{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397282"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397282","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατάγματα πυελικού δακτυλίου σε οστεοπορωτικούς ασθενείς","abstract":"Η πύελος είναι ένας περίπλοκος ανατομικός σχηματισμός και αποτελείται από το ιερό οστό, τα λαγόνια, τα ισχιακά, τα ηβικά οστά και την ηβική σύμφυση. Στους ηλικιωμένους, οστεοπορωτικούς ασθενείς τα κατάγματα του πυελικού δακτυλίου οφείλονται συχνά σε χαμηλής ενέργειας τραυματισμούς και κατά κανόνα δε συνοδεύονται από νευροαγγειακές κακώσεις και από τραυματισμούς ενδοπυελικών οργάνων και μαλακών μορίων. Η αύξηση του αριθμού αυτών των κακώσεων στη σύγχρονη εποχή οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, τη γήρανση του πληθυσμού και στη βελτίωση της διαγνωστικής τεχνικής και αξιολόγησης. Τα κατάγματα ευθραυστότητας του ιερού οστού και του πυελικού δακτυλίου διαλάθουν συχνά της διάγνωσης και η αναπηρία που μπορούν να προκαλέσουν είναι μεγάλη. Η προσεκτική εκτίμηση της κλινικής εικόνας και του ατομικού ιστορικού του ασθενή είναι απαραίτητα μέσα για την επιλογή της θεραπευτικής προσέγγισης σε συνδυασμό πάντα με τις κατάλληλες απεικονιστικές εξετάσεις. Τα κατάγματα του ιερού οστού ταξινομούνται βάσει διαφόρων κατηγοριοποιήσεων. Η πιο γνωστή κατάταξη είναι αυτή κατά Denis et al. Η ταξινόμηση αυτή τείνει να αντικατασταθεί από την κατηγοριοποίηση κατά Young-Burgess, η οποία βασίζεται στην κατεύθυνση της δύναμης που έχει προκάλεσει το κάταγµα. To 2013 δημοσιεύτηκε μια νέα ταξινόμηση που αφορά τα κατάγματα ευθραυστότητας του πυελικού δακτυλίου (Fragility Fractures of the Pelvis-FFP), η οποία βοηθά στην κατανόηση τους αλλά και κατευθύνει τη θεραπευτική τους προσέγγιση. Κάθε ταξινόμηση των καταγμάτων του πυελικού δακτυλίου διαθέτει ως γνώμονα το λεπτομερή διαχωρισμό τους σε σταθερά ή ασταθή κατάγματα και αποσκοπεί στην επιλογή των περιστατικών που θα αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή χειρουργικά. Η θεραπεία εκτός από την συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση θα πρέπει να περιλαμβάνει οπωσδήποτε και κατάλληλη αγωγή κατά της οστεοπόρωσης.","abstract_html":"Η πύελος είναι ένας περίπλοκος ανατομικός σχηματισμός και αποτελείται από το ιερό οστό, τα λαγόνια, τα ισχιακά, τα ηβικά οστά και την ηβική σύμφυση. Στους ηλικιωμένους, οστεοπορωτικούς ασθενείς τα κατάγματα του πυελικού δακτυλίου οφείλονται συχνά σε χαμηλής ενέργειας τραυματισμούς και κατά κανόνα δε συνοδεύονται από νευροαγγειακές κακώσεις και από τραυματισμούς ενδοπυελικών οργάνων και μαλακών μορίων. Η αύξηση του αριθμού αυτών των κακώσεων στη σύγχρονη εποχή οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, τη γήρανση του πληθυσμού και στη βελτίωση της διαγνωστικής τεχνικής και αξιολόγησης. Τα κατάγματα ευθραυστότητας του ιερού οστού και του πυελικού δακτυλίου διαλάθουν συχνά της διάγνωσης και η αναπηρία που μπορούν να προκαλέσουν είναι μεγάλη. Η προσεκτική εκτίμηση της κλινικής εικόνας και του ατομικού ιστορικού του ασθενή είναι απαραίτητα μέσα για την επιλογή της θεραπευτικής προσέγγισης σε συνδυασμό πάντα με τις κατάλληλες απεικονιστικές εξετάσεις. Τα κατάγματα του ιερού οστού ταξινομούνται βάσει διαφόρων κατηγοριοποιήσεων. Η πιο γνωστή κατάταξη είναι αυτή κατά Denis et al. Η ταξινόμηση αυτή τείνει να αντικατασταθεί από την κατηγοριοποίηση κατά Young-Burgess, η οποία βασίζεται στην κατεύθυνση της δύναμης που έχει προκάλεσει το κάταγµα. To 2013 δημοσιεύτηκε μια νέα ταξινόμηση που αφορά τα κατάγματα ευθραυστότητας του πυελικού δακτυλίου (Fragility Fractures of the Pelvis-FFP), η οποία βοηθά στην κατανόηση τους αλλά και κατευθύνει τη θεραπευτική τους προσέγγιση. Κάθε ταξινόμηση των καταγμάτων του πυελικού δακτυλίου διαθέτει ως γνώμονα το λεπτομερή διαχωρισμό τους σε σταθερά ή ασταθή κατάγματα και αποσκοπεί στην επιλογή των περιστατικών που θα αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή χειρουργικά. Η θεραπεία εκτός από την συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση θα πρέπει να περιλαμβάνει οπωσδήποτε και κατάλληλη αγωγή κατά της οστεοπόρωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γάτος Γεώργιος","Gatos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397282"],"render_values":[{"text":"uoadl:3397282","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397282","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397282","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3397282","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γάτος Γεώργιος","Gatos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397282","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397282"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πύελος είναι ένας περίπλοκος ανατομικός σχηματισμός και αποτελείται από το ιερό οστό, τα λαγόνια, τα ισχιακά, τα ηβικά οστά και την ηβική σύμφυση. Στους ηλικιωμένους, οστεοπορωτικούς ασθενείς τα κατάγματα του πυελικού δακτυλίου οφείλονται συχνά σε χαμηλής ενέργειας τραυματισμούς και κατά κανόνα δε συνοδεύονται από νευροαγγειακές κακώσεις και από τραυματισμούς ενδοπυελικών οργάνων και μαλακών μορίων. Η αύξηση του αριθμού αυτών των κακώσεων στη σύγχρονη εποχή οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, τη γήρανση του πληθυσμού και στη βελτίωση της διαγνωστικής τεχνικής και αξιολόγησης. Τα κατάγματα ευθραυστότητας του ιερού οστού και του πυελικού δακτυλίου διαλάθουν συχνά της διάγνωσης και η αναπηρία που μπορούν να προκαλέσουν είναι μεγάλη. Η προσεκτική εκτίμηση της κλινικής εικόνας και του ατομικού ιστορικού του ασθενή είναι απαραίτητα μέσα για την επιλογή της θεραπευτικής προσέγγισης σε συνδυασμό πάντα με τις κατάλληλες απεικονιστικές εξετάσεις. Τα κατάγματα του ιερού οστού ταξινομούνται βάσει διαφόρων κατηγοριοποιήσεων. Η πιο γνωστή κατάταξη είναι αυτή κατά Denis et al. Η ταξινόμηση αυτή τείνει να αντικατασταθεί από την κατηγοριοποίηση κατά Young-Burgess, η οποία βασίζεται στην κατεύθυνση της δύναμης που έχει προκάλεσει το κάταγµα. To 2013 δημοσιεύτηκε μια νέα ταξινόμηση που αφορά τα κατάγματα ευθραυστότητας του πυελικού δακτυλίου (Fragility Fractures of the Pelvis-FFP), η οποία βοηθά στην κατανόηση τους αλλά και κατευθύνει τη θεραπευτική τους προσέγγιση. Κάθε ταξινόμηση των καταγμάτων του πυελικού δακτυλίου διαθέτει ως γνώμονα το λεπτομερή διαχωρισμό τους σε σταθερά ή ασταθή κατάγματα και αποσκοπεί στην επιλογή των περιστατικών που θα αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή χειρουργικά. Η θεραπεία εκτός από την συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση θα πρέπει να περιλαμβάνει οπωσδήποτε και κατάλληλη αγωγή κατά της οστεοπόρωσης.","The pelvic ring is a complicated anatomical structure which consists of the sacral bone, the iliac, ischial and pubic compartments and the pubic symphysis. In the elderly, osteoporotic fractures of the pelvic ring are often caused by low energy trauma. They are very rarely accompanied by neurological, vascular or endopelvic organ injuries. There has been a rise in the incidence of such trauma due to the increase of life expectancy, population aging and improvement of diagnostic and evaluation techniques. Pelvic ring fractures are often missed or underevaluated, resulting in remaining pain and great disability. Thorough assessment of the clinical presentation and medical history of the patient along with the needed imaging tests are vital for choosing the suitable therapeutic approach. Pelvic ring fractures are classified according to many systems. The most popular one is Denis et al classification, which is slowly replaced by the Young-Burgess classification, based on the applied force’s direction. In 2013 a new categorization for the fragility fractures of the pelvic ring was published (FFP classification), which aids in the diagnosis and leads the treatment algorithm. The AO/OTA cooperative categorization was published in 2018 and can help improving common understanding of such pathologies. Treatment sequence can be preservative or surgical and aims to pain management and rapid mobilization. However, it must always include the suitable osteoporotic therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατάγματα πυελικού δακτυλίου σε οστεοπορωτικούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γάτος Γεώργιος","Gatos Georgios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η πύελος είναι ένας περίπλοκος ανατομικός σχηματισμός και αποτελείται από το ιερό οστό, τα λαγόνια, τα ισχιακά, τα ηβικά οστά και την ηβική σύμφυση. Στους ηλικιωμένους, οστεοπορωτικούς ασθενείς τα κατάγματα του πυελικού δακτυλίου οφείλονται συχνά σε χαμηλής ενέργειας τραυματισμούς και κατά κανόνα δε συνοδεύονται από νευροαγγειακές κακώσεις και από τραυματισμούς ενδοπυελικών οργάνων και μαλακών μορίων. Η αύξηση του αριθμού αυτών των κακώσεων στη σύγχρονη εποχή οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, τη γήρανση του πληθυσμού και στη βελτίωση της διαγνωστικής τεχνικής και αξιολόγησης. Τα κατάγματα ευθραυστότητας του ιερού οστού και του πυελικού δακτυλίου διαλάθουν συχνά της διάγνωσης και η αναπηρία που μπορούν να προκαλέσουν είναι μεγάλη. Η προσεκτική εκτίμηση της κλινικής εικόνας και του ατομικού ιστορικού του ασθενή είναι απαραίτητα μέσα για την επιλογή της θεραπευτικής προσέγγισης σε συνδυασμό πάντα με τις κατάλληλες απεικονιστικές εξετάσεις. Τα κατάγματα του ιερού οστού ταξινομούνται βάσει διαφόρων κατηγοριοποιήσεων. Η πιο γνωστή κατάταξη είναι αυτή κατά Denis et al. Η ταξινόμηση αυτή τείνει να αντικατασταθεί από την κατηγοριοποίηση κατά Young-Burgess, η οποία βασίζεται στην κατεύθυνση της δύναμης που έχει προκάλεσει το κάταγµα. To 2013 δημοσιεύτηκε μια νέα ταξινόμηση που αφορά τα κατάγματα ευθραυστότητας του πυελικού δακτυλίου (Fragility Fractures of the Pelvis-FFP), η οποία βοηθά στην κατανόηση τους αλλά και κατευθύνει τη θεραπευτική τους προσέγγιση. Κάθε ταξινόμηση των καταγμάτων του πυελικού δακτυλίου διαθέτει ως γνώμονα το λεπτομερή διαχωρισμό τους σε σταθερά ή ασταθή κατάγματα και αποσκοπεί στην επιλογή των περιστατικών που θα αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή χειρουργικά. Η θεραπεία εκτός από την συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση θα πρέπει να περιλαμβάνει οπωσδήποτε και κατάλληλη αγωγή κατά της οστεοπόρωσης.","The pelvic ring is a complicated anatomical structure which consists of the sacral bone, the iliac, ischial and pubic compartments and the pubic symphysis. In the elderly, osteoporotic fractures of the pelvic ring are often caused by low energy trauma. They are very rarely accompanied by neurological, vascular or endopelvic organ injuries. There has been a rise in the incidence of such trauma due to the increase of life expectancy, population aging and improvement of diagnostic and evaluation techniques. Pelvic ring fractures are often missed or underevaluated, resulting in remaining pain and great disability. Thorough assessment of the clinical presentation and medical history of the patient along with the needed imaging tests are vital for choosing the suitable therapeutic approach. Pelvic ring fractures are classified according to many systems. The most popular one is Denis et al classification, which is slowly replaced by the Young-Burgess classification, based on the applied force’s direction. In 2013 a new categorization for the fragility fractures of the pelvic ring was published (FFP classification), which aids in the diagnosis and leads the treatment algorithm. The AO/OTA cooperative categorization was published in 2018 and can help improving common understanding of such pathologies. Treatment sequence can be preservative or surgical and aims to pain management and rapid mobilization. However, it must always include the suitable osteoporotic therapy."],"dc:identifier":["uoadl:3397282","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397282"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κατάγματα πυελικού δακτυλίου σε οστεοπορωτικούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:19Z"}