{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396981"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3396981","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Portraying intellectual disability through translating fiction: A study of Lennie in “Of Mice and Men”","abstract":"Η αναπηρία είναι μια αφήγηση την οποία οι κοινωνίες επανεξετάζουν με σκοπό την εξέλιξη στην αντίληψή της και την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την αναπαράσταση της αναπηρίας στη μυθοπλασία μέσω της μετάφρασης και, συγκεκριμένα, μέσα από την απεικόνισή της αναπηρίας σε δύο ελληνικές μεταφράσεις της νουβέλας του Στάινμπεκ «Of Mice and Men» (Άνθρωποι και Ποντίκια) (1937), ως κείμενο αφετηρίας (ST). Ο σκοπός είναι να εξεταστεί εάν και πώς η μετάφραση μυθοπλασίας μπορεί να αντικατοπτρίσει τις κοινωνικές στάσεις σχετικά με το πως αντιλαμβανόμαστε την αναπηρία με την πάροδο του χρόνου. Η μελέτη επικεντρώνεται στον χαρακτήρα του Λένι (Lennie), ο οποίος πιθανώς να βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, και στο πώς εκδηλώνεται το δυνητικά επιζήμιο περιεχόμενο για τα άτομα με νοητική αναπηρία στις δύο μεταφρασμένες στα ελληνικά εκδοχές - συγκεκριμένα, το πρώτο κείμενο υποδοχής που δημοσιεύτηκε το 1961 από τον Κοσμά Πολίτη (ΤΤa) και το δεύτερο το 2013 από τον Μιχάλη Μακρόπουλο (ΤΤb). Η μελέτη προσεγγίζει το θέμα με βάση την ανάλυση του ερευνητή αλλά και του κοινού, αντιπαραθέτει παράλληλα δεδομένα από τα ST, TTa και TTb και βασίζεται στις πραγματολογικές θεωρίες της ευγένειας/αγένειας (Brown and Levinson 1978; Leech 1983; Culpeper 1996) και την αρχή της συνεργασίας και των συνομιλιακών υπονοημάτων (Grice 1975; Yule 1996). Η μελέτη χρησιμοποίησε επίσης τα Μοντέλα Αναπηρίας για να εξηγήσει την απεικόνισή της σε κοινωνικό πλαίσιο (Marks 1997; Griffo 2014; Michigan Disability Rights Coalition n.d.). Η ανάλυση των δεδομένων διασταυρώθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου Google Forms, στο οποίο η πλειοψηφία των ερωτηθέντων επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την ανάλυση του ερευνητή. Η ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι το TTa ενίσχυσε τα αδύναμα χαρακτηριστικά του Λένι, με αποτέλεσμα την πιο προκατειλημμένη κοινωνικά εικόνα του, γεγονός που ενίσχυσε το δράμα, ενώ το TTb παρουσίασε μια πιο καθώς πρέπει εικόνα του Λένι και εμφάνισε περισσότερες ομοιότητες με το κείμενο αφετηρία (ST), με εξαίρεση την ελαχιστοποίηση των χαρακτηριστικών απανθρωποποίησης. Οι δύο εκδοχές διαμόρφωσαν μια διαφορετική εικόνα του χαρακτήρα με αναπηρία στο μυαλό των αναγνωστών, μια διαφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει την κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν το «διανοητικά Άλλο». Παρόλα αυτά, η ανομοιότητα αυτή ανάμεσα στα δύο κείμενα υποδοχής μπορεί να οφείλεται στην δραματικότητα και θεατρικότητα της κάθε εκδοχής, καθώς η νουβέλα γράφτηκε και με προοπτικές θεατρικής παράστασης (Culpeper 1998, Meyer 2009). Η μελέτη επιβεβαίωσε επίσης την θεωρία της επαναμετάφρασης (Chesterman 2000; Venuti 2004) που έχει αναπτυχθεί στον τομέα της μεταφραστικής μελέτης τις τελευταίες δεκαετίες. Χρειάζεται να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα στο ίδιο πεδίο προκειμένου να επιβεβαιωθεί εάν οι τάσεις αυτές που σχετίζονται με την απεικόνιση της αναπηρίας σε διαφορετικές εποχές αποτελούν τυπικό φαινόμενο στη μεταφρασμένη λογοτεχνία στην Ελλάδα.","abstract_html":"Η αναπηρία είναι μια αφήγηση την οποία οι κοινωνίες επανεξετάζουν με σκοπό την εξέλιξη στην αντίληψή της και την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την αναπαράσταση της αναπηρίας στη μυθοπλασία μέσω της μετάφρασης και, συγκεκριμένα, μέσα από την απεικόνισή της αναπηρίας σε δύο ελληνικές μεταφράσεις της νουβέλας του Στάινμπεκ «Of Mice and Men» (Άνθρωποι και Ποντίκια) (1937), ως κείμενο αφετηρίας (ST). Ο σκοπός είναι να εξεταστεί εάν και πώς η μετάφραση μυθοπλασίας μπορεί να αντικατοπτρίσει τις κοινωνικές στάσεις σχετικά με το πως αντιλαμβανόμαστε την αναπηρία με την πάροδο του χρόνου. Η μελέτη επικεντρώνεται στον χαρακτήρα του Λένι (Lennie), ο οποίος πιθανώς να βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, και στο πώς εκδηλώνεται το δυνητικά επιζήμιο περιεχόμενο για τα άτομα με νοητική αναπηρία στις δύο μεταφρασμένες στα ελληνικά εκδοχές - συγκεκριμένα, το πρώτο κείμενο υποδοχής που δημοσιεύτηκε το 1961 από τον Κοσμά Πολίτη (ΤΤa) και το δεύτερο το 2013 από τον Μιχάλη Μακρόπουλο (ΤΤb). Η μελέτη προσεγγίζει το θέμα με βάση την ανάλυση του ερευνητή αλλά και του κοινού, αντιπαραθέτει παράλληλα δεδομένα από τα ST, TTa και TTb και βασίζεται στις πραγματολογικές θεωρίες της ευγένειας/αγένειας (Brown and Levinson 1978; Leech 1983; Culpeper 1996) και την αρχή της συνεργασίας και των συνομιλιακών υπονοημάτων (Grice 1975; Yule 1996). Η μελέτη χρησιμοποίησε επίσης τα Μοντέλα Αναπηρίας για να εξηγήσει την απεικόνισή της σε κοινωνικό πλαίσιο (Marks 1997; Griffo 2014; Michigan Disability Rights Coalition n.d.). Η ανάλυση των δεδομένων διασταυρώθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου Google Forms, στο οποίο η πλειοψηφία των ερωτηθέντων επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την ανάλυση του ερευνητή. Η ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι το TTa ενίσχυσε τα αδύναμα χαρακτηριστικά του Λένι, με αποτέλεσμα την πιο προκατειλημμένη κοινωνικά εικόνα του, γεγονός που ενίσχυσε το δράμα, ενώ το TTb παρουσίασε μια πιο καθώς πρέπει εικόνα του Λένι και εμφάνισε περισσότερες ομοιότητες με το κείμενο αφετηρία (ST), με εξαίρεση την ελαχιστοποίηση των χαρακτηριστικών απανθρωποποίησης. Οι δύο εκδοχές διαμόρφωσαν μια διαφορετική εικόνα του χαρακτήρα με αναπηρία στο μυαλό των αναγνωστών, μια διαφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει την κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν το «διανοητικά Άλλο». Παρόλα αυτά, η ανομοιότητα αυτή ανάμεσα στα δύο κείμενα υποδοχής μπορεί να οφείλεται στην δραματικότητα και θεατρικότητα της κάθε εκδοχής, καθώς η νουβέλα γράφτηκε και με προοπτικές θεατρικής παράστασης (Culpeper 1998, Meyer 2009). Η μελέτη επιβεβαίωσε επίσης την θεωρία της επαναμετάφρασης (Chesterman 2000; Venuti 2004) που έχει αναπτυχθεί στον τομέα της μεταφραστικής μελέτης τις τελευταίες δεκαετίες. Χρειάζεται να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα στο ίδιο πεδίο προκειμένου να επιβεβαιωθεί εάν οι τάσεις αυτές που σχετίζονται με την απεικόνιση της αναπηρίας σε διαφορετικές εποχές αποτελούν τυπικό φαινόμενο στη μεταφρασμένη λογοτεχνία στην Ελλάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπακωνσταντίνου Βασιλική","Papakonstantinou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:16Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396981"],"render_values":[{"text":"uoadl:3396981","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396981","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396981","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3396981","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπακωνσταντίνου Βασιλική","Papakonstantinou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3396981","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396981"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αναπηρία είναι μια αφήγηση την οποία οι κοινωνίες επανεξετάζουν με σκοπό την εξέλιξη στην αντίληψή της και την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την αναπαράσταση της αναπηρίας στη μυθοπλασία μέσω της μετάφρασης και, συγκεκριμένα, μέσα από την απεικόνισή της αναπηρίας σε δύο ελληνικές μεταφράσεις της νουβέλας του Στάινμπεκ «Of Mice and Men» (Άνθρωποι και Ποντίκια) (1937), ως κείμενο αφετηρίας (ST). Ο σκοπός είναι να εξεταστεί εάν και πώς η μετάφραση μυθοπλασίας μπορεί να αντικατοπτρίσει τις κοινωνικές στάσεις σχετικά με το πως αντιλαμβανόμαστε την αναπηρία με την πάροδο του χρόνου. Η μελέτη επικεντρώνεται στον χαρακτήρα του Λένι (Lennie), ο οποίος πιθανώς να βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, και στο πώς εκδηλώνεται το δυνητικά επιζήμιο περιεχόμενο για τα άτομα με νοητική αναπηρία στις δύο μεταφρασμένες στα ελληνικά εκδοχές - συγκεκριμένα, το πρώτο κείμενο υποδοχής που δημοσιεύτηκε το 1961 από τον Κοσμά Πολίτη (ΤΤa) και το δεύτερο το 2013 από τον Μιχάλη Μακρόπουλο (ΤΤb). Η μελέτη προσεγγίζει το θέμα με βάση την ανάλυση του ερευνητή αλλά και του κοινού, αντιπαραθέτει παράλληλα δεδομένα από τα ST, TTa και TTb και βασίζεται στις πραγματολογικές θεωρίες της ευγένειας/αγένειας (Brown and Levinson 1978; Leech 1983; Culpeper 1996) και την αρχή της συνεργασίας και των συνομιλιακών υπονοημάτων (Grice 1975; Yule 1996). Η μελέτη χρησιμοποίησε επίσης τα Μοντέλα Αναπηρίας για να εξηγήσει την απεικόνισή της σε κοινωνικό πλαίσιο (Marks 1997; Griffo 2014; Michigan Disability Rights Coalition n.d.). Η ανάλυση των δεδομένων διασταυρώθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου Google Forms, στο οποίο η πλειοψηφία των ερωτηθέντων επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την ανάλυση του ερευνητή. Η ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι το TTa ενίσχυσε τα αδύναμα χαρακτηριστικά του Λένι, με αποτέλεσμα την πιο προκατειλημμένη κοινωνικά εικόνα του, γεγονός που ενίσχυσε το δράμα, ενώ το TTb παρουσίασε μια πιο καθώς πρέπει εικόνα του Λένι και εμφάνισε περισσότερες ομοιότητες με το κείμενο αφετηρία (ST), με εξαίρεση την ελαχιστοποίηση των χαρακτηριστικών απανθρωποποίησης. Οι δύο εκδοχές διαμόρφωσαν μια διαφορετική εικόνα του χαρακτήρα με αναπηρία στο μυαλό των αναγνωστών, μια διαφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει την κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν το «διανοητικά Άλλο». Παρόλα αυτά, η ανομοιότητα αυτή ανάμεσα στα δύο κείμενα υποδοχής μπορεί να οφείλεται στην δραματικότητα και θεατρικότητα της κάθε εκδοχής, καθώς η νουβέλα γράφτηκε και με προοπτικές θεατρικής παράστασης (Culpeper 1998, Meyer 2009). Η μελέτη επιβεβαίωσε επίσης την θεωρία της επαναμετάφρασης (Chesterman 2000; Venuti 2004) που έχει αναπτυχθεί στον τομέα της μεταφραστικής μελέτης τις τελευταίες δεκαετίες. Χρειάζεται να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα στο ίδιο πεδίο προκειμένου να επιβεβαιωθεί εάν οι τάσεις αυτές που σχετίζονται με την απεικόνιση της αναπηρίας σε διαφορετικές εποχές αποτελούν τυπικό φαινόμενο στη μεταφρασμένη λογοτεχνία στην Ελλάδα.","Disability is a narrative which societies reconsider for advancing perception of it and implementing human rights. The goal of this study is to investigate representation of disability in fiction, through translation, namely, how disability is portrayed in two Greek target versions of Steinbeck’s novella “Of Mice and Men” (1937 - ST). Τhe intention is to examine whether and how fiction translation may register societal attitudes in perception of disability over time. The study focuses on the character of Lennie, who probably is in the autistic spectrum, and on how the potentially face-damaging content towards the intellectually disabled is manifested in two target versions, namely, the first published in 1961 by Politis (ΤΤa) and the second in 2013 by Makropoulos (TTb). The study uses both etic and emic approaches, juxtaposes parallel data from ST, TTa and TTb and draws on pragmatic theories of im/politeness (Brown and Levinson 1978; Leech 1983; Culpeper 1996) along with the co-operative principle (Grice 1975; Yule 1996). The study also utilized Models of Disability to account for depiction of impairment in a societal context (Marks 1997; Griffo 2014; Michigan Disability Rights Coalition n.d.). The data analysis was cross-checked via a Google Forms questionnaire, in which the majority of respondents confirmed the emerging implicatures. Analysis shows that TTa enhanced the powerless/weak traits of Lennie, resulting in a more biased image socially, which highlighted the drama, whereas TTb presented a more decent image of Lennie and shared more similarities with the ST, except for the minimization of dehumanizing features. The two versions shaped a different image of the disabled character in readers’ minds, a difference that could influence society and how its members perceive and treat ‘intellectual otherness’. The difference may have occurred due to the intended dramatic effect, as the novella was written for the theater as well (Culpeper 1998, Meyer 2009). The study also confirmed the re-translation hypothesis (Chesterman 2000; Venuti 2004) which has emerged in the field of translation studies, in recent decades. Further research in the same field needs to be carried out in order to affirm whether the assumed tendencies pertinent to the portrayal of disability are a typical phenomenon among translated literature in Greece."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Portraying intellectual disability through translating fiction: A study of Lennie in “Of Mice and Men”"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπακωνσταντίνου Βασιλική","Papakonstantinou Vasiliki"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η αναπηρία είναι μια αφήγηση την οποία οι κοινωνίες επανεξετάζουν με σκοπό την εξέλιξη στην αντίληψή της και την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την αναπαράσταση της αναπηρίας στη μυθοπλασία μέσω της μετάφρασης και, συγκεκριμένα, μέσα από την απεικόνισή της αναπηρίας σε δύο ελληνικές μεταφράσεις της νουβέλας του Στάινμπεκ «Of Mice and Men» (Άνθρωποι και Ποντίκια) (1937), ως κείμενο αφετηρίας (ST). Ο σκοπός είναι να εξεταστεί εάν και πώς η μετάφραση μυθοπλασίας μπορεί να αντικατοπτρίσει τις κοινωνικές στάσεις σχετικά με το πως αντιλαμβανόμαστε την αναπηρία με την πάροδο του χρόνου. Η μελέτη επικεντρώνεται στον χαρακτήρα του Λένι (Lennie), ο οποίος πιθανώς να βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, και στο πώς εκδηλώνεται το δυνητικά επιζήμιο περιεχόμενο για τα άτομα με νοητική αναπηρία στις δύο μεταφρασμένες στα ελληνικά εκδοχές - συγκεκριμένα, το πρώτο κείμενο υποδοχής που δημοσιεύτηκε το 1961 από τον Κοσμά Πολίτη (ΤΤa) και το δεύτερο το 2013 από τον Μιχάλη Μακρόπουλο (ΤΤb). Η μελέτη προσεγγίζει το θέμα με βάση την ανάλυση του ερευνητή αλλά και του κοινού, αντιπαραθέτει παράλληλα δεδομένα από τα ST, TTa και TTb και βασίζεται στις πραγματολογικές θεωρίες της ευγένειας/αγένειας (Brown and Levinson 1978; Leech 1983; Culpeper 1996) και την αρχή της συνεργασίας και των συνομιλιακών υπονοημάτων (Grice 1975; Yule 1996). Η μελέτη χρησιμοποίησε επίσης τα Μοντέλα Αναπηρίας για να εξηγήσει την απεικόνισή της σε κοινωνικό πλαίσιο (Marks 1997; Griffo 2014; Michigan Disability Rights Coalition n.d.). Η ανάλυση των δεδομένων διασταυρώθηκε μέσω ενός ερωτηματολογίου Google Forms, στο οποίο η πλειοψηφία των ερωτηθέντων επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την ανάλυση του ερευνητή. Η ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι το TTa ενίσχυσε τα αδύναμα χαρακτηριστικά του Λένι, με αποτέλεσμα την πιο προκατειλημμένη κοινωνικά εικόνα του, γεγονός που ενίσχυσε το δράμα, ενώ το TTb παρουσίασε μια πιο καθώς πρέπει εικόνα του Λένι και εμφάνισε περισσότερες ομοιότητες με το κείμενο αφετηρία (ST), με εξαίρεση την ελαχιστοποίηση των χαρακτηριστικών απανθρωποποίησης. Οι δύο εκδοχές διαμόρφωσαν μια διαφορετική εικόνα του χαρακτήρα με αναπηρία στο μυαλό των αναγνωστών, μια διαφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει την κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν το «διανοητικά Άλλο». Παρόλα αυτά, η ανομοιότητα αυτή ανάμεσα στα δύο κείμενα υποδοχής μπορεί να οφείλεται στην δραματικότητα και θεατρικότητα της κάθε εκδοχής, καθώς η νουβέλα γράφτηκε και με προοπτικές θεατρικής παράστασης (Culpeper 1998, Meyer 2009). Η μελέτη επιβεβαίωσε επίσης την θεωρία της επαναμετάφρασης (Chesterman 2000; Venuti 2004) που έχει αναπτυχθεί στον τομέα της μεταφραστικής μελέτης τις τελευταίες δεκαετίες. Χρειάζεται να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα στο ίδιο πεδίο προκειμένου να επιβεβαιωθεί εάν οι τάσεις αυτές που σχετίζονται με την απεικόνιση της αναπηρίας σε διαφορετικές εποχές αποτελούν τυπικό φαινόμενο στη μεταφρασμένη λογοτεχνία στην Ελλάδα.","Disability is a narrative which societies reconsider for advancing perception of it and implementing human rights. The goal of this study is to investigate representation of disability in fiction, through translation, namely, how disability is portrayed in two Greek target versions of Steinbeck’s novella “Of Mice and Men” (1937 - ST). Τhe intention is to examine whether and how fiction translation may register societal attitudes in perception of disability over time. The study focuses on the character of Lennie, who probably is in the autistic spectrum, and on how the potentially face-damaging content towards the intellectually disabled is manifested in two target versions, namely, the first published in 1961 by Politis (ΤΤa) and the second in 2013 by Makropoulos (TTb). The study uses both etic and emic approaches, juxtaposes parallel data from ST, TTa and TTb and draws on pragmatic theories of im/politeness (Brown and Levinson 1978; Leech 1983; Culpeper 1996) along with the co-operative principle (Grice 1975; Yule 1996). The study also utilized Models of Disability to account for depiction of impairment in a societal context (Marks 1997; Griffo 2014; Michigan Disability Rights Coalition n.d.). The data analysis was cross-checked via a Google Forms questionnaire, in which the majority of respondents confirmed the emerging implicatures. Analysis shows that TTa enhanced the powerless/weak traits of Lennie, resulting in a more biased image socially, which highlighted the drama, whereas TTb presented a more decent image of Lennie and shared more similarities with the ST, except for the minimization of dehumanizing features. The two versions shaped a different image of the disabled character in readers’ minds, a difference that could influence society and how its members perceive and treat ‘intellectual otherness’. The difference may have occurred due to the intended dramatic effect, as the novella was written for the theater as well (Culpeper 1998, Meyer 2009). The study also confirmed the re-translation hypothesis (Chesterman 2000; Venuti 2004) which has emerged in the field of translation studies, in recent decades. Further research in the same field needs to be carried out in order to affirm whether the assumed tendencies pertinent to the portrayal of disability are a typical phenomenon among translated literature in Greece."],"dc:identifier":["uoadl:3396981","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3396981"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Portraying intellectual disability through translating fiction: A study of Lennie in “Of Mice and Men”"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:16Z"}