμα εξώθησης, (p=0,021), με παθολογικές τιμές ουρίας, προ και μετά χειρουργείου, (p<0,001), (p=0,002), κρεατινίνης μετά χειρουργείου, (p=0,034), σακχάρου προ χειρουργείου, (p=0,021), στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας74,4 vs 66,1, (p=0,023), με μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης, (p=0,002), και διάρκεια καταστολής, (p=0,002). Συμπέρασμα: Στην παρούσα εργασία ένα μεγάλο ποσοστό υποβλήθηκε σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη που αφορούσε συχνότερα άτομα νεότερης ηλικίας και ευθυνόταν για τη μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων. Εκτός του είδους της εισαγωγής και άλλοι κλινικοί παράγοντες ευθύνονταν για την κακή έκβαση των ασθενών","Introduction: Coronary artery bypass graft surgery is often considered a high-risk procedure, associated with a morbidity and mortality rate within 30 days of up to 14.0% and 2.0%, respectively. Overall, 7% of patients after CABG surgery will experience more than one ED visit or readmission within 30 days of surgery. Purpose: The purpose of this study was to assess the outcome of patients undergoing emergency coronary artery bypass grafting compared with that of patients after planned coronary artery bypass grafting. Material and Methods: 125 patients who underwent coronary artery bypass grafting and were hospitalized in the cardiac surgery unit and clinic of the General Hospital \"IPOKRATEION\" from 1/1/2022 to 31/12/2022 were the sample of the study. Data were collected by completing a data collection form specifically designed for the study. Data were collected from patient records and recorded demographic and clinical characteristics related to the patients' medical history, and characteristics related to the procedure. The SPSS-25 statistical package was used for statistical analysis and the t-test, anova, x2-test and Pearson correlation statistical tests were applied. Statistical significance was set at ≤5%. Results: Of the 125 patients who underwent coronary artery bypass grafting, 44% of the admissions were emergency and 79.2% were male. Postoperative confusion was present in 26.4%, pulmonary embolism in 2.4%, conduction disturbances in 22.4%, bleeding in 7.2%, readmission to surgery in 6.4% cardiogenic shock in 2.4%, infection in 5.6% atrial fibrillation in 7.2%, and pacemaker implantation in 2.4%. Patients with an ejection fraction <50%, (p=0.002), younger age, (p=0.036), and more frequently underwent an off pump procedure, (p=0.006) underwent emergency coronary artery bypass grafting. In relation to outcome, death was more frequently observed in emergency coronary artery bypass grafting, (p=0.003), in patients with low ejection fraction, (p=0.021), with abnormal urea values, pre- and post-operatively, (p<0.001), (p=0.002), creatinine after surgery, (p=0.034), pre-surgery, (p=0.021), in older subjects 74.4 vs 66.1, (p=0.023), with longer duration of mechanical support, (p=0.002), and duration of sedation, (p=0.002). Conclusion: In the present study a large proportion underwent emergency coronary artery bypass grafting which more often involved younger people and was responsible for the higher incidence of deaths. Apart from the type of admission, other clinical factors were responsible for the poor outcome of the patients"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της έκβασης ασθενών με επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη σε σχέση με προγραμματισμένη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τηλεμάχου Χαραλαμπία","Tilemachou Charalampia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης θεωρείται συχνά μια διαδικασία υψηλού κινδύνου, που σχετίζεται με ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας εντός 30 ημερών έως 14,0% και 2,0%, αντίστοιχα. Συνολικά, το 7% των ασθενών μετά την επέμβαση CABG θα βιώσουν περισσότερες από μία επισκέψεις στο ΤΕΠ ή επανεισαγωγής εντός 30 ημερών από την επέμβαση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που υποβλήθηκαν σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη σε σχέση με αυτή των ασθενών μετά από προγραμματισμένη. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη και νοσηλεύτηκαν στην καρδιοχειρουργική μονάδα και κλινική του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΝ» από 1/1/2022 έως 31/12/2022. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση ειδικά για τις ανάγκες της μελέτης κατασκευασμένου εντύπου συλλογής δεδομένων. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών και καταγράφονταν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά που αφορούσαν το ιατρικό ιστορικό των ασθενών, και χαρακτηριστικά που αφορούσαν την επέμβαση. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-25 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, anova, x2-test και Pearson correlation. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤5%. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη στο 44% η εισαγωγή τους ήταν επείγουσα και στο 79,2% ήταν άνδρες. Μετεγχειρητική σύγχυση παρουσίασε το 26,4%, πνευμονική εμβολή το 2,4%, διαταραχές αγωγιμότητας το 22,4%, αιμορραγία το 7,2%, επανεισαγωγή στο χειρουργείο το 6,4 % καρδιογενές shock το 2,4%, λοίμωξη το 5,6% κολπική μαρμαρυγή το 7,2%, και εμφύτευση βηματοδότη το 2,4%. Σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη συχνότερα υποβλήθηκαν οι ασθενείς με κλάσμα εξώθησης <50%, (p=0,002), είχαν μικρότερη ηλικία, (p=0,036) και συχνότερα υποβλήθηκαν σε Off Pump επέμβαση, (p=0,006). Σε σχέση με την έκβαση, θάνατος συχνότερα παρατηρήθηκε στην επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη, (p=0,003), σε ασθενείς με χαμηλό κλάσμα εξώθησης, (p=0,021), με παθολογικές τιμές ουρίας, προ και μετά χειρουργείου, (p<0,001), (p=0,002), κρεατινίνης μετά χειρουργείου, (p=0,034), σακχάρου προ χειρουργείου, (p=0,021), στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας74,4 vs 66,1, (p=0,023), με μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης, (p=0,002), και διάρκεια καταστολής, (p=0,002). Συμπέρασμα: Στην παρούσα εργασία ένα μεγάλο ποσοστό υποβλήθηκε σε επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη που αφορούσε συχνότερα άτομα νεότερης ηλικίας και ευθυνόταν για τη μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων. Εκτός του είδους της εισαγωγής και άλλοι κλινικοί παράγοντες ευθύνονταν για την κακή έκβαση των ασθενών","Introduction: Coronary artery bypass graft surgery is often considered a high-risk procedure, associated with a morbidity and mortality rate within 30 days of up to 14.0% and 2.0%, respectively. Overall, 7% of patients after CABG surgery will experience more than one ED visit or readmission within 30 days of surgery. Purpose: The purpose of this study was to assess the outcome of patients undergoing emergency coronary artery bypass grafting compared with that of patients after planned coronary artery bypass grafting. Material and Methods: 125 patients who underwent coronary artery bypass grafting and were hospitalized in the cardiac surgery unit and clinic of the General Hospital \"IPOKRATEION\" from 1/1/2022 to 31/12/2022 were the sample of the study. Data were collected by completing a data collection form specifically designed for the study. Data were collected from patient records and recorded demographic and clinical characteristics related to the patients' medical history, and characteristics related to the procedure. The SPSS-25 statistical package was used for statistical analysis and the t-test, anova, x2-test and Pearson correlation statistical tests were applied. Statistical significance was set at ≤5%. Results: Of the 125 patients who underwent coronary artery bypass grafting, 44% of the admissions were emergency and 79.2% were male. Postoperative confusion was present in 26.4%, pulmonary embolism in 2.4%, conduction disturbances in 22.4%, bleeding in 7.2%, readmission to surgery in 6.4% cardiogenic shock in 2.4%, infection in 5.6% atrial fibrillation in 7.2%, and pacemaker implantation in 2.4%. Patients with an ejection fraction <50%, (p=0.002), younger age, (p=0.036), and more frequently underwent an off pump procedure, (p=0.006) underwent emergency coronary artery bypass grafting. In relation to outcome, death was more frequently observed in emergency coronary artery bypass grafting, (p=0.003), in patients with low ejection fraction, (p=0.021), with abnormal urea values, pre- and post-operatively, (p<0.001), (p=0.002), creatinine after surgery, (p=0.034), pre-surgery, (p=0.021), in older subjects 74.4 vs 66.1, (p=0.023), with longer duration of mechanical support, (p=0.002), and duration of sedation, (p=0.002). Conclusion: In the present study a large proportion underwent emergency coronary artery bypass grafting which more often involved younger people and was responsible for the higher incidence of deaths. Apart from the type of admission, other clinical factors were responsible for the poor outcome of the patients"],"dc:identifier":["uoadl:3396824","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396824"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της έκβασης ασθενών με επείγουσα αορτοστεφανιαία παράκαμψη σε σχέση με προγραμματισμένη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:16Z"}