{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397302"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397302","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έκβαση ασθενών με διαχωρισμό αορτής που νοσηλεύτηκαν σε καρδιοχειρουργική μονάδα","abstract":"Εισαγωγή: Ο αορτικός διαχωρισμός αποτελεί μια επικίνδυνη για τη ζωή κατάσταση και χρήζει έγκαιρης διάγνωσης και άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης. Ωστόσο, η έκβαση των ασθενών εξαρτάται από πολλούς προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες. Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που νοσηλεύθηκαν σε Καρδιοχειρουργική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μετά από τη χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού, καθώς και η αναγνώριση των προεγχειρητικών, διεγχειρητικών και μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που την επηρεάζουν. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 29 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στην Καρδιοχειρουργική ΜΕΘ μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών μέσω ενός εντύπου καταγραφής, που συμπεριελάμβανε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Ακολούθησε περιγραφική και επαγωγική ανάλυση των δεδομένων με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS v.25, με τη στατιστική σημαντικότητα να τίθεται στο p<0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία 63,9±12,6 έτη και ποσοστό 58,6% ήταν άνδρες. Η θνητότητα, με εξαίρεση τη διεγχειρητική, ανήλθε στο 6,9% και το 13,8% συνέχισε τη νοσηλεία του σε κέντρο αποκατάστασης. Το ανδρικό φύλο (p=0,024), το ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (p=0,018) και η υπέρταση ως αιτιολογικός παράγοντας του διαχωρισμού (p=0,018) συσχετίσθηκαν με φτωχότερη έκβαση. Μεταξύ των διεγχειρητικών χαρακτηριστικών η μεγαλύτερη διάρκειας χειρουργείου (p=0,004), οι διεγχειρητικές επιπλοκές δηλαδή το καρδιογενές σοκ (p=0,009), η αιμορραγία (p=0,004) και η μεσεντερική αρτηριακή εμβολή (p=0,009), καθώς και ο αριθμός των επιπλοκών (p=0,003) συσχετίσθηκαν με υψηλότερα ποσοστά θνητότητας, ενώ η οξεία νεφρική βλαβη (p=0,015) συσχετίσθηκε με υψηλότερα ποσοστά συνέχισης της νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης. Μεταξύ των μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που συσχετίσθηκαν με συνέχιση νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης ήταν η CRP (p=0,029), το INR (p=0,031), η διάρκεια μηχανικού αερισμού (p=0,031), η επαναδιασωλήνωση (p=0.019), η τραχειοστομία (p=0,000), η υποκατάσταση νεφρικής λειτουργίας (p= 0,015) και οι μεταγγίσεις (p=0,001). Οι προβλεπτικοί παράγοντες της έκβασης που αναδείχθηκαν συμπεριλαμβάνουν την ηλικία, τη διάρκεια του χειρουργείου, τις διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και τον αριθμό τους, αλλά και τις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση αναπνευστικών και νεφρικών επιπλοκών (p<0,05). Συμπεράσματα: Για τη μείωση της θνητότητας μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού η μετεγχειρητική διαχείριση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τους προεγχειρητικούς όσο και τους διεγχειρητικούς παράγοντες κινδύνου για τη διεπιστημονική διαστρωμάτωση κινδύνου και την εκπόνηση εξατομικευμένων στρατηγικών πρόληψης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο αορτικός διαχωρισμός αποτελεί μια επικίνδυνη για τη ζωή κατάσταση και χρήζει έγκαιρης διάγνωσης και άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης. Ωστόσο, η έκβαση των ασθενών εξαρτάται από πολλούς προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες. Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που νοσηλεύθηκαν σε Καρδιοχειρουργική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μετά από τη χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού, καθώς και η αναγνώριση των προεγχειρητικών, διεγχειρητικών και μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που την επηρεάζουν. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 29 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στην Καρδιοχειρουργική ΜΕΘ μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών μέσω ενός εντύπου καταγραφής, που συμπεριελάμβανε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Ακολούθησε περιγραφική και επαγωγική ανάλυση των δεδομένων με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS v.25, με τη στατιστική σημαντικότητα να τίθεται στο p&lt;0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία 63,9±12,6 έτη και ποσοστό 58,6% ήταν άνδρες. Η θνητότητα, με εξαίρεση τη διεγχειρητική, ανήλθε στο 6,9% και το 13,8% συνέχισε τη νοσηλεία του σε κέντρο αποκατάστασης. Το ανδρικό φύλο (p=0,024), το ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (p=0,018) και η υπέρταση ως αιτιολογικός παράγοντας του διαχωρισμού (p=0,018) συσχετίσθηκαν με φτωχότερη έκβαση. Μεταξύ των διεγχειρητικών χαρακτηριστικών η μεγαλύτερη διάρκειας χειρουργείου (p=0,004), οι διεγχειρητικές επιπλοκές δηλαδή το καρδιογενές σοκ (p=0,009), η αιμορραγία (p=0,004) και η μεσεντερική αρτηριακή εμβολή (p=0,009), καθώς και ο αριθμός των επιπλοκών (p=0,003) συσχετίσθηκαν με υψηλότερα ποσοστά θνητότητας, ενώ η οξεία νεφρική βλαβη (p=0,015) συσχετίσθηκε με υψηλότερα ποσοστά συνέχισης της νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης. Μεταξύ των μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που συσχετίσθηκαν με συνέχιση νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης ήταν η CRP (p=0,029), το INR (p=0,031), η διάρκεια μηχανικού αερισμού (p=0,031), η επαναδιασωλήνωση (p=0.019), η τραχειοστομία (p=0,000), η υποκατάσταση νεφρικής λειτουργίας (p= 0,015) και οι μεταγγίσεις (p=0,001). Οι προβλεπτικοί παράγοντες της έκβασης που αναδείχθηκαν συμπεριλαμβάνουν την ηλικία, τη διάρκεια του χειρουργείου, τις διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και τον αριθμό τους, αλλά και τις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση αναπνευστικών και νεφρικών επιπλοκών (p&lt;0,05). Συμπεράσματα: Για τη μείωση της θνητότητας μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού η μετεγχειρητική διαχείριση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τους προεγχειρητικούς όσο και τους διεγχειρητικούς παράγοντες κινδύνου για τη διεπιστημονική διαστρωμάτωση κινδύνου και την εκπόνηση εξατομικευμένων στρατηγικών πρόληψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσιώνη Ειρήνη","Katsioni Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397302"],"render_values":[{"text":"uoadl:3397302","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397302","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397302","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3397302","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσιώνη Ειρήνη","Katsioni Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397302","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397302"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο αορτικός διαχωρισμός αποτελεί μια επικίνδυνη για τη ζωή κατάσταση και χρήζει έγκαιρης διάγνωσης και άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης. Ωστόσο, η έκβαση των ασθενών εξαρτάται από πολλούς προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες. Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που νοσηλεύθηκαν σε Καρδιοχειρουργική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μετά από τη χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού, καθώς και η αναγνώριση των προεγχειρητικών, διεγχειρητικών και μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που την επηρεάζουν. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 29 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στην Καρδιοχειρουργική ΜΕΘ μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών μέσω ενός εντύπου καταγραφής, που συμπεριελάμβανε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Ακολούθησε περιγραφική και επαγωγική ανάλυση των δεδομένων με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS v.25, με τη στατιστική σημαντικότητα να τίθεται στο p<0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία 63,9±12,6 έτη και ποσοστό 58,6% ήταν άνδρες. Η θνητότητα, με εξαίρεση τη διεγχειρητική, ανήλθε στο 6,9% και το 13,8% συνέχισε τη νοσηλεία του σε κέντρο αποκατάστασης. Το ανδρικό φύλο (p=0,024), το ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (p=0,018) και η υπέρταση ως αιτιολογικός παράγοντας του διαχωρισμού (p=0,018) συσχετίσθηκαν με φτωχότερη έκβαση. Μεταξύ των διεγχειρητικών χαρακτηριστικών η μεγαλύτερη διάρκειας χειρουργείου (p=0,004), οι διεγχειρητικές επιπλοκές δηλαδή το καρδιογενές σοκ (p=0,009), η αιμορραγία (p=0,004) και η μεσεντερική αρτηριακή εμβολή (p=0,009), καθώς και ο αριθμός των επιπλοκών (p=0,003) συσχετίσθηκαν με υψηλότερα ποσοστά θνητότητας, ενώ η οξεία νεφρική βλαβη (p=0,015) συσχετίσθηκε με υψηλότερα ποσοστά συνέχισης της νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης. Μεταξύ των μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που συσχετίσθηκαν με συνέχιση νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης ήταν η CRP (p=0,029), το INR (p=0,031), η διάρκεια μηχανικού αερισμού (p=0,031), η επαναδιασωλήνωση (p=0.019), η τραχειοστομία (p=0,000), η υποκατάσταση νεφρικής λειτουργίας (p= 0,015) και οι μεταγγίσεις (p=0,001). Οι προβλεπτικοί παράγοντες της έκβασης που αναδείχθηκαν συμπεριλαμβάνουν την ηλικία, τη διάρκεια του χειρουργείου, τις διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και τον αριθμό τους, αλλά και τις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση αναπνευστικών και νεφρικών επιπλοκών (p<0,05). Συμπεράσματα: Για τη μείωση της θνητότητας μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού η μετεγχειρητική διαχείριση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τους προεγχειρητικούς όσο και τους διεγχειρητικούς παράγοντες κινδύνου για τη διεπιστημονική διαστρωμάτωση κινδύνου και την εκπόνηση εξατομικευμένων στρατηγικών πρόληψης.","Introduction: Aortic dissection is a life-threatening condition requiring early diagnosis and immediate surgical treatment. However, patients’ outcome depends on many preoperative, intraoperative, and postoperative factors. Purpose: The purpose of the study was to assess the outcome of patients hospitalized in the Cardiac Surgical Intensive Care Unit after the surgical treatment of aortic dissection, as well as to identify the preoperative, intraoperative and postoperative characteristics which affect it. Material and Method: The sample of the study consisted of 29 patients who were hospitalized in the Cardiac Surgery ICU after surgical treatment of aortic dissection at a large General Hospital in Athens, Greece. Data were collected from the patients' medical records via a recording form, which included demographic and medical characteristics. Descriptive and statistical analysis followed using the SPSS v.25 statistical package, with the statistical significance set at p<0.05. Results: The mean age was 63.9±12.6 years and 58.6% were men. Mortality, excluding intraoperative one, was at 6.9% and 13.8% continued their hospitalization in a rehabilitation center. Male gender (p=0.024), history of cardiovascular disease (p=0.018) and arterial hypertension as a reason for the dissection (p=0.018) were associated with poorer outcomes. Among the intraoperative characteristics the longer operating time (p=0.004), intraoperative complications namely cardiogenic shock (p=0.009), hemorrhage (p=0.004) and mesenteric arterial embolism (p=0.009), as well as the number of complications (p=0.003) were associated with higher mortality rates, while acute kidney injury (p=0.015) was associated with higher rates of continued hospitalization in a rehabilitation center. Among the postoperative characteristics associated with continued hospitalization in a rehabilitation center were CRP (p=0.029), INR (p=0.031), duration of mechanical ventilation (p=0.031), re-intubation (p=0.019), tracheostomy (p=0.000), renal replacement (p= 0.015) and transfusions (p=0.001). The predictive factors of the outcome that emerged include age, duration of surgery, intraoperative and postoperative complications as well as their number, as well as interventions to manage respiratory and renal complications (p<0.05). Conclusions: To reduce mortality after surgical treatment of aortic dissection, postoperative management should consider both preoperative and intraoperative risk factors for multidisciplinary risk stratification and the development of individualized prevention strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έκβαση ασθενών με διαχωρισμό αορτής που νοσηλεύτηκαν σε καρδιοχειρουργική μονάδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσιώνη Ειρήνη","Katsioni Eirini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο αορτικός διαχωρισμός αποτελεί μια επικίνδυνη για τη ζωή κατάσταση και χρήζει έγκαιρης διάγνωσης και άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης. Ωστόσο, η έκβαση των ασθενών εξαρτάται από πολλούς προεγχειρητικούς, διεγχειρητικούς και μετεγχειρητικούς παράγοντες. Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της έκβασης των ασθενών που νοσηλεύθηκαν σε Καρδιοχειρουργική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μετά από τη χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού, καθώς και η αναγνώριση των προεγχειρητικών, διεγχειρητικών και μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που την επηρεάζουν. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 29 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στην Καρδιοχειρουργική ΜΕΘ μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών μέσω ενός εντύπου καταγραφής, που συμπεριελάμβανε δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά. Ακολούθησε περιγραφική και επαγωγική ανάλυση των δεδομένων με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS v.25, με τη στατιστική σημαντικότητα να τίθεται στο p<0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία 63,9±12,6 έτη και ποσοστό 58,6% ήταν άνδρες. Η θνητότητα, με εξαίρεση τη διεγχειρητική, ανήλθε στο 6,9% και το 13,8% συνέχισε τη νοσηλεία του σε κέντρο αποκατάστασης. Το ανδρικό φύλο (p=0,024), το ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (p=0,018) και η υπέρταση ως αιτιολογικός παράγοντας του διαχωρισμού (p=0,018) συσχετίσθηκαν με φτωχότερη έκβαση. Μεταξύ των διεγχειρητικών χαρακτηριστικών η μεγαλύτερη διάρκειας χειρουργείου (p=0,004), οι διεγχειρητικές επιπλοκές δηλαδή το καρδιογενές σοκ (p=0,009), η αιμορραγία (p=0,004) και η μεσεντερική αρτηριακή εμβολή (p=0,009), καθώς και ο αριθμός των επιπλοκών (p=0,003) συσχετίσθηκαν με υψηλότερα ποσοστά θνητότητας, ενώ η οξεία νεφρική βλαβη (p=0,015) συσχετίσθηκε με υψηλότερα ποσοστά συνέχισης της νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης. Μεταξύ των μετεγχειρητικών χαρακτηριστικών που συσχετίσθηκαν με συνέχιση νοσηλείας σε κέντρο αποκατάστασης ήταν η CRP (p=0,029), το INR (p=0,031), η διάρκεια μηχανικού αερισμού (p=0,031), η επαναδιασωλήνωση (p=0.019), η τραχειοστομία (p=0,000), η υποκατάσταση νεφρικής λειτουργίας (p= 0,015) και οι μεταγγίσεις (p=0,001). Οι προβλεπτικοί παράγοντες της έκβασης που αναδείχθηκαν συμπεριλαμβάνουν την ηλικία, τη διάρκεια του χειρουργείου, τις διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές καθώς και τον αριθμό τους, αλλά και τις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση αναπνευστικών και νεφρικών επιπλοκών (p<0,05). Συμπεράσματα: Για τη μείωση της θνητότητας μετά από χειρουργική αντιμετώπιση αορτικού διαχωρισμού η μετεγχειρητική διαχείριση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τους προεγχειρητικούς όσο και τους διεγχειρητικούς παράγοντες κινδύνου για τη διεπιστημονική διαστρωμάτωση κινδύνου και την εκπόνηση εξατομικευμένων στρατηγικών πρόληψης.","Introduction: Aortic dissection is a life-threatening condition requiring early diagnosis and immediate surgical treatment. However, patients’ outcome depends on many preoperative, intraoperative, and postoperative factors. Purpose: The purpose of the study was to assess the outcome of patients hospitalized in the Cardiac Surgical Intensive Care Unit after the surgical treatment of aortic dissection, as well as to identify the preoperative, intraoperative and postoperative characteristics which affect it. Material and Method: The sample of the study consisted of 29 patients who were hospitalized in the Cardiac Surgery ICU after surgical treatment of aortic dissection at a large General Hospital in Athens, Greece. Data were collected from the patients' medical records via a recording form, which included demographic and medical characteristics. Descriptive and statistical analysis followed using the SPSS v.25 statistical package, with the statistical significance set at p<0.05. Results: The mean age was 63.9±12.6 years and 58.6% were men. Mortality, excluding intraoperative one, was at 6.9% and 13.8% continued their hospitalization in a rehabilitation center. Male gender (p=0.024), history of cardiovascular disease (p=0.018) and arterial hypertension as a reason for the dissection (p=0.018) were associated with poorer outcomes. Among the intraoperative characteristics the longer operating time (p=0.004), intraoperative complications namely cardiogenic shock (p=0.009), hemorrhage (p=0.004) and mesenteric arterial embolism (p=0.009), as well as the number of complications (p=0.003) were associated with higher mortality rates, while acute kidney injury (p=0.015) was associated with higher rates of continued hospitalization in a rehabilitation center. Among the postoperative characteristics associated with continued hospitalization in a rehabilitation center were CRP (p=0.029), INR (p=0.031), duration of mechanical ventilation (p=0.031), re-intubation (p=0.019), tracheostomy (p=0.000), renal replacement (p= 0.015) and transfusions (p=0.001). The predictive factors of the outcome that emerged include age, duration of surgery, intraoperative and postoperative complications as well as their number, as well as interventions to manage respiratory and renal complications (p<0.05). Conclusions: To reduce mortality after surgical treatment of aortic dissection, postoperative management should consider both preoperative and intraoperative risk factors for multidisciplinary risk stratification and the development of individualized prevention strategies."],"dc:identifier":["uoadl:3397302","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397302"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Έκβαση ασθενών με διαχωρισμό αορτής που νοσηλεύτηκαν σε καρδιοχειρουργική μονάδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:19Z"}